ዳዊት እግዚኣብሄር መዓት ደው ኣብ ዘበለሉ ቦታ መስዋእቲ ምድማር ኪቕርብ ምስ ተኣዘዘ፡ ኣራውና ንሓደ መጽረዪ፡ ንኣባጊዕ፡ ከምኡ’ውን ንሓዊ ዚኸውን ዕንጨይቲ ብምሉእ ሃበ። ዳዊት ግና ነዚ ነገራት እዚ ኺዕድጎ ኣትሪሩ ተዛረበ። ዋጋ ዘይብሉ ነገር ንእግዚኣብሄር ኣምላኹ ኣይኪቕርብን እዩ።
ዋጋ ዘይብሉ ነገር ንእግዚኣብሄር ኣምላኸይ መስዋእቲ ምድማር ኣይክቕርብን እየ። (2 ሳሙኤል 24:24)
ክርስትያን ንምዃን ዋጋ ከም ዘይብሉ ንፈልጥ፡ ግናኸ ህይወት ሓቀኛ ደቀ መዝሙርነት ብዙሕ ዋጋ ከም ዚኽፈል እውን ክንፈልጥ ይግባእ።
«ዋጋ ዘይብሉ ሃይማኖት ዋጋ የብሉን።»
ብዙሕ ግዜ መጠን ምውፋይና ብምቹእነት፡ ዋጋ፡ ከምኡ’ውን ምቾት ይውሰን። እወ፡ እንተ ዘይደኺምና ወይ ርእስና እንተ ዘይሓመመና ናብ ኣኼባ ጸሎት ክንከይድ ኢና። እወ፡ ምስ ቅነ ኣብ ኣኽራን ዘይጋጮ እንተኾይኑ ንመጽሓፍ ቅዱስ ክፍሊ ክንምህር ኢና።
ኣብ ህዝቢ ምጽላይ፡ ምስክርነት ምሃብ፡ ወንጌል ምምስካር የፍርሓና — ስለዚ ድማ ዓባሳት ንኸውን። ንምድሓን ተልእኾ ንምሕጋዝ ድሌት የብልናን፡ ምኽንያቱ ቘርጸም ወይ ቁማል ከይሓዝና ንፈርህ። ብፍርሃት ኣትማን ወይ ሸረሪት ዝኾነ ይኹን ሓሳብ ናይ ተልእኾ ቦታ ንዓጽው።
ምሃብና ብዙሕ ግዜ መስዋእቲ ዘይኮነስ ጥራይ ምሃብ እዩ። ፈጺምና ዘይንስሕቶ ነገር ንህብ — ከምታ ኩሉ ዝሃበት መበለት ኣይኮነን። ምቕባልና ብመጠን ወጻኢ፡ ዘይምቹእነት፡ ከምኡ’ውን ኣብ ኣባይትና ዘሎ ምብልሻው ይውሰን — ከምቲ ኩሉ ምንጣፍ ኣብ ቤቱ ብሰኸርቲ ከም ዝረኸሰ ዝበለ ነፍሲ ዜድሕን ሰብ ኣይኮነን። ንዝደለዩ ሰባት ምቕራብና ኣብ ማይ ዓራትና ምስ እንደቅስ ይውዳእ — ከምቲ ኣብ ዝኾነ እዋን ንመንፈሳዊ ወይ ስጋዊ ሓገዝ ኪቕስቀስ ድሉው ዝነበረ ሽማግለ ኣይኮነን።
ብዙሕ ግዜ ጻውዒት ክርስቶስ ናባና ምስ ዚመጽእ፡ «እንታይ እዩ ንዓይ ዘለዎ?» ወይ «ኪኸፍል ድዩ?» ኢልና ንርእስና ንሓትት። እቲ ሕቶ ግና፡ «እዚ ብሓቂ ዋጋ ዚኸፍል መስዋእቲ ድዩ?» እዩ። ጽቡቕ ተባሂሉ ኣሎ:
«ኣብ መንፈሳዊ ህይወት ነገራት ዋጋ ኺህልዎም ይበልጽ እምበር፡ ኪኸፍሉ ኣይበልጽን።»
ምድሓንና ንመድሓኒና እንታይ ከም ዝኸፈሎ ምስ እንሓስብ፡ ካብኡ ዋጋን መስዋእትን ምሓዝና ድኻም ይመስል።
