ዘይምህላው ክርስቶስ፡ ምሳሌታት መንግስቲ፡ ከምኡውን ዓብዪ ህድኣት

መዝሙር 94

ኣብ ማርቆስ 4:26-29፡ ብኻልኦት ወንጌላውያን ዘይተጠቕሰ ምሳሌ መንግስቲ ንረክብ። እዚ ድማ ንምሳሌ ዘራእን ንመግለጺኡ ብጐይታ ንደቀ መዛሙርቱ ይስዕብ። እዚ ወንጌል እዚ ንጐይታና የሱስ ክርስቶስ ከም ኣገልጋሊ-ነብዪ፡ ኣገልጋሊ ቃል ከም ዘቕርቦ ኽንዝክር ይግባእ። ድሕሪኡ እቲ ምዕራፍ ብኣቶም ናብ ጃልባ ብምእታዎምን ንባሕሪ ብምስጋሮምን ይዛዘም።

ድቃስን ምትንሳእን

ኣብ ምሳሌ ዘራኢ፡ ጐይታ ብሰንኪ ምድሓሩ ዝወሰዶ ሓድሽ ቦታ ኣሎና። ካብ ሰባት ፍረ ምድላይ ኣብ ክንዲ፡ ህይወት ዘለዎ ነገር የምጽእ። ንምሳሌ ይገልጾ፡ ድሕሪኡ ድማ ንግዜ ዘርኢ ብጐይታ ብውልቂ ምዝራእ ዝስዕብ፡ ማለት ንግዜኡ ኻብቲ ዕዮ ቦታ ዝርሕቐሉ ግዜ ዘርኢ ዝስዕብ ምሳሌ መንግስቲ ይህብ።

ብመሰረት ኵሉ ትርኢት፡ ንሱ ኣብ ምሕላው ዘርኢ ንጡፍ ተራ ጥራይ ዘይኮነስ፡ ኣብኡ ድማ ተገዳስነት ዘይብሉ ኪመስል እዩ። “ከም ዝድቅስን ለይትን መዓልትን ከም ዝትንስእን፡ እቲ ዘርኢ ድማ ከም ዝበቍልን ከም ዝዓብን፡ ንሱ ኸመይ ከም ዝኸውን ኣይፈልጥን” (ማርቆስ 4:27)።

ብምሕላፍ፡ ነቲ “ድቃስን ምትንሳእን” ዝብል ኣበሃህላ ንርአ፡ እዚ ሓሳብ እዚ ኣብ መወዳእታ እቲ ምዕራፍ ዝደጋገም ይመስል። ምድሪ ባዕላ ፍረ ተውጽእ፡ ግን ኣብ ግዜ ዓጺድ ጐይታ ብውልቂ ስፍራኡ የረጋግጽን ማጭድ የእቱን። ኣብ መወዳእታ ዘመን ድማ ከምኡ ኪኸውን እዩ።

ምሳሌ ዘርኢ ሰናፍጭ ይስዕብ፡ እዚ ድማ ኣብ ግዜ ዘይምህላው ክርስቶስ ክርስትና ኣብ ዓለም እንታይ ከም ዝኸውን የርኢ። ካብ ንእሽቶ ዘርኢ ተበጊሱ ዓብዪ ኪኸውን እዩ። “ካብ ኵሉ ኣሕምልቲ ይዓቢ፡ ዓበይቲ ጨናፍር ድማ የውጽእ”፡ በዚ ድማ ኣዕዋፍ ሰማይ (ሓይልታት ክፉእ) ኣብ ትሕቲ ጽላሎቱ ኺሓድሩ ይኽእሉ።

ሕጂ እዚ እዩ ሎሚ ሓቂ ዀይኑ ንረኽቦ። ክርስትና ዓለማዊ ሓይሊ ዀይኑ ኣሎ፡ ንእምነት ድማ ብዙሕ ግዜ ዓሚቝ ልምምድ ኣሎ፡ “ክርስቶስ ኣብዚ ኵሉ ኣበይ ኣሎ፧” ሓደ በይኖም ምስ ዝኾኑ፡ “ንኵሉ ነገር ንደቀ መዛሙርቱ ገለጸሎም” ዝብል ክንደይ ዝኣመሰለ ምጽንናዕ እዩ። ምስ ክርስቶስ በይናና ምሕባር እንተ ኣዕቢና፡ ንነገራቱ ዝያዳ ምበራበርና። ድኻም ኣብ ኣባና እዩ ዘሎ፡ ኣብኡስ ከቶ የልቦን።

እቲ ኻልእ ወገን

ኣብ ምዕራፍና፡ ሕጂ ምሸት ኣብ መወዳእታ መዓልቲ ዕዮ በጺሑ ኣሎ፡ ከምኡውን መዓልቲ ዘርኢ ምዝራእን ምድሓንን ብቕልጡፍ ናብ መወዳእታኣ ትቐርብ ኣላ።

ልቢ ደቀ መዛሙርቲ ኣብ ከምዚኣ ዝኣመሰለት ዓለም፡ ንሳቶም ንክርስቶስ ምስ ዝፈልጥዎም፡ ንሳቶም ንኣቶም ወጻእተኛ ዝኾነት፡ እንታይ እዩ ዘረጋግጾ፧

ኦ! እዘን ብሩኻት ቃላት፡ “ናብቲ ኻልእ ወገን ንሰግር” (ማርቆስ 4:35)። ክንደይ ዝኣመሰለ ድሕነት እየን ዝትንፍሳ! ክንደይ ዝኣመሰለ ሓጎስ!

እኳ ደኣ ዓለም ንእኡ ዘይትርእዮ እንተኾነት፡ ንሕና ንርእዮ ኢና (ዮሃንስ 14:19)፡ ኣብ ኵሉ ምብልብል ናይ ሕጂ ግዜ ድማ፡ ቃሉ ንድኹማት የበርትዕን ንኵሉ ድማ ታማንነት ይሓትትን። “ናብቲ ኻልእ ወገን ንሰግር።”

እቶም ደቀ መዛሙርቲ እዘን ቃላት እዚኤን እንታይ ከም ዝሓዛ እንተ ዝርእዩ ነይሮም፡ ኣብ ልቦም ንፍርሃት ቦታ ኸመይ ገይሩ ምሃለወ፧ ንሳቶም ንደሕንነቶም ክሳዕ እቲ ኻልእ ገምገም ባሕሪ ንሱ ሓላፍነት ከም ዝወሰደ እዩ ዝሕብር። ገና ግን ኣብ ግዜ ሓደጋ ይጭድሩ፡ ብዘይ እምነት ድማ ንሱ እንተ ጠፊኦም ከም ዘይግደስ ይሓስቡ!

ደቀሰን ተንስአን

እወ! ግን ንሱ ደቂሱ ነይሩ ኽትብሉ ትኽእሉ ኢኹም።

ፍቑራት፡ ድሕሪ እታ ቃል፡ “ንኺድ”፡ ዝኾነ ይኹን እንተ ተፈጢሩ፡ ንሳቶም ድሑናት እዮም ነይሮም።

ንዕዮኦም ከም ዘይግደስ ዝመስል ንዓይንን ንስምዒትን ጥራይ እዩ ነይሩ፡ ግን ማዕበላት ህይወት ይኹን ኵሉ ሓይልታት ክፉእ፡ ኣብኡ እንተ ተኣሚንና፡ ኬጥሕለና ኣይክእልን እዩ።

ደቀሰ፡ ግን ብጭድርኦም ተንስአ (ምስ ቁ. 27 ኣነጻጽር)፡ ንኣባላት ድማ ገሰጾም፡ እቶም ደቀ መዛሙርቲ ድማ እቲ ሓይልን ፍቕርን ምሳኦም ኵሉ ግዜ ከም ዝነበረ ረኣዩ፡ እኳ ደኣ ኣይፈልጥዎን እዮም ነይሮም።

“ዓብዪ ህድኣት ድማ ዀነ” (ቁ. 39)።

መንፈሳዊ ዀይኑ፡ ከምዚ ዝኣመሰለ ምትእስሳር ኣብ ታሪኽ ነፍሲ ወከፍና ይፍጠር ክንብልስ ብዙሕ ዲዩ፧

ሓይሊ ሞት ንነፍሲ የፍርሓ፡ ግን ምስ ቃል ክርስቶስ ምልላይን ንምህላዉ ምፍላጥን ንኵሉ ፍርሃት ናይ ጉዕዞ የህድእ።

ብዘይ እምነት ጥራይ እዩ ዘይግደስ።

ልብና ድማ ከምኡ ምስ ዝፈልጦን ንሱ ምሳና “ኵሉ መዓልትታት፡ ክሳዕ መወዳእታ ዘመን” (ማቴዎስ 28:20፡ JND) ከም ዘሎ ምስ ዝፈልጥ፡ እንታይ ፍርሃት እዩ ኺተርፍ ዝኽእል፧ ኣብ ነፍሲ “ዓብዪ ህድኣት” የልቦን ዲዩ፧

ኣብ ማእከል ኵሉ ሓደጋታት፡ ምውላዕን ምውርዋርን ምፍርራሕን ማዕበላት፡ እቲ ንኣባላት ጥራይ ዘይኮነስ፡ ንልቢ ድማ ዓብዪ ህድኣት ዝዛረብ ድምጺ፡ በቲ ሓደ ዅሉ ዝኽእል ሓይሊ፡ ንፈልጦ ዲና፧ ጐይታ ንኵሎም ቅዱሳኑ ብኸምዚ መገዲ እዚ ዝያዳ ኺፈልጥዎም ይህቦም።