«ንሱ ብስጋኡ ኸሎ፡ ነቲ ኻብ ሞት ኬድሕኖ ዚኽእል ብብርቱዕ ጭድርታን ንብዓትን ጸሎትን ልማኖን ኣቕረበ፡ ብፍርሃቱ ድማ ተሰምዔ። ወዲ እኳ እንተ ነበረ፡ ካብቲ ዝተሰቀዮ ግና ምእዛዝ ተማህረ» (እብራውያን 5:7-8)
ወዲ ኣምላኽ፡ ንኹሉ ነገር ካብ ዘለኣለም ዝተገዝአ፡ ከም ሰብ ብገዛእ ፍልጠቱ ንኻልእ ምእዛዝ እንታይ ማለት ምዃኑ ተማህረ። ምእዛዙ ንኣቦኡ ኣብ ክፋል ሰባት ናብ ዝበዝሐ ተቓውሞ፡ ስለዚ ድማ ኣብዛ ዓለም እዚኣ ናብ መከራ መርሖ። ብፍላይ፡ ጸሓፊ መልእኽቲ እብራውያን ነቲ ኣብ ጌቴሴማኒ ዝተፈጸመ ብምጥቃስ ነቲ ኣብ ላዕሊ ዘሎ መግለጺ ይገብሮ። ስለምንታይ ከምዚ ይገብር? ምኽንያቱ ኣብኡ እዩ እቲ ምእዛዝ የሱስ ክሳብ ክንደይ ከም ዝኸደን፡ ከምኡ’ውን መከራ መስቀል ንምጽዋር ክሳብ ክንደይ ከም ዝኸበዶ ዝበዝሐ ግልጺ ዝኸውን!
ብዘይምእዛዙ፡ ን«ቀዳማይ ኣዳም» ኣብ ገነት ኤደን፡ «ብብልሓት ገጽካ እንጌራ ክትበልዕ ኢኻ፡ ክሳብ ናብ ምድሪ ትምለስ» (ዘፍጥረት 3:19) ተባሂሉ ተነግሮ። ኣብ ጌቴሴማኒ እቲ «ዳሕረዋይ ኣዳም» (1 ቈረንቶስ 15:45) ብዘይተናወጸ ምእዛዙ ምኽንያት ኣብታ ዝተረግመት ምድሪ ብገጹ ተደፊኡ ነበረ። ድሕሪ ሒደት ሰዓታት ሓጢኣት ክኸውን ምዃኑ ዝብል ሓሳብ ብሓቂ ንብልሓቱ ኣስሓየ፡ እዚ ኸኣ ከም ዓበይቲ ነጠብጣብ ደም ናብ ምድሪ ወደቐ (ሉቃስ 22:44 ተመልከት)።
ጐይታ ኣብ ጌቴሴማኒ ብስምዒትን ብጽዑቕነትን ከም ዝጸለየ ምርኣይ ልብኻ ዝትንክፍ እዩ። ብዛዕባ ልማኖ፡ ምሕጽንታ፡ ንብዓት፡ ብርቱዕ ጭድርታ፡ ጽዑቕ ውግእ፡ ከምኡ’ውን ጽዑቕ ጸሎት ንብብ፡ ክሳብ ብልሓቱ ከም ዓበይቲ ነጠብጣብ ደም ናብ ምድሪ ዝወድቕ (ሉቃስ 22:44 ተመልከት)። እዚ ካብቲ ብዛዕባ ዝዓበዩ ጸሎታት ብሉይን ሓድሽ ኪዳን ዝተነግረና ኩሉ ንላዕሊ እዩ።—እወ፡ ንሱ እቲ ሓደ ፍጹም እዩ!
ወዲ ኣምላኽ ኣብ ኩሉ ኩነታት ህይወቱ ይጽሊ ነበረ፤ ግናኸ እቲ ሓጃ ዝዓበየ መጠን፡ ብዝያዳ ጽዑቕ ብዝኾነ መንገዲ ይጽሊ ነበረ። ክንደይ ግዜ ብልክዕ ብተቃራኒ መንገዲ ንሰርሕ፤ ሽግራትን ጭንቀታትን ብዙሕ ግዜ ሓሳባትና ብሽግራቱ ክሳብ ክንድዚ የዋሕዱዎ፡ ክሳብ ንኣምላኽ ንርስዖ። ግናኸ እቲ እንረኽቦ ፈተናታትን ሽግራትን ብሓቂ ናብ ክፉት ኣእዳው ኣምላኽ ክመርሓና ኣለዎ! ኣምላኽ ነዚ የበረታትዓና እሞ፡ «ኣብ መዓልቲ ሽግርካ ጸውዓኒ፡ ከድሕነካ እየ እሞ ክትውድሰኒ ኢኻ!» (መዝሙር 50:15) ይብል።
ብሽግራታት ክትዓጸፍ ከለኻ ብሓፈሻ ብኸመይ ትሰርሖ? ንመወዳእታ ግዜ መዓስ ኢኻ ብንቕሓት ንጭንቀትካ፡ ምናልባት እውን ብንብዓትን ብጽዑቕ ልማኖን ኣብ ቅድሚ ጐይታ ንምግላጽ ግዜ ዝወሰድካ? ብምእዛዝካ ብእምነት ተቓውሞን ጽልእን እንተረኺብካ፡ ጐይታ የሱስ ምሉእ ብምሉእ ክርድኣካን ክሓልየልካን ከም ዝኽእል ዘክር!″
