“እግዚኣብሔር ብርሃነይን ምድሓነይን እዩ።” እዚስ ክንደይ ዜደንቕ ኰን እዩ! “እግዚኣብሔር ሓይሊ ህይወተይ እዩ፣ ንመን ክፈርህ እየ፧” ሃዋርያ ጳውሎስ ባህ ክንብለና ዝነገረና ስለምንታይ እዩ፧ ንፊልጲ መልእኽቲ ኣብ ዝጸሓፈሉ እዋን ኵነታቱ ሕማቕ እኳ እንተ ነበረ፡ ኣይፈርሀን። ንሱ ዘይፈርህ እንተ ዀይኑ፡ ንሕና ኸኣ ክንፈርህ የብልናን። መዝሙራዊ እኳ እኩይ ሰብ፡ ጸላእቲ፡ ውግእ እንተ ነበሩ፡ ኣይፈርሀን። እግዚኣብሔር ብርሃን፡ እግዚኣብሔር ምድሓን፡ እግዚኣብሔር ሓይሊ ስለ ዝነበረ፡ ስለምንታይ ክፈርህ እዩ፧
እንተዀነ ግን፡ እምነትኩም ኣብ ካልእ እንተ ኣንቢርኩምዎ፡ ውድቀት ክስዕብ እዩ። እምነትኩም ኣብ እግዚኣብሔር ክኸውን ኣለዎ። ኣብ እግዚኣብሔር እንተ ዀይኑ፡ ኵነታት ብዘየገድስ ንሱ እኹል ምዃኑ ኬርኢ እዩ። ንሕና ድኻታት ደኻታት ህዝቢ ኢና፡ ስለዚ ሓጎስናን ሓይልናን እምነትናን ኣብ እግዚኣብሔር ጥራይ ክኸውን ኣለዎ። ዝዀነ ይኹን እንተ ተፈጢሩ፡ ንሱ እኹል ምዃኑ ኬርኢ እዩ። ሽግራና እንተ ነገርናዮ ኸኣ፡ ካብ ምስትውዓል ንላዕሊ ዝዀነ ሰላም ኪህበና እዩ።
“ሓንቲ ነገር” ንጳውሎስ ኣተሓሒዛቶ፡ “ሓንቲ ነገር” ከኣ መዝሙራዊ ተመነየ።
ሓንቲ ነገር ካብ እግዚኣብሔር ለመንኩ፡ ንእኣ ኸኣ ክደሊ እየ፡ ንውበቱ ኽርእን ኣብ ቤተ መቕደሱ ኽሓትትን፡ ኵሉ መዓልትታት ህይወተይ ኣብ ቤት እግዚኣብሔር ክነብር።
እዚ ድዩ እንምነዮ፧ እዚ ድዩ እንደልዮ፧ ብሰባት ኣዘራርባ፡ ኣዝዩ ጽቡቕ ክርስትያን ክንከውን ንኽእል ኢና፡ ግናኸ ብዛዕባ “ውበት እግዚኣብሔር ምርኣይ” ኣዝዩ ውሑድ ወይ ከኣ ምንም ኣይንፈልጥን።
ውበት እግዚኣብሔር ምርኣይ
እግዚኣብሔር ኣብ ቅድሜና ምህላዉ ኵሉ ነገር እዩ። ባዕልኻ ክትነጽል ኣየድልየካን እዩ። ኣብ ቤት ትምህርቲ፡ ኣብ ስራሕ፡ ኣብ ገዛ፡ ወይ ኣብ ዝዀነ ይኹን ቦታ እንተ ኣለኻ፡ ምስ እግዚኣብሔር በይንኻ ክትከውን ትኽእል ኢኻ። ሎሚ ዘሎ ዓብዪ ጉድለት፡ ኣብ ቅድሚ ኣምላኽ ኣዝዩ ውሑድ ስለ እንነብር፡ ውበት እግዚኣብሔር ከኣ ኣይንርእን ኢና።
ኣብ ቤተ መቕደሱ ምሕታት ከምኡ’ውን ምምራሕ ምድላይ
ድሕሪኡ ኣብ “ቤተ መቕደሱ ክንሓትት” ኣሎና። እዚ ምምራሕ እንረኽበሉ ቦታ ብርሃን እዩ። ሓደ ክርስትያን ሓደ ነገር ቅኑዕ እዩ ኺብል፡ ካልእ ከኣ ጌጋ እዩ ኺብል ስለምንታይ እዩ፧ እዚ ሓደ ወይ ካልእ ካብኣቶም ኣብ ብርሃን ቤተ መቕደስ ስለ ዘይብሉ እዩ።
ቅዱሳት ጽሑፋት ኣብ ኣጻብዕትና ምህላዉ ጥራይ ኣይኣክልን። መጽሓፍ ቅዱስና ኣጸቢቕና ንፈልጦ ንኸውን፡ መጽሓፍ ቅዱስና ብግሩም መገዲ ንፈልጦ ንኸውን፡ ገና ግን ብዛዕባ ኣብ ጸገም ምምራሕ ምንም ኣይንፈልጥን። ናይ ሓቂ ምስትውዓል ቅዱሳት ጽሑፋትን ካብ ኣምላኽ ብርሃንን ብዛዕባ መገዲና ክንረክብ እንተ ዄንና፡ ናብ ቅድሚ ኣምላኽ ክንኣቱ ኣሎና።
ፍልልያት ፍርዲ ዝመጽእ፡ ኣብ ቅድሚ ኣምላኽ ኣዝዩ ውሑድ ስለ እንነብርን ብሓድሕድና ኣዝዩ ብዙሕ ስለ እንምስልን እዩ። ናብ ሓድሕድና ንጐይን “ብዛዕባ እዚ እንታይ ትሓስብ፧” ከምኡ’ውን “ብዛዕባ እቲ እንታይ ትሓስብ፧” ንብል። በይንና ክንከውን ኣሎና፡ ማዕጾ ተዓጽዩ—ማዕጾ ልብና፡ እዚ ድኻ ዕሽሽ ልብና ናብ ዝተፈላለየ ቦታታት ዝኸይድ—ኣምላኽ ምእንቲ ኺዛረበና፡ ከም ማርያም ኣብ እግሪ ክርስቶስ ተቐሚጣ ቓሉ ዝሰምዐት፡ ኣምላኽ ሓሳቡ ምእንቲ ኺነጽረልና። እዚ እዩ ሃዋርያ ጳውሎስ ዝገበሮ። ኣብ ቅድሚ ኣምላኽ ብኸምዚ ስለ ዝነበረ፡ ብዙሓት ካልእ ሓሳብ ኣብ ዝነበሮም እዋን፡ ብግሩም መገዲ ሓሳብ ኣምላኽ ነበሮ። ኣብ ግዜ ጸገም ነበረ፡ ግናኸ ምንም ኣይተጨነቐን፡ ምንም ኣይፈርሀን።
መስዋእቲ ሓጎስን ንእግዚኣብሔር ምጽባይን
መዝሙራዊ፡ ኣብ ድንኳንካ መስዋእቲ ሓጎስ ከቕርብ እየ በለ። ስለምንታይ፧ ኣብ ቅድሚ ኣምላኽ ስለ ዝነበረ። ብዘይገድስ ጸገማት፡ ብዘይገድስ ጸላእቲ ኪሕጐስን ኪዝምርን ይኽእል ነበረ።
ኣነ ባዕለይ ድኻ እየ፡ ንእግዚኣብሔር ከኣ ኵሉ መዓልቲን ኵሉ ግዜን ህይወተይ የድልየኒ፡ ብዘይኡ ኸኣ ክቕጽል ኣይክእልን። ኣብ ክርስቶስ ዘለኒ ቦታ ክንደይ ክብሪ እዩ፡ ኣብ ቅድመይ ዘሎ ተስፋ ክንደይ ክብሪ እዩ፡ ገና ግን ኣነ ባዕለይ ድኻ እየ። ስለዚ፡ ድኻመይን ኵነታት ነገራትን እናተሰማዓኒ ናብ ኣምላኽ እምለስ፡ በይንይ ክጻወሮም ስለ ዘይክእል፡ ከምኡ’ውን እጽሊ፡ “ኦ እግዚኣብሔር፡ መገዲኻ ምምህረኒ፡ ብሰሪ ጸላእተይ ከኣ ብቐጥታ መገዲ ምምረሓኒ።” ንሕና ከምዚ ዝኣመሰልና ድኻታት ኢና፡ ኵሉ ግዜ ኸኣ ንእኡ የድልየና።
ዝዀነ ይኹን ዝሓድገና—እቲ ዝኸበደ እውን ክሓድግ ይኽእል እዩ—ገና እግዚኣብሔር እኹል ኪኸውን እዩ።
ንእግዚኣብሔር ተጸበዮ፡ ብርቱዕ ኩን፡ ንሱ ኸኣ ልብኻ ኬበርትዖ እዩ፡ ንእግዚኣብሔር ተጸበዮ እብለካ ኣሎኹ።
ናብ ምስጢር ኣምላኽ እንተ ኣቲና፡ ምስኡ በይንና እንተ ዄንና፡ ንሱ ኺዛረበናን ንሕና ኸኣ ሹቑርታኡ ክንሰምዕን እንተ ኽኢልና፡ ሽዑ ንሱ ልብና ብምሉእ ልዕልናኡ ንኵሉ ነገር የጸናንዖ፡ ድሕሪኡ ኸኣ ናብ ካልኦት ክንምለስን፡ ብርቱዓት ኩኑ ኽንብልን ንኽእል ኢና። ኣይትፍርሑ። ኣብ ሰብ እንተ ተኣሚንኩም፡ ፍርሑ። ኣብ ኵነታት እንተ ተኣሚንኩም፡ ፍርሑ። ኣብ ገለ ዓበይቲ ነገራት ክኸዱ እንተ ተኣሚንኩም፡ ፍርሑ። ግናኸ እግዚኣብሔር ኣብ ቅድሜኹም እንተ ኣለኩም፡ ክትፈርሑ ኣየድልየኩምን። ብርቱዕ ኩን፡ ንሱ ኸኣ ልብኻ ኬበርትዖ እዩ። ንእግዚኣብሔር ተጸበዮ እብለካ ኣሎኹ፡ ምስኡ ብዙሕ ኩን፡ ምስኡ ተዓጺኻ ምጽናሕ እንታይ ማለት ምዃኑ ፍለጥ፡ ከምኡ’ውን ድምጹ ስማዕ፡ ኣብቲ፡ ከም ዝበሃል፡ ድምጺ ሰብ ዘይበጽሖ ቦታ፡ ድሕሪኡ ኸኣ ኣብዚ ዓለም እዚ ንኣምላኽ ብርቱዓት ክንከውን ንኽእል ኢና፡ ካልኦት ከኣ ብርቱዓት ክኾኑ ንዕድም፡ እግዚኣብሔር እግዚኣብሔር ስለ ዝዀነ፡ ምንም ኪረብሾ ኣይክእልን።
