ኣይትዘናጋዕ
ካብ መጀመርታ ግዜ፡ ንኣዳም፡ ንመጀመርታ ሰብ፡ ብኣምላኽ ሓላፍነት ከም እተዋህቦ ንርኢ (ዘፍጥረት 2:15)። ኣዳም ንገነት ኤድን ብምሕላው ክዋሳእ ነበሮ። ኣምላኽ ሰብ ከምኡ ጥራይ ኮፍ ኢሉ ምንም ከይገብር ፈጺሙ ኣይሓሰበን። ሰብ ክዋሳእ ኣለዎ!
ኣምላኽ ንነፍሲ ወከፍ ምእመን መንፈሳዊ ውህበት ሂብዎ ኣሎ። መንፈሳዊ ውህበታት ኣብ ግዜ ምድሓንና እተዋህቡና እዮም። ተውህቦታት እውን ኣለዉና። እዞም ተውህቦታት ወይ ክእለታት ቅድሚ ምድሓንና ንጹራት ክኾኑ ይኽእሉ እዮም። ይኹን እምበር፡ ነቲ ኣብ ውሽጥና ዘሎ ውህበት እናለዓዓልና ክንዋሳእ ኣሎና።
ኣብ 2 ጢሞቴዎስ 1:6፡ ሃዋርያ ጳውሎስ ንጢሞቴዎስ ኣምላኽ ዝሃቦ ውህበት ክጥቀም ኣተባብዖ። ኣምላኽ ንሕና እውን ንጐይታ ብምግልጋል ተውህቦታትና ክንጥቀም ይደሊ።
ኮፍ ምባል ወይ ደው ምባል?
ኣብ 1 ሳሙኤል 1:9፡ ብዛዕባ ኤሊ እቲ ኻህን ነንብብ። ሃና ብኸቢድ ልቢ ክትጽሊ ናብ ቤተ መቕደስ መጺኣ ነበረት፡ ኤሊ እቲ ኻህን ድማ ምስኣ ተዛረበ። ንኤሊ፡ ደው ኢሉ ዘይኮነስ፡ ኣብ መንደቕ ማዕጾ ኮፍ ኢሉ ንረኽቦ፡ ደው ክብል ከሎ ግን ነበሮ። ኣብ እብራውያን 10:11 ከምዚ ይብል፡ “ነፍሲ ወከፍ ካህን መዓልቲ መዓልቲ ደው ይብልን ሃይማኖታዊ ግዴታታቱ ይፍጽምን።”
ኤሊ ንሃና ስለምንታይ ከም ዝጋገየን ከም ዘይተረድአን ምንም ጥርጥር የብሉን። ኤሊ ደንዚዙ ነበረ። ብኸመይ ንኻህናት እተሰርዐ ኣገባብ ኣይተዋስአን! ግዴለሽነት፡ ስንፍናን ምዝንጋዕን ናብ ህይወት ኤሊ ኣትዩ ነበረ። እዚ ኸኣ ካብ ምጥንቃቕን ብመንፈስ ምስ ኣምላኽ ምትእስሳርን ከልከሎ።
ዳዊት እውን ግዳይ ምዝንጋዕ ኮነ! ምዝንጋዑ ናብቲ ምስ ባትሸባ ዝፈጸሞ ሓጢኣት ኣምርሖ (2 ሳሙኤል 11:1-5)። ዳዊት ናብ ውግእ ክኸይድ ነበሮ (ቁ. 1)። ዳዊት ኣብ ዘይብሉ ቦታ በጽሐ፡ ንኣምላኽ ኣዋረደ፡ ንርእሱን ንባትሸባን ሓዘንን ስቓይን ኣምጽአ። ኣብ ልዕሊ ጣራ ቤቱ ምንም ዝገብሮ ዘይብሉ ይመስል ነበረ። ምዝንጋዕ ምስ ኣተወና፡ ሽግር ከም ዝረኽበና ክንተኣማመን ንኽእል!
ኤሊ ደው ክብል ከሎ ኮፍ ኢሉ ነበረ፡ ዳዊት ድማ ምስ ጸላኢ ኣብ ውግእ ደው ክብል ከሎ ይኸይድ ነበረ።
ተዋሳእቲ ወይ ንጡፋት ኣካላት?
ዶርቃስ (ጣቢታ) ንኣምላኽ እትዋሳእ ሰበይቲ ነበረት! መንፈሳዊ ውህበታ እንታይ ምዃኑ ትፈልጥ ነበረት፡ ንኣድህዮ ዝደልያ መበለታት ንምግልጋል ድማ ተጠቐመቶ (ግብሪ ሃዋርያት 9:36)። ምናልባት ካብ ሓደ ንላዕሊ ውህበት ነበራ። ወሃብን መሓርን ሓብቲ ነበረት።
ዶርቃስ ንመበለታት ክዳውንቲ ንምስራሕ ተውህቦኣን ክእለታን ተጠቐመት። ነተን ንኣድህዮአን ሓዋስ ዘይብለን ዝነበራ ኣንስቲ ክንደይ ዘተባብዕ ክኸውን ኣለዎ! ግዜኣ ብጥበብ ተጠቐመት። ንጐይታ ትዋሳእ ነበረት። ዓብዪ በረኸት ኮነት!
ኣብ ሞታ፡ ዝሰርሓቶ ክዳውንቲ ንኣገልግሎታ ንምኽባር ቀረበ። ካብ ምዉታት ምስ ተንስአት ክንደይ ክልተ በረኸት ኮነ (ግብሪ ሃዋርያት 9:40)። ዓብዪ ሓጐስን ክብሪ ንኣምላኽን እቲ ኣብታ መዓልቲ እቲኣ ዝተሰምዐ ድምጺ ነበረ! ዶርቃስ ፈጺማ ምዝንጋዕ ኣይትፈቅድን ነበረት!
ኣብ 1 ጢሞቴዎስ 5:13-14፡ እተን ንኣሽቱ መበለታት እንደገና ክምርዓዋን ውሉዳት ክወልዳን ከይዘናግዓን ይተባብዓ። “ገሊኦም ካባኻትኩም ዘናግዑ ምዃኖም ንሰምዕ” (2 ተሰሎንቄ 3:11)። ገሊኦም ቅዱሳን ኣብ ቀዳማይ ቤተ ክርስቲያን ጐይታ ብቕልጡፍ ስለ ዝምለስ፡ ክሰርሑ ኣየድልዮምን እዩ ኢሎም ስለ ዝሓሰቡ፡ ምዝንጋዕ መረጹ። ግዴለሽነትን ስንፍናን ኣተወኦም። ናብ ስራሕ ክምለሱ ተኣዘዙን ተላበዉን (3:12)፡ ቅኑዕ ምግባር ከይሰልከዩን!
ኣብ ኢሳይያስ 32:9-12፡ ብዛዕባ ገሊአን ግዴለሽ ዝኾና ኣንስቲ ነንብብ። እዘን ኣንስቲ እዚኤን ካብ የሩሳሌም እየን። ምቹኣትን ግዴለሽነትን ኣተወኦም። ክትንስኣን ኣምላኽ ዝብሎ ክሰምዓን ተጠንቀቓ። ፍርዲ ይመጽእ ነበረ፡ ንውጽኢቱ ድማ ኣይክዳለዋን እየን።
ንነገራት ኣምላኽ ግዴለሽ ምስ ኮንና፡ ብኣውቶማቲክ ንዘናጋዕ፡ ኣእዳውና ንጥምጥም፡ ንዕረፍቲ ድማ ንወስድ። ሽግር ምስ መጸ፡ መዓልታትና ብምዝንጋዕ እንተ ኣሕሊፍናዮም ከመይ ክንተርፍ ንኽእል? ብፍርሃት ክንርዕድ ኢና! እዚ ንእዘን ኣንስቲ የሩሳሌም ዝተዋህበ መጠንቀቕታ ነበረ!
ተሓታትነት!
ኣምላኽ ንኹሉ ዝሃበና ንእኡ ተሓተትቲ ይገብረና! ንሱ ኣብ ዘይብሉ ግዜ፡ ንእኡ ክንዋሳእን ክንዋሳእን ከም ዘሎና ይጽበ። ብዕለታዊ ዕማማት ነፍሲ ወከፍ መዓልቲን ኣምላኽ ዝሃበና ውህበታትን ክእለታትን፡ ንምዝንጋዕ ግዜ ክህሉ የብሉን! ንኣምላኽ ዝያዳ ክንገብር ምእንቲ፡ ኣብ መደባትና ዝያዳ ግዜ ክንደሊ ኣሎና!
ኣምላኽ ንእኡ ክንድክምን ክንዝሕልን ኣይጽበየናን። ንሕና እውን ዕረፍቲ ከም እንደሊ ይፈልጥ። ንስድራቤትና ግዜ ከም እንደሊ ብጣዕሚ ይፈልጥ። ኣምላኽ ንነፍሲ ወከፍ ውሉዱ ዝሃቦ ግዜ እውን ብጣዕሚ ይፈልጥ። ንእኡ ብዛዕባ እቲ ግዜ ተሓተትቲ ይገብረና። ፍርያምነት ክርኢ ይጽበ! መክብብ 10:18 ከምዚ ይብል፡ “ሰብ ስንፍና እንተ ኮይኑ፡ ጣራ ይወርድ፤ ኣእዳዉ ዘናግዑ እንተ ኮይኖም፡ ገዛ ይንጠብጠብ።”
ኣምላኽ ንዳዊት ብዛዕባ ተግባራቱ ተሓታቲ ገበሮ። ዳዊት ካብ መገዲ ኣገልግሎት ወጺኡ ናብ መገዲ ፈተና ኣተወ። በዚ ድማ፡ ቈልዓ ባትሸባ ሞተ፡ ቅትለት ሰብኣያ ኦርያ ድማ ኣይተዘንገዐን። ዳዊት ንሓጢኣት ምንዝርናን ቅትለትን ክቡር ዋጋ ከፈሎ።
ደንዚዝነትን ግዴለሽነትን ኤሊ ህይወቱ ኣኽሰሮ! ንሃና ሰኺራ ኣላ ኢሉ ከሰሳ፡ ንባህሪ ደቁ ድማ ምንም ኣይገበረን (1 ሳሙኤል 3:11-14)።
ኣብ ማቴዎስ 25:14-28፡ ብዛዕባ ምሳሌ ተውህቦታት ነንብብ። እቲ ጐይታ ተመሊሱ ገሊኦም ኣገልገልቲ መጀመርታ ዝሃቦም ከም ዘብዝሑ ረኸበ፡ ሓደ ግን ኣየብዝሐን። ንሱ ከም ዘይእሙን ተገሊጹ። እቲ ዝተዋህቦ ሒደት ካብኡ ተወስደ፡ ንዝያዳ ዘለዎ ድማ ተዋህበ። ጐይታኡ ምኽንያታቱን ምኽንያታቱን ክሰምዕ ኣይደለን። ዘይእዙዝ ነበረ! ንጐይታኡ ተሓታቲ ኮነ!
ካብ ጐይታ እንታይ ቃላት ክትሰምዕ ትደሊ? “ጽቡቕ ገበርካ ኣታ ሕያዋይን እሙንን ባርያ” (ማቴዎስ 25:23) ክኸውን ድዩ? እዘን ቃላት እዚኤን ጥራይ እየን ጐይታ ኣብታ እትመጽእ መዓልቲ ክህበን ዝደሊ። ድሌት ጐይታ ንእኡ ብዝነበረና እምነት ክንክፈል እዩ። ደሓር፡ ካብታ ዘድሓነና መዓልቲ ጀሚሩ፡ ንኽብሩን ንኽብረቱን ክንፍጽሞ እንኽእል ኩሉ ነገራት ዝርዝር ነበሮ። ኩሉ ዕድል እተመዝገበሉ ኣጀንዳ ኣለዎ።
ንሱ ክንገብሮ ዝመረጸና ንምግባር ብምሉኡ ኣዳልዩና ኣሎ። ኣይንስሕቶ! መዓልቲ ከላ ንትንሳእ፡ ንኽብሩን ንኽብረቱን ድማ እንደገና ንንቀሳቐስ!
