“ስለዚ፡ ብትብዓት ክንብል ንኽእል ኢና፡ እግዚኣብሔር ረዳእየይ እዩ እሞ ኣይፈርህን። ሰብ እንታይ ክገብረኒ ይኽእል፧” (እብራውያን 13:6) እቲ ምእመን ብርእሱ ከምቲ ኣብ ዓለም ዘይብሉ፡ ሓጋዚ የብሉን፤ ክልቲኡ ትምህርቲ ድማ ብተመክሮ ጥራይ እዩ ዝምሃር — ሓደ፡ ኣብ ቤት ትምህርቲ ናይ ነፍሲ ዘይምህላው፤ እቲ ሓደ ድማ፡ ኣብ ቤት ትምህርቲ ናይ ምድሪ ዘይምብቃዕ። እዚ ናብ ከምዚ ዝኣመሰለ ብሩኽ ውጽኢት ዝመርሕ ቅዱስ ትምህርቲ እዩ! ግናኸ ትምህርቲ ናይ መንፈሳዊ ዘይምብቃዕና ሓንሳእ ተማሂርና ንዘለኣለም ዝጸንዕ ኣይኮነን። ኦሆ ኣይፋሉን! ንሱ መዓልታዊ፡ ሰዓታዊ ትምህርቲ እዩ፡ ኣብ ኩሉ ፍጻሜን ኩነታትን ናይ ህይወትና ዝምሃር፡ ክሳዕ ናብ ዝሰፍሐ ቦታ፡ ናብ ዝዓበየ ትምህርቲ፡ ናብ ዝለዓለ፡ ዝኸበረ ደረጃ ናይ ክብሪ እንሰጋገር ግን ኣይውዳእን።
ኦሆ፡ እንታይ ዝኣመሰለ መለኮታዊ ትምህርቲ እዩ ንዝሰፍሐ ዓቕምና ዝጽበ! እንታይ ዝኣመሰለ ዓብዪ ምግላጽ፡ ንምሉእ ቅድስናና! እንታይ ዝኣመሰለ ውቅያኖስ ናይ ባህታ፡ ንልብና ብፍቕሪ ኣምላኽ ዝተማልአ! ግናኸ እቲ ሕጂ ዘሎ ግዜ ናይ መንፈሳዊ ትምህርትና ንሰማይ እዩ፡ እቲ ዓብዪ ሓቂ ድማ ኣምላኽ ዝምህረና ዘሎ — ብዝበለጸ ፍልጠት ናይ ርእስና፡ ብኹሉ ኣእምሮኣዊ ድኻምናን ስነ-ምግባራዊ ጉድለታትናን፡ ብተግሳጽ ናይ ፈተና፡ ፈተናን ሓዘንን — “ብዘይካይ ምንም ክትገብሩ ኣይትኽእሉን ኢኹም” ዝብል እዩ።
ዳዊት “ኣነ ተዋረድኩ፡ ንሱ ድማ ረድኤኒ” (መዝሙር 119:6) ይብል። ኣምላኽ ከመይ ከም ዝምህረና እዩ። ቅድም ነፍሲ ቅድሚ ምልዓል እግዚኣብሔር ትወርድ። ኦሆ፡ ክሳዕ ክንደይ ክንወርድ ንኽእል! ኣብ መንፈሳዊ ህይወትና ዝወረድና፡ ኣብ ጸጋታት መንፈስ ዝወረድና፡ ኣብ ክርስትያናዊ መርትዖታት ዝወረድና፡ ኣብ ኣእምሮ፡ ኣካልን ንብረትን ዝወረድና፤ ይኹን እምበር፡ ሓቂ ቃል ኣምላኽ ተመኪርና ኢና፡ “ሰብ ምስ ወደቐ፡ ሽዑ፡ ምልዓል ኣሎ፡ ክትብል ኢኻ” (እዮብ 22:29)። ኦ ነፍሰይ! እግዚኣብሔር ብሕቡእ ትምህርቱ፡ ወይስ ብመከራ ዝመልኦ ምድላዋቱ፡ የዋርድን የውርድን ኣሎኻዶ፧ ንሱ ግን ምስ መዝሙራዊ፡ “ኣነ ተዋረድኩ፡ ንሱ ድማ ረድኤኒ” ኢልካ ንኽትምስክር እዩ ዘምጽኣካ ዘሎ። ግናኸ ንረዳኢና ንርአ!
ረዳኢና መለኮታዊ እዩ
“ንሱ ረድኤኒ።” “እግዚኣብሔር ረዳእየይ እዩ።” እግዚኣብሔር የሱስ ከም ረዳኢና ምሉእ ብምሉእ እኹል እዩ። ኣቦ፡ ብዛዕባ ወልድ ክዛረብ ከሎ፡ “ኣነ ኣብ ሓያል ሓገዝ ኣንቢረ ኣሎኹ” (መዝሙር 89:20) ይብል። ኣቦ ኣብ ምድሓን ዝተመርጸት ቤተ ክርስትያኑ ሓገዝ የድልዮ ነይሩ። ንሱ ድማ ኣብ ማዕረን ዘለኣለማዊን ወዱ ረኺብዎ፡ ኣብኡ ድማ ኩሉ መለኮታውን ሰብኣውን ንምድሓን ዝተመርጹ ዝድለ ነገራት ተራኺቡ። እቲ ኣቦ ኣብ ወልድ ዘንበሮ ሓገዝ ድማ ንኣና እውን ሓገዝ ነይሩ። ስለዚ እግዚኣብሔር የሱስ ረዳኢና እዩ — ኩሉ ዝኽእል፡ ኩሉ ዝፈቅር፡ ኩሉ ዝምሕር፡ እወ፡ ንኹሉ እቲ ዘምጽኦ ዘሎና ድሌታት ምሉእ ብምሉእ እኹል እዩ።
ሓገዝና ግዜኡ ዝሓለወ እዩ
ብልክዕ ኣብቲ ዘድልየና ግዜ እዩ ዝመጽእ፡ ቅድሚኡ ሓንቲ ቅጽበት እኳ ኣይመጽእን። ምውራድና ግዜ ምልዓሉ እዩ። ሓገዙ ድማ ኣብ ግዜኡ እዩ። እግዚኣብሔር ኣብቲ ጸጋ ዝመልኦ ምትእትታው ኣብ ክንዳና፡ ቅድሚ ግዜኡ ኣይከውንን፡ ድሕሪኡ እውን ኣይከውንን። ስለዚ፡ ግዜኡ ጽበ፡ ኦ ነፍሰይ! ግዜኡ ዝበለጸ እዩ። “ብእኡ ዝጽበዩ ኩሎም ብጹኣን እዮም” (ኢሳይያስ 30:18)።
ሓገዙ እውን ውጽኢታዊ እዩ
ሓገዝ ሰብ ንጉዳይና ክበጽሕ ኣይክእልን። ሓገዝ እግዚኣብሔር ፈጺሙ ኣይዕንቀፍን — ንድሌትና ፈጺሙ ኣይጎድልን፡ እቲ ድሌት ክሳዕ ክንደይ ኣድላዪን ተስፋ ዘቑርጽን ይኹን። ስለዚ፡ ንእግዚኣብሔር እመን፡ ኦ ነፍሰይ! ከመይሲ “ኣነ ፈጺመ ኣይሓድገካን ኣይነጽገካን እየ” ኢሉ እዩ። ስለዚ ብትብዓት ክንብል ንኽእል፡ “እግዚኣብሔር ረዳእየይ እዩ፤ ሰብ እንታይ ክገብረኒ እዩ ኢለ ኣይፈርህን።”
ግናኸ ሕጂ፡ ብዛዕባ ባህሪ እቲ ዘድልየና ሓገዝ
ነፍሲ ወከፍ ምእመን፡ መብዛሕትኡ ግዜ፡ ብመንገዱ እዩ ዝኸይድ፡ እግዚኣብሔር ድማ ብፍሉይ መንገዲ እዩ ዝመርሖ — ኣብኡ ድማ ካብ ናይ ክርስቶስ ወጻኢ ካልእ ኣሰር እግሪ ዘይርአ፡ ብሓቂ ድማ ክርስቶስ ጥራይ ከም መሓዛኡ ዝቕበል ዝጸበበ መንገዲ። ድሌትካ ግዝያዊ ድዩ፧ ኩሉ ሃብቲ ሰማይን ምድርን ናይ ክርስቶስ እዩ፡ እቲ ሓሙሽተ ሽሕ ሰባት ብሒደት እንጌራ ዝመገበ ድማ ንዓኻ፡ ፍቑር ውሉዱ፡ ዘይተስተብሃለካን ዘይተመገበካን ኣይሓድገካን። ብትዕግስቲ ጩኸት፡ “ጐይታይ፡ ሓግዘኒ!” ክሳዕ ዝሕግዘካ። ድሌትካ መንፈሳዊ ድዩ፧ ‘ኩሉ ምልኣት’ ኣብ የሱስ ይነብር። ድሌትካ ድማ ይቕረታ ሓጢኣት ይኹን፡ ወይስ ኣብ ክርስቶስ ምቕባል፡ ወይስ ጸጋ ንሓያል፡ ዝጠብቕ ድኻም ንምስዓር፡ ወይስ ደገፍን ምጽንናዕን ኣብ ሕጂ ዘሎ ሓዘን፡ ወይስ ምሪሕነት ኣብ ገለ ፈታኒ ምድንጋር፡ ወይስ ምድሓን ኣብ ክንዲ እቲ እትፈቕሮ — ሕጂ እውን ጩኸት፡ “ጐይታይ፡ ሓግዘኒ!” ጸሎትካ ድማ ከንቱ ኣይከውንን፡ ስለዚ ብትብዓት ክትብል ትኽእል፡ “እግዚኣብሔር ረዳእየይ እዩ፡ ኣይፈርህን።”
