ሕቶ: ንጐይታ ንቕድሚት ንምውጻእ ወይ ንቕጽዓት ንምውሓድ ምሕታት ጌጋ ድዩ፧
መልሲ: እዛ ሕቶ እዚኣ ብቐሊሉ መልሲ ክትረክብ ኣይትኽእልን እያ ብቐሊሉ “እወ” ወይ “ኣይፋል”። ሓጢኣት ንሕጊ ሰብ ምጥሓስ ጥራይ ኣይኮነን፣ ንኣምላኽ ምጽራፍ እዩ። ኣብ ቅድሚኡ ኣዝዩ ከቢድ እዩ፣ ከመይሲ “ደሞዝ ሓጢኣት ሞት እዩ” (ሮሜ 6:23) ከምኡ’ውን “እታ እትሓጥእ ነፍሲ ክትመውት እያ” (ህዝቅኤል 18:20) ይብለና። እቲ ሓጥእ ወዲ ንኣቡኡ “ኣብ ሰማይን ኣብ ቅድሜኻን በዲለ” (ሉቃስ 15:21) በሎ።
ኣምላኽ ንሰናይ ሰብ መንግስቲ መስሪቱ እዩ። ብዘይ መንግስቲ ኣብ ናይ ዘለኣለማዊ ምስግርጋርን ምብልባልን ኩነታት ክንነብር ኢና፣ ከምቲ ብዘመን ፈራዶ እስራኤል ዝነበረ። ብዛዕባ እዚ ግዜ እዚ “በቲ ዘመን እቲ ኣብ እስራኤል ንጉስ ኣይነበረን፤ ነፍሲ ወከፍ ሰብ ኣብ ቅድሚ ዓይኑ ቅኑዕ ዝመሰሎ ይገብር ነበረ” (ፈራዶ 21:25) ንብል። እቲ ውጽኢት ድማ ኣዝዩ ዘሰቅቕ ነበረ።
መንግስቲ ሕጂ ንሰብ ስለ እተዋህበ፣ ሰብ ድማ ሓጥእ ስለ ዝኾነ፣ ኣብ ምምሕዳር ፍትሒ ውድቀት ክህሉ ግድነት እዩ። እቶም ክገዝኡ ዝደልዩ ብሓፈሻ እቶም ዝበለጹ ሰባት ኣይኮኑን። ብሰንኪ ሓጢኣት ሰብ፣ ኣምላኽ ኣብ መንግስታት ሰባት “እቶም ዝተሓቱ ሰባት” (ዳንኤል 4:17) ከም ዘንብር ንረክብ። ከምኡ’ውን “ፍርዲ ኣብ ልዕሊ እኩይ ግብሪ ብቕልጡፍ ስለ ዘይፍጸም፣ ስለዚ ልቢ ደቂ ሰብ ንክፉእ ምግባር ምሉእ ብምሉኡ ተሰሪዑሎም እዩ” (መክብብ 8:11)። “ንጉስ ብጽድቂ ዝገዝኣሉ፣ መሳፍንቲ ድማ ብፍትሒ ዝገዝኡሉ” (ኢሳይያስ 32:1) ግዜ ይመጽእ ኣሎ – እቲ ንጉስ ጐይታና የሱስ ክርስቶስ ክኸውን እዩ። ሰብ ንእኡ ንጉስ ገይሩ ኣይመርጾን እዩ፣ ግናኸ ኣምላኽ ንእኡ መንግስቲ ክህቦ እዩ ምኽንያቱ ንእኡ ብቑዕ እዩ። ን1,000 ዓመት ክገዝእ እዩ።
እቲ እዛ ሕቶ እዚኣ ዝሓተ ሰብ ኣብ ቤት ማእሰርቲ ከም ዘሎ ብምግማት፣ ገለ ሕቶታት ክሓትት። ብሓቀኝነት መልሰለይ።
ንእቲ ናብኡ ዘምጽኣካ ገበን – ንሓጢኣት – ተነሲሕካ ድኻ፧
- ንሓጢኣትካ ንኣምላኽ ተናዚዝካዮን ንሱ ይቕረ ኢሉልካ ድዩ፧
- ንጐይታ የሱስ ክርስቶስ ንምድሓን ኣሚንካዮ ድኻ፧
- እንተድኣ ድሒንካ፣ ብምስክርነትካን ብትመርሖ ዘለኻ ህይወትን ብጾትካ እሱራት ይፈልጥዎ ድዮም፧
- ኣብ ቅድሚ ኣምላኽ ፍርድኻ ዘይፍትሓዊ ወይ ክትፈታሕ ይግብኣካ ከም ዝመስለካ ትስምዓካ ድዩ፧
- ትምህርትኻ ተማሂርካ ድኻ፧
- እንተድኣ ተፈቲሕካ፣ ናብቲ ናብ ቤት ማእሰርቲ ዘእተወካ ህይወት ንምምላስ ኣብ ሓደጋ ዲኻ፧
- ሰበይትን ስድራን ኣለዉኻ ድዮም፣ ንምድጋፎም ስራሕ ክትረክብ ክትፍትን ዲኻ፧
- ምስ ጐይታ ክትመላለስን ንዝደለኻዮ ሓገዝ ብዕለት ዕለት ኣብኡ ክትምርኮን ተማሂርካ ድኻ፣ ወይስ ብሓቀኛ እንተኾንካን ዝበለጸኻ እንተፈተንካን ባዕልኻ ክትገብሮ ትኽእል ከም ዝመስለካ ትስምዓካ ድዩ፧
- ጐይታ ንጸሎት ገለ ኩነታት የንብር። ሓደ ነገር ብፍቓዱ እንተሓቲትና፣ ይሰምዓና እዩ በለ (1 ዮሃንስ 5:14)። ንቕድሚት ምፍታሕ ወይ ምውሓድ ፍርድኻ ብፍቓዱ ክኸውን ከም ዝኽእል ትስምዓካ ድዩ፧ ሓደ ነገር ብስሙ እንተሓቲትና፣ ክገብሮ እዩ ይብለና (ዮሃንስ 14:14)። ንሱ ሓደ እኳ ብስስዔ፣ ብፍቓድ ርእሱ ወይ ንጥቕሙ ዝኸውን ነገር ኣይገበረን። ቅዱስ ስሙ ምስ ምልዋጥ ፍርድኻ ካብ ኣረኣእያኻ ንዝበለጸ ክትሓብር ትኽእል ድኻ፧ እዚኣቶም ገለ ካብቶም ኣብ ሕልናኻ ክትሓስቦም ዘሎካ ነገራት እዮም።
ፊልጲ 4:6 ንኹሉ ሕቶታትና ብጸሎትን ልማኖን ምስ ምስጋና ናብ ኣምላኽ ክንገልጽ ይዕድመና። ንዝሓተትናዮ ኩሉ ክህበና ኣይተስፈወን፣ ግናኸ ሰላም ኣምላኽ ብክርስቶስ የሱስ ንልብናን ሓሳብናን ክሕሉ እዩ ኢሉ ተስፋ ሂቡና።
ምናልባት ካብቲ ንክርስቲያናት ባሮት ዝተዋህበ መምርሒ ክንመሃር ንኽእል ኢና። ብሓደ ወገን “ንጐይቶም ብስጋ ብኹሉ ነገር ክእዘዙ፣ ከምቶም ንሰብ ዘስምዑ ዘይኮነስ፣ ብሓቀኛ ልቢ ንኣምላኽ እናፈርሁ” (ቈሎሴ 3:22) ነበሩ። ነፍሲ ወከፍ “ኣብቲ ዝተጸውዓሉ ኩነታት ምስ ኣምላኽ ክነብር” ነበረ። ግናኸ ሓራ ክኸውን እንተኽኢሉ፣ ነቲ ዕድል ክጥቀመሉ ነበረ (1 ቈረንቶስ 7:20-24)።
እዚ ኩሉ ነገራት እዚን ኣምላኽ ናብ ኣቓልቦኻ ዘምጽኦ ዝኾነ ይኹን ካልእ ነገርን ድሕሪ ምሕሳብካ፣ ብዛዕባ እዚ ኩሉ ጉዳይ ምስኡ ምዝራብካ ጌጋ ኣይኮነን። ግናኸ ዘክር፡ ንሱ ኣምላኽ እዩ ንሕና ድማ ሰባት ኢና። እቲ ጐይታና የሱስ ኣብ ገነት ጌተሴማ ብለይቲ ምትሕልላፉ ሰለስተ ግዜ ዝደገሞ ጸሎት ንዓና ክንመሃረሉ ዝኸውን ግሩም ሞዴል እዩ፡ “ኣቦይ፡ እንተድኣ ፍቓድካ ኮይኑ፡ እዛ ጽዋእ እዚኣ ካባይ ኣርሕቓ፤ ግናኸ ፍቓደይ ዘይኮነስ፡ ፍቓድካ ይኹን” (ሉቃስ 22:42)። ንኣብነቱ ብምስዓብ ፈጺምና ጌጋ ኣይንገብርን።
