ንየሱስ ክርስቶስ ምእማን፡ ጐይታና፣ ኣምላኽናን መድሓኒናን

ኣብ ቅድሚ እቲ እናወሰኸ ዝኸይድ ዘሎ ምኽሓድ ኣምላኽነት ጐይታና የሱስ ክርስቶስ፣ ንነፍሲ ቅዱሳን ነቲ ዝሰግድሉን ከም መድሓኒ ዝእምኑሉን፣ ከም ጐይታ ዝእምኑሉን፣ ብሓቂ «ጐይታ ክብሪ» (1 ቈረንቶስ 2:8)፣ «እቲ ኣብ ልዕሊ ኩሉ ኣምላኽ ዝኾነ፣ ንዘለኣለም ዝተባረኸ» (ሮሜ 9:5፣ R.V.)፣ ከምኡ’ውን «ዓቢ ኣምላኽናን መድሓኒናን የሱስ ክርስቶስ» (ቲቶስ 2:14፣ R.V.) ምዃኑ ንምርግጋጽ ክንደይ ጽቡቕ እዩ።

ንሱ ፈጺሙ ካብ ወዲ ኣምላኽን ኣምላኽ ወድን ዝተሓተ ኣይነበረን፣ ኣይከውንን፣ ኣይከኣልን።ንሱ ኣብ ማእከል እቶም ቀዳሞት ደቀ መዛሙርቱ ደው ኢሉ፣ «ንስኻትኩምከ መን እየ ትብሉኒ?» ዝብል ሕቶኡ፣ ካብ ስምኦን ጴጥሮስ ብብርሃን ዝመልአ መልሲ፣ «ክርስቶስ ኣምላኽ» (ሉቃስ 9:20)፣ ድሕሪኡ ድማ ካብ ቶማስ፣ እቲ ሓደ እዋን ዝጠራጠር ዝነበረ ሰዓቢኡ፣ ናይ ኣምልኾ ቃላት፣ «ጐይታይ፣ ከምኡ’ውን ኣምላኸይ» (ዮሃንስ 20:28) ዝብል መልሲ ኣምጽአ።

ኣምላኽ ስሙ ምእማኑ፣ መሰላቱ ምድግጋሙ፣ ከምኡ’ውን ክብሩ ብኣፍ ቅዱሳን ኣብ ምድሪ ምምስጋኑ ባህ ከብሎ ኣለዎ፣ ኣብኡ ሓደ እዋን «ብሰብ ዝተጸርፈን ዝተነጽገን» ዝነበረ፣ ከምኡ’ውን ምስ ኣምላኽ ማዕርነት ስለ ዝጠለበ፣ ሰባት «ኣእማን ኣልዒሎም ንምውጋሩ» (ዮሃንስ 10:31)፣ ኣብ መወዳእታ ድማ ከም ጸራፊ ገይሮም ዝሰቐልዎ (ሉቃስ 22:70-71)። ኣምላኽ ንምሉእ ምእማን ኣምላኽነቱ፣ ንዘለኣለማዊ ኣምላኽነቱ ቅድሚ ኩሉ ዓለማት (ዮሃንስ 1:1)፣ ከም ሕጻን ኣብ ጡብ ኣዲኡ ምስ ተጋደመ፣ ከም ባርያ ኣብ ማእከል ሰባት ምስ ነበረ፣ ብዓወት ሓይሊ ካብ ምዉታት ምስ ተንስአ፣ ከምኡ’ውን ሕጂ ኣብ ዘለኣለማዊ ዝፋን ብግርማ ተቐሚጡ ከም «የሱስ ወዲ ኣምላኽ» (እብራውያን 4:14) ምስ ዝነብር፣ ይደሊ።

ምኽንያቱ እቲ ስጋ ዝኾነ (ዮሃንስ 1:16)፣ ሕጂን ንዘለኣለምን ሰብ እዩ—ሓጢኣት ዘይብሉ፣ ንጹህ፣ ከምኡ’ውን ዘይተበከለ ሰብ—ግናኸ ፈጺሙ ኣምላኽ ምዃኑ ኣየቋረጸን ወይ ኣይከኣለን፣ ወይ ካብ ኣምላኽነቱ ዝኾነ ክፋል ኣይተረፈን። ንሱ ኩሉ ሳዕ ኣምላኽ ዝነበረን ዘሎን እዩ፣ ከምኡ’ውን ወዲ ምስ ኣቦ። ንሱ ከምኡ ኾይኑ ናትና እዩ፣ ንዘለኣለም። ኣብኡ ድማ ህይወትና ኣላ። ንሱ ጐይታና እዩ፣ ርእሲ ቤተ ክርስቲያን ስጋኡ፣ ከምኡ’ውን ርእሲ ኣብ ልዕሊ ኩሉ ንቤተ ክርስቲያን። ኣብኡ ድማ ምሉእነት ኣምላኽነት ብስጋ ይነብር (ቈሎሴ 2:9)። ንሱ ናይ ኣምላኽን ናትናን እዩ (1 ቈረንቶስ 3:23)፣ ከምቲ ንሕና ናቱ ዝኾንና፣ ክንፍቀርን ክንመሓደርን፣ ክንከናኸንን ክንመግብን፣ ብምሉኡ መገዲን ብምሉኡ መዓልታት፣ ክሳዕ ንርእዮ ከምቲ ዘሎ።

ብዛዕባኡ ንኣምላኽ ንዘምር፣ ንሰብ ድማ ምሉእ ምእማን እምነትና ብዘለኣለማዊ፣ ምሉእ፣ ከምኡ’ውን ፍጹም ኣምላኽነቱ፣ ምስ ኣምላኽ ዘለዎ ማዕርነት፣ ናይ ሓቂን ፍጹምን ሰብነቱ፣ ከምኡ’ውን ፍጹም ጥበቡን ፍልጠቱን ንምስክር። ኣብ መቓብር ኣልኣዛር ምብካዩ፣ ንሓዘንተኛታት ኣሓት ዘለዎ ምትሕስሳብ ንምግላጽ፣ ብድምጺ መለኮታዊ ሓይሉን ግርማኡን ንምዉት ናብ ህይወት ምጽዋዑ። ኣብ መወዳእታ ድማ ካብ መቓብሩ ከም ዓዋቲ ኣብ ልዕሊ ሞትን ሲኦልን ምትንሳኡ። ኣብ ቅድሚ ባዶ መቓብርን ዝተቖጽረ ዝፋንን፣ ኣምላኽነቱ መን ክጠራጠር ወይ ሓይሉ መን ክኽሕድ ይኽእል? ንመለኮታዊን ፍጹምን መድሓኒን ኣድሓንን ንኣምላኽ ነመስግኖ። ብልብን ድምጽን፣ ብሰማያዊ መዝሙር፣ ኣብ ቅድሚ እቲ ናይ ሰይጣን ናይ መወዳእታ ምኽሓድ ናይ ጐይታና መለኮታዊ ክብሪን ግሩም ግርማኡን ንዘምር—

ኣብኡ ብፍጹም ዝተገልጸ፣ ክብሪ ኣቦ ይበርህ፣ ናይ ምሉእ ኣምላኽነት ዝውንን፣ ንዘለኣለም መለኮታዊ!