«ኣቦ ዝሃበኒ ዘበለ ኹሉ ናባይ ኪመጽእ እዩ፣ ናባይ ዚመጽእ ከኣ ከቶ ኣይሰጎጎን እየ!» (ዮሃንስ 6:37)
ኣውጽእ! ነፍሰይ! እዚ ክንደይ ግዜ ታሪኽኪ ክኸውን ይኽእል ነይሩ! ንኣምላኽኪ ሰጊርኪዮ — ንሱኸ ክንደይ ግዜ ኣባኺ ክሰጉግ ኣይክእልን ነይሩ? እወ! ከም መዓርፎ ንሓዊ ቍጥዓኡ — ከም ዘይጠቅም፣ ዘይፍረያም ዕንቅፋት! ንዘይግብኦ ትዕግስቱ ዘይተመስገነ ምምላስኪ ኹሉ ከይተረፈ — ገና «ከም ዝነብር፣ ይብል እግዚኣብሔር፣ ብሞት እቲ ዚመውት ደስ ኣይብለንን!» ኢሉ ይእውጅ ኣሎ። ሓጢኣትኪ ብዙሕ ክኸውን ይኽእል — ሓሸዋ ባሕሪ ንእኡ ዚኸውን ዓይነት ክኸውን ይኽእል — ሓሳብ እከይነቶምን ምብዛሑን ከም ዚሰምረኪ ክኸውን ይኽእል፣ ግናኸ ህድእ በሊ! ትዕግስተኛ ኣምላኽኪ ጸጋ ክህበኪ ይጽበ ኣሎ! ኦ! ብሰሪ በደልኪ ብዕምቆት ትሕት በሊን ልስልስ በሊን፣ ንርእስኺ ኸኣ እንደገና ንኣገልግሎቱ ክትውፍዪ ወስኒ፣ ከምኡ ኸኣ ብምምጻእኪ ከቶ ኣይሰጉጎን እዩ!
ብሰሪ ቀደም ዝነበሩ ጉድለታት ኣይትተስፋ ቁረጺ — ሓጢኣትኪ ዓብዪ እዩ — ግናኸ ምሕረት መድሓኒኺ ዝዓበየ እዩ! ናይ ሕጂ ፍቕሪ እንተሎ፣ ከምኡ ኸኣ ናይ መጻኢ ምእዛዝ ተስፋ እንተሎ፣ ንሱ ንኹሉ ዝሓለፈ ክርስዕን ኣብ መርሳዕ ክድርብዮን ድሉው እዩ። «ስምኦን፣ ወዲ ዮና — ትፈትወኒ ዲኻ?» ኣህ! ፍርዲ ኣምላኽ ካብ ፍርዲ ሰብ ክንደይ ፍሉይ እዩ! ከም ናትኪ ዝኣመሰለ ሓጢኣት ድሕሪ ምግባር፣ ፍርዲ ሰብ «ክሰጉጎ እየ!» ምኾነ። ግናኸ «ኣብ ኢድ ኣምላኽ ምውዳቕ ካብ ኣብ ኢድ ሰብ ምውዳቕ ይሓይሽ፣» ከመይሲ ንሱ «ከቶ ኣይሰጎጎን እየ!» ይብል።
