ኣብዚ ብቅዱስ ፍርሃት ተኣኪብና ኣለና ንወዲ ኣምላኽ ንምዝካር፣ ብትሕትና ዝተወልደ ናብ ምድሪ ተላኢኹ፣ ኣብ ደም ዝተለኽዐ መሬት ክመውት። ህይወቱ ኣብ ሞት ዝኾነ ውግእ ምስ ሓይልታት ሓጢኣትን ውርደትን ኣሕለፈ፣ ከምኡ’ውን ከምዚ ዝኣመሰለ ጽቡቕ ገበረ እሞ ፈጺሞ ስሙ ኺጸርፉ ኣይከኣሉን። ንኣዒንትና ናብ ትርኢት ገነት ክንምልስ ከለና ክንደይ ንሳቐ፣ ደማዊ ላብን ንብዓትን ኣብ ገጽ ናዝራዊ ምስ ተራኸበ። ንነፍስና እቲ ኣብ ቀራንዮ ዝተሰቕሎ ምስ ተርኣየ ክንደይ መንፈስና ይቃርሕ፣ ንብዓት ክወርድ ከሎ ልብና ንዓኻን ንዓይን ከም ዝጸሮ ትዝክር። ጸልማት ንሰማይ ምስ ከበቦ እቲ ዝበሎ ቓላት ክንደይ ፍርሂ ይስምዓና፣ ኣምላኽ ጸጋ ቅዱስ ገጹ ካብቲ ክመውት ፍቓደኛ ዝነበረ ሰወሮ። ከምኡ’ውን ጸልማት እቲ ሓዋኻዊ መቓብር ክንደይ ተሰሚዑና፣ ስጋ ክርስቶስ ኣብኡ ነበረ፣ ግናኸ ነፍስና ብድምጺ መልኣኽ ትሕጎስ ጐይታና እንደገና ህያው እዩ። ስለዚ ሓደ ኴንና ንወዲ ኣምላኽ ክንውድስ ንሓብር ክሳዕ እስትንፋስ ዝህበና፣ ከምኡ’ውን ነቲ ሞት መድሓኒና ዝእውጅ እንጌራን ወይንን ክንበልዕን ክንሰትን ንፈቱ፤ ንኣዒንትና ናብ ርሑቕ ሰማያት ክንሰቅል ከለና፣ ንናይ መለኸት ድምጺ ንናፍቕ፣ ንሱ ኸኣ ንዓና ኺጽውዓና ጩኸት ኪህብ እዩ ኣብ መወዳእታ ምስኡ ክንከውን። ብኤድዋርድ ሞሪስ
... ክሳዕ ዝመጽእ
ካብ ጐይታ ዝተቐበልኩዎ ንዓኻትኩም’ውን ኣሕሊፈ ሂበኩም: ጐይታ የሱስ፣ ኣብታ ዝተዋህበላ ለይቲ፣ እንጌራ ወሰደ፣ ምስ ኣመስገነ ኸኣ ሰበሮ እሞ፣ ‘እዚ ንዓኻትኩም ዝኾነ ስጋይ እዩ፤ ንመዘከርታይ እዚ ግበሩ’ በለ። ብተመሳሳሊ፣ ድሕሪ ድራር ጽዋእ ወሲዱ፣ ‘እዚ ጽዋእ እዚ ብደመይ ዝተገብረ ሓድሽ ኪዳን እዩ፤ ክትሰትይዎ ከለኹም ኩሉ ግዜ ንመዘከርታይ እዚ ግበሩ’ በለ። ምኽንያቱ ነዚ እንጌራ እዚ ክትበልዑን ነዚ ጽዋእ እዚ ክትሰትዩን ከለኹም ኩሉ ግዜ፣ ሞት ጐይታ ክሳዕ ዝመጽእ ትእውጁ ኢኹም» (1 ቈረንቶስ 11:23-26 NIV)
