«ንብዙሕ መዓልትታት ከረን ሰዒርና ተመላለስና . . . እግዚኣብሔር ከኣ ከምዚ ኢሉ ተዛረበኒ፡ ነዚ ኸረን እዚ ብዙሕ መዓልቲ ተመሊስኩምዎ ኣሎኹም» (ዘዳግም 2:1-3)። ናብታ ተስፋ ዝተዋህበቶም ምድሪ ኪኸዱ ነበሮም።
ንሕና ኣብዚ ናይ ወንጌል ዘመን እንነብር ሰባት፡ ኣብዚ ቓላት እዚ ንሓሳብና ዚኸውን ምግቢ ኣሎ። ንሕና ኸረን በረኸት ክንምልላስ እምበር፡ ክንምዕብል ከይንኽእል ኣብ ሓደጋ ኢና። ከምኡ ድማ ነቶም መልእኽቲ ናብ እብራውያን ዝተጻሕፈሎም ምእመናን ኮይኑ ነይሩ፡ ንሳቶም ድማ ኣብቲ በጺሖምዎ ዝነበሩ ምዕራፍ ከይተረፉ፡ «ናብ ፍጽምና ኺኸዱ» ተላብዮም ነበሩ።
«ንህዝቢ ንቕድሚት ኪኸዱ ተዛረቦም»፡ እዚ ቓል እግዚኣብሔር ንሙሴ ኣብ ገምገም ቀይሕ ባሕሪ ግብጺ ዝተዛረቦ ነበረ። ንሳቶም ነቲ ጸሊም ማይ ኪፈርሁ ኣይነበሮምን። እግዚኣብሔር ድማ ነቲ ባሕሪ ኣብ ቅድሚኦም ከፊቱ ነይሩ። ሕጂ ድማ ኣብ ምድረበዳ ነበሩ፡ ኣብኡ ድማ ብሰሪ ሓጢኣቶም ንነዊሕ እዋን ተመሊሶም ነበሩ፡ ግናኸ ናብ ከነኣን ጕዕዞኦም ኪቕጽሉሉ ዝኽእሉሉ ግዜ በጺሑ ነበረ፡ ስለዚ ድማ ነቲ ጕዕዞ ኺጅምሩሉ ዝብል ቓል መጸኦም።
«ከረን ምምልላስ።» ኣብ ውልቃዊ ተመክሮና ኸምዚ ኽንገብር ንኽእል ኢና። ሓደ ሰብ ካብቲ ዚመጽእ መዓት ከም ዝደሓነን፡ ሰማይ ድማ ኣብ መጻኢ ከም ዝተረጋገጸሉን ኪፈልጥ ይኽእል እዩ፡ ድሕሪኡ ድማ ኣብ ሰንበት ናብ ገለ ኣኼባታት ብምኻድ፡ ምናልባት ድማ ኣብ ሰሙን ሓደ (ብዕለታዊ ዕዮኡ ብዙሕ እንተ ዘይደኸመ!) ኪዕገብ ይኽእል እዩ። ከምዚ ዝበለ ሰብ ብመንፈሳዊ ነገራት ምምዕባል ወይ ንኻልኦት ናብ መገዲ ሓቂ ምእታው ኣይሓስብን እዩ።
ወይለይ! እዚ ኣብ ታሪኽ ቤተ ክርስቲያን ኩሉ ግዜ ኸምዚ ኮይኑ ጸኒሑ እዩ። ሃዋርያ ጳውሎስ ኣብ ዘመኑ እዚ ኩነታት እዚ ሰፊሑ ከም ዝነበረ ኺበኪ ነይርዎ። ንክርስትያናት ፊልጲ ኺጽሕፍ ከሎ፡ ብዛዕባ ጢሞቴዎስ ከምዚ በለ፡
«ንኹነታትኩም ብሓቂ ዚሓሊ ኸምኡ ዝሓስብ ሰብ የብለይን፡ ኩሎም ንገዛእ ርእሶም እምበር፡ ንነገራት የሱስ ክርስቶስ ኣይደልዩን እዮም።» ንሳቶም «ከረን ይምልላሱ» ነበሩ። ኪቕጽሉን ብፍላጥ ንጥቕሚ ጐይታ የሱስ ኪዓዩን ኣይደለዩን። ዕድሎም ይስሕቱ ነበሩ፡ ዝጠፍአ ህይወት ይነብሩ ነበሩ፡ ኣብ ዘለኣለማዊ ህይወት ዋጋ ዘይብሉ ህይወት።
ሓደ ክርስትያን ከምዚ በለኒ፡
«ሓጢኣተይ ከም ዝተሓድገለይን ናብ ሰማይ ከም ዝኸይድን እፈልጥ እየ፡ እንታይ ካልእ ደኣ ትደሊ ኢኻ?» እዚ ብርግጽ ብግልጺ ዝተዛረቦ እዩ፡ ግናኸ ብኸምኡ መገዲ «ከረን ዝምልላሱ» ብዙሓት ኣይኮኑን ድዮም? እዚ ድዩ እቲ ምእንታና ዝሞተ ጐይታና ዝደልዮ? ድሕሪ ምድሓኑና ንገዛእ ርእስና ኽንነብር ይዕገብ ድዩ? እቶም ዝነብሩ ኻብ ሕጂ ንገዛእ ርእሶም ዘይኮነስ፡ ምእንታኦም ንዝሞተ ኺነብሩ ምእንቲ ኺኸውን ምእንቲ ኩሎም ኣይሞተን ድዩ?
«ከረን ምምልላስ።» እወ! ንሕና ኩላትና ከምዚ ኽንገብር ኣብ ሓደጋ ኢና። ብዘይፍላጥና ናብ ልሙድ ተግባር፡ ናብ ገለ ልሙድ ኣተሓሳስባን ተግባርን ንኣቱ፡ ድሕሪኡ ድማ ኩሉ ብስሩዕ ከም ዘሎና ንሓስብ። እቲ ልሙድ ተግባር «ልሙድ» ተባሂሉ ኺጽዋዕ ይኽእል እዩ። ሓንሳእ ኣብቲ ልሙድ ተግባር ምስ ኣተና ድማ ካብኡ ምውጻእ ኣጸጋሚ እዩ። ስለዚ ድማ ንኸረን ክንምልላስን ኩሉ ብስሩዕ ከም ዘሎና ኽንዕገብን ንኽእል ኢና፡ ኣብ ክንዲኡ ግና ካልእ እዩ። ከም ዝተባህለ፡ «ኣብ ውሽጢ ባህላዊ ሃይማኖት ቅንዕና ኽንህልወና ንኽእል ኢና፡ ግናኸ ብመንፈሳዊ መዳይ መሰረታዊ ምምሕያሽ ክንቅበል ኣይንደልን ኢና።»
መዓልትታትን ሰሙናትን ኣዋርሕን ዓመታትን እናሓለፉና ኸለዉ፡ ክንምልላስን ምምዕባል ከይገበርናን ክንጸንሕ ንኽእል ኢና። «ከረን ምምልላስ» ዝኾነ ይኹን ረብሓ ኣየምጽኣልናን እዩ።
ሃዋርያ ጳውሎስ ኣብ ክርስትያናዊ ጉዕዞኡ ክንደይ ፍሉይ ነበረ። ከምዚ ኺብል ይኽእል ነበረ፡
«ነቲ ድሕረይ ዘሎ እናረስዐኹ፡ ነቲ ኣብ ቅድመይ ዘሎ እናበጻሕኩ፡ ናብቲ ሽልማት ናይቲ ልዕል ዝበለ ጽውዓ ኣምላኽ ብክርስቶስ የሱስ እበጽሕ ኣሎኹ።» ምስኡ «ከረን ምምልላስ» ኣይነበረን፡ ንሱ ድማ ከምኡ ኽንሓስብ ይምዕደና።
ስለዚ ሃዋርያ ጴጥሮስ «ኩሉ ትግሃት ክንገብር»ን «ናብ እምነትና ኽንውስኽ»ን ይእዝዘና። ብዛዕባ እቲ ዝተዋህበና ክቡር እምነት ከይንዕገብ ይጠንቅቐና፡ ምናልባት ድማ ብፍልጠት ጐይታናን መድሓኒናን የሱስ ክርስቶስ መኻንን ፍረ ዘይብልናን ከይንኸውን።
«ከረን ምምልላስ» ብመንፈሳዊ መዳይ ምድቃስ እዩ። ስለዚ ድማ እቲ ጽውዓ፡
>«ኣቱም ደቂስኩም ዘሎኹም ተንስኡ፡ ካብ ምዉታት ተንስኡ፡ ክርስቶስ ድማ ብርሃኑ ኺበርሃልኩም እዩ።» >«ካብ ድቃስ ክንትንስእ ግዜኡ በጺሑ እዩ።» >«ስለዚ ኸም ካልኦት ኣይንደቅስ፡ ግናኸ ንንቃሕን ንጠንቀቕን።» ንቕድሚት እናኸድና፡ ንብረትና ኽንውንን እናደለና፡ ኣብ ክርስቶስ ዘሎና ኩሉ ሃብቲ በረኸት ክንኣቱ ብቕንዕና እናተመነና፡ ንምምጻእኡ እናተጸበና ንደስታኡ ኽንከውን ንጥቕሙ ኸነገልግል ንኽእል ይኹን።
