ነገድታት ምናሴን ኤፍሬምን ንኹሎም ከነኣናውያን ካብ ግዝኣት ርስቶም ኣየውጽእዎምን። ንእያሱ ግን ዓብዪ ህዝቢ ምዃኖም ነገሩዎ፣ እቲ ዝተመደበሎም ግዝኣት ድማ ኣዝዩ ንእሽቶ ምዃኑ ኣማረሩ። ንሕናኸ ብዙሕ ግዜ ናብዚ ሓደ ወጥሪ ኣይንወድቕንዶ? ኣምላኽናን ኣቦናን ብኹሉ መንፈሳዊ በረኸት ኣብ ሰማያት ብክርስቶስ ባሪኹና እዩ። ንሕና ብዙሕ ግዜ ካብቲ ኣምላኽ ዝሃበና ሃብታም በረኸት ኣዝዩ ንእሽቶ ኢና እንወስድ። ይኹን እምበር፡ ንሓድሓደ ግዜ ንኣድላይነትና ዝኸውን ኣይረኸብናን ኢልና ነማርር። ኣኼባታት ኣሰልቻዊ እዩ፣ ኣዝዩ ደረቕ እዩ፣ ንኣድላይነትና ኣይመጥንን እዩ፣ ንብል፣ ካብ ካልኦት ምረራታት መካታ። ካብኡ ምንም ኣይረኸብኩን! ናብ ካልእ ድማ ንሓምላይ መሬት ንደሊ!
እያሱ ንኣባላት ነግዱ ናብ ዱር ከይዶም ኣእዋም ክቘርጹ፣ ንመሬት ድማ ንርእሶም ከጽርዩ ነገሮም። ንሳቶም እዚ እውን ንኣቶም ዘይበቅዕ ምዃኑ መለሱ፣ ከነኣናውያን ድማ ሓጺን ሰረገላታት ከም ዝነበሮም ኣማረሩ፣ እዚ ሎሚ ምስ ታንክታት ዝመሳሰል እዩ። ኣምላኽ ንሕና ብማንካ ዝምገቡ ክርስትያናት ክንከውን ኣይደልን እዩ። እስራኤል ንጸላኢ ክዋጋእ ነበሮን ኣብ ሓገዝ ኣምላኽ ክምርኮስ ነበሮን። ዳዊት ድሕሪኡ ከምዚ ኢሉ ጸሓፈ፡ «ገሊኦም ብሰረገላታት ይእመኑ፣ ገሊኦም ድማ ብኣፍራስ፣ ንሕና ግና ስም እግዚኣብሔር ኣምላኽና ክንዝክር ኢና። ንሳቶም ሰጊዶም ወዲቖም፣ ንሕና ግና ተንሲእና ቐው ኢልና ኣለና» (መዝ. 20:7–8)።
ጸላኢ ንዕቤትና ንምዕንቃፍን ካብቲ ኣምላኽ ክህበና ዝደልዮ በረኸት ንምዝራፍን ብዙሕ ጽንብላላትን ሓጢኣታትን ኣለዎ (እብ. 12:1)። ንሳቶም ንኽንነጽጎምን ናብቲ ዝተጸዋዕናሉ ዘለኣለማዊ ህይወት ክንጸንዕን ይኹን (1 ጢሞ. 6:12)!
