ቆሎሴ
«ነቲ ንኣና ንኽፋል ግደ ቅዱሳን ኣብ ብርሃን ዘብቀዓና ኣቦ እናኣመስገንኩምዎ። ንሱ ኻብ ስልጣን ጸልማት ኣድሓነና እሞ ናብ መንግስቲ ወዱ ፍቕሩ ኣግዓዘና።» — ቆሎሴ 1:12-13 NKJV
ቆሎሴ፣ «ዘስካሕክሕ» ማለት እዩ፣ ብዙሕ ምስ ኤፌሶን ዝመሳሰል ኣለዎ። ይኹን እምበር፣ ንቅዱሳን ኣብ ሰማያዊ ቦታታት ተቐሚጦም ከም ዘለዉ ኣየቕርቦምን፣ የግዳስ ኣብ ምድረ በዳ ዓለም ገና ከም ዝጓዓዙ ይርእዮም። ንጕዕዞ ዝኸውን ምድላው ሰማያዊ እዩ፣ በረኸት ምልኣት እዚ ምድላው እዚ ኣብ ውልቀ ክርስቶስ ብብሉጽ ይርአ። «ምልኣት ኣምላኽ ብስጋ ኣብኡ ይነብር እዩ እሞ» (ቆሎሴ 2:9)።
ምስዚ ምልኣት እዚ ብዝተኣሳሰር፣ እታ «ኩሉ» እትብል ቃል ብቐጻሊ ትጥቀመሉ። እዚ ሓደ ሸነኽ ካብ ሓደጋ ፍልስፍና፣ ካልእ ሸነኽ ድማ ካብ ሃይማኖታዊ ምስጢራዊነት ንምጥንቃቕ ኣድላዪ ነበረ። እቲ ቐዳማይ ንኣእምሮ ጥራይ ይግባእ፤ እቲ ኻልእ ንኣእምሮ ይጸርፍ። እቲ ሓደጋታት ብብዙሕ ግዜ ብዘገርም መገዲ ተሓዋዊሱ ዝርከብ እኳ እንተኾነ፣ ብሓቂ ዘስካሕክሕ – ብኽልተ ተጻረርቲ ርእስታት – የቕርብ ነበረ። እቲ ልዕልና ርእስነት ክርስቶስ ንዚ ኹነታት እዚ ብሩኽ መልሲ እዩ።
ክርስቶስ ከም ርእሲ ኩሉ ፍጥረት ከምኡ’ውን ከም ርእሲ ስጋ፣ ማለት ቤተ ክርስቲያን፣ ይርአ። ንሱ ኩሉ ነገር ኣብ ምድርን ኣብ ሰማይን ከዐርቕ እዩ፣ ግናኸ ንሱ ሕጂ ንኹሎም ምእመናን ኣዐሪቑ እዩ። ንሱ ኣገልግሎት ወንጌልን ቤተ ክርስቲያንን ብሃዋርያ ጳውሎስ ኣዳልዩ እዩ። ኣብዚ ኹሉ ድርብ ምድላው ኣሎ፦ ናብ ዓለም ዝኸይድን ንቅዱሳኑ ዝኸውንን።
ኣብዚ መጽሓፍ እዚ መግቢ ዝኸውን ሰማያዊ ምግቢ ይርከብ። ከምዚ ዝኣመሰለ ምግቢ ኻብ ክፉእ እኳ ኣብ ዝበለጸ መልክዑ ይሕልወና።
እዚ ዓምዲ እዚ ኻብዚ መጽሓፍ እዚ ተወስደ፦ «መጽሓፍ ቅዱስ፣ 66 መጻሕፍቱ ብሓጺሩ።» ንግዝኣት ይርከብ ኣብ Believers Bookshelf USA ከምኡ’ውን ኣብ Believers Bookshelf Canada።
