ንበጊዑ ምምሓል ታማንነት፡ ምብትታን ምብዳህ

ሰላም ንዓኹም፣ ኣብ ኩሉ ዓለም ዘለኹም ህዝቢ ኢንተርነት። ሎሚ ብስም እቲ ንሓጥኣን ነፍሱ ዝሃበ፣ ሓጢኣት ዓለም ዘርሕቕ በጊዕ ኣምላኽ ሰላምታና ነቕርብ። ክብሪ ንእኡ ይኹን ሕጂን ንዘለኣለምን። ኣሜን።

ግጥሚ መዝሙር ይዝክር ነበርኩ። መዘምራን ከምዚ ይብሉ ነበሩ፦ “ንበጊዕ ተኣማንነተይ እምሕል፣ ብኹሉ ሓይለይ፣ ብኹሉ ዝኾንኩዎ። ትእዛዛቱ ከኽብር ክጽዕር እየ። ንበጊዕ ተኣማንነተይ እምሕል”።

ኣብ ከባቢና ዘላ ዓለምን ሕብረተሰብናን ክርኢ ጸኒሐ፣ ኩላትና እቲ ዝካየድ ዘሎ ምፍልላይ ንፈልጦ ኢና። ሰባት ኣብ ሓደ ወገን ወይ ኣብ ካልእ ወገን ናይ ብዙሓት ፍሉያት ጉዳያት ኣለዉ፦ ብፖለቲካዊ ኣረኣእያ ተፈላሊዮም፣ ብኣረኣእያ ትምህርቲ ተፈላሊዮም፣ ብኣረኣእያ እቲ ብሞራል ቅኑዕ ዝኾነ ተፈላሊዮም፣ ኣይ፣ ድኻ፣ ተፈላሊዮም፣ ብብዙሓት ፍሉያት ነገራት ተመቓቒሎም።

ከም ክርስትያናት ድማ ኣብኡ ናይ ምጥሓል ሓደጋ ኣሎና፣ ኣብኡ ንሕና ሓደ ምንቅስቓስ ጥራይ ኢና። ግናኸ ክርስትና፣ ቤተ ክርስትያን፣ ሓደ ምንቅስቓስ ጥራይ ኣይኮነን። ንሕና ንህያው ክርስቶስ ንምውካል ኢና ኣብዚ ዘሎና።

ንዓና ድማ ክልተ ዓይነት ሰባት ጥራይ ኣለዉ፦ ቅዱሳንን ሓጥኣንን። እወ፣ ግናኸ ንእመንቲ፣ ንሳቶም ቅዱሳንን ክኾኑ ዝኽእሉ ቅዱሳንን ክንብሎም ይግባእ። በሌላ አባባል፣ ንሰብኣዊ ፍጥረት ብፍቕርን ብርሕራሔን ክንርእዮ ይግባእ። ኣብቲ ምስዚ ምፍልላይ ዝካየድ ዘሎ ድማ ሓደጋ ኣሎ፣ ልብና ንኻልኦት ሰባት ይደልድል፣ ንሕና ንክርስቶስ ንምውካል ከም ዘሎና ድማ ንርስዕ።

ኣምላኽ ከም ምናሴ ዝኣመሰለ እኩይ ንጉስ ከድሕን እንተኽኢሉ፣ ከምቲ ኣብ ካልኣይ ዜና መዋእል 33 እንምበቦ፣ ንሱ ንገዛእ ወዱ እውን ንሓሰኻ ኣማልኽቱ ዝሰውእ ነበረ፤ ኣምላኽ ከም ናቡከደነጾር ዝኣመሰለ ጣኦታዊ ከድሕን እንተኽኢሉ፣ ከምቲ ኣብ ዳንኤል ምዕራፍ ኣርባዕተ ዘሎ ምስክሩ እንምበቦ፤ ኣምላኽ ከም ሳውል ዘጠርሴስ ዝኣመሰለ ሰብ ከድሕን እንተኽኢሉ፣ እቲ ብሃይማኖታዊ ቅንኣት ዝዓወረ፣ ግናኸ ብሓሶት ዝተሳሕተወ ሰብ፤ ኣምላኽ ከምዚ ከማይ ዝኣመሰለ ድኻ ወይ ከምዚ ከማኻ ዝኣመሰለ ሓጥእ ከድሕን እንተኽኢሉ፣ ሽዑ ኣምላኽ ንዝኾነ ይኹን ከድሕን ይኽእል። ንሕና ድማ ንኹሉ ሰብኣዊ ፍጥረት ክፉት ልቢ ክህልወና ይግባእ፣ ንነፍሳት ክንፈቅርን ክንርሕርሓለንን፣ ከምቲ መድሓኒና ዝገበሮ።

መድሓኒና ንሓንቲ እኳ ነፍሲ ኣይረኸበን፣ እቲ ንሱ ከድሕኖ ዝኽእል፣ ንሱ ርሕራሔ ከርእዮ ዝኽእል፣ እቲ ኣዝዩ ዝረሓቐ ወይ ኣዝዩ ዘይሞራላዊ ዝኾነ። ስለዚ፣ ሎሚ ንገዛእ ርእስና ክንብድህ ኣሎና፦ ኣረኣእያ ልበይ ንኻልኦት ከመይ እዩ? ከም ተጻረርቲ ድየ ዝርእዮም?

ካብ መስቀል ቀራንዮ፣ ጐይታ የሱስ፣ “ኣቦ፣ ይቕረ በለሎም፣ እንታይ ከም ዝገብሩ ኣይፈልጡን እዮም” በለ። እስጢፋኖስ፣ በዞም ዓመጽትን ጽሉኣትን ሰባት ብእምኒ ክውገር ከሎ፣ “ጐይታ፣ እዚ ሓጢኣት እዚ ኣይትሕሰብሎም” በለ።

ሎሚ ብኹሉ ሓይልና፣ ብኹሉ ዝኾንናዮ፣ ንበጊዕ ተኣማንነት ክንምሕል ኣሎና። “ንበጊዕ ተኣማንነተይ እምሕል፣ ብኹሉ ሓይለይ፣ ብኹሉ ዝኾንኩዎ። ትእዛዛቱ ከኽብር ክጽዕር እየ። ንበጊዕ ተኣማንነተይ እምሕል”። እዚ ሎሚን ኩሉ መዓልቲን ክሳዕ ጐይታ ንኽብሪ ክወስደና ዝመጽእ፣ ናይ ነፍስ ወከፍና እምነት ካብ ልብና ይኹን። ኣሜን።