«ጽድቅን ፍትሕን መሰረት ዝፋንካ እዮም!» (መዝሙር 89:14) ናይ ኣምላኽ ፍትሒ «ቅድስናኡ ብግብሪ» እዩ። ናብቲ ንዝዓበየ ምግላጹ ዝተመዘዘ ቦታ ንኺድ። ኣብ ጥልቀት ዘለኣለማዊ ዝሓለፈ ግዜ፣ ጻውዒት ተሰምዔ፣ «ኦ ሰይፊ፣ ንጓሳይ፣ ንሰብ ዝኾነ ብጻየይ ተንስእ!» እቲ ምስጢራዊ ትእዛዝ ተፈጺሙ። እቲ ጓሳ ተወቒዑ። ብዙሓት ዝተፈርዱ መናፍስቲ ንዘይተለዋዋጢ ቅንዕና ኣምላኽ ክጸውሩ ኣይከኣሉን፣ ከምቲ ኣብ መስቀል ጎልጎታ፣ ሓንቲ ድምጺ ዝበኸየት፣ «ኣምላኸይ፣ ኣምላኸይ፣ ስለምንታይ ሓደግካኒ!»
ኣታ ምእመን፣ ተሓጐስ! ፍትሒ፣ ቅድሚኡ ንሚልዮናት ዝጠፍኡ ፍርዲ ጽድቂ ዝሓተተ — ሕጂ ምስ ምሕረት ተዋሂዱ ነቲ መቕጻዕቲ ሰይፊ ክሰሓሕብን ብዝተደምሰሱ ሚልዮናት ክሕጐስን ይኽእል። እቲ ሕጊ ፣ ንብዘላ ዓለም «ኣብ ቅድሚ ኣምላኽ በደለኛ» ዝገበረ፣ ምስ ምሕረት ክሕጐስ ይኽእል — ኩሉ ትእዛዙ ተፈጺሙ፣ ኩሉ ሕቶኡ ተማሊኡ ምርኣይ፤ እቲ ሕጊ ዝሃበ ባዕሉ «ጻድቕን ኣብ ሓጢኣተኛታት ጻድቕን»፤ ኩሉ ሰንሰለት ፍርዲ ፈቲሑ፣ «ኣይበደልካን!» ኢሉ ምእዋጅ።
«ኦ ሕጊ!» ይብል ሉተር፣ «ንሕልናይ ኣብ ቁስሊ፣ ደም፣ ሞት፣ ትንሳኤ፣ ዓወት ክርስቶስ ኣጥሕለ!» ዘገርም ሓሳብ! — ፍትሒ፣ እቲ ባዕሉ ንሓጢኣተኛ ዘውጸአ ባህሪ — ናይ ምቕባል ማዕጾ ዝኸፈተ ቀዳማይ ኮይኑ፤ ዘይተወሰነ ብቕዓት — ዘይተወሰነ ጉድለት ከም ዝሰረዘ፤ ዘይተወሰነ ቅድስና — ዘይተወሰነ ሓጢኣት ከም ዝሸፈነ ይእውጅ! «ጽድቅን ፍትሕን» መሰረት ዝፋን ኣምላኽ ክኾኑ ከለዉ፣ ብፍጹም ምስ ኩሉ ስርዓት ስነ-ምግባራዊ ግዝኣቱ ዝሰማማዕ፣ «ምሕረትን ሓቅን» ብቐጻሊ ኣብ ቅድሚ ገጹ ክኸዱ ምድላው ተገይሩ።
ኣንባቢ፣ ንስኻ ብኸምዚ ብተደጋጋሚ ብኣምልኾ ኣብቲ ዘይተለዋዋጢ ፍትሒ ናይ ኣምላኽካ ምሕሳብካ ጽቡቕ እዩ። ንዕኡ፣ ንሃብቲ ጸጋኡ፣ ንኽብሪ ምድሓን፣ ንኽቡርነት የሱስ ከዕብየልካን ከሐብትየልካን እዩ። ሓጢኣተኛ ክድሕን እንተኾይኑ፣ «ፍርዲ ናብ መስመር፣ ጽድቂ ድማ ናብ መለክዒ ክቕመጥ ኣለዎ!»
ለፌቭር ይብል፣ «እቲ ሓጢኣት ዘይብሉ ክፍረድ ኣለዎ — እቲ በደለኛ ሓራ ክኸይድ እንተኾይኑ። እቲ ብሩኽ መርገም ክጸውር ኣለዎ — እቶም ዝተረግሙ ናብ በረኸት ክመጹ እንተኾይኖም። እቲ ህይወት ክመውት ኣለዎ — እቶም ምዉታት ክነብሩ እንተኾይኖም!» «ሓደ ምሸት ብጸሎት፣» ይብል ሄንሪ ማርቲን፣ «ከምዚ ዝኣመሰለ ናይ ኣምላኽ ፍርዲ ኣብ ሓጥኣን ኣብ ሲኦል ቀረባን ዘፍርህን ርእይቶታት ነበረኒ፣ ስጋይ ብፍርሂ ይንቀጥቀጥ ነበረ። ብንቕጥቕጥ ናብ የሱስ ክርስቶስ በረርኩ፣ ከምዚ እቲ ሃልሃልታ ዝሓዘኒ! ኦ! ክርስቶስ ብሓቂ ከድሕነኒ እዩ — ወይ ድማ ክጠፍእ ኣለኒ!» ነፍሰይ! ነቲ ፍትሒ ማሕተሙ ዝገበረሉ፣ «ዝኣመነሉ ዘበለ ኣይጠፍእን!» ዝብል ልብኻ ዝትንክፍ ርግጸኝነት ሓዝ። «ኣይጠፍእን!» ፍትሒ፣ ፍትሓዊ ኣምላኽ ድማ ከምዚ ዝኣመሰለ ዓቢ ምድሓን — ካብ ፍርሂ ዝተጣሕሰ ሕጊ ድሕነት — ካብ ክስታት በደለኛ ሕልና ዕረፍቲ — ኣብ ትጽቢት ሞት ህድኣት የእውጅ! ጸጋ ኣብዚ! ክብሪ ድሕሪኡ! ኦህ፣ ሓጢኣተኛ እንታይ ካልእ የድልዮ — ወይ ኣምላኽ ክህብ ይኽእል!
«ብሰላም ክድቅስን ክድቅስን እየ፣ ንስኻ በይንኻ ኢኻ፣ ኦ እግዚኣብሔር፣ ብድሕንነት ከተንብረኒ።» (መዝሙር 4:8)
