የሱስ ኣብ ምድሪ ከሎ ንብዙሓት ሰባት ኣሕዊዩ እዩ። ሓደ ግዜ ዓሰርተ ሰባት ብምሕማም ቈርበት ከም ደዌ ዝኣመሰለ ሕማም ሓገዙ ደለዩ (ሉቃስ 17:11-19)። ንሳቶም ብርሑቕ ደው ኢሎም፡ “የሱስ፡ መምህር፡ ምሓረና” ኢሎም ጸውዑ። የሱስ ንእምነቶም ብምምላስ፡ ንርእሶም ንካህናት ከርእዩ ነገሮም። ኣብ ኣይሁዳዊ ሕብረተሰብ፡ ካህናት ሓደ ሰብ ካብ ተመሓላላፊ ሕማም ቈርበት ምስ ሓወየ የረጋግጹ ነበሩ (ዘሌዋውያን 14:1-32)። ናብ ካህናት ክኸዱ ከለዉ ብተኣምር ሓወዩ።
ድሕሪኡ ሓደ ካባታቶም ናብ የሱስ ተመልሰ። ኣብ እግሪ የሱስ ተደፊኡ ኣመስገኖን ብዓውታ ድምጺ ንኣምላኽ ኣመስገኖን። ትሑትን ኣመስጋንን ነበረ። እዚ ዘገርም እዩ፡ ከመይሲ ንሱ ሳምራዊ ነበረ፡ ብኣይሁድ ድማ ይንዓቕ ነበረ (ዮሃንስ 4:9)። የሱስ ንዕኡ ጓና ኢሉ ጸውዖ (ሉቃስ 17:18)፡ እዚ ቃል እዚ ንዓመጸኛታት ንምግላጽ እውን ይጥቀመሉ ነበረ (ዮሃንስ 8:48)። ንሳምራዊ ቅድሚ ምምላሱ፡ የሱስ፡ “እቶም ዝሓወዩ ካልኦት ትሽዓተ ሰባት ኣበይ ኣለዉ፧” ኢሉ ሓተተ። ንእግዚኣብሔር ንምምስጋን ኣይተመልሱን።
ከምኡ ድማ፡ የሱስ ንሰብኣዊ ፍጥረት ምሓሮን ካብ ሓጢኣትና ንምድሓንና መጸን (ማቴዎስ 1:21)። ሓጢኣት ከም ሕማም ምዃኑ ተዛረበ (ማርቆስ 2:17)። ነዚ ምሳሌ እዚ ብምጥቃም፡ ምእመናን ካብ ሳዕቤናት እዚ ሕማም እዚ ሓውዮም እዮም። ምላሽናኸ እንታይ እዩ፧ ኣብቲ ተኣምራዊ ዕዮ ክርስቶስ ተኣሚንና እንተኾይንና፡ ከምቲ ኣመስጋኒ ሳምራዊ ዲና ወይስ ከምቶም ንሓዋዪ ዝረሰዑ ትሽዓተ፧
ክርስትያናት “ንኣምላኽ ኣቦ ንኹሉ ነገር ብስም ጐይታና የሱስ ክርስቶስ ወትሩ እናኣመስገንኩም” ክኾኑ ይግባእ (ኤፌሶን 5:20)። እዚ ማለት ኣብ ኩሉ ኩነታት ኣመስጋኒ ምዃን እዩ፡ “ብምስጋና ምምላእ” (ቈሎሴ 2:7፤ 3:15፤ 4:2፤ 1 ተሰሎንቄ 5:18)። ንኣምላኽ ድማ ንለውጢ ህይወትና ከነመስግኖ ይግባእ (1 ጴጥሮስ 2:9)። እዚ ንኣምላኽ ከም ቀጻሊ “መስዋእቲ ምስጋና” ክቐርብ ይግባእ (እብራውያን 13:15)።
