ሓያል ምንጥልጣሎ ድሕሪ ብዙሕ ማዕበል ተኸተለ፡ ድሕሪኡ ድማ እቲ ትሕቲ መርከብ ዝነበረ ማይ ህዱእ ኮነ። ዳዊት ሞርስ፡ ሚስዮናዊ፡ ኣብቲ መርከብ ተንበርኪኹ፡ ኣዒንቱ ድማ ኣብቲ ካብ ትሕቲ ማይ ናብ ላዕሊ ዝወጽእ ዝነበረ ንእሽቶ ሓይሊ ኣፍደገ ተተኺለን ነበራ። ድሕሪ ሓጺር ጊዜ፡ እቲ ብዕድመ ዝደፍአ ዓርኩ ራምባው፡ ህንዳዊ ሓፋሪ ዕንቁ፡ ተራእየን ናብቲ መርከብ ወጺኡ፡ እናሰሓቐ።
“እዚ ርአ፡ ዓርከይ” በለ ራምባው፡ ዓባይ ዕንቁ ካብ ኣስናኑ እናወሰደ። “ጽቡቕ ክኸውን ይመስለኒ።”
ሞርስ ወሲዱ ብቢላኡ ከፈቶ። “ራምባው! ርአ!” በለ ሞርስ፡ “ገንዘብ እዩ!”
“እወ፡ ጽቡቕ እዩ” በለ እቲ ሓፋሪ።
“ጽቡቕ! ፍጹም እዩ፡ ኣይኮነን? ካብዚ ዝሓሸ ዕንቁ ርኢኻዶ ትፈልጥ?” በለ ሞርስ፡ ነቲ ዕንቁ ኣብ ኣእዳዉ እናገለበጠ።
“ኦ፡ እወ፡ ዝሓሹ ዕንቁታት ኣለዉ፡ ብዙሕ ዝሓሹ። ሓደ ኣሎኒ…” ድምጹ ጠፍአ። “እዚ ርአ—እቲ ጉድለታት—እዚ ጸሊም ነጥቢ ኣብዚ፡ እዚ ንእሽቶ ጥርሙስ። ክብ ዝበለ እውን ኣይኮነን፡ ግናኸ ከም ዕንቁታት ጽቡቕ እዩ።” “ዓይንኻ ንጽቡቕካ ኣዝዩ ቀጢን እዩ፡ ዓርከይ” በለ ሞርስ። “ካብዚ ዝበለ ፍጹም ዕንቁ ኣይሓትትን!”
“ከምቲ ብዛዕባ ኣምላኽካ እትብሎ እዩ” መለሰ ራምባው። “ንርእሶም ሰባት ብዘይ ገለ ገበን ይመስሎም፡ ግናኸ ኣምላኽ ከምቲ ዘለዉዎ ይርእዮም።” እቶም ክልተ ሰባት ናብ ከተማ ብሓመድ ዝመልአ መገዲ ጀመሩ።
“ቅኑዕ ኢኻ፡ ራምባው፡ ግናኸ ኣምላኽ ንኹሎም እቶም ብቐሊሉ ዝኣምኑን ነቲ ብፍቑር ወዱ ዝረኽብዎ ናጻ ምድሓን ዝቕበሉን ፍጹም ጽድቂ ይህብ።”
“ኣይፋል፡ ዓርከይ። ከምቲ ብዙሕ ጊዜ ዝነገርኩኻ፡ ኣዝዩ ቐሊል እዩ። ኣብኡ እዩ ሃይማኖትካ ዝፈርስ። ምናልባት ኣዝየ ትዕቢተኛ ይኸውን፡ ግናኸ ንቦታይ ኣብ ሰማይ ክሰርሓሉ ኣሎኒ። ነቲ ኣብኡ ዘሎ ሰብ ትርእዮዶ? ንሱ ሓደ ሓጃጅ እዩ፡ ምናልባት ናብ ቦምበይ ወይ ካልካታ። ብዘይጫማ ኣብ ልዕሊ እቲ ዝበለጸ እምኒ ይኸይድ—ንርአ—ኣብ ነፍሲ ወከፍ ሓጺር ስጉምቲ ይንበርከኽን ንመገዲ ይስዕምን። እዚ ጽቡቕ እዩ። ኣብ ቀዳመይቲ መዓልቲ ናይ ሓድሽ ዓመት ሓጅይ ክጅምር እየ። ምሉእ ህይወተይ ሓሲበሉ እየ። ሰማይ ከረጋግጽ እየ። ናብ ደልሂ ብኣብራኸይ ክኸይድ እየ።” “ራምባው! እዚ ዕብዳን እዩ! ናብ ደልሂ ትሽዓተ ሚእቲ ማይል እዩ! ቈርበት ኣብ ኣብራኸኻ ክፈርስ እዩ፡ ከምኡ’ውን ቅድሚ ምብጻሕካ ሕማም ወይ ሕማም ክህልወካ እዩ።”
“ኣይፋል፡ ናብ ደልሂ ክኸይድ ኣሎኒ። እቲ መከራ ጣዕሚ ክህልዎ እዩ፡ ከመይሲ ንሰማይ ክዕድገሉ እዩ።” “ራምባው፡ ዓርከይ፡ ኣይትኽእልን! የሱስ ክርስቶስ ብሞቱን ትንሳኤኡን ንሰማይ ክዕድገልካ ኩሉ ነገር ከም ዝገበረስ ከመይ ገይረ ክገብረካ እኽእል?”
ግናኸ እቲ ብዕድመ ዝደፍአ ሰብ ክንቀሳቐስ ኣይከኣለን። “ኣብ ምድሪ ዝበለጸ ዓርከይ ኢኻ። ንብዙሕ ዓመታት ኣብ ጥቓይ ደው ኢልካ። ኣብ ሕማምን ድሌትን ብዙሕ ጊዜ በይነይ ዓርከይ ኢኻ። ግናኸ ንስኻ እውን ካብዚ ዓቢ ድሌት ንዘለኣለማዊ ባህታ ንምዕዳግ ከተርሕቐኒ ኣይትኽእልን። ናብ ደልሂ ክኸይድ ኣሎኒ።” ዘይጠቅም ነበረ። እቲ ብዕድመ ዝደፍአ ሓፋሪ ዕንቁ ክርድኦ ኣይከኣለን፡ ነቲ ናጻ ምድሓን ክርስቶስ ክቕበሎ ኣይከኣለን።
እቲ ዘይዋጋኡ ህያብ ተገሊጹ
ድሕሪኡ ሓደ ምሽት ሞርስ ንኳሕኳሕታ ኣፍደገኡ መለሰ፡ ራምባው ድማ ኣብኡ ረኸቦ።
“ጽቡቕ ዓርከይ!” በለ ሞርስ። “እቶ።”
“ኣይፋል” በለ እቲ ሓፋሪ ዕንቁ። “ናብ ገዛይ ክትመጽእ ምስኣይ እደሊ። ዝርእየካ ነገር ኣሎኒ።”
ልቢ እቲ ሚስዮናዊ ዘለለ። ምናልባት ኣምላኽ ጸሎቱ ይምልስ ይኸውን። “እወ፡ ክመጽእ እየ።”
ኣብ ውሽጢ ገዛ ራምባው፡ ሞርስ ኣብቲ ወንበር ተቐመጠ፡ ኣብኡ ድማ ብዙሕ ጊዜ ንሓፋሪ ዕንቁ ናይ ኣምላኽ መገዲ ምድሓን ገሊጹሉ ነበረ። ራምባው ካብ ክፍሊ ወጺኡ ምስ ንእሽቶ ግናኸ ከቢድ ሳንዱቕ ተመልሰ። “እዚ ሳንዱቕ እዚ ንዓመታት ጸኒሑኒ እዩ” በለ። “ሓደ ነገር ጥራይ እየ ኣብኡ ዝሕዝ። ሕጂ ድማ ብዛዕባኡ ክነግረካ እየ። ሓደ ጊዜ ወዲ ነይሩኒ።”
“ወዲ! ራምባው፡ ብዛዕባኡ ሓንቲ ቃል እውን ኣይበልካን!”
“ኣይፋል፡ ኣይከኣልኩን።”
እቲ ሓፋሪ እናተዛረበ ከሎ፡ ኣዒንቱ ብንብዓት ረሰና።
“ሕጂ ክነግረካ ኣሎኒ፡ ከመይሲ ቀልጢፈ ክኸይድ እየ፡ ከምኡ’ውን ክምለስ ድዩ ኣይክምለስን መን ይፈልጥ? ወደይ እውን ሓፋሪ ነበረ—ኣብ ገማግም ባሕሪ ህንዲ ዝበለጸ ሓፋሪ ዕንቁ። ካብ ኩሎም እቶም ዕንቁ ዝደልዩ ሰባት ዝበለጸ ምጥሓል፡ ዝበለጸ ዓይኒ፡ ዝበለጸ ክንዲ፡ ዝነዊሕ ትንፋስ ነበሮ። ክንደይ ሓጎስ እዩ ኣምጺኡለይ! ኩሉ ጊዜ ካብ ኩሎም ዝበለጸ ዕንቁ ንምርካብ ይሓልም ነበረ። ሓደ መዓልቲ ረኸቦ፡ ግናኸ ንምርካቡ ብዝነበሮ ድሌት፡ ንነዊሕ ጊዜ ኣብ ትሕቲ ማይ ጸንሐ። ድሕሪ ሓጺር ጊዜ ህይወቱ ሰኣነ። ኩሉ እዚ ዓመታት እዚ ነቲ ዕንቁ ሒዘዮ እየ፡ ግናኸ ሕጂ፡ ዓርከይ፡ ንዓኻ እህበካ ኣሎኹ።” እቲ ብዕድመ ዝደፍአ ሰብ፡ ብስምዒት እናተንቀጥቀጠ፡ ነቲ ሳንዱቕ ከፈተን ብጥንቃቐ ዝተጠቕለለ ጥቅሊል ኣውጸአ። ብህድኣት ነቲ ጨርቂ እናገለጸ፡ ዓቢ ዕንቁ ኣልዒሉ ኣብ ኢድ እቲ ሚስዮናዊ ኣንበረ። ካብ ገማግም ባሕሪ ህንዲ ዝተረኽቡ ዝዓበዩ ዕንቁታት ሓደ ነበረ፡ ከምኡ’ውን ሞርስ ከቶ ዘይረኣዮ ብርሃንን ብርሃንን የንጸባርቕ ነበረ። ኣብ ዝኾነ ይኹን ዕዳጋ ብዙሕ ገንዘብ ከምጽእ ይኽእል ነበረ።
ንሓጺር ጊዜ፡ እቲ ሚስዮናዊ ቃል ኣልቦ ኮይኑ፡ ነቲ ዕንቁ ብፍርሃት ረኣዮ። “ራምባው! ክንደይ ዕንቁ!”
“እቲ ዕንቁ፡ ዓርከይ፡ ፍጹም እዩ” በለ ብህድኣት።
እቲ ሚስዮናዊ ብሓድሽ ሓሳብ ቀልጢፉ ረኣየ።
“ራምባው እዚ ግሩም ዕንቁ እዩ፡ ዘደንቕ ዕንቁ። ክዕድጎ ፍቐደለይ። ዓሰርተ ሽሕ ዶላር ክህበካ እየ።”
“እንታይ ማለተይ ኢኻ?”
“እወ፡ ዓሰርተ ሓሙሽተ ሽሕ ዶላር ክህበካ እየ፡ ወይ ድማ ዝበዝሕ እንተደለየ፡ ክሰርሓሉ እየ።”
“ዓርከይ” በለ ራምባው፡ ምሉእ ኣካላቱ እናደቀሰ፡ “እዚ ዕንቁ እዚ ካብ ኩሉ ዋጋ ንላዕሊ እዩ። ኣብ ምሉእ ዓለም ዝኾነ ሰብ ነዚ ዕንቁ እዚ ንዓይ ዘለዎ ዋጋ ዝኸፍለሉ ዝኣክል ገንዘብ የብሉን። ከቶ ክሸጦ ኣይክእልን። ከም ህያብ ጥራይ ክትረኽቦ ትኽእል ኢኻ።” “ኣይፋል፡ ራምባው፡ ብኸምኡ ክቕበሎ ኣይክእልን። ምናልባት ኣዝየ ትዕቢተኛ ይኸውን፡ ግናኸ ኣዝዩ ቐሊል እዩ። ክረኽቦ ኣሎኒ።”
እቲ ብዕድመ ዝደፍአ ሓፋሪ ዕንቁ ደንጸወ።
“ከቶ ኣይትርድእን። ኣይትርእንዶ? በይናዊ ወደይ ህይወቱ ሂቡ ነዚ ዕንቁ እዚ ንምርካብ፡ ከምኡ’ውን ዝኾነ እትገብሮ ነገር ከቶ ክረኽቦ ኣይክእልን። ዋግኡ ኣብ ደም ህይወት ወደይ እዩ። ከም ምልክት ናይቲ ንዓኻ ዘሎኒ ፍቕሪ ጥራይ ተቐበሎ።” ናይ ኣምላኽ ህያብ ምግንዛብ
ንሓጺር ጊዜ፡ እቲ ሚስዮናዊ ክዛረብ ኣይከኣለን። ድሕሪኡ ኢድ እቲ ብዕድመ ዝደፍአ ዓርኩ ሓዘ። “ራምባው” በለ ብዝሑል ድምጺ፡ “ኣይትርእንዶ? እዚ እዩ እቲ ኣምላኽ ንዓኻ ዝነግረካ ዝነበረ።”
እቲ ሓፋሪ ንነዊሕ ጊዜን ብምምርማርን ነቲ ሚስዮናዊ ረኣዮ፡ ብዝሑል ድማ ክርድኦ ጀመረ።
“ኣምላኽ ምድሓን ከም ናጻ ህያብ ይህበካ ኣሎ። ኣዝዩ ዓብይን ዘይዋጋኡን እዩ፡ ኣብ ምድሪ ዝኾነ ሰብ ክዕድጎ ኣይክእልን—ሚልዮናት ዶላር ኣዝዩ ቐሊል እዩ። ዝኾነ ሰብ ክረኽቦ ኣይክእልን—ብሽሕ ሓጃጅነት ክትረኽቦ ኣይትኽእልን። ኣምላኽ ህይወት በይናዊ ወዱ ከፊሉ እዩ ንዓኻ ናብ ሰማይ መእተዊ ንምግባር። ኩሉ እትገብሮ ነገር ከም ምልክት ናይ ፍቕሪ ኣምላኽ ንዓኻ፡ ሓጢኣተኛ፡ ምቕባል ጥራይ እዩ።” “ራምባው፡ ብርግጽ ነቲ ዕንቁ ብዓሚቕ ትሕትና ክቕበሎ እየ፡ ንፍቕርኻ ብቑዕ ክኸውን እናጸለኹ። ግናኸ ነቲ ዓቢ ህያብ ኣምላኽ ናይ ዘለኣለማዊ ህይወት፡ ብዓሚቕ ትሕትና፡ ንሱ ንዓኻ ንምሃቡ ሞት በይናዊ ወዱ ከም ዝኸፈሎ እናፈለጥካ ኣይትቕበሎንዶ?” ዓበይቲ ንብዓት ኣብ ገጽ እቲ ብዕድመ ዝደፍአ ሰብ ይወርዳ ነበራ። እቲ መጋረጃ ይልዓል ነበረ። ኣብ መወዳእታ ተረድኦ።
“ሕጂ ርእየዮ። ምድሓኑ ናጻ ከም ዝነበረ ክኣምን ኣይከኣልኩን፡ ግናኸ ሕጂ ተረዲኡኒ። ገለ ነገራት ንምዕዳግ ወይ ንምርካብ ኣዝዩ ዘይዋጋኡ እዩ። ናይ ምድሓን ዕድሉ እቕበል ኣሎኹ።” “ኣምላኽ ንዓለም ክሳዕ ክንድዚ ስለ ዝፈተዋ፡ በይናዊ ወዱ ሃበ፡ እቲ ዝኣምነሉ ዘበለ ኩሉ ከይጠፍእ፡ ግናኸ ዘለኣለማዊ ህይወት ክረክብ” (ዮሃንስ 3:16)። “ብጸጋ ኢኹም ብእምነት ዝደሓንኩም፡ እዚ ድማ ካባኻትኩም ኣይኮነን፡ ህያብ ኣምላኽ እዩ፡ ብግብሪ ኣይኮነን፡ ሓደ እኳ ከይተመክሐ” (ኤፌሶን 2:8,9)።
