“ንኣኻ ድማ ... መዕቆቢ ንዝደኸመ ኣብ ሽግሩ፡ መጸግዒ ካብ ማዕበል።” ኢሳይያስ 25፡4 NIV
ናብ ግዜ ክረምቲ ምስ ብዙሕ ማዕበሉ እናቐረብና ከለና፡ ገሊኣትና ኣብ ህይወትና ብብዙሕ ማዕበላት ንሓልፍ ኣለና፡ ስጋዊን መንፈሳዊን። ዝኾነ ዓይነት ማዕበል እንተ ሓለፍና፡ ኣምላኽ ኩሉ ግዜ ምሳና ምዃኑ ኣይትረስዑ።
ምኽንያቱ ኣብ ግዜ ማዕበል ብዙሕ ትምህርቲ ስለ ዘሎ፡ የሱስ ነቲ ኣብ ልዕሌና ዝወርድ ማዕበል ምቅላስ ደው ከነብልን ጥራይ ክንሓልፎን ይሓተና (ሉቃስ 8፡22-25)። እቲ ማዕበል ናብ ህይወትና ንኽመጽእ ዝፈቐደሉ ምኽንያት ክንደሊ ይደልየና። ሓንሳብ ኣቓልቦና ምስ ረኸበ፡ ንእኡ ንኽንስምዖ፡ ሽዑ እቲ ማዕበል ዕዮኡ ፈጺሙ ክኸውን እዩ።
ዘፍጥረት 1፡2-3 ኣምላኽ ንጸልማት ብብርሃን ከመይ ገይሩ ከም ዝሰዓሮ የርእየና፡ ምኽንያቱ “ኣምላኽ ብርሃን እዩ፤ ኣብኡ ድማ ጸልማት የልቦን” (1 ዮሃንስ 1፡5)። ኩነታትና ክንደይ ጸልማት እንተኾነ፡ ኣምላኽ ብርሃንን ሰላምን ከምጽእ ይኽእል እዩ። “እግዚኣብሔር ... ኣብ ማዕበልን ኣብ ንፋስን እዩ” (ናሆም 1፡3)።
የሱስ ድማ፡ “ኣባይ ሰላም ክትረኽቡ ኢኹም። ኣብዚ ዓለም ሽግር ክህልወኩም እዩ። ግናኸ ኣይትፍርሑ! ንዓለም ሰዒረዮ ኣለኹ” (ዮሃንስ 16፡33)።
ብዙሕ ግዜ ኣብ ማዕበል ህይወት ከለና፡ ቀዳማይ ሓሳብና፡ “እዚ ዘሰክፍ ነገር ናብ ህይወተይ ንምምጻእ እንታይ ሓጢኣት ገይረ?” እዩ። እዮብ 1፡8 እዮብ ቅኑዕ ህይወት ይነብርን ንጐይታ የገልግልን ከም ዝነበረ ይነግረና። ገሊኡ ግዜ ኣምላኽ ንዓና ንምዕባይ ክነቕነቐና ይደሊ። ኣምላኽ ናብ ዝለዓለ መንፈሳዊ ደረጃ ከዕብየና ምስ ደለየ፡ ንሕና ንምቅዋም ንደሊ፡ ምኽንያቱ ምስቲ ቅድሚ ሕጂ ዝሃበና ዓወት ኣዝዩ ስለ ዝተመችኣና። ሽዑ ንሕና ንምጥቃም ዝለመድናዮም ኣገባባት ዘይቕበል ማዕበል ንኽመጽእ ይፈቕድ ይኸውን። እዮብ ብዝኾነ ኣብ ህይወቱ ዘጋጥም ዘሎ ነገር ተገሪሙ ነይሩ፡ ግናኸ ብኹሉ እዚ እምነቱ ኣብ ኣምላኽ ዝያዳ ሓይሉ። ንሕና እውን ንኣምላኽ እንተ ኣሚንናዮ፡ እንተ ኣሚንናዮ፡ ናብ ዝለዓለ ደረጃ ከም ዝወስደና ብዘይጥርጥር እንተ ፈሊጥና።
ሓጢኣት ማዕበላት ናብ ህይወትና የምጽእ፡ ግናኸ ሓጢኣት ክሰዓረና የብሉን። ዮሃንስ ድማ፡ “እዚ ንኣኻትኩም እጽሕፈልኩም ኣለኹ፡ ምእንቲ ከይትሓጥኡ። ግናኸ ሓደ እኳ እንተ ሓጥአ፡ ኣብ ኣቦ ዘሎና ሓደ ጠበቓ ኣሎና፡ የሱስ ክርስቶስ እቲ ጻድቕ” (1 ዮሃንስ 2፡1) ኢሉ ጸሓፈ። ሓጢኣት ኣብ ልዕሌና ሓይሊ ከም ዘይብሉ ክንዝክር ኣለና (ሉቃስ 10፡19)፡ የሱስ ድማ ዝዓበየ ማዕበል ስደት ኣብ መስቀል ንዓና ከም ዝተሰቀለ። እዚ ኩሉ ምፍላጥና ንመድሓኒና ንምምስጋን ጽቡቕ ምኽንያት ይህበና። ኣምላኽ ኣብ ህይወትና ዝፈቕዶ ማዕበላት ዕላማኡ ከመይ ገይርና ከም እነንብብ እንተ ዘይተማሂርና፡ ብዘይሓገዝ ናብ ኣኻውሕ ጥርጣረን ፍርሃትን ክንውድቕ ኢና። እዚ ንምግባር ድማ ቃል ኣምላኽ ኩሉ ግዜ ብምጽናዕ ንእኡ ከም ሰማያዊ ኣቦና ንምፍላጥ፡ መገዱ ንምፍላጥ፡ ምስኡ ድማ ንምሕባር እዩ።
ኣምላኽ ኣብ ህይወትና ዝነፍስ ማዕበላት ከመይ ገይርና ከም እንገጥሞም ከርእየና ይደሊ። ቀዳማይ መገዲ ንምግጣም ድማ ንዓና ኣዝዩ ብዙሕ ምዃኖምን ስለምንታይ ከም ዝመጹ ዘይንፈልጥ ምዃንናን ምእማን እዩ። ቀጺሉ ዝግበር ነገር ድማ ኣምላኽ ከም ዝፈልጥ ምፍላጥ እዩ። ድሕሪኡ ድማ ፍቓዱ ንዓና ንኽገልጸልና፡ ብመገዱን ብግዜኡን ክንእምኖ ኣለና። እቲ ኣገዳሲ ነገር ድማ ምእማን እዩ፡ የሱስ እቲ “ንፋስ ዝገሰጸን ንማዕበላት ድማ፡ ‘ህድእ! ስቕ በል!’ ዝበለን” (ማርቆስ 4፡39) ምዃኑ እናፈለጥና። እቲ ማዕበል ክህድእ ይኸውን ወይስ ንምጽዋሩ ሓይሊ ክንረክብ ኢና ቅድሚ ምፍላጥና እውን ክንምስግኖ ኣለና።
