«ምስጢር እግዚኣብሔር ዓብዪ እዩ። ኣምላኽ ብስጋ ተገሊጹ፣ ብመንፈስ ጸዲቑ፣ ንመላእኽቲ ተራእዩ፣ ኣብ መንጎ ኣህዛብ ተሰብከ፣ ኣብ ዓለም ተኣምነሉ፣ ብኽብሪ ድማ ተቐበለ» (1 ጢሞቴዎስ 3:16)። የሱስ ክርስቶስ ንጉስ ኣይሁድ ጥራይ ኣይኮነን፤ ንዓለማዊ ዝፋን ወራሲ እዩ። ኣብ ኢዱ ኣቦ ንዘይተወሰነ ክብሩ ምሕላውን ንፍቓዱ ምፍጻምን ኣረኪቡ። ኩሉ ፍጡር ካብቲ ኣብ ሰማይ ዘሎ ዝለዓለ መልኣኽ ክሳብ እቲ ኣብ ታሕቲ ዘሎ ዝተሓተ ጋኔን ኣብ ስልጣኑ እዩ።
ውልቃዊ ዓብይነቱ ካብ ኩሉ ዝገብሮ ዝዓበየ እዩ። ንሱ ወዲ እዩ፣ ምስጢር ዘለኣለማዊ ዝምድናኡ ምስ ኣቦ ድማ ኣቦ ባዕሉ ጥራይ እዩ ዝፈልጦ። ወዲ ሰብ ኮይኑ ስም ኣቦን ፍቕሪ ኣቦን ክገልጽ መጸ—እቲ ምሉእ ሓጐስን ዘለኣለማዊ ዕግበትን ፍቕርን ኣብቲ ስም ዝተገልጸ ናትና ክኸውን።
ንሱ መጸ ንሕና ኣብ መጻኢ ምስኡ ቤት ኣቦ ክንካፈል፣ ሕጂ ግን ኩሉ ይፈልጥ፣ ኩሉ ትንፋስ ይሰምዕ፣ ኩሉ ንብዓት ይርኢ፣ ኩሉ ጾር ድማ ይምዝን። ኩሉ ሓዘንን ርኽሰትን ናይ ሰብ ህይወት ኣብ ቅድሚ ዓይኑ ይግለጽ። ኢዱ ድማ ይዝርግሕ እሞ «ናባይ ምጹ» ይብል።
በርግጽ፣ ኣምላኽ ጥራይ እዩ ከምኡ ክዛረብ ዝኽእል! መን እዩ ካብ ኣምላኽ ንኩሉ ዝነደደ መንፈስ ዘህድእ፣ ንኩሉ በደለኛ ሕሊና ዘቃልል፣ ንኩሉ ዝተሰብረ ልቢ ዝጠርግ፣ ንኩሉ ዝተጨነቐ ሓጢኣተኛ ድማ ዝባርኽ? እወ፣ ምስጢር እግዚኣብሔር ዓብዪ እዩ። ኣምላኽ ጥራይ እዩ ከምኡ ክዛረብ ዝኽእል፣ ገና እዚ ቃላት እዚ ካብ ከናፍር የሱስ ናዝሬታዊ፣ እቲ ትሑት፣ ዝተኣብየ ናዝሬታዊ እዩ መጺኡ። ብሓቂ፣ ኣምላኽ ብስጋ ተገሊጹ! እቲ ግዜ ድማ ክመጽእ እዩ፣ ኩሉ ብርኪ «ናይ ሰማያዊን ምድራዊን ሲኦላዊን ፍጡራት፣ ኩሉ ልሳን ድማ የሱስ ክርስቶስ ንኽብሪ ኣምላኽ ኣቦ ጐይታ ምዃኑ ክእመን» (ፊልጲ 2:10-11)።
