«ንዘለኣለም ከኣ ክሕጽነኪ እየ!» (ሆሴእ 2:19) የሱስ ንርህራሄ ኪዳናዊ ፍቕሩ ንምግላጽ ዝጥቀመሎም ምስላታት ክንደይ ዘገርምን ዝተፈላለየን እዩ! ነፍሰይ! መድሓኒት ኣምላኽኪ ኣጋቢኡኪ ኣሎ! እዋን ምሕጻንኪ ክትፈልጢ ትደልዪ ድዩ? ናብቲ ዓለም ከይተፈጥረት ዝነበረ ጥልቀት ናይ ዝሓለፈ ዘለኣለም ተመለሲ፤ ሽዑን ኣብኡን፡ ምሕጻንኪ ተፈጸመ፡ «ብዘለኣለማዊ ፍቕሪ ፈቲኻኪ ኣሎ!»
ቀልጢፉ እቲ ናይ መርዓ ሰዓት ኪበጽሕ እዩ፡ ሽዑ እቲ ዘይርአ ጐይታኺ ንሓጺና መርዓቱ ናብ ንጉሳዊ ቤተ መንግስቱ ኪቕበላ ኪመጽእ እዩ! እቲ መርዓዊ ሕጂ ይድንጕይ ኣሎ — ግናኸ ንስኺ ከም ዘይድቅስን ከም ዘይድቅስን ርኣዪ! ብርግጽ ኣብ ከባቢና ብዙሕ ነገር ኣሎ፡ ንዝተዓጠቑ ሕቖታትን ንዝነድዳ መብራህትን ዝሓትት። ኣብ «ፍርቂ ለይቲ!» (እቲ ዝተሓተ ዝተጸበየሉ ሰዓት) እቲ ጩኸት — ኪስማዕ እዩ፡ «እንሆ፡ መርዓዊ ይመጽእ ኣሎ!»
ነፍሰይ! እዚ ምስጢራዊ ሓድነት እዚ ኣብ መንጎኺን ኣብ መንጎ ጐይታኺን ተፈጢሩ ድዩ? ብትሕትና ብእምነትኪ ኣብኡ፡ »ፍቑረይ ናተይ እዩ — ኣነ ኸኣ ናቱ እየ!« ክትብሊ ትኽእልዪ ድዩ? ከምኡ እንተኾይኑ፡ ዓብዪ፡ ብዘይ ምግናን ዓብዪ — እዩ እቲ ዝጽበየኪ ዘሎ ክብሪ! ጥሪትኪ፡ ከም መርዓት ክርስቶስ — ኩሉ እቲ ኩሉ ዝኽእል ኣምላኽ ኪህቦ ዝኽእል — ከምኡ'ውን ኩሉ እቲ ዝኸበረ መርዓት ክትቅበሎ ዝኽእል! ኣብ ትጽቢት እቲ ዝኸበረ መርዓ፡ ንስኺ ንዝኾነ ይኹን ስቓይ መበለትነት ክትፈርሂ ኣየድልየክን። ኣምላኽ ዘጋበሮ፡ ዝኾነ ፍጡር ሓይሊ ኺፈላልዮ ኣይኽእልን እዩ! ንሱ ይሕጽነኪ፡ ከምኡ'ውን፡ «ንዘለኣለም!» እዩ።
