እቲ ዝበለጸ ናይ መወዳእታ ቃላት ክትሰምዖ ዘሎካ
“ብሓቂ እብለካ ኣለኹ፣ ሎሚ ምሳይ ኣብ ገነት ክትከውን ኢኻ” (ሉቃስ 23:43 NIV)። እዞም ናይ መወዳእታ ቃላት፣ እቲ መድሓኒ ኣብ መስቀል ኣብ መንጎ ክልተ ገበነኛታት ተሰቒሉ ከሎ ዝተዛረቦም፣ ንሓደ ካባታቶም ጥራይ እዩ ዝተዛረቦም። ብዛዕባ እቲ ካልእስ እንታይ ኮይኑ?
እቲ ካልእ ገበነኛ ነቲ መድሓኒ ከም ዝፈልጦ ምግላጽ ፈንዩ፣ ክሳለቖ መረጸ፦ “ንስኻ ክርስቶስዶ ኣይኮንካን? ንርእስኻን ንዓናን ኣድሕን” (ሉቃስ 23:39)። ብዚ ኣመለኻኽታ፣ ኣብ ናይ ህይወቱ ናይ መወዳእታ ቅጽበት፣ እዚ ዘይተነሰሐ ሰብ ናይ ልቡ ሓቀኛ ኩነታት ገለጸ፣ ንዘለኣለማዊ ዕድሉ ኸኣ ኣተሓሓዘ። ሓጢኣቱ ንምእማንን ንርእሱ ኣብ ምሕረት መድሓኒ ንምውዳቕን ፈንዩ፣ ምስቲ ዝኹንን ህዝቢ፣ ገዛእትን ወተሃደራትን “እንተ ደኣ ክርስቶስ ኣምላኽ፣ እቲ ዝተመርጸ፣ ንርእሱ የድሕን” ኢሎም ዝሳለቑ ዝነበሩ ክለለ መረጸ (ሉቃስ 23:35)።
ኣብዚ ከሎ፣ እቲ ካልእ ገበነኛ ብኣንጻሩ ይገብር ነይሩ። ሓጢኣቱ እናኣመነ “ብሓቂ ንሕና ብግቡእ ኢና ንቕጻዕ ዘለና፣ ምኽንያቱ ንግብርታትና ዝግብኣና ንረክብ ኣለና። ግን እዚ ሰብ እዚ ዝኾነ ጌጋ ኣይገበረን” (ሉቃስ 23:41) በለ። ድሕሪኡ ምሕረት እናለመነ “ጐይታይ፣ ናብ መንግስትኻ ምስ ትመጽእ ዘክረኒ” በለ። እቲ ኣብዛ ህይወት ዝሰምዖ ናይ መወዳእታ ቃላት ዝበለጸ ዝኾነ ሰብ ክሰምዖ ዝኽእል ነበረ፦ “ሎሚ ምሳይ ኣብ ገነት ክትከውን ኢኻ።”
ከምዞም ክልተ ገበነኛታት፣ ናብ መስቀል ምስ ንመጽእ፣ ብሓጢኣትና፣ ብድሌትና ንመድሓኒን ብምምራጽን ንጋጥም። ሓጢኣትካ ናብ መስቀል ኣምጺኣትካዶ? ንመድሓኒ ብውልቂ ርኢኻዮዶ? ንሱ ዝህቦ ዘለኣለማዊ ህይወት ናይ ነጻ ውህበት ክትጥቀም መሪጽካዶ? እንተ ዘይኮይኑ፣ ሕጂ ኸሎኻ ክትገብሮ ንምዕደካ፣ ገና ክትገብር ከሎኻ። ንምውሳን ዝሕግዘካ ዝበለጸ ሓበሬታ እንተ ደሊኻ፣ ክንህበካ ንኽእል ኢና።
