ኣብዚ ዝወደቐ ዓለም ዘሎናዮ ናይ ህይወት ፈተናታትን ሽግራትን ብምኽንያት ተስፋ ዝቖረጽኩሉ ግዜያት ኣሎ። ብዛዕባ እቲ ዕውር ኣዒንተይ ዝሰኣንዎ ጽቡቕ ነገራት፣ ከምኡውን ኣብዚ ጸልማት ዓለመይ ንምጉዓዝ ኣብ ካልኦት ዘሎኒ ምትካል፣ ገለ ርእሰይ ምምሓር እእመን። ይኹን እምበር፣ ኣብ መዝሙር 43፣ ንነፍሲ ብዙሕ ምትብባዕ ከም ዘሎኒ እኣምን! ኣብዚ መዝሙር እዚ፣ ድምጺ እሙናት እስራኤል ከም ዝሰማዕኩ እኣምን፣ ንሳቶም ድማ ብምኽንያት እቶም ኣብ ከባቢኦም ዝነበሩ ጸላእቲ ዝመጹ ፈተናታት እኳ እንተሃለዉ፣ ንምርግጋጽ ጐይታን ንእኡ ድማ ንደሓንን ዕረፍትን ንምምራሕ ይናፍቑ ነበሩ። ብሓቂ እቲ ናይ ዝኾነ ወለዶ ወዲ ኣምላኽ ብሓሳባት ፍቕድታት 3ን 4ን ክሕጎስ ከም ዝኽእል እኣምን፡ «ኦ ብርሃንካን ሓቅኻን ስደድ! ንሳቶም ይምርሑኒ፤ ናብ ቅዱስ ከረንካን ናብ ድንኳንካን የብጽሑኒ። ሽዑ ናብ መሰውኢ ኣምላኽ፣ ናብ ኣምላኽ እቲ ዝበዝሐ ሓጐሰይ ክኸይድ፤ ብበገና ድማ ክውድሰካ እየ፣ ኦ ኣምላኽ፣ ኣምላኸይ።»
ኣብ ግዜ ሽግር፣ ልብና ንጐይታ ብርሃኑን ሓቁን ክሰደልና ኣይጽውዕንዶ? ኣብ ግዜ ዓብዪ ጽንኩር ኩነታት፣ ጐይታ ናብ ጸሎትን ናብ ቃሉን ክመርሓና እዩ፣ እዚ ድማ ምስኡ ዝተባረኸ ሓድነት እዩ። ኣብ መዓልቲ ጐይታ ምስ ኣሕዋትና ምእካብ፣ ክርስቶስ ኣብ ማእከልና ኮይኑ፣ ልብናን ከናፍርናን ብምስጋናን ኣምልኾን ምምላእ ክንደይ ግሩም እዩ። ንሕና ክርስትያናት ኩሉ ግዜ ክንዝክር ይግባእ፣ ኣብ ዝወደቐ ዓለም እኳ እንተተጓዓዝና፣ ገና ካብ ላዕሊ እቲ ጭድርታ እንሰምዓሉ መዓልቲ ኣሎ፣ ጐይታና የሱስ ድማ ንዘለኣለም ምስኡ ክንከውን ናብ ደበናታት ክምለስ እዩ!
ስለዚ፣ ልብና፣ ዝኾነ ይኹን ዕድልና፣ ምስቲ መዝሙራዊ ብምሕታት ክሓብር ይኽእል እዩ፣ «ኦ ነፍሰይ፣ ስለምንታይ ተዋሪድኪ? ስለምንታይከ ኣብ ውሽጠይ ትሽገር? ኣብ ኣምላኽ ተስፋ ግበሪ፤ ገና ክውድሶ እየ፣ ሓገዝ ገጸይ ከምኡውን ኣምላኸይ» (ፍ. 5)።
