“ተንስእ ናብ ቤትኤል ውጻእ ኣብኣውን ተቐመጥ”እዚ መዓልቲ እዚ ብሓሳብን ብግብርን ናይ ዓመጽ መዓልቲ እዩ። ሰባት ንሓሳቦምን ንዕሽሽ ምኽንያታቶምን (እዚ ኸኣ ትርጉም ናይ “ምፍጣር” ኣብ መክብብ 7:29 ዝመስል) ናጻ ይገድፍዎም፤ ንእዚ ኸኣ ኣቓልቦና ክንገብር ይግባእ፤ ብምምላስ ብምምላስ ዘይኮነስ፣ ንልቢን ንሕልናን ብዛዕባ እቲ ንኣምላኽን ንክርስቶስን ዝግብኦ ብምብጻሕ። ኣብ ነፍስና ስምዒት ጸጋ (ብምሉኡ ናይ ኣምላኽ ናይ ምድሓን ስራሕ ናባና) ክንህልወና እንተደኣ ኮይኑ፣ ኣብ እኩይ መዓልቲ ክንሕሎ ዘሎና ዓሚቕ ስምዒትና ንምብጻሕ ናብኡ ክንቀርብ ኢና።
መርሕነት ምርጫ
እቲ ንክርስቶስ ዝነበረ መገዲ ብግብሪ ንምፍላጥ ዘሎ ግዜ ሓጺር እዩ። ግናኸ ኣብ ናይ ግዳም “ምጽዋር”ን ዘይምክንያትነትን ዘለዎ መዓልቲ፣ ካብ ኩሉ ንላዕሊ ናይ ምርጫ ጉዳይ እዩ፣ ኣምላኽ ከኣ በረኸቱ ምስኡ ይህብ።
“ማርያም እቲ ጽቡቕ ክፍሊ መሪጻ እያ እሞ ካብኣ ኣይውሰድን እዩ።”ሩት እውን መሪጻ እያ፤ ናይ ምፍልላይ ስዒም ኣየዕገባን። ኣብ ሓዘና ናብ ናእሚ ተጣቢቓ፣ ምሉእ ዓስቢ ኸኣ ተዋሂባ። ካሌብ ንኣምላኽ ብተኣማንነት ዝተሰከመ ህዱእ መገዲ ተኸቲሉ፣ ብእምነት እናኸደ፣ እቲ ግቡእ ግዜ ምስ በጽሐ ኸኣ፣ ንሕብሮን ዝመረጸሉ መሰሉ ተጠቒሙ፣ ኣብኡ ኸኣ እቲ ግራት ማክፔላ ነበረ። እምነት ብፍቕሪ ትሰርሕ፣ ምኽንያትነት ከኣ ትስወር። ሃዋርያ ይጽሊ፣
ፍቕርኹም ብፍልጠትን ብኹሉ ምስትውዓልን እናበዝሐ ይኺድ፣ እቲ ዝበለጸ ነገራት ክትፈትሑን ክትፈትሑን ምእንቲ (ፊልጲ 1:9-10)።
ዓለማዊ ምስ መንፈሳዊ ምርጫታት
ኣብ ናይዚ ህይወት እዚ ልሙዳት ነገራት፣ ብዛዕባ ኩነታትና፣ ወዘተ፣ መገዲ እምነት ምርጫ ዘይኮነስ፣ ንርእስኻ ብህዱእ ናብ ኣምላኽ ምትእምማን እዩ። ሎጥ፣ ብርእሰ-ምትእምማን፣ ንርእሱ መሪጹ፣ ናብ ሰዶም ኣንፈቱ፣ ድሕሪኡ ኸኣ ናብኣ ኣተወ። እቲ ኣምላኽ ዝሃቦ ቀዳማይ መጠንቀቕታ ኣብኡ ዝኾነ ጽልዋ ኣይገበረን፤ በቲ ኣቦሓጎኡ ዝገበሮ ጣልቃ ምትእትታው ድሒኑ ነበረ፣ ግናኸ ንሰዶም ክሓድጋ ዝኾነ ሓሳብ ኣይነበሮን። እታ እኩይ ከተማ ኣብ መወዳእታ ምስ ጠፍአት፣ ኩሉ ነገር ኣጥፍአ፣ እቲ ዝደለዮ ጽቡቕ ጐልጐል ከኣ ናይ ሓዊ መጋየጺ ኮነ። ኣብርሃም፣ ብግብጺ ብዝገበሮ ናይ ውርደት ተመክሮ፣ እቲ ቀዳማይ ትምህርቲ በረኻ ተማሂሩ – ኣብ ርእሱ እምነት ከይገብር። በዚ ኸኣ ንምምራጽ ብንጹር ብቑዕ ከምዘይኮነ ስለዝፈለጥ፣ ኣምላኽ ንእኡ ክመርጸሉ ተሓጒሱ፣ በረኸት ከኣ ረኸበ።
ኣብ መንፈሳዊ ነገራት፣ እቲ ተቃራኒ እዩ ዝሰርሕ፤ ኣምላኽ ንዓና እቲ ዝበለጸ ኣብቲ ብጸጋ ዝኸፍተልና መገዲ ክንመርጽ ይጽበየና (ኤፌሶን 5:15-17)። ዝኾነ ዘንጸባርቕ ወይ ካብ ልሙድ ወጻኢ ዝኾነ ነገር ክንደሊ የብልናን፣ ወይ ከኣ ኣቓልቦ ዝስሕብ ወይ ካልኦት ሰባት ብዛዕባና ክዛረቡ ዝገብር ዝኾነ ፍሉይ ጻዕሪ ክንገብር የብልናን። ብቐሊሉ ብልብን ብሓጐስን ኣብ መገዲ እግዚኣብሔር ክንመላለስ ኣሎና፣ ልብና ኣብቲ ንሱ ዝቕመጠሉ ላዕለዋይ ነገራት ተተኺሉ፣ ንሱ ዝሰርዖልና ኸኣ ክንቕበል። ሩት ንሃገራ ክትሓድግን ዕድላ ምስ ናእሚ ክትገብርን ካብ መገዳ ክትወጽእ ኣይነበራን። እቲ ምትእስሳር ብህዱእን ብተፈጥሮኣዊ መንገዲን ተፈጢሩ ነበረ፣ ንሳ ኸኣ ሒዛቶ፣ ኣምላኽ ዝሰርዓላ ክትሓድግ ወይ ክትገድፍ ኣይሓሰበትን፤ በዚ ኸኣ ንናእሚ ብህዱእ ምትእምማን ክትብላ ትኽእል ነበረት፣
“ኣምላኽኪ ኣምላኸይ ክኸውን እዩ።”ካብዚ ንላዕሊ ትሕትና ዝመልኦ ነገር የለን። ዝኾነ ናይ ርእሰ-ምትእምማን፣ ዝኾነ ብሩህ ውሳነ ወይ መብጽዓ ብዛዕባ መጻኢ ኣይነበረን፣ ኣብቲ ሞት ንኹሉ ተስፋኣ ዘጥፍኦ ዝመስል ግዜ፣ ብጸጋ ናታ ዝነበረ ክትጣበቕ ዝተወሰነ ህዱእ ሓሳብ ጥራይ ነበረ።
ኣብነታት ናይ እምነት ምርጫ
ናይ ካሌብ ዘይተቋረጸ እምነት
ከምኡ እውን ምስ ካሌብ። ካብቶም ሰለይቲ ሓደ ኮይኑ ተላኢኹ ነበረ፣ ብምእዛዝ ወጺኡ፣ ካብ ደቡብ ናብ ሰሜን፣ ክሳብ ሊባኖስን ተመሊሱን ንምድሪ ተጓዒዙ፣ ንመብጽዓ ኸኣ ተጣቢቑ፣
“እቲ እግርኻ ዝረገጾ ምድሪ ርግጽ ናይ ውርሻኻ ክኸውን እዩ…”ድሕሪኡ ኣብቲ ንኣቦታት ዝተዋህበ ዝበለጸ ምድሪ ንውርሻኡ ክመርጽ መሰል ነበሮ። ድሕሪ ኣርባዓን ሓሙሽተን ዓመታት ትዕግስቲ ኸኣ፣ ምስ ገጠራት ከተማ፣ እታ ደቂ ኣናቅ ዝነበሩላ፣ ሰለይቲ ኸኣ ብፍርሃት ንርእሶም ዘይጠቅሙ ዝተሰምዖም ከተማ መረጸ። ኣብ ዘሁልቍ 13 ኣብ ምድሪ ከምዘላ ተጠቒሳ ዘላ እንኮ ከተማ እያ፣ ናይ ገጋንቲ መረብ ከኣ ነበረት። ኣብ ሰብዓተ ዓመታት ውግእ፣ ኢያሱ ምስ ኩሉ እስራኤል ነቶም ገጋንቲ ሓዲጎምዎም ነበሩ፤ ግናኸ ካሌብ ክብል ደፈረ፣
“እግዚኣብሔር ምስኣይ እንተደኣ ኮይኑ፣ ከምቲ እግዚኣብሔር ዝበለ፣ ክሰጎጎም ክኽእል እየ።”ቀሊል እምነት ነበረት፣ ክሳብ መወዳእታ ብትሕትናን ብድፍረትን እምነት ዝህቦ – ዝኾነ ትምክሕቲ የብሉን፣ ዝኾነ ምምካሕ የብሉን፣ ግናኸ ምስ ኣምላኽ ዝኸደ ሰብ ህዱእ ምትእምማን። እቲ ኸኣ
“ግራት ከተማን ገጠራን ንዘለኣለም ናቱ ኮነ” (ኢያሱ 21:12)።እቲ “ቀዳማይ ዕጣ”፣ ንደቂ ኣሮን፣ ንካህን ዝተዋህበ፣ እታ ከተማ ባዕላ ነበረት። እዚ እዩ ምርጫ እምነት፣ ብፍቕሪ ዝሰርሕ፤ ፍቕሪ ኸኣ ንነፍሲ ዝፍለጥን ዝሕጐስን ዕላማ ክህልዋ ኣለዎ። ከምዚ ዝበለ ዕላማ እንተዘይብሉ፣ ቅድስና ንዓና ኣይከኣልን እዩ።
ናይ ኤልሳዕ ቀሊል ምእዛዝ
ኤልሳዕ ካልእ ናይ ቀሊል ምርጫ እምነት ዘነቓቕሕ ኣብነት እዩ፣ ነፍሲ ብኸመይ ብወርቂ ሰንሰለት ከምዝተታሕዘት፣ ኣብ መገዲ ናይ ኣምላኽ ምትእምማንን በረኸትን የርኢ።
“እግዚኣብሔር ህያው ከምዝኾነን ነፍስኻ ህያው ከምዝኾነትን፣ ኣይሓድገካን እየ”፣እቲ ንፈተና (ዘይተለመደ ፈተና) ሰለስተ ግዜ ዝተገብረሉ ቀሊል መልሲ ነበረ፤ ብምፍላጥ ኅብረት ተዛዚሙ፣ ድሕሪኡ ኸኣ እቲ ነብዪ ብዘይሞት ናብ ሰማይ ዝዓረገሉ ዘደንቕ ትርኢት፣ እቲ ዝወደቐሉ ክቡር መጐልበስ ምስ ኣከበ ኸኣ ናይ መንፈስ ዕጽፊ ክፍሊ ተቐቢሉ።
መደምደምታ: ምቕራብን ትዕግስቲ ዘለዎ ስቓይን
“ናብ ኣምላኽ ቅረቡ” ይብል ያእቆብ፣ “ንሱ ኸኣ ናባኻትኩም ክቐርብ እዩ።”እዚ ብዝያዳ ዕድልና ይኹን፣ ብዝያዳ ኸኣ ዓለም ብዘረባኣን ብኸንቱ ክብራን ትወስድ ከምዘላ፣ ንክርስቶስ ብስውር ብምግልጋል ሓጐስና ክንረክብ፣ ክሳብ ንሱ ዝመጽእ ብምፍቃዱ ዕጉባት ኮይንና፣ ዓይንን ልብን ኣብቲ ዘይርአን ዘለኣለማዊን ተተኺሉና።
ብዛዕባ ክርስቶስ ዝግበር ትዕግስቲ ዘለዎ ስቓይ ንሱ ምስ መጸ ዓስቡ ክረክብ እዩ። ዓለም እንተደኣ ተቃዊማትና፣ ንእኡ ኸምዝተቃወመቶን ከምዝጸልኣቶን ንፈልጥ። ኣብ መገዲ እምነት፣ ንእኡ ንምምራጽ ዕድል ክወሃብ እዩ፣ እቲ ዝድለ ናይ ነፍሲ ስነ-ስርዓት ብግቡእ ምስ ተፈጸመ። ካሌብ ብምጽባይ ኣርባዓን ሓሙሽተን ዓመታት ዝኾነ ነገር ኣይሰኣነን። ሙሴ ድሕሪ ምርጫኡ ኣርባዓ ዓመታት ክጽበ ነበሮ፣ ቅድሚ ኣምላኽ ንኣሕዋቱ ንምሕጋዝ ቅድሚ ምልኣኹ (እብራውያን 11:24-26)። ነፍሲ ወከፍና ቃል ትዕግስቲ ክርስቶስ ምሕላው እንታይ ምዃኑ ብዝያዳ ንፍለጥ።
