ብዙሕ ዓመታት ይገብር ኣብ ግሪክ ኣርኪያስ ዝተባህለ ገዛኢ ይነብር ነይሩ። ኣዝዩ ስሱዕ ሰብ ነይሩ፡ ንሓጎስ ጥራይ ይነብር ነይሩ፡ ንጽገማት ህዝቡ ድማ ብዙሕ ኣይግድስን ነይሩ። ብዙሓት ይጸልእዎ ነይሮም፡ ኣብ መወዳእታ ድማ ገሊኦም ንምቕታሉ ተማኸሩ። ኣርኪያስ ብዛዕባ እቲ ምኽሪ ምንም ኣይፈልጥን ነይሩ፡ ግናኸ ሓደ ዓርኩ ኣብ ኣቴና ሰምዐ። ብኡብኡ፡ ንንጉስ ብዛዕባ ሓደጋኡ ዘጠንቅቕን መገዲ ምህዳም ዘርእዮን ደብዳበ ጸሓፈ። እቲ ኣገዳሲ መልእኽቲ ብህጹጽ ይኸይድ ነይሩ። ኣርኪያስ ዓቢ ድግስ ብምግባር ተዋፊሩ ከሎ እቲ መልእኽተኛ በጽሐ፡ ግናኸ ካብ ኣቴና ብኣገዳሲ ደብዳበ ስለ ዝመጸ፡ ብኡብኡ ናብ ቅድሚ ንጉስ ተፈቕደሉ።
ናይ መወዳእታ ዕድል
“ጎይታይ፡” በለ፡ “ዓርክኻ ብህጹጽ መልእኽቱ ብኡብኡ ክተንብብ ይልምነካ ኣሎ፡ ምኽንያቱ ብዛዕባ ኣገዳሲ ነገራት ይዛረብ።” ኣርኪያስ፡ ብወይኒ ተሓጒሱ፡ ንሓጎስ ተዋፊሩ፡ ነቲ ደብዳበ ኣብኡ ንምብባብ ድሌት ኣይነበሮን። እንታይ ከም ዝሓዘ ብዘይ ምግማት፡ እናሰሓቐ ናብ ሓደ ወገን ደርበዮ፡ ከምኡ ኸኣ እናበለ ጨደረ፡
“ኣገዳሲ ነገራት ጽባሕ!” ድሕሪኡ ናብ ሓጎሱ ተመልሰ። ድኻ ሰብ። ጽባሑ ፈጺሙ ኣይመጸን። ካልእ መጠንቀቕታ ኣይተዋህበን። ናይ ምሸቱ ሓጎስ ብሓዘንን ብድንገትን ተወድአ። ኣብቲ ቁመት ናይቲ ድግስ፡ እቶም ንንጉስ ዝመኸሩ ናብ ቅድሚት ብምብጋስ ቀተልዎ።
ምናልባት ጽቡቕ ጥዕና ትረክብን ንምሸት ናይ ሓጎስን ደስታን ትጽበን ትኸውን። ብዛዕባ ነፍስኻ ምሕሳብ ሕጂ ንምሕሳብካ ኣዝዩ ኣገዳሲ እዩ፡ ከም ኣርኪያስ ድማ፡
“ኣገዳሲ ነገራት ጽባሕ!” ትብል ትኸውን። ግናኸ ደው በል! ጽባሕ ፈጺሙ ኣይመጽእን ይኸውን። እዚ ናይ መወዳእታ ለይትኻ ኣብ ምድሪ ይኸውን። ኣምላኽ ንዓኻ ከምቲ ንሓደ ሃብታም ሓረስታይ ነዊሕ ይገብር ዝበሎ እንተበለካኸ እንታይ ክኸውን እዩ፡
“ኣንታ ዓሻ፡ ኣብዛ ለይቲ እዚኣ ነፍስኻ ኺወስድዋ እዮም” (ሉቃስ 12:20)።
ኣገዳሲ መጠንቀቕታ
ከምዚ ዝኣመሰለ ኣገዳሲ ሓሳባት ኣይትፈቱን ትኸውን፡ ግናኸ ሰይጣን፡ ጸላኢ ነፍስኻ፡ ነዚ ጽሑፍ ምብባብካ ንምቁራጽን መጠንቀቕታኡ ንምርሳዕን የዕብየካ ኣሎ። ኣብዚ ከኣ፡ ኣምላኽ መጠንቀቕታ ናይ ዝመጽእ ፍርዲ ይልእከልካ ኣሎ፡ ኣብተን ግዜ ድማ መገዲ ምህዳም የርእየካ ኣሎ። እቲ መገዲ ብክርስቶስ ኣብ መስቀል ምእንታኻ ዝተሰቕለ እዩ። ኣብተን ሰለስተ ሰዓታት ጸልማት ንፍርዲ ኣምላኽ ኣብ ልዕሊ ሓጢኣት ጸረ፡ ንስኻን ኣነን ዝግብኣና ፍርዲ። ሞተ፡ ዳግማይ ተንስአ፡ ሕጂ ድማ ኣብ የማን ኣምላኽ ኣብ ሰማይ ተቐሚጡ ኣሎ። ብእኡ ኣምላኽ ሕጂ ንኹሎም ዝኣምኑ ነጻ ይቕረታ የቕርብ። እቲ ይቕረታ ከምዚ ይብል፡
“ስለዚ፡ ንኣኻትኩም ይፍለጥ . . . ብእዚ ሰብ እዚ (የሱስ) ምሕረት ሓጢኣት ይስበኸልኩም ኣሎ፡ ብእኡ ኸኣ ኩሎም ዝኣምኑ ካብ ኩሉ ነገር ይጸድቁ” (ግብሪ ሃዋርያት 13:38-39)።
