ንርኹስ ህይወት ምሕረትን ምጽራይን ምርካብ

ንርኹስ ንዘለኣለም ምውጋድ

ካብ ርኹስ ኣስሓምቲ ንላዕሊ

«ብዘይ ምፍሳስ ደም ምሕረት የለን ... ንሓጢኣት ብመስዋእቲ ርእሱ ኼርሕቖ ሓንሳብ ንሓዋሩ ተገሊጹ።» እብራውያን 9:22,26

ኣስሓምቲና ኩሉ መዓልቲ ክንመላለስ ከለና ይርከሱ። ሓመድ፡ ጭቃን ዝለግበ ሓፋሽ ይለግብዎም። ምምልላስና ኣብ ጎደናታት ስለዝኾነ፡ ኣስሓምቲና ብቐጻሊ ክጸርዩ የድልዮም።

ኣብዛ ዓለም እዚኣ ክንመላለስ ከለና ህይወትናውን «ይርከስ»። ኣብ ስራሕ ምስ ሰባት ንራኸብ፡ ሕማቕ ቃላቶም ድማ ብቐጻሊ ንሰምዕ። ሓድሓደ ግዜ ባዕልናውን ንጥቀመሉ፡ እኳ ደኣ ክንጥቀመሉ ከም ዘይብልና እንተፈለጥና።

ስለምንታይ እዚ ፍርሃታት እዚ ኣሎና፧

ኣምላኽ ካብቶም ንሱ ዚምግብዎ ጻዕጸዋት ንላዕሊ ክቡራት ምዃንና ኺብል ከሎ ብሓቂ ከም ዚብሎ ኣይንኣምንንዶ፧ ኣብዛ ህይወት እዚኣ በይንና ምዃንናን ጐይታ ድሌታትና ከም ዘይፍጽመልናን ከም ዘይከላኸለናን ንሓስብዶ፧ (ማቴዎስ 6:25-34)። ፍርሃታትና ኣብቲ ኣብ ጐይታ ንላዕሊ ኣብ ርእስና ዝያዳ እምነት ከም ዘሎና ዝተመስረተ እዩ ዝመስለኒ፡ ኣብ ህይወትና ክመጹ ዚኽእሉ ኩሎም ሽግራት ንምፍታሕ ብቑዓት ከም ዘይንኾን ድማ ንፈልጥ።

ሕማቕ ነገራት ንጽቡቓት ሰባት ኩሉ ግዜ ክረክብዎም ንርኢ። ሓደጋ መኪና ይረክቦም፡ ደቆም ይሓምሙ፡ ወይ ኣንስቶም ብዘይግቡእ ግዜ ይሞቱ። ብቅርብ እዋን፡ ገሊኦም ሰባት ኣብ ሓደ ማእከል ዕዳጋ ኦማሃ ብሓደ መንእሰይ ተተዂሶም፡ ድሕሪኡ ድማ ንሱ ባዕሉ ህይወቱ ወሰደ። እዚ ነገራት እዚ እንተተፈጺሙና ከመይ ገይርና ከም እንፈትሖ ንሓስብ። ጐይታ ንደቁ ካብ ሽግራት ምምባር ኣብዛ ዓለም እዚኣ ከድሕኖም ኣይተስፈወን። ይኹን እምበር፡ እዚ ድሌታት እዚ እንተተፈጺሙ ንምፍጻሙ ጸጋ ከም ዝህብና ከም ዝነገረና ክንርስዕ የብልናን (2 ቈረንቶስ 12:9)።

ጳውሎስ ሓደ ሽግር ነበሮ፡ ንጐይታ ድማ ሰለስተ ግዜ ነቲ ሽግር ከርሕቖ ብትግሃት ጸለየ። ግን ኣብ ክንዲ ነቲ ሽግር ምውጋድ፡ ጐይታ ንጳውሎስ ድኹም ክኸውን ከሎ ዝበለጸ ሓያል ከም ዝኸውን ኣርኣዮ (2 ቈረንቶስ 12:7-10)። ድኹማት ክንኸውን ከለና ኣብ ርእስና ክንውከል ኣይንኽእልን፡ ሽዑ ድማ ኣብ ጐይታ ክንውከል ከም ዘሎና ንፈልጥ። ባዕልና ንምድሓን ዓቕሚ ከም ዘይብልና ክሳዕ ዘይንፈልጥ፡ ኣምላኽ ዝሃቦ ድሕነት ኣይንረክብን። ንሽግራት ህይወት ንምፍታሕ ባዕልና ብቑዓት ከም ዘይንኾን ክሳዕ ዘይንፈልጥ ድማ፡ ነቲ ጸጋ ኣይንረክብን።

ሓድሓደ ግዜ ፍርሃት ፍርሃትን ምንቅጥቃጥን ኣይኮነን፡ ግን ብፍቕርን እምነትን ዚመጽእ ናይ ኣኽብሮት ፍርሃት እዩ፡ ብፍላይ ድማ ምስ ኣምላኽ ኣብ ዘሎና ርክብ። ኣምላኽ ብኣኽብሮት ክንፈርሆ ኣሎና፡ ሰሎሞን፡ እቲ ጥበበኛ ሰባኺ፡ ድማ፡ «ፍርሃት እግዚኣብሔር መጀመርታ ጥበብ እዩ» (ምሳሌ 9:10) ኢሉ ጸሓፈ። ንኣምላኽ ክንፈርህ ከለና፡ ሓይሉን ንህይወትና ኽቆጻጸር ዘለዎ መሰልን ንፈልጥ። ግን ብሓቂ እንተፈቒርናዮን እንተኣሚንናዮን፡ ኣብ ጐይታ ከምቶም ንኣቦኦም ዘለዎም ንኣሽቱ ቈልዑ እምነት ክህልወና ኣሎና። ንሱ ከም ዚከናኸነና ክንጽበ ኣሎና። ዝበለጹ ደቅና ንምግባር ክቐጽዓና ይኽእል እዩ (እብራውያን 12:6)፡ ግን ህይወት ክትፈርስ ከም ዝመስል ከሎ ክገድፈና እዩ ኢልና ፈጺምና ክንሓስብ የብልናን።