ብዛዕባ መጻኢ ዘይምርግጋእ፣ ከምኡ’ውን ዘይምርጋእ ምስ ዘለናዮ ኩነታት እቲ ዓለም ከም ዝፈልጦ ቀንዲ ባህርያት እዩ፤ እዚ ድማ ተስፋ ምቝራጽ ዘይኮነስ ሓቂ እዩ ዝብል፣ ዝኾነ ሰብ ወይ ጉጅለ ሰባት፣ ዝኾነ ሰልፊ፣ ሃገራት ወይ ማሕበር ሃገራት ንዘለዉ ነገራት ዝኾነ ተግባራዊ ፍታሕ የብሎምን። ግዜና ወይ ቦታና ነዚ ንምርግጋጽ ክንባኽን ኣይሓሰብናን፤ ኣየድልየናን እዩ፣ ከመይሲ ካብ ኩሉ ገዛ ይእወጅ ኣሎ። ግናኸ ንክርስትያን ኣዕሩኽና ዘይምርግጋእን ዘይምርጋእን ከም ዘየድልዮም ክንሕብር ኢና፣ ከመይሲ ምሉእ ምርግጋእን ዕግበትን ኣብ ፍልጠት ኣምላኽ – ኣብቲ ንሱ ዝኾኖን ዝህቦን እዩ ዘሎ።
ዘይተለዋዋጢ ቃል ኣምላኽ
ንሱ ድማ፣ “ኣነ ኣልፋን ኦሜጋን እየ…ንዝጸምአ ኻብ ምንጪ ማይ ህይወት ብነጻ ክህቦ እየ” (ራእይ 22:6)። “ኣነ ኣልፋን ኦሜጋን እየ” – እቲ Aን እቲ Zን። ንሱ እቲ ቐዳማይ ተዛራቢ እዩ፣ ብዛዕባ ኩሉ ድማ እቲ ናይ መወዳእታ ቃል ክህልዎ እዩ። ኣብ ቃሉ ብፍጹም ምርግጋእ ክንእመን ንኽእል ኢና። ብፍቑር ወዱ፣ መድሓኒና፣ ተዛሪቡና እዩ፤ ድምጹ ድማ ብፍርሂ እናንቀጥቀጥና ካብ ቅድሚኡ ኣየባረረናን፣ የግዳስ ናብኡ ስሒቡና እዩ።
ንጐይታና የሱስ ክርስቶስ ናብዛ ዓለም እዚኣ ንቃላት ምድሓን፣ ምምስላስ፣ ከምኡ’ውን ዘለኣለማዊ ህይወት ንምዝራብ ዝለኣኾ ከመይ ኢልና ኣይንእመኖን? ንሳቶም ዓብዪን ርግጽን ተስፋ ሂቦሙና እዮም፣ ንሳቶም ሰሚዕናን ኣሚንናን ድማ፣ እቲ ዮሃንስ ብራእይ ኣብዚ ምዕራፍ እዚ ዝረኣዮ ድንኳን ኣምላኽ ዘለኣለማዊ መርገጺና ምዃኑ ንፈልጥ። ምስ ኣምላኽ ምንባር፣ እዚ ድማ ሕጂ እንግዳ ወይ ዘይፍሉጥ ኣምላኽ ዘይኮነስ፣ ብፍቕሪ የሱስ ብጽቡቕ ዝፍለጥ፣ ዕድልና እዩ። ኣይንተኣማመን። ኣምላኽ ካብ ቃሉ ኣይክምለስን እዩ፣ ከመይሲ እቲ “ኣነ እየ” ኣይቅየርን እዩ፣ ንሱ ድማ “ንወረስቲ ተስፋ ዘይምልዋጥ ምኽሩ ብዝያዳ ንምርኣይ፣ ብመሓላ ኣረጋጊጽዎ፤ ብኽልተ ዘይተለዋወጡ ነገራት፣ ኣምላኽ ክሕሱ ዘይከኣለሉ፣ ንሕና፣ ንዝቐረበልና ተስፋ ንምሓዝ ዝሃደምና፣ ሓያል ምጽንናዕ ክህልወና” (እብራውያን 6:17-18)።
ኣብ ኩሉ ኩነታት ንኣምላኽ ምእማን
ግናኸ ብዛዕባ ዘለኣለም ካብ ብዛዕባ ግዜ ምእማን ዝቐለለ ይመስል፣ ብዙሓት ድማ ብዛዕባ እቲ ድሕሪ ሞት ዘሎ ፍርሂ ዘይብሎም ብዛዕባ ዘለዉ ኩነታትን ጽባሕ እንታይ ከምጽእ ከም ዝኽእልን ብብዙሕ ይጭነቑ። ግናኸ እዚ ከምኡ ክኸውን የብሉን። ቃል ኣልፋን ኦሜጋን ንዓና ብርግጽ እኹል እዩ።
“ንወዱ ዘይሓረመ፣ የግዳስ ንኹላትና ዝሃቦ፣ ከመይ ኢሉ ምስኡ ኩሉ ነገር ብነጻ ኣይህበናን?” ፍቕሩ ብመንፈስ ቅዱስ ኣብ ልብና እንተ ፈሲሱ፣ ኣይንጠራጠሮን ኢና።
ንሱ፣ ብዙሕ ግዜ ድማ፣ ንኩነታትና ብመገዲ ቅጽዓት ክጥቀመሉ ይኽእል እዩ፣ ምእንቲ ንቕድስናኡ ተኻፈልቲ ክንከውንን ካብ ዓለም ክንፍለይን፣ ግናኸ ብመከራ ክንሓልፍ ከለና ኣይሓድገናን ኣይነጽለናን። ከምኡ ኢሉ እዩ፣ ንሱ ድማ ንዝተዛረቦ ቃል ብርግጽ እሙን ክኸውን እዩ። እንተ ዘይኮይኑ ንባዕሉ ክኽሕድ እዩ። ኣልፋን ኦሜጋን ኣይክኸውንን እዩ።
ናይ ክርስትያን ተራ ኣብ ሓንቲ ዝተጨነቐት ዓለም
ናብ መን ክንከይድ ንኽእል ካብ ናብኡ? “ካብ ኣብ መሳፍንቲ ምእማን ኣብ እግዚኣብሄር ምእማን ይሓይሽ።” ብዘየገድስ ክንደይ ጽቡቕ ዝሓስቡን ሓቀኛታትን እንተ ኾኑ፣ ንዓለማዊ ምብትታን ክፈትሑ ኣይክእሉን እዮም። እዚ ድማ ኣምላኽ ናይ መደባቶም መጀመርታ ስለ ዘይኮነ፣ ክብሩ ድማ ናይ ስጕምትታቶም መወዳእታ ስለ ዘይኮነ።
እታ ዓለም ንምፍጻም እቲ ጸሎት፣ “መንግስትኻ ትምጻእ፣ ፍቓድካ ኣብ ምድሪ ከምቲ ኣብ ሰማይ ዝኸውን ይኹን” ኣይተዳለወትን፣ በዚ ድማ እቲ ብሓቂ ነቲ ጸሎት ዝጽሊ ክርስትያን ካብ ዓለምን ፖለቲካኣን ክፍለ ኣለዎ። እንተ ዘይገበረ፣ ኣብ ምብትታዕን ዘይምርግጋእን ናይ ዓለም ክኣቱ እዩ፤ ግናኸ ኣብ እግዚኣብሄር እንተ ተኣሚኑ፣ ብሰላም ክሕሎ እዩ። “ኣእምሮኡ ኣብኡ ስለ ዝጸንዔ፣ ንእኡ ኣብ ምሉእ ሰላም ክትሕልዎ ኢኻ፣ ከመይሲ ኣብኡ ይእመን።” ኣምላኽ ኣብ ኩሉ ከም ዘሎ፣ ንማዕበላት ክፉእ ድማ ክቆጻጸር ከም ዝኽእልን ከም ዝገብርን፣ “ክሳዕ እዚ ክትመጽእ ኢኻ፣ ግናኸ ካብኡ ንላዕሊ ኣይትኸይድን” ብምባል ምፍላጥ ዓብዪ ምትእምማንን ህድኣትን ናይ መንፈስ ይህብ። በዚ ምትእምማን እዚ ድማ እቲ ክርስትያን ንኹሎም ሰባት ኣማላዲ ይኸውን፣ ንዘመኑን ወለዱን ድማ ዓብዪ ኣገልግሎት ይህብ።
እዚ ፍቓድ ኣምላኽ ንደቁ እዩ፣ “ምልማናት፣ ጸሎታት፣ ምልጃታት፣ ከምኡ’ውን ምስጋና፣ ንኹሎም ሰባት ይኹን፤ ንነገስታት፣ ከምኡ’ውን ንኹሎም ኣብ ስልጣን ዘለዉ፦ ምእንቲ ብኹሉ ኣምልኾን ሓቀኛነትን ህዱእን ሰላማዊ ህይወት ክንመርሕ” (1 ጢሞቴዎስ 2:1-2)። ክሳዕ ቤተ ክርስቲያን ኣብ ምድሪ ዘላ፣ ኣምላኽ ኢዱ ኣብ ጉዳያት ክሕዝ እዩ፣ ኩሉ ነገር ድማ ንጽቡቕ እቶም ዝፈትውዎ ክገብር እዩ። እዚ ኩሉ ግዜ ከምኡ ክኸውን ኣለዎ፣ ከመይሲ ንሱ እቲ “ኣነ ኣልፋን ኦሜጋን እየ” ዝበለ እዩ።
እቲ ዝህብ ኣምላኽን ሓቀኛ ዕግበትን
እቲ “ኣልፋን ኦሜጋን”፣ ቃሉ ዘይጋገን ናይ መወዳእታን ዝኾነ፣ “ንዝጸምአ ኻብ ምንጪ ማይ ህይወት ብነጻ ክህቦ እየ” ይእውጅ። ንሱ እቲ ዝህብ ኣምላኽ እዩ፣ ክህብ ይሕጎስ፤ እዚ ናይ ባዕሉ ባህሪ እዩ። ሰባት ዘየመስግኑን ዘይቅዱሳትን እንተ ኾኑ እውን ህያባቱ ኣይሕርምን እዩ። ንጽቡቕነቱ ነመስግን ከምቲ ንሕስናኡ ንሰባት እንሓስቦ፣ ግናኸ ናይ ሰባት ወይ ናይ መላእኽቲ ልሳን ንፍቕሪ እቲ ንወዱ ክህብ ዝመርሖ ከመይ ኢሉ ክገልጾ ይኽእል? እዚ “ዘይግለጽ ህያቡ” ነበረ። ንዘለኣለም ንእኡ ምስጋና ይኹን።
ግናኸ እቲ ዝዓበየ ህያብ ንምሃቡ ኣየድከሞን። ንሱ ሕጂ እውን ይህብ፣ ንዘለኣለም ድማ ከምኡ ክገብር ኣለዎ። ንባዕሉ ይህብ፣ ን ሕጂ ዘይኮነስ፣ ን ዝጸምኡ፤ ከመይሲ ንሱ ባዕሉ ምንጪ ማይ ህይወት እዩ። እቲ ኻብዚ ማይ ዝሰቲ ድማ ፈጺሙ ኣይጸምእን እዩ።
“ፍቕሪ ኣምላኽ ብመንፈስ ቅዱስ ኣብ ልብና ፈሲሱ እዩ።” ኣብዚ ድማ ኣቦ፣ ወዲ፣ ከምኡ’ውን መንፈስ ቅዱስ ኣብዚ ዘይወሰን ምፍሳስ ናይ ምሉእ መለኮታዊ ፍቕሪ ኣይንፈልዮምን ኢና። ኣቦ ምንጪ እዩ፣ ወዲ ብምሉኡ ገሊጽዎ እዩ፣ እቲ ናብና ዝበጽሓሉ መገዲ ድማ እዩ፣ መንፈስ ቅዱስ ድማ ንዓና ህያው ሓቂ ይገብሮ፣ ንሕና ድማ ብዘይ ዕዮኡ ኣብ ውሽጥና ንዘለኣለም ንእኡ ምዉታት ክንከውን ኢና።
ኣብዚ ዕግበት ኣሎ፣ እቲ ዝፈልጦ ልቢ ድማ ኣይክጭነቕን እዩ፣ ድኽነቱ ከምቲ ናይ ወዲ ሰብ፣ ንርእሱ ዘንብር ቦታ ዘይነበሮ፣ ዓሚቝ እንተ ነበረ እውን። እታ ዓለም ምስዚ ብምንጽጻር እንታይ ከተቕርብ ትኽእል? እቲ ዝበለጸኣ ከንቱነት እዩ፣ እቲ ዝህቦ ድማ ብዘይድሌት እዩ ዝህብ፤ ኣብዚ ግና ምሉእነት ሰማይ ብነጻ ይቐርብ፣ እቲ እንኮ ኩነታት ድማ ጽምኢ ናይ ተቐባሊ እዩ። ኣብ ግዜ ዘይምርግጋእን ዘይምርጋእን ብምሉእ ምርግጋእን ምሉእ ዕግበትን ክንሕጎስ ስለ ዝኸኣልና ንኣምላኽ ነመስግኖ።
