እቲ ንቐዳማይ መጽሓፍ ቅዱስ ብርማ ዝሓለዎ ኣዝዩ ድርኩኽን ዘይጥዑምን መትራስ

ንሱ መትራስ ጥራይ ነበረ፡ ኣዝዩ ድርኩኽን ዘይጥዑምን መትራስ። እቲ ሓላዊ ቤት ማእሰርቲ ስለ ዘይደለዮ ኣዝዩ ድርኩኽ ነበረ። ካልኦት እሱራት እውን ክሰርቕዎ ስለ ዘይደለዩ ኣዝዩ ዘይጥዑም ነበረ። ግናኸ ናይ ኣቶ ጁድሰን መትራስ ነበረ—እቲ እንኮ ዝነበሮ መትራስ። ኣቶ ጁድሰን ኣብ ብርማ ኣብ ቤት ማእሰርቲ ነበረ። ንሱን ሰበይቱን ኣብኡ ሚስዮናውያን ነበሩ። ንሱ ድማ ቅድሚ 150 ዓመታት ንክርስቶስ ኢሉ ይሳቐ ነበረ።

መትራስ እቲ ሚስዮናዊ

“ንእቲ ኣረጊት መትራስ ስለምንታይ ከምኡ ጌርካ ትከናኸኖ?” እቶም ካልኦት እሱራት ሓተቱ። “ሰበይትኻ ካብኡ ዝሓሸ ክትሰርሕ ኣይትኽእልንዶ?” “ምናልባት ትኽእል ትኸውን” እቲ ሚስዮናዊ መለሰ። “ግናኸ ንሳ መትራስ ክህልወኒ ትደሊ። እቲ መሬት ኣዝዩ ድርኩኽን ርኹስን እዩ፤ ንሳ ርእሰይ ከዕርፈሉ መትራስ ክህልወኒ ትደሊ።” ንኣቶ ጁድሰን፡ መትራሱ ኣዝዩ ክቡር ነበረ። ክስረቕ ኣይግባእን ነበረ፡ ከመይሲ ኣብ ውሽጡ ዝተሰፍየ መዝገብ ነበረ።

እቲ ስውር መዝገብ

ኣቶ ጁድሰን ንብዙሕ ዓመታት መጽሓፍ ቅዱስ ናብ ቋንቋ ብርማ ንምትርጓም ኣዝዩ ጸዓረ። ግናኸ እቶም ህዝቢ ንኣምላኽን ንኣቶ ጁድሰንን ይጸልኡ ነበሩ፡ ናብ ቤት ማእሰርቲ ድማ ኣእተውዎ። ንቓል ኣምላኽ እውን ይጸልኡ ነበሩ፡ እንተ ረኺብዎ ድማ ከንድድዎ ነበሩ። ግናኸ ትርጉም መጽሓፍ ቅዱስ ናይ ኣቶ ጁድሰን ኣብዚ ድርኩኽ መትራስ ተሓቢኡ ነበረ፡ እቲ መትራስ ድማ ንኣዋርሕ ምስ ኣቶ ጁድሰን ኣብ ቤት ማእሰርቲ ጸንሐ። ሓደ መዓልቲ ግና ኣቶ ጁድሰን ናብ ካልእ ቤት ማእሰርቲ ተሰጋገረ፡ እቶም ሓለውቲ ድማ ነቲ መትራስ ወሰድዎ።

እቲ ሓደገኛ ጉዕዞ ናይቲ መትራስ

ኣቶ ጁድሰን ናብ ካልእ ቤት ማእሰርቲ ምስ ተሰጋገረ፡ እቶም ሓለውቲ መትራሱ ናብ ደገ ደርበይዎ። እቶም ወተሃደራት ረገጽዎ እሞ ረገጽዎ፡ እቶም ኣሕዋስ ድማ ገፍዕዎ። ግናኸ ኣምላኽ ይከናኸኖ ነበረ።

ሓደ መዓልቲ ኣብቲ ደገ፡ ሓደ ክርስትያን ብርማዊ ይዘውር ነበረ። ልቡ ሓዚኑ ነበረ። ንፍቑር ዓርኩ፡ ኣዶኒራም ጁድሰን፡ ወሲዶምዎ ነበሩ። ምናልባት ዳግማይ ኣይርእዮን ይኸውን። ሽዑ ድማ ነቲ መትራስ ረኣዮ። ናይ ኣቶ ጁድሰን መትራስ ነበረ! ብጥንቃቐ ኣልዒልዎ ድማ ንወይዘሮ ጁድሰን ሃባ።

ክቡር ምርካብ

ኣን ጁድሰን ነቲ መትራስ ምስ ተቐበለት ክንደይ ዝኣክል ምስጋና ነበራ። ከምቲ ዓቢ መዝገብ ዝረኸበ ሰብ ተሓጎሰት።

ነቲ መትራስ ቀደደቶ—ኣብ ውሽጡ ብደሓን ዝነበረ፡ ቃል ኣምላኽ ንህዝቢ ብርማ ነበረ። ዳግማይ ምትእኽኻብን ውርሻን

ብዙሕ ግዜ ጸኒሑ፡ ኣቶ ጁድሰን ካብ ቤት ማእሰርቲ ተፈትሐ። ናብ ገዛ ምስ ኣተወ፡ ኣን “ኣብቲ ጠረጴዛ እቲኣ ርአ” በለት።

ኣቶ ጁድሰን ናብቲ ጠረጴዛ ቀሪቡ፡ ኣብኡ ድማ ክቡራት ወረቓቕቱ—ቃል ኣምላኽ—ረኣየ። እቲ ድርኩኽ፡ ድርኩኽ፡ ኣረጊት መትራስ ምስ ቃል ኣምላኽ ብደሓን ኣብ ውሽጡ ተሓቢኡ ዝነበረ፡ ድሒኑ ነበረ።

ኣቶ ጁድሰን ንጐይታ የሱስ ብምሉእ ልቡ ይፈትዎ ነበረ። ንህዝቢ ብርማ፡ ንሓራዪ ዘይሰምዑ፡ ይፈትዎም ነበረ። እዞም ህዝቢ መልእኽቲ ፍቕሪ ኣምላኽ ክቕበሉ ኣዝዩ ይጓሂ ነበረ፡ ከም ጳውሎስን ብጾቱን ድማ ንእኡ ክሳቐ ድሉው ነበረ። እንተ ደኣ ኣድላዪ ኮይኑ፡ ኣብቲ ጻዕሪ እውን ክመውት ድሉው ነበረ።

ናይ ምምስካር ጻውዒት

ንጐይታ የሱስ ትፈትዎዶ? ንሱ ሓራይኻ ድዩ? ሽዑ ንኻልኦት ብዛዕባኡ ንገር።