“ተጠንቀቑ፡ ብእምነት ጽንዑ፡ ደፋራት ኩኑ፡ ጽንዑ። ኵሉ ግብርኹም ብፍቕሪ ይኹን።” 1 ቈረንቶስ 16:13-14
ፍቓድ ኣምላኽ ብትሕትና ዚደልዩ ሰብኡት የብሎምን ድዩ፧ ልቦም ንምምላእ ካብ ከዋኽብቲ ንላዕሊ ዚነፍሩ ብሓቅን ብጥበብን ካብቲ ቅዱስ፡ ብዛዕባ እቲ ብሩኽ ወዱ ኺምህሮም ዚምነ።
ብፍቕሪ የሱስ እተዋሕጡ ሰብኡት ኣበይ ኣለዉ፧ ኣእምሮኦም ኣብ ልዕሊኡ ኣብ ዚርከብ ዝኸበረ ነገር ዜንብሩ፧ ቃሉ ዚምርምሩን መዓልታዊ እዚ ምርጫ እዚ ዚገብሩን፡ ንየሱስ ኪስዕቡን ድምጹ ኺእዘዙን።
ፍቓድ ኣምላኽ ኩሉ ሳዕ ዜፍቅር ሓደ ሰብኣይ ኣሎ፤ ብህይወትን ብሞትን ምኽሩ ፈጸመ። ክርስቶስ ሓጎስን ኵሉ ንጹህ ባህግን ረኸበ ነፍሲ ወከፍ ቅጽበት ኣብ ቅድሚ ኣቦኡ ኺነብር።
ጐይታይ፡ ንኣምላኽ ከምኡ ዚነብሩ ሰብኡት ኣተንስእ፤ ከምኡ ኸኣ ብሓደ ቅዱስ ዓይኒ ዘለዉ ኣገልገልቲ። ሰብኡት፡ መስቀልኩም ጹሩ – ንውድድርኩም ንምጕያይ ጽንዑ፤ ሽልማት ጐይታኹም፡ “ጽቡቕ ገበርካ” እናበልኩም ትጽበዩ።
ሕጂ ሰብኡት ንክርስቶስ ኪነብሩሉ ዚግባእ እዋን እዩ፤ ኵሉ ብፍቕሪ ግበሩን ዋጋኡ ብጥበብ ቘጽሩን። ተጠንቀቑን ጽንዑን፡ ብእምነት ጽንዑ፤ ኣኽሊልን ገጽ መድሓኒትኩምን ይጽበየኩም ኣሎ። — ቲ. ኤም. ክሌመንት፡ ጁንየር።
