ቅርብ እዋን ንበዓልቲ ቤተይ፡ «ምስ ዓባይ ኣደሓጎ ክነብር ከም ዝጀመርኩ ክኣምን ኣይከኣልኩን!» በልኩዋ። እግዚኣብሔር ቅርብ እዋን ንጓል ወድናን ንበዓል ቤታን ወዲ ብምሃብ ባሪኽዎም፣ ንሕና ድማ ዓበይቲ ኣቦሓጎን ኣደሓጎን ኮይንና። ሕጂ ምስቶም ዓሰርተ ሓደ ደቂ ደቅና፣ ንእግዚኣብሔር ክንጽልየሎምን ክንጸልዎምን ዝግብኣና ካልእ ወለዶ ኣሎና።
ኣቦሓጎን ኣደሓጎን ምዃን ዘደንቕ ተመክሮ እዩ! ሓደ ሰብ፡ «ደቂ ደቅን ምህላው ክንድዚ ዘሐጉስ እንተዝፈልጥ፣ ቅድሚ ሕጂ ምገበርኩዎም ነይረ» በለ። ብሓዘን ብዙሓት ኣቦሓጎታትን ኣደሓጎታትን ምስ ደቂ ደቆም ዘለዎም ርክብ ክሕጎሱሉ ኣይከኣሉን። በዚ ድማ ንህይወቶም ንምህናጽ ዝሕግዝ ዕድል ይስሕቱ።
ኣነን በዓልቲ ቤተይን ነፍስወከፍና ካብ ሸሞንተ ቈልዑ ዝነኣስና ኢና። ኣቦሓጎታትን ኣደሓጎታትን ቅድሚ ምውላድና ወይ ድሕሪኡ ብቕጽበት ስለ ዝሞቱ፣ ንሓባሮም ክንሕጎሰሉ ኣይከኣልናን። ብሓቂ ሓደ ዘደንቕ ክፋል ምዕባይ ስኢንና።
ክዛረብ ከለኹ፣ ክንደይ ወለዲ፣ ኣቦሓጎታትን ኣደሓጎታትን፣ ከምኡ’ውን ዓበይቲ ኣቦሓጎታትን ኣደሓጎታትን ከም ዝተረኽቡ እሓትት። ድሕሪኡ ድማ ገለ ዓበይቲ ዓበይቲ ኣቦሓጎታትን ኣደሓጎታትን እንተተረኺቦም እሓትት። ነታ ንመጀመርታ ዝመለሰት ሰብ ክርስዕ ኣይክእልን። ንሳ ኣዝያ ኣረጊት ነበረት፣ ከምኡ’ውን ሓፋር። ኣነ ብዛዕባኣ ብዙሕ ምስ ተዛረብኩ፣ ንሳ ድማ፡ «ግን ሓደ ጥራይ እዩ ዘሎኒ» ኢላ መለሰት። ኣነ ድማ፡ «ንዓባይ ዓባይ ኣደሓጎ ምዃን እዚ ጥራይ እዩ ዝወስድ!» በልኩዋ። ከመይ ዝበለ በረኸት!
ዘተባብዑ ቃላት
ብዛዕባ ኣቦሓጎን ኣደሓጎን ዝምልከት ኣገዳሲ ምኽሪ ዝህቡ ብዙሓት ቅዱሳት ጽሑፋት ኣለዉ። ዘዳግም 6:2 ንእግዚኣብሔር ምእዛዝና ኣብ ደቂ ደቅና ከመይ ከም ዝጸልው የጕልሕ። ኣብ መዝሙር 71:18፣ ዳዊት ከምዚ ኢሉ ጸሓፈ፡ «ኣነ ምስ ኣረግኩን ጸጕረይ ምስ ጻዕደወን፣ ኣቱም ኣምላኽ፣ ንሓይልኹም ንዚ ወለዶ፣ ንስልጣንኩም ከኣ ንኹሎም እቶም ዚመጹ ምእንቲ ኽነግር፣ ኣይትግደፉኒ።» ንሓይሊ ኣምላኽ ንደቁን ደቂ ደቁን ውርሲ ክገድፍ ደለየ። ኣብ መዝሙር 78:3-6 ኣሳፍ ብዛዕባ ኣርባዕተ እግዚኣብሔር ዝፈርሁ ወለዶታት ምዕባይ ጸሓፈ። መዝሙር 128:6 ንደቂ ደቅና ምርኣይ ካብ እግዚኣብሔር ዝመጸ በረኸት ምዃኑ ይገልጽ። ኣብ ምሳሌ 17:6 ሰሎሞን ድማ፡ «ደቂ ደቅን ኣኽሊል ኣረገውቲ እዮም» ኢሉ ጸሓፈ። ኣምላኽ ብ12 ደቂ ደቅና «ኣኽሊል» ገይሩና። ንዓኻስ ክንደይ ሂቡካ?
ኣገደስቲ ጽልዋታት
ቲቶስ 2 ንደቂ ደቅና ክንጸልወሎም እንኽእል ኣርባዕተ መገድታት የጕልሕ።
መጀመርታ፣ ኣብነታት ክንከውን ንኽእል ኢና።
«ኣረገውቲ ሰብኡት» ከምኡ’ውን «ኣረገውቲ ኣንስቲ» ንንኣሽቱ ወለዶታት ብ«ርእስኻ ኣብነት ሰናይ ግብሪ ጌርካ ብምርኣይ» ክጸልዉ ከም ዝኽእሉ ይገልጽ (2:2-7)። ንሳቶም መንገዲ ምሕባር ጥራይ ዘይኮነስ፣ ምግላጽ እውን ኣገዳሲ እዩ።
ካልኣይ፣ መምህራን ክንከውን ንኽእል ኢና።
ኣብነትና ኣገዳሲ ክኸውን ከሎ፣ ቃላትና እውን ኣገደስቲ እዮም። ኣረገውቲ ኣንስቲ «መምህራን ሰናይ ነገራት፣ ንንኣሽቱ ኣንስቲ ምእንቲ ክምህራ» ክኾና ኣለወን። ኣረገውቲ ሰብኡት ድማ ንንኣሽቱ ሰብኡት «ምስትንፋስ» ክገብሩ ኣለዎም «ምስትንፋስ» ክኾኑ (2:3-6)። ቃላትናን ኣብነትናን ንደቂ ደቅና ክሕግዙ ይኽእሉ እዮም።
ሳልሳይ፣ ኣተባብዕቲ ክንከውን ንኽእል ኢና።
ቲቶስ 2:1 «ንጥዑይ ትምህርቲ ዝኸውን ነገራት ክንዛረብ» ይነግረና። ብተመክሮ ንህይወትና ምህናጽ ዋጋ ምስ ተማህርና፣ ሕጂ ንደቂ ደቅና ንሕና ዝገበርናዮ ስሕተታት ከይገበሩ ክምሃሩ ክንሕግዞም ንኽእል ኢና። ካብቶም ቅድሜና ዝኸዱ ምምሃር ዘተባብዕ እዩ። መንእሰያት ክረኽብዎ ዝኽእሉ ኩሉ ምትብባዕ የድልዮም። ንሕና ኣብኡ ስለ ዝነበርናን ስለ ዝገበርናዮን፣ ዝተኻፈልናዮ ጥበብን ተመክሮን ክሕግዞም ይኽእል እዩ።
ኣብ መወዳእታ፣ 1 ተሰሎንቄ ንምልማን ይዕድመና።
ብዙሓት ክንገብሮም ዘይንኽእል ነገራት ክህልዉ ይኽእሉ እዮም፣ ግን ሓደ ኩላትና ክንገብሮ እንኽእል ነገር ኣሎ፣ ንሱ ድማ «ከየቋረጽና ምጽላይ» እዩ (1 ተሰሎንቄ 5:17)። ዕድመን ኣካላዊ ገደባትን ንደቂ ደቅና ንምጽላይ ዘሎና ዓቕሚ ከዕንቅፉ የብሎምን። ብስልኪ፣ ብደብዳበ፣ ብካርድ ወይ ብኢመይል ምስኦም ክንራኸብ ከለና፣ ንሳቶም ከም እንጽልየሎም ክንነግሮም ኣለና። ከምኡ’ውን ንፍሉያት ሕቶታት ጸሎት ክንሓትቶም ኣለና። ንህይወት ደቂ ደቅና ካብ ምጽላይ ንላዕሊ ዝበለጸ ጽልዋ ዝገብር ካልእ መንገድ የለን።
ንደቂ ደቅና እንገብሮ ኩሉ ነገር ኣብ ዘለኣለማዊ ህይወት ዝግበር ወፍሪ እዩ። ንሳቶም ንዓና ንሓጺር እዋን ጥራይ እዮም ዘለዎም። ንህይወቶም ንእግዚኣብሔር ንምጽልዋ ዕድል ኣይትሕለፉ። ኩሉ ወዲ ወይ ጓል ወዲ ጣዕሚ ዘለዎ ትዝታታት እግዚኣብሔር ዝፈርሁ ኣቦሓጎታትን ኣደሓጎታትን የድልዮም። ብጸጋ ኣምላኽ፣ ንኣቦሓጎን ኣደሓጎን ምዃንና ዓብዪ ክንገብሮ ንኽእል ኢና!
