ኣምላኽ ንሰብ ብምስሉ ስለምንታይ ገበሮ? መጽሓፍ ቅዱሳዊ መልሲ

እቲ ቅልጡፍን ቀሊልን መልሲ

እዩ፡ «ምኽንያቱ ንሱ ኣምላኽ እዩ እሞ ከምኡ ክገብር ደለየ።» ግናኸ ነቲ ሕቶ ብዝያዳ ብዕምቆት ንርኣዮ።

ኣምላኽ ልዑላዊ እዩ። ኣብ ኩሉ ፍጥረት ብምሉኡ ከም ዝደለዮ ክገብር ዝኽእልን ኩሉ ግዜ ብፍጹም ቅኑዕ ዝኸውንን ንሱ በይኑ እዩ። ንሓደ እኳ ተሓታቲ ኣይኮነን፡ ንዝገብሮ ድማ ንሓደ እኳ መግለጺ ኣይውሕብን። መጽሓፍ ቅዱስ ከም ዝነግረና፡ ንሱ «እቲ ብሩኽን በይኑን ገዛኢ፡ ንጉስ ነገስታትን ጐይታ ጐይቶትን፡ ንሱ በይኑ ዘይመውት፡ ኣብ ዘይቅረብ ብርሃን ዝነብር፡ ሓደ እኳ ዘይረኣዮን ክርእዮ ዘይክእልን፡ ንዕኡ ክብሪን ዘለኣለማዊ ሓይልን ይኹን። ኣሜን» (1 ጢሞቴዎስ 6:15-16 NKJV)።

መጽሓፍ ቅዱስ ከምኡ ድማ «ኣምላኽ ብርሃን እዩ» ከምኡ ድማ «ኣምላኽ ፍቕሪ እዩ» (1 ዮሃንስ 1:5, 4:8,16) ይነግረና። ኣምላኽ ሓደ ክኸውን ከሎ፡ ንሱ ድማ ሰለስተ እዩ፡ ኣቦ፡ ወድን መንፈስ ቅዱስን (ዘዳግም 6:4፤ ማቴዎስ 28:19)። እዚ ናይ ባዕሉ ምግላጽ ብእምነት ንቕበሎ፡ ምሉእ ብምሉኡ ንምርዳእ ካብ ዓቕሚ ኣእምሮና ወጻኢ ምዃኑ ድማ ንፈልጥ።

ኣብ ቃል ኣምላኽ ንሰብ ብምስሉ ስለምንታይ ከም ዝገበሮ ብግልጺ ኣይነግረናን። ግናኸ ፍቕሪ ስለዝኾነ፡ ፍቕሪ ልቡ ዘፍስሰሉ ዕላማ ክህልዎ ይግባእ። ብሓደ መገዲ ኣምላኽ ባዕሉ ዝሓዘ እዩ ክንብል ንኽእል ኢና፤ ኣቦ ብተደጋጋሚ ብዛዕባ ወዲ፡ ጐይታና የሱስ ክርስቶስ፡ ንሱ ዝሓጎሶ እዩ ይዛረብ። ጐይታ የሱስ ኩሉ ግዜ ንኣቦ ዝሕጉስ ነገራት ከም ዝገብር ይዛረብ። ብዛዕባ ፍቕሪ መንፈስ ድማ ነንብብ።

ኣምላኽ ሓደ ክኸውን ከሎ፡ ግናኸ ሰለስተ ኣብ ሓደ፡ ፍቕሪ ልቡ ኣብ ፍጡራት ከፍስስ ይሕጎስ፡ እዞም ፍጡራት እዚኦም ድማ ነዚ ፍቕሪ እዚ ክምልሱ ይኽእሉ እዮም። መብዛሕትኡ ፍጥረት ኣምላኽ ዘይንቀሳቐስ እዩ። ኣምላኽ ኣብ ዝተወሰነ መስርሕ ክኸይድ ፕሮግራም ገይርዎ እዩ እሞ፡ ንፍቕሪ ኣምላኽ ብሓቂ ከምስግኖ ወይ ክምልሰሉ ኣይክእልን። መላእኽትን ደቂ ሰባትን ንእዚ ዓበይቲ ፍሉያት እዮም። መላእኽቲ መናፍስቲ እዮም። ፍቕሪ ከም ዘለዎም ዝሕብር ምልክት ኣይተዋህበናን። እቶም ዝተመርጹ መላእኽቲ ታህዛዝ ዝገብሩ ኣገልገልቲ መናፍስቲ እዮም፡ እቶም ዝወድቁ መላእኽቲ ድማ ንሰይጣን ብምስዓብ ንኣምላኽ ዓመጹ እዮም እሞ፡ ሕጂ ክፉኣት ኣጋንንቲ እዮም።

ደቂ ሰባት፡ ብምስሊ ኣምላኽ ስለዝተፈጥሩ፡ ብብዙሕ መገዲ ይመስልዎን ክሳዕ ዝተወሰነ ደረጃ ድማ ባህርያቱ ይካፈልዎን። ንሕና ሰለስተ ክፍሊ ዘለና ፍጡራት ኢና፡ ንነፍሲ ወከፍና ሓደ ሰብ መንፈስ፡ ነፍስን ስጋን ዝሓዘ እዩ። ሮቦታት ኣይኮናን፡ ግናኸ ነፍሲ ወከፍ ሰብ ፍቓድ ኣለዎ፤ ንፈቅርን ንጸልእን ብዙሓት ካልኦት ስምዒታት ድማ ኣለና፤ ክንሓስብን ነቲ ዝሓሰብናዮ ንምፍጻም ድማ ብስሩዕ ክንሰርሕን ንኽእል ኢና። ስጋዊ ተግባራትና ብመብዛሕትኡ ከምቲ ኣምላኽ ዝፕሮግራምዎ ክሰርሑ ከለዉ፡ መብዛሕትኦም እዚኦም ድማ ብዓቕሚ ንንቕሓዊ ቁጽጽርና ተገዛእቲ እዮም።

ካብ ኩሉ ዝዓበየ፡ ብኣካላትና ምስ ከባቢና ንራኸብ፡ ብነፍስና ድማ ምስ ባዕልናን ምስ ካልኦትን ንራኸብ ከለና፡ መንፈስና ምስ ኣምላኽ ክራኸብ ይኽእል እዩ። መንፈስ ኣምላኽ ምስ መንፈስና ሓቢሩ ደቂ ኣምላኽ ምዃንና ይመስክር (ሮሜ 8:16)። ብመንፈስ ንሰግድ። ሓይሊ ምኽንያትናን ምርድዳእናን ድማ ምስ መንፈስና ዝተኣሳሰር እዩ።

ብመወዳእታ፡ ኣምላኽ ንሰብ ብምስሉ ዝገበሮ፡ ካብ ባዕሉ ወጻኢ ዝፈቅሮን ዝሓልየሉን ዕላማ ክህልዎ ምእንቲ ምዃኑ ግልጺ እዩ። ነፍሲ ወከፍና ዕላማ ፍቕሩ ኢና እሞ፡ ነቲ ፍቕሪ እቲ ክንምልሰሉ ወይ ክንነጽጎ ብኸምኡ መገዲ ተፈጢርና ኢና።

ብምስሊ ኣምላኽ ስለዝተፈጥረ፡ ሰብ ኣብ ምድሪ ኣብ ርእሲ ፍጥረት ኣምላኽ ተነብረ። ኣብ ልዕሊ ኩሉ ህያው ፍጥረት ኣብ ምድሪ ስልጣን ክህልዎ ነበሮ። ኣምላኽ ብዝገበሮ ሰብ ተሓጎሰ፤ ንሰብ ክበዝሕን ንምድሪ ክመልኣን ክገዝኣን ደለየ። ብግዜኡ ንወዱ ከም ሓቀኛ ሰብ ናብ ዓለም ክሰዶ እዩ። «ምሉእ ግዜ ምስ በጽሐ፡ ኣምላኽ ንወዱ ሰደደ፡ ካብ ሰበይቲ ተወሊዱ፡ ትሕቲ ሕጊ ተወሊዱ፡ ነቶም ትሕቲ ሕጊ ዝነበሩ ምእንቲ ኼድሕን፡ ንሕና ድማ ውሉድነት ምእንቲ ኽንረክብ።» «እቲ ቃል ስጋ ኮይኑ ኣብ ማእከልና ሰፈረ፡ ክብሩ ድማ ረኣና» (ገላትያ 4:4-5፤ ዮሃንስ 1:14)።

ኣምላኽ ገበረና ምእንቲ ፍቕሩ ከርእየና። ኤፌሶን 1:1-14 እዚ ቅድሚ ምፍጣር ዓለም ዝነበረ ትልሙ ምዃኑ የርእየና። ባህሪ ፍቕሪ ኣምላኽ ባዕሉ ክገልጽ ነበሮ፡ ንሰብ ብምስሉ ምግባር ድማ እቲ ዝገበረሉ መገዲ እዩ። ንፍቕሩ ብምፍቃሩን ብምስጋናን ንዓቢ ፍቕሩን ነቲ ብወዲ ፍቕሩ፡ የሱስ መድሓኒናን ጐይታናን ዝሃበና ህያብ ምድሓንን ክንምልስ ንኽእል!