የእግዚአብሔር ሰላም ይብዛላችሁ። ጽባሕ ሰላም ንዓኹም፣ ንኹሉ ዓለም ዘሎ ዋይፋይ። ሎሚ ብስም እቲ ልዑል ዝኾነ ሰላምታና ነቕርብ። ንሱ ኣብ ዝፋን ኣምላኽ ተቐሚጡ ነበረ። ንታሕቲ ወረደ፣ ብፍቕሩ ንዓኻን ንዓይን ኣብ መስቀል ቀራንዮ ወጸ። ንሱ ካብ ዝነበሩ ሰባት ዝበለጸ ለዋህን ትሑትን ሰብ ነበረ። ንሱ የሱስ ክርስቶስ እዩ፣ ትማሊ፣ ሎሚ፣ ንዘለኣለም ድማ ሓደ እዩ። ብኽቡር ስሙ፣ ኣሜን።
ሎሚ ጽባሕ ከፋልጠኩም ዝደሊ ሓደ ዓርከይ እዩ። ጽባሕ ንግሆ ምስ እግዚአብሔር ክኸይድ 20 ዓመት ይኸውን። ስሙ ኤዲ ሮሜሮ እዩ። ስእሉ ኣብዚ ኣለኒ። እዚ ሓወይን ዓርከይን ኤዲ ሮሜሮ እዩ።
ኤዲ ኣብ ሓደ ኣዝዩ ኣዝዩ መከራ ዝበዝሖ ቤት ዓበየ። ኣቦኡ ኣይፈልጥን ነበረ። ኣዲኡ ኣዝያ መከራ እተብጽሕ ነበረት። ብሓቂ ድማ ገና ንእሽቶ ኸሎ ካብ ገዛኡ ሃደመ። ምስ ዓበየ ድማ ንኣዲኡ ናብ ክርስቶስ ክመርሓ ፍሉይ ዕድል ረኸበ። ሃሌሉያ! ግናኸ ካብ ገዛኡ ሃዲሙ ናብ ሓደ መከራ ዝበዝሖ ህይወት ኣተወ፡ ጉጅለታት፣ ሓሽሽ፣ ቤት ማእሰርቲ። ኣብ ህይወቱ ድማ ናብ ሓደ ቦታ በጽሐ፣ እዚ ድማ ካብ ዝተሓቱ ነጥብታት ህይወቱ ሓደ ምዃኑ ነገረኒ። ኣብ ሎስ ኣንጀለስ ኣብ ሓደ ጎደና ተቐሚጡ ነበረ፣ ኣብ መንገዲ ጥራይ ተቐሚጡ። ርኹስን ሽታ ዘለዎን ነበረ። ንሱ ሄሮይን፣ እቲ ዝተለኸፈሉ፣ ናብ እግሩ የንጠብጥብ ከም ዝነበረ ተዛረበ፣ እዚ ድማ ተስፋ ዘይብሉን ዘስካሕክሕን ኩነታት ነበረ። ሽዑ ሓደ ሰብ ናብኡ መጺኡ ኣእዳዉ ኣብ ልዕሊኡ ገይሩ ኣብ እዝኑ “የሱስ ይፈትወካ እዩ” ኢሉ ከም ዝሹክሹኸሉ ተዛረበ። እዚ ድማ መንፈስ ቅዱስ ንኤዲ ተስፋ ንምሃብ ዝዛረቦ ነበረ፣ ኣብቲ እዋን እቲ ድማ ተስፋ ኣብ ልቡ ተወለደት። እቲ ሰብ እቲ እታ ቃል እንታይ ከም ዝገበረት፣ እታ ንእሽቶ ሕቕፎ ንእዚ ሰብ እዚ እንታይ ከም ዝገበረት ኣይፈልጥን እዩ።
ስለዚ ኤዲ ናብ ቤት ደቂ ተባዕትዮ ቪክቶሪ ኣውትሪች ኣተወ። ብኣካላዊ መገዲ ጽሩይ ኮነ እሞ ህይወቱ ንየሱስ ክርስቶስ ከም ጐይታኡን መድሓኒኡን ሃበ። ቀጺሉ ናብ ቤት ትምህርቲ መጽሓፍ ቅዱስ ከደ እሞ ኣብ ብራውሊ በጽሐ፣ ኣብኡ ድማ ጓሳ ቤተ ክርስቲያን ቪክቶሪ ኣውትሪች ኣብ ብራውሊ ነበረ፣ ሽዑ ድማ እየ ዝተራኸብኩዎ።
ግናኸ ኤዲ ወትሩ ኣዝዩ ጽቡቕ ይኽደን ነበረ፣ ጸጉሩ ድማ ወትሩ ኣብ ቦታኡ ነበረ፣ ወትሩ ድማ ኣዝዩ ጽቡቕ ሽታ ኮሎኝ ይሽትት ነበረ። ስለዚ ሓደ ግዜ ሓቲተዮ፣ “ኤዲ፣ ስለምንታይ ኢኻ ኣዝዩ ጽቡቕ ትሽትት? ስለምንታይ ኢኻ ወትሩ እዚ ኮሎኝ እዚ ትጥቀም?” ንሱ ድማ፣ “ላንስ፣ ንነዊሕ እዋን ኣዝዩ ርኹስ ህይወት እየ ዝነበርኩ፣ ብኣካላውን ብመንፈሳውን መገዲ። ወትሩ ርኹስ እየ ዝነበርኩ፣ ወትሩ ሽታ ነበረኒ። ስለዚ ሕጂ ክርስቶስ ካብ ውሽጠይ ምስ ኣጽረየኒ ጽሩይ ክኸውን እፈቱ። ካብ ወጻኢ ጽሩይ ክኸውን እደሊ፣ ጽቡቕ ሽታ ድማ ክህልወኒ እደሊ።” ወትሩ ድማ ጽቡቕ ሽታ ነበሮ።
ስለዚ ምስ እግዚአብሔር ክኸይድ ምስ ከደ፣ ሰበይቱ ማርጂ ንዓይ ክመጽእ እሞ ንዕኡ ዝዝክረሉ ነገር ክረክብ ሓተተኒ። ናብ ክፍሉ ኣተኹ እሞ ኣብ ዙርያ ክፍሉ መደርደሪ ነበረ፣ ኣዝዮም ብዙሓት ኮሎኝታት ድማ ነበሩኒ፣ ክኣምን ኣይከኣልኩን። ኩሉ ዓይነት ኮሎኝ ጥራይ እዩ። ስለዚ ሓደ መሪጸ። ብሓቂ ድማ እዚ እዩ እቲ ቅድሚ 20 ዓመት ዝመረጽክዎ ኮሎኝ። ካብ ሽዑ ንነጀው ድማ ወትሩ ጽባሕ ጽባሕ እዚ ኮሎኝ እዚ እጥቀም እሞ እዝክር። ኣብቲ እዋን እቲ ድማ ምስ ተጠቀምኩዎ እጽሊ፣ “ጐይታይ፣ ከም ሓወይ ኤዲ ትሑት ግበረኒ” ኢለ እጽሊ፣ ምኽንያቱ ኤዲ ወትሩ ጸጋ ኣምላኽን ካበይ ከም ዝመጸን ይዝክር ነበረ፣ ወትሩ ድማ ኣዝዩ ትሑት ነበረ። ኣነ ድማ፣ “ጐይታይ፣ ኤዲ ትሑት ከም ዝነበረ ትሑት ግበረኒ፣ ንሱ ንጐይታኡ ከም ዝተኸተለ፣ ኣነ ድማ ንጐይታ ክኽተል ይኽእል” ኢለ ተዛረብኩ። ዓርከይ ንዓይ እንታይ ዝበለ ኣብነት እዩ ነይሩኒ።
ክርስቶስ ከም ጐይታኻን መድሓኒኻን እንተ ዘይትፈልጥ፣ ሽዑ ክትፈልጦ ኣሎካ፣ ምኽንያቱ ንሱ ጥራይ እዩ ህይወትካ ክቕይር ዝኽእል፣ ከምቲ ንህይወተይ ዝገበሮ፣ ከምቲ ንህይወት ሓወይ ኤዲ ዝገበሮ። ንዕኡ ይኹን ክብሪ ሕጂን ንዘለኣለምን። ኣሜን።
እዞም ክርስዖም ዘይክእል ኣለዉ። ኣእምሮይ ወጻኢ እዩ።
ኣምላኽ ብሓደ መገዲ ይባርኸኒ፣ ሕጂ ንሓደ እየ ዝሓስብ ዘለኹ። ምስ መድሓኒን ምስ ሰማይን እዩ ዘሎ፣ እብል።
ዓርከይ እግዚአብሔራዊ ሰብ ነበረ፣ ንስድራቤቱ ብሓቂ ይፈቱ ነበረ። ኦህ፣ ንእግዚአብሔር ብምሉእ ህይወቱ ይፈቱ ነበረ፣ ንሰበይቱ፣ ንጓሉ፣ ንቤተ ክርስቲያን ስድራቤቱ ድማ። ስምባብኡ ጸጋ ኣቦ የንጸባርቕ ነበረ፣ ኣዝዩ ለዋህን። ሕጂ ድማ ምስ ዝዝክሮ፣ እንታይ ዝበለ ፍሉይነት።
ዝተሰብሩ ልብታት ካብ ሰማይ ፈጺሞም ኣይሓውዩን እዮም፣ ስለዚ ኣብ ፍቕሪ መድሓኒ ይምርኮሱ። ፈጺሙ ኣይናወጽን፣ ምኽንያቱ ኣብነት ዓርከይ ፍቕሪ ኣምላኽ ወትሩ እኹል ምዃኑ እዩ።
ብዝጸልመተ እዋናት ክሓልፍ ከለኹ፣ ንሱ ኣብ ላዕሊ ይስሕቕ ከም ዘሎ እፈልጥ። ዓርከይ እግዚአብሔራዊ ሰብ ነበረ፣ ንስድራቤቱ ብሓቂ ይፈቱ ነበረ። ንእግዚአብሔር ብምሉእ ልቡ ይፈቱ ነበረ፣ ንሰበይቱ፣ ንጓሉ፣ ንቤተ ክርስቲያን ስድራቤቱ ድማ። ስምባብኡ ጸጋ ኣቦ የንጸባርቕ ነበረ፣ ኣዝዩ ለዋህን ኣዝዩ ሕያዋይን። ሕጂ ድማ እዋን እዩ፣ ንዕኡ ንዝክር፣ እንታይ ዝበለ ፍቑር፣ ፍቑር ዓርኪ።
