ቅድሚ ነዊሕ ዓመታት፣ ላዕለዋይ ባሕረ-ሰላጤ ሚሺጋን ከም ዘይተነከፈ በረኻ ኣብ ዝነበረሉ እዋን፣ ክልተ ሰባት ናብ ሓድሽ መዓስከር ማዕድን ንምብጻሕ ተበገሱ። ሓደ ብሩህ ናይ ክረምቲ ንግሆ፣ ናይ ጉዕዞኦም ናይ መወዳእታ ደረጃ ዝኸውን ተስፋ ገይሮም ተበገሱ። ብለይቲ ዝወረደ በረድ፣ ብቀደም ተጓዓዝቲ ዝተገብረ ፈውሲ መገዲ ኣጥፊእዎ ነይሩ፣ ንሳቶም ግን ብትብዓት ቀጸሉ።
መዓልቲ እናገፍሐ ምስ ከደ፣ እቲ ዝጓዓዝሉ ዝነበሩ ዱር እናበዝሐ ከደ፣ ክሳዕ ብቅድሚኡ መራሒኦም ዝነበረት ጸሓይ ክርእዩ ዘይከኣሉ። ይኹን እምበር፣ ቀጸሉ። ድሕሪኡ፣ ኣብ ጉዕዞኦም በይኖም ከም ዘይነበሩ ምርካቦም፣ ኣብ በረድ ናይቶም ካልኦት ክልተ ሰባት ሓድሽ ኣሰር እግሪ ስለ ዝነበረ፣ ክሳዕ ክንደይ ከም ዝተገረሙ ሕሰብ። በዚ ተረጋጊኦም፣ ንምብጻሖም ተስፋ ገይሮም ቀልጢፎም ከዱ፣ ድሕሪኡ ድማ ካልኦት ተጓዓዝቲ ከም ዝተጸንበሩ ምርካቦም ኣገረሞም። እዚ ድማ ንሳቶም ከም ሓደ ርግጽ ምልክት ሓቀኛ መገዲ ከም ዝነበሩን እቲ መዓስከር ድማ ቀረባ ከም ዝነበረን ገይሮም ረኣይዎ።
እናገፍሑ ምስ ከዱ፣ ሓደ ህንዳዊ፣ እቲ ናይቲ ከባቢ መልእኽተኛ ፖስታ ዝነበረ፣ ካብኦም ሒደት ጫማታት ርሒቑ ደው ኢሉ ምርኣዩ ኣገረሞም። ብዘይፍላጥ ኣእዳዎም ናብ ኣጽዋሮም ከዱ፣ እቲ ህንዳዊ ግን ካብ ቦታኡ ከይተንቀሳቐሰ ብዝተሰባበረ እንግሊዝኛ፣ “ጻዕዳ ሰብ ጠፊኡ!” ኢሉ ኣንጓዕጓዐ። ንሳቶም “መገዲ ሞት” ተባሂሉ ዝጽዋዕ ቦታ ይረግጹ ነበሩ፣ እቲ ዝተወሰኸ ኣሰር እግሪ ድማ ነዚ የረድእ ነይሩ – ናቶም ነይሩ፣ ምኽንያቱ ብዓንኬራ ይኸዱ ነይሮም!
መንፈሳዊ ትግባረ
እዞም ሰባት ኣብ ዝነበሩዎ ሓደጋ ምግንዛብ ኣጸጋሚ ኣይኮነን – ዘይፍሉጥ ሃገር፣ ዘይተሰርሐ በረኻ፣ ብዘይ መራሒ፣ ከምኡ’ውን ተስፋ ዘይብሉ “መገዲ ሞት” ምረግጻ። ክንደይ ግን ከምኦም እዮም! ቅኑዓት እዮም፣ ግን ጌጋ!
ቅዱስ ጽሑፍ ከም ዝብሎ፣
ሓደ መገዲ ንሰብ ቅኑዕ ይመስሎ፣ መወዳእታኡ ግና መገዲ ሞት እዩ (ምሳሌ 16:25)።
ወይለኻ፣ መገዲ ሞት ይረግጹ ኣለዉ..
ፍቑር ዓርከይ፣ ከምዚ ዘለኻዮ ክትቅጽል እንተኾይንካ ክትጠፍእ ኢኻ! ደው ኢልካ ሕሰብ! ግን ሓደ ዘድሕነካ ጥራይ ዘይኮነስ፣ ዝመርሓካ’ውን ድሉው ዝኾነ ኣሎ። “ዝኣምነሉ ዘበለ ኣይጠፍእን።” ንምድሓንካ፣ የሱስ ንሓጢኣትካ ንምኽፋል ክመውት ነይርዎ። ተንሲኡ’ውን ኣብ ዝፋን ተቐሚጡ ህያው እዩ፣ በዚ ድማ፣ ከም ህያው መድሓኒ፣ ንዝጠፍኡ ሓጥኣን፣ ኣምላኽ ንምቕባልካ ይእውጆ። “ኣምላኽ ንዓለም ክሳዕ ክንድዚ ስለ ዝፈተዋ፣ ንበይናዊ ወዱ ሃበ፣ ምእንቲ ዝኣምነሉ ዘበለ ኹሉ ከይጠፍእ፣ የግዳስ ናይ ዘለኣለም ህይወት ክረክብ።” (ዮሃንስ 3:16)።
