ኣብ 1778፡ እቲ ፈረንሳዊ ፈላስፋ ቮልቴር፡ ብሓንቲ ኢዱ ንህንጻ ክርስትና ኸም ዚሰብሮ፡ ኣብ ክንዳኡ ግና ኣእዳው ዓሰርተው ክልተ ሃዋርያት ንምህናጹ ኣድለየ ይብል ነበረ። ኣብ ውሽጢ ሓጺር እዋን መጽሓፍ ቅዱስ ከም ዘይነበብ ትንቢት ተዛረበ። ነዚ ዕላማ እዚ ኣብ ኣእምሮኡ ሒዙ ድማ ብዙሕ ጸርፊ ጽሑፋት ጸሓፈ፡ እዚ ድማ ኣብ ናይ ባዕሉ ማሕተም ቤት ተሓትመ።
ቮልቴር ብቓላት ሞተ፡ “ሕጂ ናብ ሲኦል እድርበ ኣሎኹ።” እቲ ዓብዪ ኣምላኽ ድሕሪ ግዜ መጽሓፍ ቅዱሳት ኣብ ናይ ቮልቴር ማሕተም ቤት ከም ዚሕተማ ገበረ።
ዘይጠፍእ ሓቂ መጽሓፍ ቅዱስ
ዅሎም እቶም ንመጽሓፍ ቅዱስ ዚጻረሩ ዝተጻሕፉ መጻሕፍቲ እንተ ተደሪቦም፡ ካብ ኣይፈል ታወር ዝበዝሐ ቁመት ኪህልዎም እዩ። ድሕሪኡ መጽሓፍ ቅዱስ ኣብ ጥቓኦም ኣንብር! ንሱ እቲ ዚስዕርን ንዅሎም ጸላእቱ ዚሓልፍን እዩ። ዝኾነ ይኹን ውጽኢት ሳይንስ፡ ስነ-ጥንቲ ይኹን ፊዚክስ ወይ ጂኦሎጂ፡ ንመጽሓፍ ቅዱስ ኣይጻረርን። ካልእ ኪኸውን ይኽእል ድዩ? እቲ ንዅሉ ዩኒቨርስን ንዅሉ ፍልጠትን ዝፈጠረ ባዕሉ ንርእሱ ኺጻረር ድዩ?
መጽሓፍ ቅዱስ ምሉእ እዩ። ንጹህ ወርቂ ኣይቀብእን፡ ንሩቢ ድማ ኣይቀብእን። ስለዚ ንመጽሓፍ ቅዱስ ዜመሓይሽ ነገር የለን—ንጸሓይ ንምርኣይ መብራህቲ ምውላዕ ኣየድልየካን እዩ።
ጸሓይ እውን ጸሓይ ምዃና ከተረጋግጽ ኣየድልያንን እዩ፡ ባዕላ እተረጋገጸት እያ። ከምኡ እዩ እውን መጽሓፍ ቅዱስ። ማሕተም ኣምላኽ ይጸውር።
ህጹጽ ምዕዶ
መጽሓፍ ቅዱስ ንዓኻ ሕጂ ምስ ጐይታ የሱስ ክርስቶስ ክትራኸብ ብህጹጽ ይምዕደካ። እንተ ዘይኮነስ፡ ኣብ ፍርዲ ምስኡ ክትራኸብ ኣሎካ፡ ኣብኡ ድማ ድሕሪ ሕጂ ጸጋ ኣይትረክብን ኢኻ፡ ከመይሲ፡
“ንሰብ ሓንሳብ ኪመውት ተመዲቡሉ ኣሎ፡ ድሕሪኡ ግና ፍርዲ” (እብራውያን 9:27)።
ብግዜኡ ወስን! ንጐይታ የሱስ ክርስቶስ ከም ፈራዲኻ ምስ ምምላቕካ ዝኾነ ይኹን መገዲ የለን፡ ሕጂ ከም መድሓኒኻ እንተ ዘይተቐቢልካዮ።
