ጐይታ የሱስ ፍሉይ ሰብ ኣይነበረን። ንሱ “ካልኣይ ሰብ … ጐይታ ኻብ ሰማይ” (1 ቈረ. 15:47) ነበረ። ብተወሳኺ፡ ንጹህን ፍጹምን ነበረ። ሓጢኣተኛ ሓሳብ ኣብ ልቡ ኣይኣተወን፡ ወይስ ዝተበላሸወ ቓል ካብ ኣፉ ኣይወጸን። ካብ “ዝተሰበሩ ጕድጓድ” ናይ ምድራዊ ሓጐሳት ኪሰቲ ኣይምረኸብካዮን። ሓቂ እዩ፡ ሰብኣዊ ባህርይ ነበሮ፡ ምኽንያቱ ኺድክም፡ ኺራብሕ፡ ኺድቅስ፡ ኪበኪ ድማ ይኽእል ነበረ። ግናኸ ዝወደቐ ባህርይ ኣይነበሮን፡ ስለዚ ንሓጢኣት ኪወድቕ ኣይከኣለን። “ብኹሉ ኸምኡ ተፈቲኑ፡ ሓጢኣት ግና የብሉን” (እብ. 4:15 jnd)።
ኣብ ማእከል ነገስታት ኣይተመላለሰን፡ ኣብ ኣዳራሽ ነገስታት እውን ኣይተረኽበን፡ ንሱ ንጉስ እኳ እንተ ነበረ! ኣብቲ ግዜ እቲ እንተ ደሊኻዮ፡ ምናልባት ኣብ ገሊላ ባሕሪ ደቀ መዛሙርቲ ኺጽውዕ ከሎ፡ ወይ ኣብ ደብረ ዘይቲ በይኑ ምስ ኣምላኽ፡ ወይ ምናልባት ኣብ ድኻ ቤት ኣብ ቤትኤል ንምብላዕ ጸኒሕካዮ ምረኸብካዮ። ኣብ ኣባይቲ ምኩራብ ኪምህር ከሎ፡ ወይ ፋስጋ ኺሕሉ ከሎ ምረኸብካዮ። ንጥሙያት፡ ንዕዉራት፡ ንለምጻማት፡ ንሕሙማት ድማ ኬገልግል ከሎ ምረኸብካዮ። ኣብ ቃና ገሊላ ኣብ መርዓ፡ ወይ ኣብ ቤት ሞት ጸልማት ዝዘርገሐሉ ንሓዘንተኛታት ኬጸናንዕ፡ ወይ ኣብ መቓብር ምስ በኸይቲ ንምብካይ ምረኸብካዮ።
ፖለቲካዊ ስልጣን ኣይደለየን፡ ንሱ ኸኣ እናገበረ ሓለፈ። ሰይጣን ንመንግስታት ዓለም እንተ ሰጊዱሉ ኺህቦ ምስ ደለየ፡ ንሱ ኸኣ፡ “ኣብዓትካኒ፡ ሰይጣን! ንጐይታ ኣምላኽካ ስገድ፡ ንእኡ በይኑ ድማ ኣገልግል” (ማቴ. 4:8-10) በለ። ህዝቢ ብሓይሊ ንጉስ ኪገብርዎ ምስ ደለዩ፡ ሓዲግዎም ናብ ከረን በይኑ ወጸ (ዮሃ. 6:15)። ድሕሪኡ፡ እዚ ፍቑር ሰብኣይ እዚ ህይወቱ ኣብ መስቀል ኣንበረ፡ ንኹሉ ሰብ ሞት ቀመሰ (እብ. 2:9)። ሎሚ እውን፡ ብእምነት ንዚደልይዎ ኺርከብ ይኽእል እዩ።
