ገሊኡ ሓሳባት ብዛዕባ መዝሙር 2
መዝሙር 2 ብሕቶ ይጅምር፡ «ኣህዛብ ስለምንታይ ይዕብድሉ፡ ህዝብታትከ ስለምንታይ ከንቱ ነገር ይሓስቡ፧» (ቁ.1 NKJV)። ገለ ካብዚ ኣብ ዘመንና ንርኢ ኢና፡ ግናኸ እቲ ናይ መወዳእታ እግዚአብሔር ንቤተ ክርስቲያን ክመጽእ ከሎ ጥራይ እዩ ዝኸውን (1 ተሰሎንቄ 4:13-18)። እቶም ምእመናን ካብዚ ቦታ እዚ ክውሰዱን ብቕጽበት ዓይኒ ክልወጡን እዮም (1 ቈረንቶስ 15:51-57)። ኣብዚ ከምዚ ዘሎ እዋን፡ ነገስታትን መራሕቲ ምድርን «ንርእሶም የዳልዉን ... ንእግዚአብሔርን ንመሲሑን ይማኸሩን» (መዝሙር 2:2)። እቶም ዘይኣምኑ ህዝቢ ዓለም ክፉእ ድሌት ኣለዎም፡ ኣምላኽ ኣብ ልዕለኦም ክገዝእ ኣይደልዩን (ቁ.3)። ንጐይታ የሱስ ክርስቶስ ምስ ኣቕነዑ ንጲላጦስ ከም ዝሰቕሎ ምስ ኣቕነዑ እዚ ተዛሪቦም (ማርቆስ 15:12-14፤ ሉቃስ 19:14 ተመልከት)።
ሓደ ምስላ ኣሎ፡ «እቲ ንመወዳእታ ዝስሕቕ፡ ዝበለጸ ይስሕቕ።» እቲ ሓሳብ፡ እቲ ንመወዳእታ ዝስሕቕ፡ ካልኦት ከም ዘይስሕቑሉ ምስ ሓሰቡ፡ ቅድሚኡ ምስ ሰሓቑሉ፡ ከም ዝሰዓረ እዩ። እቶም ንኣምላኽ ዘይደልዩ ሎሚ ይስሕቑ ኣለዉ፡ ግናኸ ኣምላኽ ንመወዳእታ ክስሕቕ እዩ (መዝሙር 2:4)። ዓለማውያን ሰባት ንዓና – ህዝቢ ኣምላኽ – ንብዙሕ ዓመታት ኣላጊጾምልና፡ ኣብኡ ድማ ንሕና እውን፡ ብሓደ መገዲ፡ ንመወዳእታ ክንስሕቕ ኢና።
ኣምላኽ ብቊጥዓኡ ክዛረብ እዩ። ብእምነት ብክርስቶስ፡ ኣነ ምስ ኣምላኽ ብጽቡቕ ሸነኽ እየ፡ ብሞገሱ። ቊጥዓ ኣምላኽ ኣይበጽሓንን እዩ። ንስኻኸ፧ ብደም የሱስ ክርስቶስ ተኸዊልካ ዲኻ፡ ብወዱ ኣቢሉ ንዝቐረበ ናይ ምድሓን ዕድል ኣምላኽ ተቐቢልካ ዲኻ፧
ብመዝሙራዊ ኣቢሉ፡ ኣምላኽ ኣቦ ብትንቢት «ንጉሰይ ኣብ ቅዱስ ከረነይ ጽዮን ሰቒለዮ ኣሎኹ» (ቁ.6) ኢሉ ኣወጀ። ብዛዕባ ክንደይ የሩሳሌም ናይ ኣይሁድን ክንደይ ናይ ፍልስጥኤማውያንን ምዃና ብዙሕ ምትእትታው ኣሎ፡ ግናኸ እታ ከተማ፡ እቲ ቅዱስ ከረን፡ ናይ ኣምላኽ እዩ። ንሱ ንኹሉ ነገር ኣብ ቦታኡ ክገብሮ እዩ። እዚ ድማ ብንጉስ – ጐይታ የሱስ ክርስቶስ – ክኸውን እዩ (ራእይ 19:11-16 ተመልከት)። ዘክር፡ እቶም ጠቢባን ካብ ምብራቕ እውን ንጐይታ «ንጉስ ኣይሁድ» ኢሎም ጸዊዖምዎ (ማቴዎስ 2:2)። ግናኸ፡ ንሱ ገና ብግልጺ ነቲ ቦታ ኣይሓዘን፡ ምኽንያቱ መስቀል ቅድሚኡ ምምጽኡ ኣድላዪ ነይሩ።
ኣብ መዝሙር 2:8-9፡ ኣቦ ንየሱስ ክርስቶስ «ለምነኒ፡ ንኣህዛብ ከኣ ንርስትኻ፡ ንወሰን ምድሪ ድማ ንጥሪትካ ክህበካ እየ። ብበትሪ ሓጺን ክትሰብሮም፡ ከም ኣቕሓ ሸክላ ድማ ክትፍንፍኖም ኢኻ» ከም ዝበሎ ተመዝጊቡ ኣሎ። እዚ ኣብ ራእይ 19:15 ከም ዝኸውን ንርኢ፡ እቲ ወዲ – ንጉስ ነገስታትን ጐይታ ጐይተትን፡ ክርስቶስ የሱስ – «ብበትሪ ሓጺን ክገዝእ እዩ።»
ብዛዕባ እዚ ነገራት እዚ ምስ ተዛረበ፡ እቲ መዝሙራዊ «ጠቢባን ኩኑ» (መዝሙር 2:10) ይብለና። ጠቢብ ምዃን ማለት ሓደ ፍሉይ ስልጣን ከም ዝተዋህበናን ቅኑዕ ኣረኣእያ ክህልወና ከም ዘለዎን እዩ። እዚ ድማ ምምሃር የድልዮ። ንቓል ኣምላኽ ብእምነት ንጽናዕ!
«ንእግዚአብሔር ብፍርሃት ክንግልግል» ኣለና (ቁ.11)። «ፍርሃት» ካብ «ናይ ኣኽብሮት ፍርሃት» ዝዓሚቝ እዩ፡ ከምቲ ብዙሕ ግዜ ዝጽዋዕ። ንእኡ ብዝኾነ ይኹን መገዲ ከየጕሂዖ ምሕሳብ የጠቓልል። ስለዚ፡ ባህታይ «ብምንቅጥቃጥ» እዩ (ቁ.11)። ንሱ ኣምላኽ ኩሉ ፍጥረት እዩ፡ ንሱ ድማ ንህይወተይ ከም ዝደለየ፡ ንኽብሩ፡ ክጸልዋ ይኽእል እዩ።
እቲ ናይ መወዳእታ ቁጽሪ ብምሕጽንታ «ንወዲ ስዓምዎ» (ቁ.12) ይጅምር። ምስ «ወዲ ኣምላኽ፡ ንሱ ዝፈቐረንን ንርእሱ ምእንታይ ዝሃበን» (ገላትያ 2:20) ቀረባ ርክብ ክህልወኒ ኣለዎ። እቲ ኣብ መዝሙር 2 ዘሎ ቁጽሪ ይቕጽል፡ «... ምእንቲ ኸይቊጣዕ፡ ኣብ መገዲ ኸኣ ከይትጠፍኡ።» ነቶም ምስ የሱስ ክርስቶስ ዝኾነ ይኹን ነገር ዘይብሎም ሕሰብ፡ ነቲ ካብ ኣምላኽ ዝገጥሞም ቊጥዓ ሕሰብ። ግናኸ፡ «ብእኡ ዝውከሉ ኩሎም ብጹኣን እዮም» (ቁ.12)።
ጐይታ የሱስ፡ ንፈትወካ ኢና፡ ብሓጐስ ድማ ነፍስስ ምስጋና ናይ ኣምለኽቲ ልብታት ኣብ እግርኻ፤ ጐይታ የሱስ፡ ንፈትወካ ኢና፤ ንፈቱ ከምኡ’ውን ነምልኽ እቲ ንኣምላኽን ንዓናን ጥዑም ዝኾነ ስምካ።
ስምካ፡ ብሩኽ ጐይታ፡ ከም ዝፈሰሰ ቅብኣት እዩ፤ ከምኡ’ውን ከም ዝበልናዮ፡ ሽታ ይዓርግ ናብ ኣቦ፡ ንሱ ጥራይ ንጽቡቕ ዋግኡ፡ ንዘይመዓርፍ ፍጽምናኡ፡ ብምሉኡ ክግምግም ይኽእል። —ካትሪን ሄለን ቮን ፖሰክ (1859–1953)
