«መልእኽቲ መስቀል ... ንዓና ንዝድሕኑ ዘሎና ሓይሊ ኣምላኽ እዩ።» 1 ቈረንቶስ 1:18 NIV
ከም መስቀል ዝበለ የለን። ብኹሉ ብሕታዊ ዓብይነቱን ግርማኡን ኣብ ማእከል ዘለኣለማዊነት ይቐውም። ንኹሉ ምሁር ፍጥረት ድንቂ ኮይኑ ይቐውም፣ ከምኡውን እቲ ናይ ዝወደቐ ፍጥረት ክፉእን ጽልእን፣ ከምኡውን ናይ ኣምላኽ ጽቡቕነትን ፍቕርን ብዘይ ምጥፍፋእ ዝተጻሕፈሉ ዓንዲ እዩ። ካብ ማእከል ጸልማት ናይ ዝሓለፈ ግዜ ብኹሉ ብርሃኑን ጸልማቱን፣ ሓቅን ክሕደትን፣ ጸሓይን ጸልማትን፣ እምነትን ሓሶትን፣ ጽድቅን ሓጢኣትን፣ ፍርድን ምሕረትን፣ ምሕረትን ጭካነን፣ ፍቕርን ጽልእን ይወጽእ።
ብብርሃኑ ልቢ ሰማይ ይግለጽ፣ ከምኡውን እቲ ዝጥልቕ ጥልቀት ናይ ክፉእ መዓሙቕ ይረጋገጽ። በረኸትን መርገምን ብሓደ ድምጺ ይልዓሉ። ኣብኡ እቲ ጸሊም ባሕሪ ናይ ሰብኣዊ በደል ይንቀጥቀጥ፣ ኣብኡ ድማ እቲ ንጹህ ውቅያኖስ ናይ መለኮታዊ ጸጋ ኩሉ ነገር ብዝዓበየ ማዕበሉ ይውሕጦ። ኣብ ዝሓለፈ ግዜ ዝወዳደረሉ የለን፣ ከምኡውን ኣብ መጻኢ ዝወዳደረሉ ክመጽእ ኣይክእልን። ኣብኡ እቲ ፍጥረት ዝገበሮ ዝዓበየ ሓጢኣት ይረአ፣ ኣብኡ ድማ እቲ ዝዓበየ መግለጺ ናይ ዘይተወሰነ ምሕረት ካብ ኣምላኽ ይረአ። ኣብኡ ሰብ ኣብ ኩሉ ምንጪ ናይ ስነ-ምግባራዊ ህልውናኡ ይፍተን፣ ኣብኡ ድማ ምሕረት ኣምላኽ ናብ ጥልቀቱ ይበጽሕ።
እቲ ጸላኢ ዝኾነ፣ ዝወደቐ ፍጥረት ብዘይ ምኽንያት ኢዱ ዘልዕለሉ፣ ከምኡውን ንፈጣሪኡ ብሞት ዝቐትለሉ ቦታ እዩ፣ ከምኡውን እቲ መልሲ ናይ ፈጣሪ ብዘይ ምግላጽን ዘይተወሰነ ፍቕርን ዝተዋህበሉ ቦታ እዩ። እቲ ናይ ክፉእ ምስክርነት ብሰብ ክበዝሕ ዘይከኣል እዩ፣ ከምኡውን እቲ ናይ ሞገስ መርኣያ ኣምላኽ ባዕሉ ክደግሞ ዘይከኣል እዩ። እቲ መጠን ናይ ቍጥዓ፣ መርገም፣ ፍርድን መከራን ንጎልጎታ ዝኸበበ፣ እቲ ናይ ዝጠፍኡ ቦታታት ክሓዝ ኣይከኣለን፤ ሰማይ ባዕሉ ድማ ነቲ ኣብኡ ዝተገልጸ ፍቕሪ፣ ጸጋን ምሕረትን ንምሕጻር ዝኣክል ዓቢ ኣይኸውንን።
