ስማዕ፣ መላእኽቲ ኣዋጅ ይዝምሩ፣ መላእኽቲ ኣዋጅ ይዝምሩ፣ ክብሪ ንዝተወልደ ንጉስ! ሰላም ኣብ ምድሪን ምሕረት ልኡም፣ ኦ ኣምላኽ፣ ሓጥኣን ድማ ተዓሪቖም። ተሓጒስኩም፣ ኣህዛብ፣ ተንስኡ፣ ምስ ዓወት ሰማያት ተሓበሩ። ብመልኣኻዊ ኣዋጅ፣ ክርስቶስ ኣብ ቤት-ልሄም ተወሊዱ! መላእኽቲ ክብሪ ይዝምሩ ንጽድቂ ጸሓይ ሰላም! ብርሃንን ህይወትን ንኹሉ የምጽእ፣ ብምሕዋይ ኣብ ኣኽናፉ ተንሲኡ። ክብሩ ብልኡም የንብር፣ ሰብ ከይመውት ተወሊዱ። ንደቂ ምድሪ ከዕቢ ተወሊዱ፣ ካልኣይ ልደት ክህቦም ተወሊዱ። ስማዕ፣ መላእኽቲ ይዝምሩ፣ “ክብሪ ንዝተወልደ ንጉስ!” ኣሜን።
ሰናይ ንግሆ። ብጸሎት ናብ ጐይታ ንመልከትዶ፧
ኦ ብሩኽ ኣምላኽ፣ ንቓልካ እንደገና ምኽፋትና ዕድልና እዩ። ንቓል ኣምላኽ ነመስግነካ። ንመንፈስ ኣምላኽ ነመስግነካ፣ ንሱ ንዓና ምስትውዓል ዝህበና፣ ንሓቂ ድማ ናብ ልብና ዘውርደልና። ሎሚ ከምኡ ይኹን፣ ብስም የሱስ። ኣሜን።
ስለዚ፣ ዝሓለፈ ሰሙን ኣብ ህይወት ዳዊት ብዝያዳ ዝፍለጥሎም ክልተ ፍጻሜታት ከም ዘለዉ ጠቒስና ነይርና፣ እዞም ፍጻሜታት እዚኦም ድማ ኣስታት 30 ዓመት ዝተፈላለዩ ነበሩ። ክልቲኦም ፍጻሜታት መንፈሳዊ ውግእ ዘጠቓልሉ ነበሩ። ኣብቲ ቀዳማይ ፍጻሜ፣ ዳዊት ንፍርሃት ተዋግአ፣ ኣብቲ ካልኣይ ድማ ዳዊት ንፍትወት ተዋግአ። ፍርሃትን ፍትወትን ንኹላትና ኣዝዮም ሓያላት ጸላእቲ እዮም።
ፍርሃት ናብ ዓለም ዝኣተወ ኣዳምን ሄዋንን ምስ ሓጥኡ እሞ ካብ ኣምላኽ ኣብ መንጎ ኣእዋም ገነት ምስ ተሓብኡ እዩ። ዘፍጥረት 3፡10። ንሱ፣ ኣዳም፣ “ድምጽኻ ኣብ ገነት ሰሚዐ፣ እሞ ጥራይ ስለዝነበርኩ ፈሪሄ፣ እሞ ርእሰይ ሓቢኤ” በለ። ኣዳም ዝፈርሄ ድምጺ ኣምላኽ ስለዝሰምዐ እዩ። እዚ ድማ ካብቲ ኦም ፍልጠት ጽቡቕን ክፉእን ከይበልዕ ዘጠንቀቖ ድምጺ እዩ ነይሩ፣ ግን ንድምጺ ኣምላኽ ኣይተኣዘዘን፣ ኣብ ክንድኡ ድማ ንድምጺ ዘይተኣዛዝነት ዘለዋ ሰበይቱ ክእምን መረጸ። እቲ ተመን ንሄዋን ሓሲዋ፣ ኣምላኽ ክእመን ከም ዘይከኣል ነጊርዋ ነይሩ። እቲ ፈታኒ ካብቲ ክልኩል ፍረ ክትበልዕን ክትዕብን ነጊርዋ። ስለዚ በልዐት።
እምበኣርከስ እዚ ድማ መበገሲ ሓጢኣት እዩ፡ ንኣምላኽን ንጽቡቕነቱን ዘይምእማን። ኣብቲ ካልእ ገጽ ናይቲ ሳንቲም፣ ኣብኡ ዘይምእማን ተጻሒፉ ዘሎ፣ ፍርሃት ተጻሒፉ ኣሎ። ሓጢኣት ናብ ዓለም ዝኣተወ ሄዋንን ድሕሪኡ ኣዳምን ንጽቡቕነት ኣምላኽ ምስ ዘይኣመኑ እዩ፣ ፍርሃት ድማ ናብ ዓለም ኣተወ። ድሕሪ ምብላዕ እቲ ክልኩል ፍረ፣ ኣዳምን ሄዋንን ንንጽህናኦም ሰኣኑ፣ እሞ ንዘይሕሰብ ክሳራኦም፣ ብሓጢኣት ዝረኸሰ ሕልና ተቐበሉ። እዚ ድማ ብቓላት ኣዳም ይግለጽ፣ “ጥራይ ስለዝነበርኩ ፈሪሄ”፣ ቁጽሪ 10። ስለዚ፣ ብሓጢኣት ምጥርጣር ጽቡቕነት ኣምላኽ፣ ዘይምእማኑ፣ ፍርሃት ኣብ ልቢ ኣዳምን ሄዋንን ተወልደ፣ እሞ ሕጂ ንኣምላኽ ይፈርሁ ነበሩ። ዝፈርሁ ዝነበሩ ብርሃን ቅዱስ መገዲ ኣምላኽ ንጥፍኣቶም ስለዘቃልዖም እዩ፣ እዚ ድማ እዩ ዝተሓብኡሉ ምኽንያት።
እሞ እንታይ ክግበር ኣለዎ፧ ኣዳምን ሄዋንን ባዕላቶም እቲ ዝፈሰሰ ማይ እንደገና ክእክብዎ ኣይክእሉን እዮም። ዝተገብረ ክምለስ ኣይከኣልን። እዚ ኣብ ህይወትና ኩላትና ክንርእዮ ከም እንኽእል ተስፋ እገብር። ሓጢኣትና ኣብ መንጎ ኣምላኽን ንዓናን ዝፈጠሮ ስንጥቕ ክንጠግኖ ኣይንኽእልን ኢና። እዚ ዘይጠገን እዩ። ምሕባእ ድማ ኣይጠቅምን። ካብ ኩሉ ዝፈልጥን ኣብ ኩሉ ዘሎን ክትሕባእ ኣይከኣልን።
ግን እምበኣርከስ ኣዳም እንታይ ክገብር ነይርዎ፧ እንታይ ክንገብር ኣሎና፧ ካብ ምሕባእ ክንወጽእ ኣሎና። ሓጢኣትና ድሮ ተጋሊጹ እዩ። ናብ ኣምላኽ ክንመጽእ ኣሎና። ግን እዚ ማለት ንፍርሃትና ብእምነት ክንብድሆ ኣሎና። ሕጂ እዚ ስማዕ፡ ንኣምላኽ ብጥፍኣትና ክንእምኖ ኣሎና። እንደገና፡ ንኣምላኽ ብጥፍኣትና ክንእምኖ ኣሎና። እዚ ድማ እዩ እቲ ዕንቅፋት። ኣዳምን ሄዋንን ንኣምላኽ ብጥፍኣቶም ኣይኣመኑን፣ ስለዚ ብፍርሃት ተሓብኡ። ካልእ ምርጫ የልቦን፡ ንኣምላኽ ብጥፍኣትካ እመን ወይ ተሓባእ።
ግን ስለምንታይ ሓጥኣን፣ እቶም ብሓጢኣት ዝረኸሰ ሕልናኦም “ጥፉእ” ዝብል፣ ብፍቓዶም ናብቲ ሰለስተ ግዜ ቅዱስ ዝኾነ ኣምላኽ ሰማይ ክመጹ፧ መልሱ ፍቕሪ እዩ። ካብቲ ዝረኸሰን ፍቕሪ ዘይብሉን ልቢ ሰባትን ኣንስትን ዘይኮነስ፣ ፍቕሪ ኣምላኽ። ስለዚ፣ ኣብዚ ናይ ገነት መናዘሪ፣ ኣምላኽ ብዛዕባ ወዱ፣ ዘርኢ ሰበይቲ፣ ቁጽሪ 15፣ ንሉኣላዊ ወንጌሉ ይእውጅ። እቶም ጥፉኣት ዝኾኑ ክልተ ሰባት ካብቲ ቐልጢፎም ዝሃደሙሉ ድምጺ፣ ጸጋን ምድሓንን ብዘርኢ ሰበይቲ ይእውጀሎም። ሃሌሉያ!
እሞ እቲ ግዜ ምስ መልአ፣ ኣምላኽ ወዱ ካብ ሰበይቲ ተወሊዱ ለኣኸ። ማቴዎስ 1፡21-23፡ “ወዲ ኸኣ ክትወልድ እያ፣ ንስኻ ድማ ስሙ የሱስ ክትሰምዮ ኢኻ፣ ንሱ ንህዝቡ ካብ ሓጢኣቶም ኬድሕኖም እዩ እሞ። እዚ ኹሉ ድማ እቲ ብነብዪ ብጐይታ እተባህለ ቓል ምእንቲ ኺፍጸም ኰነ፣ ንሱ ኸኣ፡ እንሆ፡ ድንግል ክትጸንስ እያ፡ ወዲ ኸኣ ክትወልድ እያ፡ ስሙ ድማ ኣማኑኤል ኪብልዎ እዮም፡ ትርጕሙ ኸኣ ኣምላኽ ምሳና እዩ።” እሞ ነዚ ቁጽሪ ምስ ካልእ፣ ሉቃስ 19፡10፣ ክንሓብር ንኽእል፡ “ወዲ ሰብሲ ንዝጠፍኤ ኺደልን ኬድሕንን እዩ መጺኡ እሞ።” ክንደይ ግሩም እዩ ብሓቂ! መን እዩ ከምዚ ዝበለ ዘይድለ ጸጋ ክርድኦ ዝኽእል፧ ዘርኢ ሰበይቲ፣ ጐይታ የሱስ፣ ወዲ ኣምላኽ፣ ንዝጠፍኡ፣ ንዝጠፍኡ ሓጥኣን፣ ንምድላይን ንምድሓንን መጺኡ፣ እዚ ድማ ብዝገርም መገዲ ንምርዋይ ልቢ ኣምላኽ እዩ።
ግን ኣምላኽ ነዞም ሓጥኣን ብሓቂ ምእንቲ ክውንኖም እሞ ምሳታቶም ክኸውን፣ ክልተ ነገራት ክኸውን ኣለዎ። ቀዳማይ፣ የሱስ እቲ መድሓኒ ንህዝቡ ካብ ሓጢኣቶም ብሞቱ ኣብ መስቀል ከድሕኖም ኣለዎ። ካልኣይ ድማ፣ ብምስሓብ ፍቕሩን ጸጋኡን ኣብ መስቀል ዝተራእየ፣ ልቢ ሓጥኣን ክዕወት ኣለዎ፣ እሞ ንሳቶም፣ ንሕና፣ ንስኻን ኣነን፣ ንኣምላኽ ክንእምኖ፣ ብጥፍኣትና ክንእምኖ፣ እሞ ከምቲ ዘሎና ክንመጽእ፣ “ሓንቲ ምኽንያት ከይብል፣ ደምካ ንኣይ ስለዝፈሰሰ”። ሮሜ 5፡8፡ “ግናኸ ኣምላኽ ገና ሓጥኣን ከሎና፡ ክርስቶስ ምእንታና ብምማቱ፡ ፍቕሩ ንኣና ኣርኣየና።” ቀዳማይ ዮሃንስ 4፡12፡ “ፍቕሪ ኣብዚ እያ ዘላ፡ ንሕና ንኣምላኽ ዘፍቀርናዮ ኣይኰንናን፡ ንሱ ግና ኣፍቀረና፡ ወዱ ኸኣ መተዓረቒ ሓጢኣትና ኪኸውን ለኣኾ።” ዮሃንስ 12፡32፡ “ኣነ ድማ፡ ካብ ምድሪ እንተ ተሰቐልኩ፡ ንኹሉ ናባይ ክስሕቦ እየ።” እዚ ድማ እዩ መጽሓፍ ቅዱስ ዕርቂ ዝብሎ። እዚ ድማ እዩ እቲ ግርም ፍቕሪ ኣምላኽን ጸጋኡን ብሓቂ ልቢ ሓጥእ ዝዕወትሉ እዋን። ሽዑ ጥራይ እዮም ሰባትን ኣንስትን ንኣምላኽ ብሓቂ ዝእምኑ፣ እሞ ፍጹም ፍቕሩ ንኹሉ ፍርሃት ከርሕቕ እዩ፣ እሞ ሰብ እንደገና ንጽቡቕነት ኣምላኽ ክኣምን እዩ። ቈሎሴ 1፡21ን ቀዳማይ ዮሃንስ 4፡18ን።
ግን ናብ መናዘሪ ኣምላኽ ዘይበጽሑ ብዙሓት ሰባትን ኣንስትን ኣለዉ። ንጥፉእ ፍርሃቶም ካብ ኣምላኽ ብምሕረትን ዕርቅን ኣይሰኣኑን፣ ስለዚ ኣምላኽ ጽቡቕ ምዃኑ ኣይኣመኑን። ንኣዛዚ ናእማን ይመስሉ። ኣዛዚ ናእማን ንለምጹ ኣብ ትሕቲ ጋሻኡን ብዙሓት ወተሃደራዊ ሽልማታቱን ክሓብኦ ፈተነ፣ ግን ቃል ኤልሳዕ ጋሻኡ ከውጽእ፣ ንለምጹ ከቃልዕ፣ እሞ ክሕጸብ ከም ዘለዎ ነበረ። ካልኣይ ነገስት 5፡10። ንብዙሓትና ክንቃልዕ ክንደይ ዓብዪ ፍርሃት እዩ! ናእማን ናይ ጸሎት ክፍሊ ክረክብን ብሕታዊ ብምዃን ንለምጹ ኣብ ቅድሚ ኣምላኽ ጥራይ ከቃልዕ ኣይተሓተተን። ኣይፋሉን፣ ናብ ህዝባዊ ቦታ፣ ዮርዳኖስ፣ ክኸይድን ንለምጹ ኣብ ቅድሚ ኣምላኽን ሰባትን ከቃልዕ ነይርዎ። ክንደይ ግዜ እዮም ሰባትን ኣንስትን ሓጢኣቶም ኣብ ብሕታዊ መናዘሪ ክፍሊ ዝናዘዙ፣ እቶም ኣብ ቅድሚ ሰባት ብህዝቢ ዘይንዘዝዎም ሓጢኣታት፧ ግን እዚ ድማ እዩ እቲ ሃይማኖታዊ ግብዝና ዝሕብኣሉ ጭምብል። እዚ ድማ እቲ ኣምላኽ ብዛዕባ ሓጢኣትና እንታይ ከም ዝፈልጥ ዘይግደስ ኣመለኻኽታ እዩ፣ ክሳብ ካብ ሰባት ክንሕብኦ እንኽእል። ግን ኣብቲ ናይ ገነት መናዘሪ፣ ኣዳምን ሄዋንን ንናዘዝኦም ኣብ ቅድሚ ኣምላኽን ኩሉ ፍጥረት። ዘይድለ ሃብቲ ፍቕሪ ኣምላኽን ጸጋኡን ብክርስቶስ ኣብ ነፍሲ ወከፍና ከምዚ ዝበለ ሓያል ጽልዋ ይግበር፣ እሞ “ክርስቶስ የሱስ ንሓጥኣን ከድሕን ናብ ዓለም መጸ፣ ካብኦም ድማ ኣነ ቀዳማይ እየ” ኢልና ክንምስክር ኣይንሓፍርን።
ካብቲ መዋግእቲ ሸለል ኤላ ርሒቕና ዝኸድና ይመስል፣ ግን ከቶ ኣይኮነን። ምስጢር ትብዓት ዳዊት ክንርድእ ንደሊ። ስለምንታይ ካብ ኩሎም ሰባት ሰራዊት ሳኦል ዝበለጸ ዝኸውን፧ ዳዊት ንጎልያድ ኣይፈርህን እዩ ምኽንያቱ ዳዊት ንኣምላኽ ኣይፈርህን እዩ። እዚ ንምባል ዘገርም ይመስል፣ ግን ኣዳም ብሰንኪ ጥፍኣቱ ንኣምላኽ ይፈርህ ከም ዝነበረ ዘክር። ግን ዳዊት ምሕረት ኣምላኽ ይፈልጥ ነበረ። ኣብ መዝሙር 86፡5 ከምዚ ኢሉ ጸሓፈ፡ “ንስኻ ግና፡ ጐይታይ፡ ጽቡቕን ይቕረ ንምባል ድሉውን ኢኻ እሞ፡ ምሕረትካ ንኹሎም እቶም ዝጽውዑኻ ብዙሕ እዩ።” ዳዊት ንኣምላኽን ንጽቡቕነቱን ኣመነ ምኽንያቱ ተሓሪዩ ነበረ። ከምቲ ዝበልናዮ ድማ፣ ኣብቲ ካልእ ገጽ ናይቲ ሳንቲም ኣብኡ ዘይምእማን ተጻሒፉ ዘሎ፣ ፍርሃት ተጻሒፉ ኣሎ። ከምኡ’ውን፣ ኣብቲ ካልእ ገጽ ናይቲ ሳንቲም እምነት፣ ፍርሃት የልቦን ተጻሒፉ ኣሎ። ብቐሊሉ እንተተዛሪብና፣ ፍርሃትን እምነትን ብሓንሳብ ክነብሩ ኣይክእሉን እዮም። ዳዊት ኣብ መዝሙር 56፡4 ከምዚ በለ፡ “ኣብ ኣምላኽ ተወኪለ እየ፣ ስጋ እንታይ ከም ዝገብረኒ ኣይፈርህን እየ።”
ስለዚ፣ እቲ ዘይፍለጥ መንእሰይ፣ ቅቡእ ንጉስ እስራኤል፣ ንኣምላኽን ንህዝቡን ዘለዎ ፍቕሪ ኣብ ነፍሱ ዝነድድ፣ ኣብ ቅድሚ ሳኦል ቀረበ። ቀዳማይ ሳሙኤል 17፡31-33፡ “እቲ ዳዊት ዝበሎ ቓላት ምስ ተሰምዐ ድማ፡ ኣብ ቅድሚ ሳኦል ነገሩሉ፡ ንሱ ኸኣ ለኣኸሉ እሞ ኣምጽኦ። ዳዊት ከኣ ንሳኦል፡ ብሰሪ እዚ ሰብኣይ እዚ ልቢ ሰብ ኣይትፍረስ፡ ባርያኻ ኸይዱ ምስዚ ፍልስጥኤማዊ ኺዋጋእ እዩ፡ በሎ። ሳኦል ከኣ ንዳዊት፡ ንስኻ ምስዚ ፍልስጥኤማዊ ኽትዋጋእ ኣይትኽእልን ኢኻ፡ ንስኻ መንእሰይ ኢኻ፡ ንሱ ግና ካብ ንእስነቱ ጀሚሩ ሰብኣይ ውግእ እዩ፡ በሎ።” ሳኦል ነቲ መንእሰይን ጽቡቕ ዝነበረ ዳዊት ምስ ረኣየ ኣዝዩ ተስፋ ከም ዝቖረጸ ኣይጠራጠርን። ሳኦል ብርግጽ ተመክሮ ዘለዎ ውግእ ዝገበረ ሰብ፣ ገጹ ብውግእ ዝተጎድአ፣ ከም ዝጽበ ነይሩ። ዳዊት ድማ ብትብዓትን ብሓጐስን “ልቢ ሰብ ኣይትፍረስ!” ኢሉ ይእውጅ፣ ከም ዝብል፣ “ኣነ ክገብሮ እየ!” ሳኦል ናብ ኣዛዚ ሰራዊቱ ኣብኔር ብቕልጡፍ ዝጠመተ ይመስለካ፣ ንሱ ድማ ርእሱ ኣድኒቑ ይንቕንቕ ነበረ።
ብዘይ ምቁራጽ ምትብባዕ ብዘይካ ብመንገዲ ኣምላኽ ክቕጽሉ ዘይክእሉ ብዙሓት ፈራሓት ነፍሳት ኣለዉ። ከምዚኦም ዝበሉ ሰባት ምስ ተጸቕጡ ወይ ምስ ገለ ናይ ዘይምርግጋእ ወይ ሽግር ከራኸቡ ምስ ተገደዱ ክመክኹ እዮም። እዚ ዳዊት ኣይኮነን። ንሱ ፈራሕ ኣይኮነን። ኩሉ ሰራዊት እስራኤል ይንቀጥቀጥ ኣሎ። ልዕሊ ትሽዓተ ጫማ ዝቑመት ዘለዎ ማግኑስ ንዝኾነ ሰብ ክዋግኦ ይብድል ኣሎ። እቲ ዓብዪ ሓው ዳዊት ብህዝቢ ትዕቢተኛን ገበነኛን መንእሰይ ከም ዝኾነ ወቒስዎ። ሕጂ ድማ ሳኦል “ኣይትኽእልን ኢኻ” ይብሎ። እዚ ንዝኾነ ሰብ ተስፋ ንምቑራጽን ናብ ገዛኻ ንምምላስን እኹል እዩ።
ግን ዳዊት ካብ ዕድሚኡ ንላዕሊ ተመክሮ ኣለዎ። ቁጽሪ 34፡ “ዳዊት ከኣ ንሳኦል፡ ባርያኻ ንኣባጊዕ ኣቦኡ ይጓሲ ነበረ፡ ኣንበሳን ድቢን መጺኦም ከኣ፡ ሓንቲ ገንሸል ካብ መጓሰ ወሰዱ። ኣነ ድማ ደድሕሪኡ ወጺኤ፡ ወቒዐዮ፡ ካብ ኣፉ ኸኣ ኣድሓንክዋ። ንሱ ኸኣ ኣብ ልዕለይ ምስ ተንስኤ፡ ብጽሕሙ ሓዝክዎ፡ ወቒዐዮ ኸኣ ቀተልክዎ። ባርያኻ ንኣንበሳን ንድቢን ቀተለ፡ እዚ ዘይግዘር ፍልስጥኤማዊ ድማ፡ ንሰራዊት ህያው ኣምላኽ ስለ ዝጸረፈ፡ ከም ሓደ ኻብኣቶም ኪኸውን እዩ፡ በለ።” ዳዊት ከምኡ’ውን፡ “እቲ ኻብ ኣፍ ኣንበሳን ካብ ኣፍ ድቢን ዘድሓነኒ እግዚኣብሄር፡ ንሱ ኻብ ኢድ እዚ ፍልስጥኤማዊ ኼድሕነኒ እዩ፡ በለ።” ሳኦል ድማ ንዳዊት፡ “ኪድ፡ እግዚኣብሄር ድማ ምሳኻ ይኹን፡ በሎ።”
ከምዚ ኣብ ዘሎናዮ ዘመን፣ ስልጣናት ብኸምዚ ዝበለ ዘይምኽባር ዝርኣዩሉ፣ ኣብነት ዳዊት ኣዝዩ መንፈስ ዘሐድስ እዩ። ዳዊት ንቦታ ሳኦል ኣብ ልዕሊኡ ይፈልጥ እሞ ንርእሱ “ባርያኻ” ይብል። ዳዊት ቅቡእ ኣምላኽ እኳ እንተኾነ፣ ንኣመንቲ ንስልጣን ምኽባር ብመጽሓፍ ቅዱስ ዝተኣዘዘ ምዃኑ ምዝካር ጽቡቕ እዩ። ኣብ ግዜ ጐይታ የሱስን ሃዋርያትን ኣብ መንግስታዊ ዓለም ገለ ኣዝዮም ሕማቕ ዝገብሩ ሰባት ነበሩ። ሄሮድስ ንህጻናት ዝቐትል ነበረ። ቄሳር ንርእሱ ኣምላኽ ይቖጽር ነበረ። ጲላጦስ ዓማጺ ፖለቲከኛ ነበረ። ኔሮ ንክርስትያናት ብዘይ ምሕረት የሳድድ ነበረ። እሞ ከምኡ ይቕጽል። ግን ኣመንቲ ብመጽሓፍ ቅዱስ ንስልጣን ዘለዎም ሰባት ክግዝኡን ክጽልዩሎምን ይምዕዱ። ካብ ቃላት ጴጥሮስ ንላዕሊ ካልእ ምስክር ኣየድልየናን፣ እዚ ድማ ኔሮ ኣብ ዝነገሰሉ እዋን ዝተጻሕፈ ክኸውን ይኽእል እዩ። ቀዳማይ ጴጥሮስ 3፡17-18፡ “ንኹሉ ሰብ ኣኽብሩ። ንሓውነት ፍቕሩ። ንኣምላኽ ፍርሁ። ንንጉስ ኣኽብሩ።” ንጐይታ የሱስን ንሃዋርያቱን ብዛዕባ እቶም ኣብ ስልጣን ዘለዉ ብሕማቕ ዝዛረቡ ኣይትረኽቡን ኢኹም። ጐይታ የሱስ ንደቀ መዛሙርቱ ንፈሪሳውያን ክግዝኡ እኳ ኣዘዞም፣ እኳ ደኣ ንሳቶም ብሃይማኖታዊ ግብዝናኦም ወቐሶም። ማቴዎስ 23፡2። ጐይታ የሱስ፡ “ጸሓፍትን ፈሪሳውያንን ኣብ ወንበር ሙሴ ተቐሚጦም ኣለዉ እሞ፡ ኵሉ ዝነግሩኹም ግበሩን ሓልዉን፡ ግናኸ ንግብሮም ኣይትግበሩ፡ ይብሉ እዮም እሞ ኣይገብሩን እዮም፡ በለ።”
ግን ዳዊት ንርእሱ ጓሳ ኣባጊዕ ኣቦኡ ገይሩ ገሊጽዋ። ንኣባጊዕ ኣቦኡ ንገለ ዓመታት ብእምነት ጓሲኡ፣ ብዚ ድማ ምስ ሽግር ተላሚዱ ነበረ። ሓንቲ ገንሸል ካብ ኣንበሳን ካልእ ገንሸል ካብ ድቢን ተኸላኸለ። ብኻልእ ኣዘራርባ፣ ዳዊት ንኹሉ ነገር፣ ንህይወቱ እኳ፣ ንሓንቲ ገንሸል ንምድሓን ሓደጋ ኣሕሊፉ። ክንደይ ጽቡቕ ስእሊ ጐይታና የሱስ! ዮሃንስ 10፡11፡ “ኣነ ጽቡቕ ጓሳ እየ፡ ጽቡቕ ጓሳ ህይወቱ ምእንቲ ኣባጊዕ ይህብ።”
ስራሕ ክብሪ ከም ዘለዎ ክንዝክር ኣሎና። ብዙሓት ሰባት ኣብ መጽሓፍ ቅዱስ ኣብ ስራሕ ቦታኦም ተማሂሮም ድሕሪኡ ናብ ኣገልግሎት ኣምላኽ ተጸዊዖም። ሙሴ፣ ዳዊት፣ ኤልሳዕ፣ ኣሞጽ፣ ማቴዎስ፣ ጴጥሮስ፣ ያእቆብ፣ ዮሃንስ ኣብነታት እዮም። ኣብ ስራሕ ቦታ ብዙሕ ምዕባለ ናይ ግላዊ ባህሪ ኣሎ፣ እዚ ድማ ንኣገልግሎት ጐይታ ኣዝዩ ኣገዳሲ እዩ። ባህሪ ዳዊት ብቑሪን ብዙሕ ግዜ ብዘይ ድቃስ ዝሓልፍ ለይቲ ቤት-ልሄም ተቐርጸ። ግን ኣብኡ ምስ ኣምላኽ ነበረ፣ እሞ ኣብቲ ብሕትውና ዳዊት ንኣምላኽ ተመክሮ። ኣብቲ ግርማ ናይቲ ከዋኽብቲ ሰማያዊ ሰራዊት ረኣዮ፣ እሞ ኣብቲ ብሕትውና ድማ ንነፍሱ ዝዛረብ ድምጺ ኣምላኽ ክፈልጥ ተማህረ።
ዳዊት ምስ ኣምላኽ ግላዊ ርክብ ነይርዎ። ነዚ ቃል፣ “ግላዊ ርክብ ምስ ኣምላኽ” ወይ “ምስ ክርስቶስ”፣ ብዙሕ ግዜ ብቐሊሉ ንጥቀመሉ፣ ከምዚ እዚ ቃል እዚ ኣብ ክርስትያናዊ ቲሸርት ከም ምልክት ዝለበስ ምልክት ጥራይ ዝኾነ። ግን እቲ ሓቂ ናይቲ ዳዊት ምስ ኣምላኽ ዝነበሮ ርክብ እዩ ብኸምዚ ዝበለ ፍቕሪ ንኽብሪ ኣምላኽ ክከላኸል ዘነቓቕሖ፣ እኳ ደኣ ብሓደጋ ሞት። እሞ ዳዊት መንእሰይ ወዲ ዕድመ ከም ዝነበረ ዘክር። ጳውሎስ ዝነበሮ መዓልታዊ ሰራሕተኛ ጢሞቴዎስ ክንደይ ዕድመ ከም ዝነበሮ ኣይንፈልጥን፣ ግን ንሱ’ውን መንእሰይ ነበረ። ኣብ ቀዳማይ ጢሞቴዎስ፣ “መንእስነትካ ሓደ እኳ ኣይንዓቕ፣ ግናኸ ብቓልን ብግብርን ብፍቕርን ብመንፈስን ብእምነትን ብንጽህናን ንኣመንቲ ኣብነት ኩን።” ጢሞቴዎስ ኣብ እምነት ሓድሽ ኣይነበረን፣ ግን ካብ ዕድሚኡ ንላዕሊ ምስ ክርስቶስ ዓበየ።
እቶም ንብዙሕ ዓመታት ኣመንቲ ዝነበሩ መንፈሳዊ ብስለት ምስ ዘይረኽቡ ኣዝዩ ዘሕዝን እዩ። እዚ ዘይምብስለት እዚ ድማ ኩሉ ግዜ ብዘይምፍላጥ መጽሓፍ ቅዱስ፣ ድኹም ናይ ጸሎት ህይወት፣ ንዘይድሓኑ ወንጌል ብብቕዓት ንምዝርጋሕ ዘይምኽኣል፣ ዘይተቐደሰ ልሳን፣ ወዘተ. ክሰሓብ እዩ። ግን እዚኦም ድማ ከም ሰርሞን ሶሜልየር ዝበሃል ክእለት ኣማዕቢሎም እዮም። እዚ ድማ ንወይኒ ዝምርምር ክኢላ ዝገልጽ ቃል እዩ። ጳውሎስ ንቈረንቶሳውያን ወቐሶም። ቀዳማይ ቈረንቶስ 3፡1፡ “ኣነ ድማ፡ ኣሕዋተየ፡ ከም መንፈሳውያን ዘይኰነስ፡ ከም ስጋውያን፡ ከም ሕጻናት ኣብ ክርስቶስ ዘለኹም ኴንኩም ክዛረበኩም ኣይከኣልኩን።”
ክዓቢ ከለኹ፣ ዶኒ ዝተባህለ ካልኣይ ወዲ ሓወይ ነይሩኒ። ዶኒ ካብኣይ ኣስታት 10 ዓመት ዝዓብየ ነበረ። ወዲ ክልተ ዓመት ከሎ ብውሻጠ ተነኺሱ። እቲ ውሻጠ ሕማም ከልቢ ከም ዘለዎ ስግኣት ነበረ፣ ስለዚ ዶኒ ካብቲ ሕማም ንምክልኻል ብቐጥታ ናብ ከብዱ መርፍእ ተዋሂብዎ። ብሓዘን ግን፣ እቲ መርፍእ ሕማምን ኣዝዩ ልዑል ትኩሳትን ኣምጽአ። እቲ ትኩሳት ኣዝዩ ልዑል ስለዝነበረ ምዕባለ ኣእምሮ ዶኒ ኣቖመ። ዶኒ ን50 ዓመታት ህይወቱ ብኣእምሮ ናይ ክልተ ዓመት ህጻን፣ ግን ብዓብዪ ሰብነት፣ ነበረ። ንሱ ካብ ኩሎም ሰባት ዝያዳ ልኡምን ፍቑርን ከም ዝነበረ፣ ከምኡ’ውን ምሳኡ ግዜ ምሕላፍ በረኸት ከም ዝነበረ ክውስኽ ኣሎኒ። ግን ከም ኣመንቲ መንፈሳዊ ብስለት ምስ ዘይረኽብ፣ ካብቲ ናይ ጥምቀት ምስክር ወረቐትና ጀሚርና ብባህሪና ብዙሕ ምስ ዘይንቕየር፣ ክንደይ ዘሕዝን እዩ። ኩላትና ንጐይታ ብቐጻሊ ክንደሊ ኣሎና። ኣሜን።
ናይ ዳዊት ዝሓለፉ ተመክሮታት ምስ ኣምላኽ ኣብዚ ናይ ፈተና እዋን እምነት ሃብዎ። “እቲ ዘድሓነኒ ጐይታ፣ ንሱ ከድሕነኒ እዩ” በለ። ጳውሎስ ኣብ ካልኣይ ቈረንቶስ 1፡9ን 10ን ከምዚ በለ፡ “ግናኸ ኣብ ርእስና ኸይንውከል፡ ኣብቲ ንምዉታት ዜተንስእ ኣምላኽ ግና ምእንቲ ኽንውከል፡ ፍርዲ ሞት ኣብ ርእስና ነይሩና። ንሱ ኻብ ከምዚ ዝበለ ዓብዪ ሞት ኣድሓነና፡ የድሕነናውን ኣሎ፡ ንሱ ኸኣ ኪድሕነና ኸም ዝዀነ ንኣምን።” እቲ ኣብ ዝሓለፈ ዘድሓነና፣ እቲ ሕጂ ዘድሕነና፣ እሞ እቲ ኣብ መጻኢ ዘድሕነና። ኣሜን። ምሕረቱ ኣይውዳእን። ኩሉ ንግሆ ሓድሽ እዩ። እምነትካ ዓብዪ እዩ። ሰቆቃውያን 3፡22ን 23ን። ንጐይታ ምስጋና ይኹን!
ኣብ እዋን ፈተና ንፈተና ምድላው ድሮ ዘርሕቕ ምዃኑ ክንዝክር ኣሎና። ኣምላኽ፣ ንሱ ጥራይ እዩ ንመጻኢና እንታይ ከም ዝሓዘ ዝፈልጥ፣ ንመጻኢ ንምድላው ብቐጻሊ ይደሊና ኣሎ። ስለዚ፣ ከም ዳዊትን ጳውሎስን፣ ንጽባሒቱ ፈተናታት ንምድላው፣ ሎሚ ንጐይታ ብቁምነገር ክንደሊ ኣሎና። እዚ ድማ ድሕሪኡ ናይ ምሕረት ድግስ ዕድመታት ካብ ምልኣኽ ክሕግዘና እዩ። ኣሜን።
ሕጂ ዳዊት ፍቓድ ሳኦል ረኺቡ። ብርግጽ ሳኦል ባዕሉ ክዋጋእ ኣይከይድን ነበረ። ንዝሓለፉ 40 መዓልታት ኩሉ መዓልቲ ወሲኑ ነበረ፣ እዚ ድማ ብሓቂ ኣብ መዓልቲ ክልተ ግዜ ዝገብሮ ውሳነ ነበረ፣ ምኽንያቱ ማግኑስ ወይ ጎልያድ ንውግእ ንግሆን ምሸትን ይቐርብ ነበረ። ቁጽሪ 16፣ ቁጽሪ 37። ሳኦል ንዳዊት፡ “ኪድ፡ እግዚኣብሄር ድማ ምሳኻ ይኹን፡ በሎ።” ብርግጽ እቲ ሳኦል ዝዛረበሉ ዘሎ ጐይታ እቲ ንሱ ከም ንጉስ ዝነጸጎን ዘይዛረቦን ጐይታ እዩ። ምዕራፍ 14፣ ቁጽሪ 37ን 16፡1ን። ስለዚ፣ ሳኦል ካብ ኣምላኽ በረኸት ናብ ዳዊት ክሰድድ ምፍታኑ፣ ብቐሊሉ እንተተዛሪብና፣ ሃብታም እዩ።
ግን እዚ ኩሉ ግዜ ኣይንሰምዖንዶ፧ ኣብ ጐይታ የሱስ እምነት ዘይብሎም ሰባት፣ ምስ ዝፋለዩ፣ “ኣምላኽ ይባርኽኩም” ዝብሉ ቃላት ይዛረቡ። ወይስ ሓደ ሰብ ምስ ሓንጠሰ፣ እሞ ንምልእነት፣ ሓደ ሰብ ኩሉ ግዜ “ኣምላኽ ይባርኽኩም” ይብል፧ ትቀልዱኒ ዲኹም፧ ከምዚ ዝበለ ትርጉም ዘይብሉ ሃይማኖታዊ ቓላት ብምሕታት ምሉእ በረኸት ሙሴ ክወሃብ፣ ወይ ከቶ ከይወሃብ፣ ደው ከነብሎ ንኽእል ኢና። ብኻልእ ኣዘራርባ፣ ሓደ ሰብ ምስ ሓንጠሰ፣ “እግዚኣብሄር ይባርኽካን ይሕልወካን፡ እግዚኣብሄር ገጹ ኣብ ልዕሌኻ የብርህን ይምሕረካን፡ እግዚኣብሄር ገጹ ናባኻ የልዕልን ሰላም ይህበካን” ትብል። ዘሁልቍስ 6፡24-26። ብርግጽ፣ እቐልድ ጥራይ እየ፣ ወይ ድማ ፍርቂ ጥራይ እየ ዝቐልድ። ብተወሳኺ፣ ናይ ስነ ስርዓት ጉዳይ እንተኾይኑ፣ ሓደ ሰብ ምስ ሓንጠሰ፣ “ይቕረታ” ክብል ኣለዎ። ግን፣ ኣብ ዘሎናዮ ዘመን፣ ብዘይ ድምጺ ምሕንጣስ ይሓይሽ። ብኸምኡ ናብ ክፍሊ ምጽንጻሕ ምቕልጣፍ ኣይትፍርህን ኢኻ።
ሕጂ ሳኦል በረኸቱ ንጐይታ ኣብ ልዕሊ ዳዊት ብዝቕጽል ተግባሩ ይኸውን። ቁጽሪ 38፡ “ሳኦል ድማ ንዳዊት ብጋሻኡ ኣልበሶ፡ ኣብ ርእሱ ኸኣ ናይ ኣስራዚ ቊርናዕ ገበረሉ፡ ብጋሻ ሰንሰለት ድማ ኣልበሶ።” እዚ ከምዚ ዝበለ ከቢድ ኩነታት እንተዘይከውን፣ ብሓቂ ኣዝዩ ዘሕግስ ምኾነ። ሳኦል ኣብ እስራኤል ዝነውሐ ሰብ እዩ። ጋሻ ሳኦል ንባዕሉ ዝተሰርሐ እንተኾይኑ፣ ንዳዊት ከመይ ከም ዝሰርሓሉ ምርኣይ ይኸብድ። ግን ዳዊት ብትግሃት ተዓጢቑ። ቁጽሪ 19፡ “ዳዊት ድማ ሰይፉ ኣብ ልዕሊ ጋሻኡ ተዓጢቑ፡ ኣይፈተኖን እዩ እሞ፡ ኪኸይድ ፈተነ። ዳዊት ከኣ ንሳኦል፡ ኣይፈተንክዎምን እየ እሞ፡ ብዚኣቶም ክኸይድ ኣይክእልን እየ፡ በሎ። ዳዊት ድማ ኣውጺኦም።”
ብዙሕ ግዜ ዝጥቀስ፣ ግን ኣገዳሲ ዝኾነ ጽሑፍ ካልኣይ ቈረንቶስ 10፡3 እዩ፡ “ብሥጋ ንነብር እኳ እንተ ዀንና፡ ብሥጋ ግና ኣይንዋጋእን ኢና።” ኣብ ኤፌሶን 6፡10፡ “ኣብ መወዳእታ፡ ኣሕዋተየ፡ ብጐይታን ብሓይሊ ብርታዔኡን ብርቱዓት ኩኑ። ንምፍንጃል ድያብሎስ ምእንቲ ኽትቃወሙስ፡ ኩሉ ኣጽዋር ኣምላኽ ልበሱ። ውግእ ንሕና ምስ ስጋን ደምን ኣይኰነን እሞ፡ ምስ መላእኽቲ ገዛእቲ፡ ምስ ስልጣናት፡ ምስ ገዛእቲ ጸልማት እዛ ዓለም እዚኣ፡ ምስ እኩያት መናፍስቲ ሰማያዊ ቦታ እዩ። ስለዚ፡ ኣብታ እክይቲ መዓልቲ ምእንቲ ኽትቃወሙ፡ ኵሉ ምስ ገበርኩም ድማ ምእንቲ ኽትቀውሙ፡ ኩሉ ኣጽዋር ኣምላኽ ልበሱ።”
ዳዊት እቲ ውግእ መንፈሳዊ ምዃኑ ተረዲእዎ ነበረ። እቲ ዘይኣምን፣ ዘይተገዘረ ፍልስጥኤማዊ ንኣምላኽ ይቃወም ነበረ። ጸልማት ንብርሃን ይቃወም ነበረ። እቲ ፍልስጥኤማዊ ኣጋንንታዊ ኣምላኽ ዳጎን ንኣምላኽ እስራኤልን ንኹላ ምድርን ይቃወም ነበረ። እቲ ዘይኣምን ኣረማዊ ኣብ ምድሪ ኣማኑኤል ይጥሕስ ነበረ። እሞ ስም የሆዋ ን40 መዓልታት ብጸርፊ ተበከለ፣ እዚ ድማ ክውደስ ኣለዎ። ዳዊት ብጥበብ ነዚ ጋሻ ዘይምእማን፣ ጋሻ ሳኦል፣ ደርበዮ። ኣይፈተኖምን ነበረ። እቲ ሰብ እምነት ኣብ መዋግእቲ ናይዛ ዓለም ውግእ ስራሕ የብሉን፣ ስለዚ ጋሻኣ ኣየድልዮን። ኣብ ዓለም እኳ እንተኾነ፣ ካብ ዓለም ኣይኮነን። ዮሃንስ 17፡11ን ቁጽሪ 14ን።
ኣመንቲ ከም ኣትማን ጥበበኛታት፣ ከም ርግቢ ድማ ንጹሃት ክኾኑ ይምዕዱ። ማቴዎስ 10፡16። ብጥበብ ኣትማን፣ እቲ ኣማኒ ንመጥበብቲ ጸላኢ፣ ሰይጣን፣ ኣይፈልጥን እዩ። ካልኣይ ቈረንቶስ 2፡11። ከም ንጽህቲ ርግቢ ድማ፣ እቲ ኣማኒ ምስ ዘይፍረያዊ ግብሪ ጸልማት ርክብ የብሉን፣ እኳ ደኣ ብዛዕባ እቶም ብስውር ዝግበሩ ነገራት ክዛረብ ኣይግባእን። ኤፌሶን 5፡11። እቲ ኣማኒ ድማ ከምቲ ናይ ቀደም ናዝራዊ፣ ብቕድስናን ንጽህናን ክመላለስ ኣለዎ።
ግን እምበኣርከስ ጋሻ ዳዊት እንታይ እዩ እሞ ኣጽዋሩኸ እንታይ እዩ፧ ቁጽሪ 40፡ “በትሩ ኸኣ ኣብ ኢዱ ወሲዱ፡ ሓሙሽተ ልሙጽ ኣእማን ካብ ርባ መሪጹ፡ ኣብቲ ዝነበሮ ናይ ጓሳ ከረጢት፡ ኣብ ከረጢቱ ኸኣ ኣእተዎም፡ መቕነፍቱ ድማ ኣብ ኢዱ ነበረ፡ ናብቲ ፍልስጥኤማዊ ኸኣ ቀረበ።” ጋሻ ዳዊት ኣብ ኢዱ ዘላ በትሪ እያ፣ ኣጽዋሩ ድማ ኣእማንን መቕነፍትን እዮም። ዳዊት ንውግእ ምስቲ ዓብዪ ማግኑስ ብጋሻኡን ኣጽዋሩን ክዳሎ ከሎ እንርኢ፣ መንፈስ ኣምላኽ ብርግጽ ናብ ጎልጎታ ይመርሓና ኣሎ። ቀዳማይ ቈረንቶስ 1፡18፡ “ስብከት መስቀል ንዝጠፍኡ ዕሽነት እዩ እሞ፡ ንኣና ንዝድሕኑ ግና ሓይሊ ኣምላኽ እዩ።” ሓደ ሰብ፣ ብደም ዝተሸፈነን ብጭካኔ ዝተገረፈን ናብ ሞት ዝቐረበ። ሓደ ሰብ ብዘይፍትሓዊ ሮማዊ ቤት ፍርዲ ክመውት ዝተወሰነ። ሓደ ሰብ ዝተሰቕለ፣ እሞ መሓዙቱ ኣብ ሞት ክልተ ሰረቕቲ ዝነበሩ። እሞ ምድሓን ኩሎም ሰባት ናይ ኩሉ ዘመን ኣብኡ ይምርኮስ። ንዓለም፣ እዚ መልእኽቲ እዚ ናይ ዕሽነት ልዕልና እዩ። ግን ንኣና ንዝድሕኑ፣ እዚ ሓደ ሰብ እዚ ጐይታ እዩ፣ እቲ ንዘለኣለም ኣብ ቅድሚኡ ጉልበትና እንሰግደሉ እዩ። ኣሜን።
ኦ ኣምላኽና፣ ንወድኻ፣ ጐይታ የሱስ፣ ነመስግነካን ነኽብረካን። ንኽቡር ስምካ ነልዕል፣ እሞ ካብ ልብና ንምድሓን፣ ነቲ ንዓና ዝተረኽበ ዓብዪ ምድሓን፣ ነመስግነካ። ኦ ጐይታ፣ ንውዳሴና፣ ንትእዛዝና፣ ንህይወትና ክንደይ ክቡር ኢኻ። ኣብ ነፍሲ ወከፍና ብመንፈስካ ስራሕ፣ ምእንቲ ንዓኻ ዝያዳ ክንግዛእ፣ ብስም የሱስ። ኣሜን። ኣሜን።
