ሓደ ሰብ ኣብ ግራቱ ሓድሽ ኦም ክተክል ከሎ፡ ክዓብን ክብርትዕን ምእንቲ ኽኢሉ ይከናኸኖ። ከም ካልኦት ኣብ ንብረቱ ዘለዉ ዕቡያት ኣእዋም ዘይኮነስ፡ እታ ሓዳስ ኦም ኣብ ፈለማ ወርሒ ወይ ክልተ ወርሒ ብዝያዳ ማይን ማዳን ክትድለ ትኽእል እያ፡ እዚ ድማ ብርቱዕን ጥዕና ዘለዎን ንኽትከውን ይሕግዛ። ሓንሳእ እታ ኦም ጽቡቕ ጌራ ምስ ሰረተት፡ ብሓፈሻ እቲ ሓደ ዓይነት ክንክን ብተደጋጋሚ ኣየድልያ እዩ፡ እኳ ደኣ እተወሰነ ተወሳኺ ማይን ኮምፖስትን ከኣ ካብ ግዜ ናብ ግዜ ጽቡቕ ክኸውን ይኽእል እዩ።
ህይወትና ከም ምእመናን ከኣ ከምኡ እዩ። ሓድሽ ትውልዲ ምስ ተወለድና፡ ጐይታ ብዝተፈላለዩ መንገዲታት ኣብ እምነትና ንኽንሰርጽ ይሕግዘናን ይመሓድረናን። ጸሓፍቲ እዚ ወርሒ እዚ፡ ብምምራሕ ጐይታ፡ ንሓደስቲ ዝድሕኑ ሰባት ገለ ምኽሪ ንምሃብ ይጽዕሩ። ካብቶም ሰባት ሓደ እንተኾንኩም፡ ኣብዛ ሓዳስ ርክብ ምስ ጐይታና የሱስ ክርስቶስ ንሕበን። ንዕኡ ብጥንቃቐ ተኸቲልኩም፡ ኩሉ ግዜ ናብኡ ቀሪብኩም ክትነብሩ ትኽእሉ ኢኹም።
እቶም ኣብዛ መጽሔት ዘለዉ ጽሑፋት ከኣ ንዓና ንዝበለጹ ምእመናን ኣዝዮም ኣገደስቲ እዮም። ብኸመይ ንዕኡ ባህ ዘብል ኣገባብ ክንመላለስ ከም ዘሎና ንምዝኽኻር ምትብባዕ የድልየና። ሃዋርያ ጴጥሮስ ንቕዱሳን ነጥብታት ምድግጋም ኣይሓፈረን፡ ከመይሲ ንእምነቶም ንምትንሳእ እዩ ዝዓለመ። ከምዚ ኢሉ ጸሓፈ፦
«እዚ ነገር እዚ እኳ እንተፈለጥኩምዎ፡ ኣብቲ ምሳኻትኩም ዘሎ ሓቂ ኸኣ እንተጸናዕኩም፡ ብዛዕባ እዚ ነገር እዚ ዅሉ ሳዕ ከዘኻኽረኩም ድሉው ክኸውን እየ። ኣብዛ ምድራዊት ድንኳን እዚኣ ዘለኹ ኽሳዕ ዘለኹ፡ ብምዝኽኻር ከበራብረኩም ቅኑዕ ኰይኑ ይርኣየኒ... ንቕዱሳን ነብያት ዝተዛረብዎ ቓላት፡ ነቲ ኸኣ ብሃዋርያትኩም ዝተዛረበ ትእዛዝ ጐይታን መድሓንን ምእንቲ ኽትዝክሩ፡ ነቲ ቕኑዕ ሓሳብኩም ብምዝኽኻር ከበራብሮ ኣሎኹ» (2 ጴጥሮስ 1:12-13, 3:1-2 NASB)።
ጳውሎስን ይሁዳን ከኣ ኣብ ደብዳበታቶም መዘኻኸሪታት ሃቡ። የድልዩና እዮም!
ከም ኦም ዝኾነ ዕድመ፡ ንሕና ብቐጻሊ ኣብ ምንጪ ህይወት ክንሰርጽ የድልየና፡ ምእንቲ ዘለዉ ሓደጋታት ንምውጋድ፡ ዝመጹ ከቢድ ግዜያት ንምሕላፍ፡ ንጐይታ ዘኽብር ፍረ ንምፍራይ፡ ኣብ ቅድሚ ኣዒንቲ ኣምላኽ ከኣ ንምዕባይ (ምዝሙር 1:1-3 ተመልከት)። ነቲ ካብ ጐይታ ዝመጸ መምርሒ፡ ንኹሎም ምእመናን ጽቡቕ ዝኾነ፡ ኣብ ልብና ንውሰድ፡ ንኽብሩ ኸኣ ኣብኡ ንዓቢ!
