ብሩኽ የሱስ! ንስኻ ኢኻ ንህዝብኻ ደገታት ጸሎት ዝኸፈትካዮም። ብዘይካኻ ንዘለኣለም ተዓጽየን ምጸንሓ። ኣብ ምድሪ ዝገበርካዮ ምድሓን ዝኸፈተን፤ ኣብ ሰማይ እትገብሮ ምልጃ ድማ ክፉታት ጌሩ ዝሕዝወን ዘሎ።
እቲ መብጽዓ ክንደይ ዘይተገደበ እዩ —
«ብሽመይ ዝለመንኩምዎ ዘበለ ኹሉ ክገብሮ እየ — ኣቦ ብወዲ ምእንቲ ኺኸብር።» (ዮሃንስ 14:13)
«ዝለመንኩምዎ ዘበለ ኹሉ!»
እዚ ንሓደ ድኻ ሓጥእ ዘድልዮ ዘበለ ኹሉ — ሓደ ኹሉ ዝኽእል መድሓኒ ክህቦ ዝኽእል ዘበለ ኹሉ መብጽዓ እዩ! ከምቲ ዓብዪ ኣዛዚ ምስጢራት ጸጋ፡ ንእሙናት ኣገልገልቱ፡ «ሕቶኹም ወስዱ፡ ኣብዚ ድማ፡ ኣብ ትሕቲ እዚ ጽሑፈይ፡ ዝደለኹምዎ ጽሓፉ» ዝብሎም ይመስል። ድሕሪኡ ድማ፡ እቲ ባዶ ቦታ ምስ ተመልአ፡ ነፍሲ ወከፍ ልመና ብቓላት ይድግፎ፡
«ክገብሮ እየ!»
ብተወሳኺ ድማ «ብሽሙ» ክንሓትት የበረታትዓና። ኣብ ምድራዊ ለማኒ፡ ገለ ልማኖታት ካብ ካልኦት ንጥቕሚ ንምርካብ ዝያዳ ጽልዋ ኣለዎም። የሱስ ነዚ ናብ ልቢ ኣምላኽ ዝወስድ መፍትሕ ገይሩ ይዛረበሉ። ከምቲ ዳዊት ነቲ ድኻ ሓንካስ ካብ ቤት ሳኦል «ምእንቲ ዮናታን» ዝፈተዎ፡ ከምኡ ድማ ኣቦ፡ ብምኽንያት እቲ ምስቲ ናይ ሓቂ ዮናታን (ቃል ብቓሉ፡ «ህያብ ኣምላኽ») ዘሎና ናይ ኪዳን ዝምድና፡ «ካብ እንሓትቶ ወይ ካብ እንሓስቦ ንላዕሊ ብብዝሒ» ክህበና ባህ ይብሎ።
ኣንባቢ፡ ነፍሲ ወከፍ ኣድላይነትካን ነፍሲ ወከፍ ሓልዮትካን — ነፍሲ ወከፍ ጓሂኻን ነፍሲ ወከፍ መስቀልካን — ኣብ እዝኒ እቲ መድሓኒ ምእማን ዘለዎ በረኸት ትፈልጦዶ? ንሱ «ግሩም መኻሪ» እዩ። ብፍሉይ ለዋህ ምሕረት፡ ናብቲ ውሽጣዊ ጥልቀት ናይ ኣድላይነትካ ክኣቱ ይኽእል። እቲ ኣድላይነት ዓብዪ ክኸውን ይኽእል — ግን እቲ ዘለኣለማዊ ኣእዳው ኣብ ትሕቲኡ ኹሉ ኣሎ። ሕጂ፡ ኣብዚ እዋን እዚ፡ ንእኡ ሕሰበሉ — እቲ ዓብዪ መልኣኽ ኪዳን፡ ብብዙሕ ዕጣን ዝመልአ መዓጠን፡ ኣብኡ ድማ እቲ ዝደኸመ ትምኒትካ፡ እቲ ዝኸበደ ትንፋስካ ተነቢሩ — እቲ ሽታ ዝነፍስ ደበና ኣብ ቅድሚ ዝፋን ኣቦ ብምቕባል ይዓርግ።
እቲ መልሲ ክድንጉይ ይኽእል — እዘን ልማኖታትካ ንነዊሕ እዋን ኣብ ኣየር ተንጠልጢለን፡ ኣብ ከባቢ ዝፋን ምሕረት ዝዞራ ዘለዋ ይመስላ። ሓደ ለዋህ ኣምላኽ ከምኡ ጌሩ እምነትን ትዕግስትን ህዝቡ ክፍትሽ ግቡእ ኮይኑ ይረኽቦ። ንሱ ድምጺ ናይቲ ዘየቋርጽ ልማኖኦም ክሰምዕ ባህ ይብሎ — ብጸገማት ከይተዓገቱ — ብዝመስል ምዝንጋዕን ምሕማቕን ከይተገፍዑ ክርእዮም ባህ ይብሎ። ግን ኣብ መወዳእታ ክመጽእ እዩ — እቲ ዝተዓጽወ ምንጪ ፍቕርን ምሕረትን ኣብ መወዳእታ ክፈትሕ እዩ — እቲ ዘህድእ ድምጺ ድማ ኣብ ግዜኡ ክስማዕ እዩ፡
«ከም ቃልካ ይኹነልካ!»
ወተሃደር ክርስቶስ! ምስ ኹሉ ካልእ ኣጽዋርካ፡ ነቲ ኣጽዋር፡ «ኹሉ ጸሎት» ኣይትረስዖ። ንሱ እዩ «ኹሉ ኣጽዋር ኣምላኽ» ብሩህን ዝበርህን ጌሩ ዝሕዝዎ። ኣብ ጸልማት ዓለም ኣብ ለይቲ ኸለኻ — ኣብ ሃገር ጸላኢ ኸለኻ — ኣብ መሰውኢ ዕጣን ሓዊኻ ኣንብረካ። ንስኻ ሙሴ ክትከውን ኣለካ — ኣብ ከረን እትልምን፤ ዮሹዋ ክትከውን እንተደሊኻ — ኣብ ዕለታዊ ውግእ ዓለም እትዕወት። ጉዳይካ ናብዚ ዝጽበ ዘሎ መድሓኒ ኣውድቖ። ብዘየቋርጽ ልማኖኻ ከተድክሞ ኣይትኽእልን። ንሱ ምስማዕ ባህ ይብሎ። ብምሃብ ይኸብር። እቲ ዘይርሳዕ ናይ ቤትኤል ቃል ከም ዘለዎ ይቕጽል፡
«ንስኻ ኹሉ ሳዕ ከም እትሰምዓኒ እፈልጥ እየ።»
ንሱ ሕጂ እውን «ምስ ኣምላኽ ሓይሊ ዘለዎ እሞ ዝዕወት መራሒ» እዩ — ሕጂ እውን ይምብጽዕን ይልምንን — ሕጂ እውን ይነብርን ይፈቅርን
