ኣምላኽ ግዜያት ቅልውላው ንውልቃዊ ዕብየትን ምቕያርን ከመይ ይጥቀመሉ

ብግዜ ቅልውላው ምዕባይ ምርምር ኢሳይያስ 6:1-13

ኢሳይያስ ምዕራፍ 6 ነቲ ንህይወት ነብዪ ዝቐየረ ፍሉይ ተመክሮ ይገልጽ። እዚ ንህይወት ዝቐየረ ምስ ኣምላኽ ዝነበሮ ርክብ ኣብ 740 ቅ.ል.ክ. «ንጉስ ዑዝያ ዝሞተሉ ዓመት» (6:1 NIV) ተፈጺሙ። ካብኡ ንላዕሊ ድማ፡ ነቲ ናይ ኢሳይያስ ፍሉይ ተመክሮ ዝምልከት ሓሳብ ንኽንርድኦ ይሕግዘና። ሞት ንጉስ ዑዝያ ስለምንታይ ኣገዳሲ እዩ፧

ህይወት ዑዝያ ኣብ 2 ዜና መዋእል 26 ተመዝጊቡ ኣሎ። ንሱ «ንጉስ ምስ ኰነ ወዲ ዓሰርተ ሽዱሽተ ዓመት ነበረ፡ ኣብ የሩሳሌም ከኣ ሓምሳን ክልተን ዓመት ነገሰ ... ኣብ ቅድሚ እግዚኣብሄር ቅኑዕ ገበረ ... ንኣምላኽ ኣብ ዘመናት ዘካርያስ፡ ነቲ ብፍርሃት ኣምላኽ ዝምህሮ ዝነበረ፡ ደለዮ። ንእግዚኣብሄር ክደሊ ኸሎ ኸኣ፡ ኣምላኽ ኣሳዕመሮ» (26:4-5)።

ብምሉኡ ህዝቢ ሰላም፡ ዓለምለኻዊ ደረጃን ብልጽግናን እናረኸበ፡ ብዓወቱ ተሓጒሱ። ብፍላይ ድማ ብወተሃደራዊ ሓይሉ ይምስገን ነበረ፡ «ዑዝያ ጽቡቕ ዝሰልጠነ ሰራዊት ነበሮ ... ንመናድቕን ንምዕዘናዊ መከላኸልን ፍላጻታትን ዓበይቲ ኣእማንን ንምውርዋር ብብልሓተኛታት ሰባት እተሰርሓ ማሽናትን ገበረ። ሓገዝ ስለ ዝረኸበ፡ ስሙ ርሑቕን ቅሩብን ተዘርገሐ» (26:11-15)።

ን52 ዓመታት ዝጸንሐ ሰላም፡ ቅሳነትን ብልጽግናን ዘለዎ ህይወት እንታይ ከም ዝመስል ክትሓስብ ፈትን። ኣብ ይሁዳ ትሕቲ 55 ዓመት ዝዕድሚኡ ሓደ እኳ ብዘይ ንጉስ ዑዝያ ህይወት ከመይ ከም ዝኸውን ኣይፈልጥን ነበረ። እዘን ጽቡቓት ዓመታት ግን ወድአ። ንጉስ ዑዝያ ሓጢኣት ገበረ፡ ብለምጺ ተወቕዐ፡ ሞተ። ኣብ ኣየር ውጥረት ነበረ፡ ሕቶታት ድማ ተላዕለ፡ ሕጂ እንታይ ክኸውን እዩ፧ መን እዩ ንህዝቢ ዝመርሕ፧ ጸላእቲ ክወርሩ ድዮም፧ ኣብዚ ናይ ሃገር ቅልውላው ግዜ፡ «ንጉስ ዑዝያ ዝሞተሉ ዓመት»፡ እግዚኣብሄር ኣምላኽ ንነብዪ ኢሳይያስ ክጽውዖ፡ ከንጽሆ፡ ከምኡ’ውን ክልእኮ መረጸ።

ንሕና’ውን ግዜያት ቅልውላው የጋጥመና እዩ። እዚ ናይ ስድራቤት ቅልውላው ብሕማም፡ ፍትሕ ወይ ሞት ዝመጽእ ሳዕቤናት ክኸውን ይኽእል እዩ። ብሽበራ፡ ስራሕ ስኢንካ ወይ ዘይተረጋግአ ቁጠባዊ ዕዳጋታት ዝመጽእ ሃገራዊ ወይ ዓለምለኻዊ ቅልውላው፡ ብውልቂ ክጸልወና ይኽእል እዩ። ብሓድሽ ጥርጣረታት ክንቃለስ ከለና፡ ብዘይተመለሰ ጸሎት ክንሓስብ ከለና ወይ ብገሊኡ ናይ ከባቢ ቤተ ክርስትያን ግጭት ክንቃለስ ከለና፡ ናይ እምነት ቅልውላው ከጋጥመና ይኽእል እዩ።

ግዜ ሰላም ወዲኡ ነበረ፡ ሕጂ ድማ መጻኢ እስራኤል ዘይተረጋገጸ ይመስል ነበረ። ኣምላኽ ምስ ኢሳይያስ ዝገበሮ ምምሕዳር፡ ንሱ ሓያልን ኣጸጋምን ግዜያት ክጥቀም ከም ዝኽእል ይምህረና። ኣብ ኢድ ኣምላኽ፡ ግዜያት ቅልውላው ንውልቃዊ ዕብየት ዕድላት ይህብ። ነዚኣቶም ሓሙሽተ ንርአ።

1. ብግዜ ቅልውላው፡ ንእግዚኣብሄር ድለዩ።

«ንእግዚኣብሄር ኣብ ዝፋን ተቐሚጡ ርኤኹ» (ኢሳይያስ 6:1)።

ቅልውላው ምስ መጸ፡ ገሊኦም ሰባት ብፍርሃት ወይ ብድንጋጽ ይደናገሩ። ካልኦት ድማ ካብዚ ናብቲ እናጎየዩ፡ ቅልጡፍ ፍታሕ እናደለዩ፡ ኣዝዮም ንጡፋት ይኾኑ። ኢሳይያስ እንታይ ገበረ፧ ምስ ጎረባብቲ ሃገራት ስምምዓት ሰላም ንምፍራም ምስ ልኡኻት ክሓብር ይኽእል ነበረ። ምስቶም ሓያላት ወተሃደራዊ ሰባት ኣብ ዝርርብ ክኣቱ ይኽእል ነበረ። ናይ ገዛእ ርእሱ «ሃይማኖታዊ» ፖለቲካዊ ሰልፊ ከጣይሽ ይኽእል ነበረ። ዑዝያ ምስ ሞተ፡ ንኢሳይያስ ኣብ ቤተ መንግስቲ ወይ ኣብ ዕዳጋ ኣይረኸብናዮን፡ ኣብ ቤተ መቕደስ ግን ንእግዚኣብሄር ይደሊ ነበረ።

እግዚኣብሄር ኣብኡ ስለ ዝረኣዮ ተሓጒሱ፡ ብኣገዳሲ ራእይ ድማ ወጊዱ። እዚ ናይ ሰላማዊ ሽሕ ዓመት መጻኢ ራእይ ኣይነበረን። እዚ ብዛዕባ ምጥፋእ ጸላእቲ ራእይ ኣይነበረን። ኣምላኽ ንኢሳይያስ እንታይ ከም ዘድልዮ ብልክዕ ይፈልጥ ነበረ – ናይ ኣምላኽ ባዕሉ ራእይ፡ «ንእግዚኣብሄር ኣብ ዝፋን ተቐሚጡ፡ ልዑልን ልዕል ዝበለን፡ ጫፍ ክዳኑ ድማ ንቤተ መቕደስ ምሉእ ኰይኑ ርኤኹ» (6:1)። እግዚኣብሄር ኣይደነገጸን። እቲ ናይ ንጉስ ሞት ቅልውላው ኣይደንጸዎ። ካብ ሓደ ወገን ናብ ካልእ ኣይጎየየን። ተቐሚጡ ነበረ። ኢሳይያስ ነዚ ክርእዮ የድልዮ ነበረ፡ ንዓና’ውን ከምኡ።

እግዚኣብሄር ኣብ ዝፋኑ ተቐሚጡ ነበረ፡ እዚ ድማ ምልክት ስልጣን እዩ። «ልዑልን ልዕል ዝበለን» ነበረ። ኢሳይያስ ነዚ ምስ ረኣየ፡ መንፈሱ ዕረፍቲ ረኸበ። ንይሁዳ እቲ ቅልውላው ናብ ዘይተረጋገጸ መጻኢ ማዕጾ ከፈተ። ንኢሳይያስ ግን፡ እዚ ናይ ኣምላኽ ራእይ ብምትእምማን መልኦ። መጻኢ ኣብ ኢድ ኣምላኽ ከም ዝኾነ ስለ ዝፈለጥ፡ ድሕሪ ግዜ ክጽሕፍ ከኣለ፡

«እዚ እዩ እቲ ንብምሉኡ ዓለም እተወሰነ መደብ፡ እዚ እዩ እቲ ኣብ ልዕሊ ዅሎም ህዝብታት እተዘርግሐ ኢድ። እግዚኣብሄር ዅሉ ዝኽእል ስለ ዝወሰነ፡ መን እዩ ከፍሽሎ ዝኽእል፧ ኢዱ ተዘርጊሓ ኣላ፡ መን እዩ ኸኣ ከምልሳ ዝኽእል፧» (ኢሳይያስ 14:26-27)።

ብግዜ ቅልውላው ህዱኣት ክንከውንን ብዛዕባ መጻኢ ብምትእምማን ክንነብርን እንተኾይና፡ ንኣምላኽ ሓድሽ እሙንን ሓቀኛን ራእይ የድልየና።

2. ብግዜ ቅልውላው፡ ንርእስኻ ርአ።

«ወይለይ! ... ጠፋእኩ! ከመይሲ ኣነ ርኹስ ከንፈር ዘለዎ ሰብ እየ» (ኢሳይያስ 6:5)።

ኢሳይያስ ንእግዚኣብሄር እናጠመተ ከሎ፡ ክልተ ሱራፌል ኣብ ልዕሊ ዝፋኑ እናበርሩ ረኣየ። ንሓድሕዶም ክጽዋዓ ሰምዐ፡

«ቅዱስ፡ ቅዱስ፡ ቅዱስ እዩ እግዚኣብሄር ዅሉ ዝኽእል፡ ምሉእ ምድሪ ብኽብሩ መልአት» (ኢሳይያስ 6:3)።

ነቲ ዘስደምም ተመክሮ ንምምላእ፡ «መዓጹን ደፍን ተናወጹ፡ ቤተ መቕደስ ድማ ብትኪ መልአ» (6:4)። ኣምላኽ ብዙሓት ግሩም ባህርያት ኣለዎ፡ ንሱ ፍቕሪ እዩ፡ ንሱ እሙን እዩ፡ ንሱ ዅሉ ዝኽእል እዩ። እቲ ኣብዚ ሰለስተ ግዜ እተደጋገመ ባህሪ ግን ንሱ ቅዱስ ምዃኑ እዩ። እቲ ምድግጋም ንምጥንኻር እተጠቕመሉ ነበረ፡ ኢሳይያስ ድማ መልእኽቲ ረኸበ። ኣዒንቱ ካብ እግዚኣብሄር ናብ ርእሱ ተመልሳ። እቲ ፍልልይ ብሓዘን ግሉጽ ነበረ፡

«ወይለይ!» ኢሉ ኢሳይያስ ጨደረ፡ «ጠፋእኩ! ከመይሲ ኣነ ርኹስ ከንፈር ዘለዎ ሰብ እየ» (ኢሳይያስ 6:5)።

ቅልውላው ናብ እግዚኣብሄር ንምቕራብ ዕድል ይህብ። ከምኡ ክንገብር ከለና ድማ፡ ብገዛእ ርእስና ዘይምብቃዕና ብሓዘን ንፈልጥ።

ቅድሚ ቅልውላው፡ መጻኢና ኣብ ኢድ እግዚኣብሄር ምዃኑ ብሓጎስ ንብል። ቅልውላው ምስ ኣጋጠመ ግን – ገንዘብና ምስ ተሰርቐ፡ ስራሕና ምስ ጠፍአ፡ ጥዕናና ምስ ተበላሸወ – መጻኢና ድሕንነት ዘለዎ ኣይመስለንን። ብምትእምማን፡ ድሕንነትን ምቁጽጻርን ክስመዓና ከሎ፡ ንእግዚኣብሄር ምእማን ዝቐለለ እዩ። እቲ ቅልውላው ንድሕንነትና የፍርሶ። እግዚኣብሄር ንኢሳይያስ ንእሽቶነቱ ክስምዖ ኣገዳሲ ጌሩ ርእይዎ፡ ስለዚ ድማ ንዓብይነቱ ኣርኣዮ። እግዚኣብሄር ንኢሳይያስ ሓጢኣተኛነቱ ክስምዖ ኣገዳሲ ጌሩ ርእይዎ፡ ስለዚ ድማ ንቕድስናኡ ኣርኣዮ።

ቅልውላዋትና ናብ እግዚኣብሄር ንምቕራብን ንርእስና ብሓቀኛ ኣረኣእያ ንምርኣይን ዕድመ እዩ። ኣብ ኢድ እግዚኣብሄር፡ ቅልውላው ካብ ምቹእ ሃይማኖታዊ ልማድና ንምትንሳእ፡ ንኣተሓሳስባና ንምግላጽ፡ ከምኡ’ውን ንዘይኣምላኻዊ ቅድሚያታትና ንምርኣይ ዝሕግዝ መሳርሒ እዩ። ንኻልኦት ብዛዕባ እቲ ኣብ ቅልውላውና ዝነበሮም ግደ ንምውቃስ ክንፍትን ካብ ንኸውን፡ ንርእስና ክንርኢ የድልየና። ምናልባት ክነዐርዮ ዘድልየና ነገር ኣሎ። ምናልባት ንሕና’ውን «ርኹስ ከንፈር» ኣለና።

3. ብግዜ ቅልውላው፡ ስማዕ።

«ንመን ክልእኽ፧ መንከ እዩ ንኣና ዝኸይድ፧» (ኢሳይያስ 6:8)።

«ሽዑ ሓደ ኻብቶም ሱራፌል ብኢዱ ጓህሪ ሒዙ ናባይ በረረ፡ እቲ ጓህሪ ኸኣ ብመላቐጢ ኻብ መሰውኢ ዝወሰዶ ነበረ። ብእኡ ድማ ንኣፈይ ተንከየኒ እሞ፡ ‘እንሆ፡ እዚ ንኸንፈርካ ተንኪፉ እዩ፡ በደልካ ተኣልዩ፡ ሓጢኣትካ ድማ ተሰሪዩ’ በለኒ» (ኢሳይያስ 6:6-7)።

እዚ ምልክታዊ ተግባር ነበረ። መሰውኢ ምናልባት ንስራሕ ክርስቶስ ይውክል፡ ከመይሲ ይቕረታን ምንጻህን ብሓፈሻ ምስ መስዋእታዊ ሞት ጐይታና የሱስ ይተሓሓዝ እዩ፡

«ክርስቶስ ንሓጢኣት ብዙሓት ሰባት ንምውሳድ ሓንሳእ ተሰውኤ» (እብራውያን 9:28)።

ጓህሪ ንስሱዓት ከንፈራት ክትንክፍ ከሎ ዘለዎ ጽልዋ ሕሰብ! ኢሳይያስ ነቲ ሓያል ጊዜ ከቶ ከም ዘይርስዖ እርግጸኛ እየ። እቲ ጠባሳታትን ትዝታታትን ንርኹስ ከንፈሩ ከቶ ከም ዘይርስዖ ኣረጋጊጹ። ንሕና’ውን ካበይ ከም ዝመጻእናን እንታይ ከም ዝነበርናን ክንዝክር የድልየና። ብዘይ ትዝታ ናይ ገዛእ ርእስና ዘይምብቃዕን ናይኡ ምብቃዕን፡ ምስ ካልኦት ኣብ ዘሎና ምምሕዳር ጸጋ ክጎድለና እዩ። እግዚኣብሄር ንኸንፈራት ኢሳይያስ ክጥቀመሉ ደለየ፡ ስለዚ ድማ ኣንደዶም።

ኢሳይያስ፡ ሕጂ ንጹህን ኣብ ቅድሚ እግዚኣብሄር ኣቓልቦ ዝገበረን፡ ንምስማዕ ድሉው ነበረ።

«ሽዑ ድማ ድምጺ እግዚኣብሄር ሰማዕኩ፡ ‘ንመን ክልእኽ፧ መንከ እዩ ንኣና ዝኸይድ፧’ ይብል ነበረ» (ኢሳይያስ 6:8)።

ናይ ገዛእ ርእስና ሓሳባት፡ መደባት፡ ኣረኣእያታትን ፍታሓትን ምህላው ቀሊል እዩ። ኣእምሮና ብእዚኣቶም ምስ ተጸምደ ድማ ንእግዚኣብሄር ምስማዕ ኣጸጋሚ እዩ። ህዱእ ድምጹ ብውሽጣዊ ምስሕሓብና ይደብዝዝ። ካብ ቅልውላው ክንጥቀምን ብእኡ ክንዓብን እንተኾይና ግን፡ ንመገድታትና ንእግዚኣብሄር ክንህብን ንድምጹ ክንሰምዕን ኣሎና።

ድሕሪ ግዜ ኢሳይያስ ነዚ ስርዓት ንብምሉኡ ህዝቢ ተጠቐመሉ፡

«ወይለኦም ንዕጡቓት ደቅኹም ... ንዘይናተይ መደባት ዝፍጽሙ፡ ብዘይ መንፈሰይ ቃል ኪዳን ዝገብሩ፡ ሓጢኣት ኣብ ልዕሊ ሓጢኣት ዝእክቡ ... እግዚኣብሄር ግን ንዓኻትኩም ጸጋ ክገብር ይናፍቕ እዩ፡ ምሕረቱ ንምርኣይ ይትንስእ። እግዚኣብሄር ኣምላኽ ፍትሒ እዩ። ዅሎም ንእኡ ዝጽበዩ ብጹኣን እዮም! ... ናብ የማን ወይ ናብ ጸጋም እንተ ዘወርኩም፡ ድምጺ ድሕሪኹም፡ ‘እዚ እዩ እቲ መገዲ፡ ብእኡ ተመላለሱ’ ዝብል ክትሰምዑ ኢኹም» (ኢሳይያስ 30:1,18-21)።

እግዚኣብሄር ብኻልኦት፡ ብቓሉ፡ ብሁኔታታት ወይ ብሕልሚ ክዛረበና ይኽእል እዩ። እቲ ልዑላዊ እግዚኣብሄር ነቲ መሳርሒ ይመርጽ። ናይና ግደ፡ ከም ኢሳይያስ፡ ንምስማዕ ድሉዋት ምዃን እዩ፡

«ተዛረብ ጐይታይ፡ ባርያኻ ይሰምዕ ኣሎ» (1 ሳሙኤል 3:9)።

4. ብግዜ ቅልውላው፡ ንለውጢ ድሉው ኩን።

«እንሆ ኣነ፡ ልኣኸኒ!» (ኢሳይያስ 6:8)።

ኢሳይያስ ንእግዚኣብሄር ምስ መለሰ፡

«እንሆ ኣነ፡ ልኣኸኒ!» (ኢሳይያስ 6:8)፡

ኢሳይያስ እግዚኣብሄር እንታይ ዕዮ ከም ዝህቦ ገሚቱ፧ ከም ሳሙኤል ንዳዊት ኣስታት 300 ዓመት ቅድሚኡ ንሓድሽ ንጉስ ክቐብእ ከም ዝልእኮ ሓሲቡ ነይሩዶ ይኸውን፧ እግዚኣብሄር ነቲ ዝቕጽል ንጉስ ከም ዝሾሞ ብኣጋጣሚ ተጻዊቱዶ ይኸውን፧ እግዚኣብሄር ከም ሙሴ ንህዝቡ ካብ ቅልውላው ባርነት ግብጺ ንምውጻእ ከም ዝጥቀመሉ ገሚቱዶ ይኸውን፧ እግዚኣብሄር ንኢሳይያስ እንታይ ክግበር ከም ዘለዎ ኣይሓተቶን። ኣብ ክንዳኡስ፡

«ኪድ እሞ ንዚ ህዝቢ እዚ በሎም፡ ‘ክትሰምዑ ኢኹም፡ ግናኸ ኣይክትርድኡን ኢኹም፡ ክትርእዩ ኢኹም፡ ግናኸ ኣይክትፈልጡን ኢኹም’» (ኢሳይያስ 6:9)።

እግዚኣብሄር እንታይ ክግበር ከም ዘድልዮ ይፈልጥ ነበረ።

ንሕና’ውን ኣብ ቅልውላው ዝመረጽናዮ ምርጫታት ክህልወና ይኽእል እዩ፡ ንእግዚኣብሄር ግን፡ «ኣነ ናትካ እየ። እንሆ ኣነ። ተጠቐመኒ» ምስ እንብል፡ ንመልሱ ድሉዋት ክንከውን ኣሎና። ቅድሚ ቅልውላው – ዕርክነት፡ ስድራቤት፡ ቤተ ክርስትያን፡ ትምህርቲ፡ ስራሕ፡ ጥዕናን ገንዘብን ዅሉ ብጽቡቕ እናማዕበለ ከሎ – ንለውጢ ኣድላይነት ኣይነበረን። ግዜ ቅልውላው ግን ናይ ለውጢ ግዜ ክኸውን ይኽእል እዩ። ህይወት ኢሳይያስ ተቐየረ። ከቶ ከም ቀደሙ ኣይነበረን።

እቲ ንኢሳይያስ ዝቐየሮ እቲ ቅልውላው ባዕሉ ከም ዘይነበረ ምግንዛብ ኣገዳሲ እዩ። ቅልውላው ነቲ ንቡር ንምቁራጽ፡ ናብ እግዚኣብሄር ንምቕራብ፡ ንርእስና ንምጽራይ፡ ከምኡ’ውን ንምስማዕ ዕድል ይህበና። እዚኣቶም ክንገብር ከለና፡ እግዚኣብሄር ንለውጢ ከም ዝጽውዓና ክስመዓና ይኽእል እዩ። ወይ ድማ ብእምነት ንስራሕና ክንቅጽል ክመርሓና ይኽእል እዩ። ከም ኣርኪጶስ፡ ንሱ ክነግረና ይኽእል እዩ፡

«እቲ ኣብ ጐይታ ዝረኸብካዮ ስራሕ ፈጽሞ» (ቈሎሴ 4:17)።

እግዚኣብሄር ግን ሓድሽ ኣንፈት፡ ሓድሽ ኣገልግሎት፡ ሓድሽ ጽውዓ ንምርኣይ መስኮት ክኸፍተልና ይኽእል እዩ።

ኢሳይያስ ኣጸጋሚ ናይ ትንቢት ኣገልግሎት ተዋሂብዎ ነበረ። እቶም ክዛረቦም ዝነበሮ ህዝቢ ዕጡቓት ነበሩ። ኣዒንቱ ኣብ «ዓወት»ን ኣብ ዝርአ ፍረን እንተ ዝኸውን፡ ንነዊሕ ግዜ ኣይጸንሕን ነበረ። ቅልውላዋትን ጸገማትን ጥራይ መዓስ ከም እንቋርጽ ክውስኑ የብሎምን። ኢሳይያስ ምስ ተላእከ፡ «ክሳዕ መዓስ እዩ ጐይታይ፧» ኢሉ ሓተተ። እግዚኣብሄር ድማ መለሰ፡

«ክሳዕ እተን ከተማታት ዕንባባን ዘይነባሪን ዝኾና ... ክሳዕ እግዚኣብሄር ንዅሉ ርሑቕ ዝሰደዶን እታ ምድሪ ብምሉኣ እተሓድገትን» (ኢሳይያስ 6:11-12)።

ትሕቲ ጸሓይ ዘሎ ዅሉ ንጥፈታት ግዝያዊ እዩ። እዚ ድማ ክርስትያናዊ ንጥፈታት ከም ክርስትያናዊ ኣብያተ ትምህርቲ፡ ሆስፒታላት፡ ማሕበራት የቲም፡ ሚስዮናዊ ውድባት፡ ባንዳታት ሙዚቃ፡ መጽሔታትን ከምኡ’ውን ከባብያዊ ኣብያተ ክርስትያናት የጠቓልል። ከም ኢሳይያስ ንሕና’ውን፡ «ክሳዕ መዓስ እዩ ጐይታይ፧» ክንሓትት ኣሎና። እቲ መጀመርታን መወዳእታን ግዜያት ክውስን ናይ እግዚኣብሄር እዩ። ንሱ ደው በል ምስ በለ ክንቅጽል ምፍታን እሙንነት ዘይኮነስ ዘይምእዛዝ እዩ። ንሱ ኪድ ምስ በለ ደው ምባል’ውን ዘይምእዛዝ እዩ። ቅልውላው ለውጢ ከም ዘድሊ ክሕብር ይኽእል እዩ፡ ግን እግዚኣብሄር ከም ዝዛረብካ ክሳዕ ዝስመዓካ ኣይትጅምር፡ ኣይትቁረጽ ወይ ኣይትቕየር።

5. ብግዜ ቅልውላው፡ ምረጽ።

«ንእግዚኣብሄር ንዘለኣለም ተኣመኑ፡ ከመይሲ እግዚኣብሄር ... ዘለኣለማዊ ከውሒ እዩ» (ኢሳይያስ 6:5)።

ምናልባት ህይወትና ብቅርብ ግዜ ፍሉይን ኣጸጋምን መገዲ ሒዛ ትኸውን። ሓድሓደ ግዜ እግዚኣብሄር ስለምንታይ ከምዚ ዝኣመሰለ ሓያልን ዘይተጸበናዮን መሳርሒ ከም ዝጥቀም ንሓስብ። እግዚኣብሄር ናይ ውሽጣዊ ምስሕሓብ ግዜያት ናብኡ ንኽንቀርብ፡ ከንጽሓና፡ ንልብና ክዛረብ ይጥቀመሉ። ነቲ ቅልውላው ከም ዕድል ንዕብየት ርኣዮ። እግዚኣብሄር ሕጂ’ውን ኣብ ዝፋኑ ተቐሚጡ፡ ልዑልን ልዕል ዝበለን እዩ። ንሱ ኣብ ምቁጽጻር ይነብር።

ናብኡ ንምቕራብ ክንመርጽ፡ ክንእመን ክንመርጽ፡ ንድምጹ ክንሰምዕ ክንመርጽ፡ ብእዚ ቅልውላው እዚ ክንዓቢ ክንመርጽ ኣሎና። ብቕልጡፍ፡ ከም ምስክርነት፡ ምስ ብዙሓት ካልኦት ክንዝምር ክንኽእል ኢና፡