ንሓደ ሰብ ብዛዕባ መድሓኒ ምዝራብ ካብ ንብዙሓት ሰባት ምዝራብ ዝዓበየ ትብዓት ይሓትት። ንሓደ ልቢ ርእይቶ ምሃብን ነቲ ህጹጽ ጻውዒትካ ኣብ ሓደ ውልቃዊ ሕልና ምጽዋዕን፡ ከም ሓደ ሰብ ንሓደ ሰብ፡ ከም ዓርኪ ንዓርኪ፡ እዚ ብሓቂ ፈተና እዩ።ግን ኣብዚ ግሩም ወንጌል ዮሃንስ እዚ እዩ እቲ መገዲ። እዚ ወንጌል ናይ ውልቃዊ ዕዮ እዩ፡ ንሕና ድማ ካብዚ ዓይነት ዕዮ ዝበዝሐ የድልየና።
ንዚ ዕዮ እዚ ሓደ ሰብ ቅድሚ ኩሉ የድልዮ፡
ቀጥታዊ መልእኽቲ
ንዓርኩ ሓቂ ኺነግሮ ኣለዎ። እንድርያስ ንሓዉ ስምኦን ምስ ረኸቦ እዚ ገበረ፡ “ንሕና ንመሲሕ ረኺብናዮ ኣሎና፡ ትርጉሙ ኸኣ ክርስቶስ ማለት እዩ” በለ።
እቲ ድሕሪኡ ዘሎ ነገር
ውልቃዊ ርክብ ምስቲ ሓቂ።
“ረኺብናዮ ኣሎና” በለ እንድርያስ። ንሱ ውልቃዊ ተመክሮ ነበሮ። ንሱ ብዛዕባ ዝሰምዖ ወይ ብዛዕባ ውልቃዊ ፍልጠት ዘይብሉ ሓቂ ኣይኮነን ዝዛረብ ነይሩ።
ድሕሪኡ ድማ ነበሮ
ዝተወሰነ ዕላማ።
ናብ የሱስ ኣምጽኦ። ካብኡ ንታሕቲ ዝኾነ ነገር ንእንድርያስ ወይ ንጐይታኡ ኣይምረጾን ነይሩ። ንሓዉ ዘምጽኦ ሓደ ኣገዳሲ ወረ ኣይነበረን። ንሱ ሓደ ነገር ረኺቡ ነይሩ፡ መልእኽቲ ሒዙ ነይሩ፡ ዕላማ ነበሮን ዕላማኡ ድማ ኣሳኺዑ። ናብ የሱስ ኣምጽኦ።
ተቓውሞ ኣይነበሮን፡ ግን ከምቲ እንድርያስ ዝረኸቦ ኩሉ ግዜ ቐሊል እዩ ኢሉ ዝሓስብ ኣይሃሉ።
ፊልጶስ ንናታናኤል ዝተፈላለየ ሓሳብ ኮይኑ ረኸቦ። ተቓዋሚን ኣድልዎ ዝመልኦን ነበረ፡ ኣድልዎ ድማ ዘሰክፍ ነገር እዩ፡ ከምኡ ዝዓውር ሰብ የለን። ናታናኤል፡ “ካብ ናዝሬትስ ሓደ ጽቡቕ ነገር ክመጽእ ይኽእል ድዩ?” ምስ በለ ፊልጶስ እንታይ ክገብር ይኽእል ነይሩ?
ሓደ ክገብሮ ዝኽእል ነገር ነበረን ንሱ ድማ ገበሮ። ኣይተኻራኸረን፡ ንነዊሕ ምይይጥ ኣይዓደሞን። ንሓደ ዘሸግር ሕቶ ሓጺርን ውጽኢታዊን መልሲ ሃበ፡ “ንዓን ርአን።”ስለዚ እቲ ምስ ነፍሳት ዝሰርሕ ሰብ ክህልዎ ኣለዎ
ተግባራዊ መልሲ
ንዘሸግር ሕቶ። ብፍልጠት መድሓኒ ብዝኾነ ሓጎስ ክኸውን ኣለዎ፡ “ንዕኡ ረኺበዮ ኣሎኹ” ክብል ክኽእል፡ ብዝለዓለ እምነት ክበሃል ይኽእል፡
ክትጥዕምን ክትርእን ጥራይ እዩ ዘድልየካ፡ ክትመጽእን ክትርእን፡ እዚ ኻብ ዝኾነ ቓላት ናተይ ዝበዝሐ ውጽኢታዊ ክኸውን እዩ፡ ንዓን ርአን።
