(1 ጢሞቴዎስ 3:16)
ኣብ ብሉይ ኪዳን ብዛዕባ ቃል “ኣምላኽነት” ብዙሕ ኣይተጠቕሰን፣ እቶም ብዛዕባ ኣምላኽነት ዚዛረቡ ቝሩብ ጥቕስታት ግና ኣምላኽ ብኣታቶም ባህ ከም ዚብሎ የርእዩ። ካብቶም እቲ ቃል ዚርከበሎም ሰለስተ ወይ ኣርባዕተ ቅዱሳት ጽሑፋት፡ እቲ ቐዳማይ፡ “ግናኸ እግዚኣብሄር ንጻድቕ ንርእሱ ኸም ዝፈልዮ ፍለጥ” (መዝሙር 4:3) ይብል። ዳዊት ብግልጺ ኸም ዝሓሰበ፡ ብግዜኡ ጻድቃን ሰባት ውሑዳት ነበሩ፣ ከመይሲ፡ “ኣቱም እግዚኣብሄር፡ ጻድቕ ሰብ ጠፊኡ እዩ እሞ፡ ምሓረኒ” (መዝሙር 12:1) ኢሉ ጸሓፈ። ባህርያት ጻድቃን ኣብ ከም መዝሙር 1ን 16ን ዝኣመሰሉ ቅዱሳት ጽሑፋት ብንጹር ተገሊጾም ኣለዉ፣ ከመይሲ እግዚኣብሄር የሱስ ብውልቁ ባህርያት ጻድቃን ብፍጹምነት የቕርብ። ብግዜ ብሉይ ኪዳን፡ እቶም ጻድቃን ኣብ ትሕቲ ዓይኒ ኣምላኽ ኪነብሩ ይደልዩ ነበሩ፣ ከምቲ ኣምላኽ ብምሕረቱ ዝሃቦም ምግላጽ ድማ ይሕጎዩ ነበሩ፣ ንፍቓድ ኣምላኽ ድማ ብብርሃን ቃሉ ኺመላለሱ ይደልዩ ነበሩ። ኣብቲ ናይ 1 ጢሞቴዎስ መኽፈቲ ፍቕዲ፡ ንሕና ምልክታት ኣምላኽነት ኣብ ቅዱሳን ኣምላኽ ሎሚ ኣለና። ንጢሞቴዎስ ኣብ ኤፌሶን ኪጸንሕ ከም ዝሓተቶ ብምዝካር፡ “ገሊኦም ካልእ ትምህርቲ ኸይመሃሩ ኺእዝዞም”፡ ሃዋርያ ጳውሎስ ኣብ “መወዳእታ ትእዛዝ” ባህርያት ናይ ሓቂ ኣምላኽነት ይገልጽ።
እዞም ባህርያት እዚኦም፡ “ፍቕሪ ኻብ ንጹህ ልቢ፡ ጽቡቕ ሕልና፡ ከምኡውን ቅንዕቲ እምነት” እዮም። ምቕባል ትምህርቲ ክርስትና፡ ብሓይሊ መንፈስ ቅዱስ፡ ኣብ ህይወት እቶም ዚኣምኑ ሓቀኛ ኣምላኽነት ኬምጽእ እዩ፣ እቶም ካልኦት ትምህርትታት ግና፡ እቲ ሃዋርያ ዚጥንቀቐሎም፡ ንክርስትያናዊ እምነት ጥራይ ዘይኮነስ፡ ንባህርያት ኣምላኽነት ኣብ ግብራዊ ህይወት እቶም ዚቕበልዎም ኬጥፍኡ እዮም። ኣምላኽነት ወይ ቅድስና፡ ኣብ ሃይማኖታት ኣህዛብ ዓለም ወይ ኣብቲ ህይወት ዘይብሉ ምእማን ክርስትና ኽርከብ ኣይከኣልን እዩ፡ እኳ ደኣስ ናይ ቅድስና ስም እኳ እንተሃለዎ።
ሓቀኛ ኣምላኽነት ኣብ “ቤት ኣምላኽ፡ እታ ማሕበር ህያው ኣምላኽ፡ ዓንዲን መሰረትን ሓቂ” (1 ጢሞቴዎስ 3:15) ይርከብ። ኣምላኽ ኣብ ቤት ይነብር፡ እዚ ቤት እዚ ድማ ካብቶም ብስም ወዱ ዚኣምኑ፡ ካብ ኣህዛብ ዓለም እተጸውዑ፡ ዓንዲ ዀይኖም ምስክርነት ኣምላኽ ብህያው ፊደላት ዚጽሓፈሎም፡ ከምኡውን ንሓቂ ኣብ ህይወት ኣምላኽነት ዚድግፍ መሰረት እዩ። ንሰብ ዓለም፡ ኣምላኽነት ምሉእ ምስጢር እዩ። ንክርስትያን ኣብ ንግዲ ህይወት ይረኽቦ፡ ንግዲ ምስ ተወድአ ግና እቲ ክርስትያን ካብኡ ብፍጹም ኣብ ካልእ ዓለም ይነብር። እቲ ክርስትያን ኣብ ነገራት ዓለም ባህታኡ ኣይደልን እዩ፣ ከምኡውን ንሱ ትምኒት ናይ ተፈጥሮኣዊ ሰብ የብሉን። እቲ ጻድቕ ሰብ ህይወቱ ዚረኽበሉን ባህታኡ ዚረኽበሉን ነገራት፡ ንሰብ እዚ ዘመን እዚ ብፍጹም የደናግሮ።
እቶም ጻድቃን ኣብ ኣህዛብ ዓለምን ኣብ ክርስትናን ኣብ ዳሕሮት መዓልታት ዚበዝሕ ዘሎ ዓመጽን ምብልሻውን ሓሶትን ጥራይ ኣይነጽጉን እዮም፣ ንኹሉ እቲ ተፈጥሮኣዊ ሰብ ዝበለጸ ዚብሎ፡ ሃይማኖቱ፡ ፍልስፍናኡ፡ ባህሉ ድማ ይነጽጉ። ብተወሳኺ፡ እቶም ጻድቃን ንኣምላኽነቶም ኣብ ኢድ እቶም “ናብቲ ሓደ ዓይነት ምብልሻው” ከምኦም ዘይምኻዶም ዜገርሞም፡ ከምኡውን ብኣታቶም ክፉእ ዚዛረቡ ሰባት ኪሳቐዩ ድሉዋት እዮም።
“ኣምላኽ ብስጋ ተገሊጹ”
እቲ ቐዳማይ ዓቢ መሰረታዊ ሓቂ ናይ ምስጢር ኣምላኽነት፡ ኣምላኽ፡ ብስጋ የሱስ፡ ሰብ ምዃኑ፡ ከምኡውን ብሰብነት ኣምላኽ ብባህሪ ፍቕሩ፡ ብባህሪኡን ምኽሩን ጸጋ ንበረኸት ሰባት ምግላጹ እዩ። እዚ ኣብ መገዲ ኣምላኽ ክንደይ ዘደንቕ ምፍልላይ እዩ ነይሩ፣ የሱስ ግና ምስ ምስክርነት ኣቦኡ ናብ ህዝቡ እስራኤል ምስ ቀረበ፡ ንሳቶም ነጺጎምዎ። መራሕቲ እስራኤል ኣዝዮም ሃይማኖተኛታት ሰባት ነበሩ፡ ብተፈጥሮኦም ድማ ብልህታት ነበሩ፡ ግናኸ ንየሱስ ብምርሓሞም ዓበይቲ ምስጢራት ልቢ ኣምላኽን ምኽሩን ካብኦም ተሰዊሩ ነበረ። ገና ግና ንየሱስ እተቐበሉ ነበሩ፡ ንኣታቶም ድማ እዞም ዓበይቲ ምስጢራት ተገሊጾምሎም፡ ከምቲ እግዚኣብሄር ዝበሎ፡ “ኣቱም ኣቦ፡ ጐይታ ሰማይን ምድርን፡ እዚ ነገር እዚ ኻብ ጥበበኛታትን ለባማትን ስለ ዝሰወርካዮ፡ ንሕጻናት ድማ ስለ ዝገለጽካዮ፡ ኤመስግነካ ኣሎኹ።” እቶም ደቀ መዛሙርቲ ኣብ ቅድሚ ዓበይትን ጥበበኛታትን እዛ ዓለም እዚኣ ሕጻናት ጥራይ ነበሩ፡ ግናኸ ምስጢር ኣምላኽ ብስጋ ተገሊጹ ነበሮም።
ብወዲ ኣምላኽ ብመለኮታዊ ክብሩን ብፍጹምነት ሰብነቱን ምምላእ፡ ህይወት እቲ ምእመን ብፍጹም ይቕይሮ። ሃዋርያ ዮሃንስ፡ ኣብ ወንጌሉ፡ ብዛዕባ እቲ ስጋ ዝኾነ ቃል ኪጽሕፍ ከሎ፡ “ክብሩ ኸም ናይ ሓደ ወዲ ኻብ ኣቦኡ ርኢና” ይብል፡ ብወዲ ስጋ ምምላእ ድማ ህይወት ዮሃንስን ህይወት ብጾቱን ለዊጥዎ። እቲ ናይ እስራኤል መራሕቲ፡ ከምቲ ኣብ ግብሪ ሃዋርያት 4 ተመዝጊቡ ዘሎ፡ ትብዓት ጴጥሮስን ዮሃንስን “ዘይተማህሩን ዘይተምህሩን ሰባት ምዃኖም” ምስ ረኣዩ፡ ተገሪሞም፣ “ምስ የሱስ ከም ዝነበሩ ድማ ፈለጡ።” ምስ የሱስ ከም ዝነበሩ እኳ እንተፈለጡ፡ መራሕቲ እስራኤል ተገሪሞም ነበሩ፡ ከመይሲ ንትብዓቶም ኣብ ምስክርነት ዝሃቦም ሓይሊ፡ ጐይታኦም ብስጋ እተገለጸ ኣምላኽ ምዃኑ ኣይፈልጡን ነበሩ።
ንሳውል ዘጠርሴስ ክንደይ ዘደንቕ ምግላጽ እዩ ነይሩ፡ ንመን ከም ዚሰጉ ኸም ዝፈለጥ ምስ ተገንዘበ፣ ክብሪ እግዚኣብሄር የሱስ ኣብ ህይወቱ ክንደይ ዓቢ ጽልዋ እዩ ነይርዎ፣ ንቀደም ብጾቱ ድማ እቲ ምስጢር ኩሉ ክንደይ ዓቢ እዩ ነይርዎ፡ እቲ ዓቢ ሰጓጊ ናብቲ ስሙ ኻብ ምድሪ ኬጥፍእ ዝደለዮ ዝተወፈየ ሰዓብን ኣገልጋልን ምስ ተለወጠ ምስ ረኣዩ።
“ብመንፈስ ጸዲቑ”
ዮሃንስ፡ ኣብ ቀዳማይ መልእኽቱ፡ ብዛዕባ “የሱስ ክርስቶስ ጻድቕ” ይጽሕፍ፣ እዚ ባህሪ እዚ ድማ ንእግዚኣብሄር ይምልከት፡ ኣብ ምድሪ ይርከብ፡ ወይ ኣብ ሰማይ ከም ዓቃቢና ይቕመጥ። ጳውሎስ፡ ኣብ ቅዱስ ጽሑፍና፡ ንእግዚኣብሄር ከም ሰብ ኣብዛ ዓለም እዚኣ ዚሓልፍ፡ ፍቓድ ኣምላኽ ከም ኣቕሓ መንፈስ ቅዱስ ዚገብር፡ ምሉእ ህይወቱን ዕላማኡን “ብመንፈስ” ኰይኑ ይርእዮ። እግዚኣብሄር የሱስ መለኮታዊ ሰብ እኳ እንተነበረ፡ ብውልቁ ኣይገበረን፡ ከምቲ ኣብ ዮሃንስ 5:19 ዝበሎ፡ “ወዲ ኻብ ርእሱ ገለ ኺገብር ኣይክእልን እዩ።”
ከም ወዲ፡ ብሰንኪ ኣገባብ መለኮታዊ ባህሪኡ፡ ህላዌኡ፡ ከምኡውን ምስ ኣቦ ዘለዎ ርክብ፡ ብዘይ ኣቦ ኺገብር ኣይከኣልን እዩ ነይሩ። ከም ሰብ ድማ፡ ካብቲ ኣብኡ ዝነበረ መንፈስ ቅዱስ ብዘይ ምፍላይ ኪገብር ኣይከኣልን እዩ ነይሩ። ብኹሉ ቃላቱን ተግባራቱን ጸዲቑ ነበረ፡ ከመይሲ ኩሉ ብዘይካ “ብመንፈስ” ኣይነበረን።
ኣብ ሉቃስ 3፡ “መንፈስ ቅዱስ ድማ ብኣካል ከም ርግቢ” ኣብ የሱስ ከም ዝወረደ ተጻሒፉ ኣሎ፡ ኣብ ቀዳማይ ፍቕዲ ናይቲ ቐጺሉ ዘሎ ምዕራፍ ድማ፡ “የሱስ ድማ ብመንፈስ ቅዱስ ምሉእ ኰይኑ ኻብ ዮርዳኖስ ተመልሰ፡ ብመንፈስ ድማ ናብ በረኻ ተመርሐ።” ኣብቲ ሓደ ምዕራፍ ቝሩብ ፍቕድታት ድሕሪኡ፡ “የሱስ ድማ ብሓይሊ መንፈስ ናብ ገሊላ ተመልሰ” ኢልና ነንብብ። ድሕሪኡ ኣብቶም ዚቕጽሉ ፍቕድታት፡ ካብ ኢሳይያስ ዘንበቦ ተመዝጊቡ ኣሎ፡ “መንፈስ እግዚኣብሄር ኣብ ልዕለይ እዩ፡ ንድኻታት ወንጌል ኪሰብኽ ስለ ዝቐብኣኒ… ንዝተሰብሩ ሓርነት ኪህብ።” ካብዚኣቶምን ካልኦት ቅዱሳት ጽሑፋትን፡ ምሉእ ህይወትን ዕላማን የሱስ “ብመንፈስ” ክንደይ ምሉእ ከም ዝነበረ ንመሃር።
ጴጥሮስ፡ ኣብ ግብሪ ሃዋርያት 3ን ኣብ ቀዳማይ መልእኽቱን፡ ንእግዚኣብሄር ከም “ጻድቕ” ይዛረብ፣ እስጢፋኖስን ጳውሎስን ድማ ንየሱስ ከም “ጻድቕ” ኣብ ግብሪ ሃዋርያት ይዛረቡ። መንፈስ ኣምላኽ፡ ኣብ ኩሉ ቅዱሳት ጽሑፋት፡ ባህሪ የሱስ ከም ጻድቕ የረጋግጽ። ብምእማን ብሞትን ትንሳኤን እግዚኣብሄር የሱስ፡ “ብክርስቶስ ጸዲቕና”፣ ካብ ኩሉ ክሲ በደል ኣብቲ ንሓጢኣትና ዝሞተ ሓራ ወጺእና። ኣብ የሱስ ግና ፍጹምነት ጥራይ ነበረ። ሰባት ከም ገበነኛ ገይሮምዎ፡ ግናኸ ባህሪኡ ብመንፈስ ኣምላኽ ተረጋጊጹ፡ ከመይሲ ኣብ ሞት እኳ ብዘለኣለማዊ መንፈስ “ርእሱ ብዘይ ነቐፋ ንኣምላኽ ኣቕረበ” (እብራውያን 9:14)።
“ብመላእኽቲ ተራእዩ”
ኣምላኽ ብባህሪኡ ኣብ ዘይበጽሕ ብርሃን ይነብር፡ ንመን’ውን ሰብ ኣይረኣዮን፡ ወይ ኪርእዮ ኣይክእልን እዩ፣ ግናኸ ኣብ መንጎ ህዝቡ እስራኤል ምስ ነበረ፡ ኣብ ጸልማት ነበረ። ኢሳይያስ፡ ብራእይ፡ ንእግዚኣብሄር ኣብ ዝፋኑ ተቐሚጡ ምስ ረኣዮ፡ እቶም ዓበይቲ ሱራፌል ኣብ ቅድሚኡ ገጾም ከደኑ። መላእኽቲ ንእግዚኣብሄር ኣብቲ ናይ ብሉይ ኪዳን መግለጺታት ኣምላኽ ከም ዝረኣይዎ ፍሉጥ እዩ፡ ግናኸ ብስጋ፡ ሓቀኛ ሰብ ኰይኑ ምራእዮም፡ ብግርምቲ መልኦም ኪኸውን ኣለዎ። [መግለጺ ኣርታዒ፡ ቲኦፋኒ ግዝያዊ፡ ርኡይ ምግላጽ ኣምላኽ እዩ፡ ከምቲ እግዚኣብሄር ንኣብርሃም ዝተራእዮ (ዘፍጥረት 12, 17, 18)፡ ምስ ያእቆብ ዝተቓለሰ (ዘፍጥረት 32)፡ ከምኡውን ንሰሎሞን ዝተራእዮ (1 ነገስት 3, 9)፡ ወዘተ።]
መላእኽቲ ንሕጻን ቤት-ልሄም፡ ኣብ ግብሪ ዝተወልደ፡ ኣብ መብልዕ እንስሳ ዝተቐመጠ፡ ብኸመይ ዘደንቕ ነገር ርእዮምዎ ኪኾኑ ኣለዎም! ገና ግና ንሳቶም ንጓሶት ምምጽኡ ኺነግሩን ምምጽኡ ብምስጋና ንኣምላኽ ኬብዕሉን ፍሉይ መሰል ነበሮም።
መላእኽቲ ኣብ በረኻ፡ ብሰይጣን ድሕሪ ምፍታኑ፡ ጥራይ ኣይረኣይዎን፡ ግናኸ ኬገልግልዎ ተፈቒዱሎም ነበረ። እንደገና፡ ኣብ ጌተሴማኒ፡ መልኣኽ ካብ ሰማይ ንምጥንኻሩ መጸ። መሰሎም ዓቢ እኳ እንተነበረ፡ መላእኽቲ ብቅዱስ ግርምቲ ናይቲ ምስጢር ኩሉ ተመሊኦም ኪኾኑ ኣለዎም። ወዲ ኣምላኽ ተሰቒሉን ተቐቲሉን ምራእዮም ድማ ክንደይ ዓቢ ግርምቲ ኪኸውን ኣለዎ! ንሓያል ፈጣሪ፡ ንምድሓን ዝመጸ፡ ከምኡ ዚገብር ፍጥረት ክንደይ ትዕቢትን ዕሽነትን ኪኸውን ኣለዎ! እዚ ኩሉ እንታይ ሓሳባት ኪኸውን ኣለዎም?
እዚ ብሓቂ ቅዱስ ምስጢር እዩ ነይሩ፡ ሃዋርያ ጴጥሮስ ድማ ብዛዕባ እቶም ነብያት ንጽሑፋቶም እናመርመሩ ምስጢር ስቓይ ክርስቶስን እቲ ዚስዕብ ክብሪን ኪረኽቡ ኸለዉ ኺጽሕፍ ከሎ፡ “እዚ ነገር እዚ መላእኽቲ ኺርእይዎ ይደልዩ” ይብል። መላእኽቲ ነቲ ዜሐጕስ ዜና፡ “ኣብዚ የልቦን፡ ከምቲ ዝበሎ ተንሲኡ እዩ። ንዑ፡ እቲ እግዚኣብሄር ዝደቀሰሉ ቦታ ርኣዩ” ኺነግሩ ክንደይ ተሓጒሶም ኪኾኑ ኣለዎም።
“ንኣህዛብ ተሰብከ”
እግዚኣብሄር የሱስ ኣብ ምድሪ ንሳምራውያን እኳ እንተዛረበ፡ ንኣጋንንቲ ዝሓዘት ጓል ሲሮፊኒቃዊት ሰበይቲ እኳ እንተፈወሰ፡ ከምኡውን ንሰማዕቱ ኣብ ኣኼባ ናይ ናዝሬት ብዛዕባ መለኮታዊ በረኸት ብነብያት ንመበለት ሳረፕታን ንናእማን ሶርያዊን ዝመጸቶም እኳ እንተዘከረ፡ ስብከቱን ኣገልግሎቱን ኣብ ውሽጢ ወሰናት ምድሪ እስራኤል ነበረ። ብእስራኤል ምፍንፉሑ፡ ንምስባኽ ጸጋ ኣምላኽ ንኣህዛብ፡ ከም ዘለኣለማዊ ምኽሩ፡ ማዕጾ ከፈተ።
ስለዚ፡ ብትንሳኤ፡ እግዚኣብሄር ንዓሰርተ ሓደ፡ “ናብ ኩሉ ዓለም ኪዱ፡ ንኹሉ ፍጥረት ወንጌል ስበኹ” ኢሉ ኣዘዞም። እቲ ቃል ስጋ ምስ ኾነ፡ እቲ ብዛዕባኡ ዝነበረ ስብከት ኣብ ህዝቢ እስራኤል ጥራይ ኪሕጸር ኣይከኣለን፡ እቲ ሃዋርያ ንኣህዛብ፡ “ንኣይሁዳዊ ቐዳምነት፡ ከምኡውን ንግሪኻዊ” ኢሉ ዝጸሓፈ እኳ እንተሃቦም። ወዲ ኣምላኽ ንሰባት ዘይተወሰነን ዘለኣለማዊን በረኸት ኬምጽእ መጺኡ ነበረ፡ ናብ የማናይ ኢድ ኣምላኽ ምስ ዓረገ ድማ፡ ፍሉይ ኣቕሓ፡ እቲ ዚሰጉ ዝነበረ በንያማዊ፡ ሳውል ዘጠርሴስ፡ ነቲ ዜሐጕስ ዜና ንኣህዛብ ኬብጽሕ ጸውዖ።
ኣምላኽነት ኣብ መንጎ ኣህዛብ ውጽኢት እዚ ስብከት እዚ እዩ። ወንጌል ምስ በጽሖም፡ “ብዘይ ክርስቶስ፡ ካብ ማሕበር እስራኤል ወጻእተኛታት፡ ካብ ኪዳናት ተስፋ ድማ ኣዕራብ፡ ተስፋ ዘይብሎም፡ ኣብ ዓለም ድማ ብዘይ ኣምላኽ” ነበሩ። ኣብ ትሕቲ ባህሊ ፍልስፍናን ኣምልኾ ጣኦትን፡ ህይወቶም ፍጹም ተጻራሪ ኣምላኽነት ነበረ። ብዘይ ፍልጠት ኣምላኽ፡ ንኣምላኽ ዘፍቅር ፍርሃት ኪህሉ ኣይከኣልን እዩ፡ እኳ እንተዘይኮነ ምሉእ ፍልጠት ኣምላኽ ኣብ ክርስትና፡ ከምቲ ኣብ ጉዳይ ቆርኔሌዎስ፡ ንኣምላኽ ዚፈርህ እኳ እንተነበረ፡ ክሳዕ ካብ ኣፍ ጴጥሮስ ብዛዕባ ሞትን ትንሳኤን ክርስቶስ ዝሰምዕ ፍልጠት ምድሓን ኣይነበሮን።
“ኣብ ዓለም እተኣምነሉ”
እምነት ብወዲ ኣምላኽ ስጋ ዝኾነ፡ ንነፍሲ በረኸት ኣምላኽ ጥራይ ኣይትምጽእን እያ፡ ግናኸ ንዘይኣምላኻዊ ኣምላኻዊ ትገብሮ። እቲ ስብከት ወንጌል ብሓያላት ሓይልታት ክፉእ ከም ዚቃወም እንተ ንፈልጥ፡ ሓደ ሰብ ኪኣምን ዚኽእል ብመለኮታዊ ስራሕ ኣብ ነፍሲ ጥራይ ምዃኑ ኺርድኣና ኣይከብድን እዩ። እቶም ንወዲ ኣምላኽ ኪሰቕሉ ንሰባት ዘተባብዑ ሓይልታት ጸልማት፡ ንምስክርነት ኣምላኽ ኣብ ዓለም ብሞት ይቃወሙ። ኣብዛ ዓለም እዚኣ ወንጌል ዚኣምኑ ሰባት ምህላዎም፡ ንዓወት ኣምላኽ ኣብ ልዕሊ ሓይልታት ጸልማት መርኣያ እዩ።
ቅዱስ ጽሑፍ፡ “ብዘይ እምነት ንኣምላኽ ምሕጓስ ኣይከኣልን እዩ” (እብራውያን 11:6) ይብለና። ኣምላኽ እዛ ዓለም እዚኣ ንኹሉ ሰብ ኣብ ጸልማት ኪሕዝ እንተ ዚኽእል ነይሩ፡ ንኣምላኽ ምሰዓረ ነይሩ፣ ግናኸ ኣምላኽ ሰዓረ። ወዲ ኣምላኽ ከም ሰብ ኣብዛ ዓለም እዚኣ ንባህታን ክብሪን ኣምላኽ ፍጹም ህይወት ኣምላኽነት ነበረ፡ ኣብኡ ኩሉ ካልእ ሰብ ፈሺሉ ነበረ። ሰይጣን ክርስቶስ ኣብ መስቀል ሞይቱ ምስ ተሰቕለ ዓወት ከም ዝረኸበ ኣይተጠራጠረን፣ ግናኸ ኣምላኽ ካብ ምዉታት ኣተንሲእዎ፡ ሕጂ ድማ ህይወት የሱስ፡ ኣብኣ ኣዝዩ ባህ ዝበሎ፡ ኣብቶም ኣብ ዓለም ብእኡ ዝኣመኑ ይቕጽል።
“ብኽብሪ ተቐቢሉ”
እቲ ዳሕረዋይ መላግቦ ኣብዛ ዘደንቕ ሰንሰለት እዚኣ፡ ንወዲ ኣምላኽ ብስጋ ምምጽኡ ኣዝዩ ዚግባእ መደምደምታ እዩ። ሰባት ንቡሩኽ ወዲ ኣምላኽ ንዕቀት ኣፍሲሶም፡ ንጽልኦም ድማ ኣዕቢዮም፡ መስቀል ድማ መግለጺ ክፉእነቶምን ንኣምላኽን ጸጋኡን ምቅዋሞም እዩ ነይሩ፣
ግናኸ ኣምላኽ ንወዱ ናብ ክብሪ ተቐቢልዎ፡ ኣብኡ ድማ ዕላማ ኩሉ ምእመን እዩ፣ ብእኡ ምምላእ ድማ ከምኡ ንኸውን፡ ባህርያት ሓቀኛ ኣምላኽነት ድማ ንገልጽ። እስጢፋኖስ፡ ምስ ጐይታኡ ኣብ ሰማይ ተዋፊሩ፡ ናብ ምስሉ ተለዊጡ፣ ብክርስቶስ ምምላእ ድማ ንሓላቒ ሓጥኣን፡ “ከምቲ ኣነ’ውን ናይ ክርስቶስ ዝኾንኩ፡ ንኣይ ስዓቡኒ” ኺብል ኣኽኣሎ። ዘይኣምኑ ሰባት እዚ ለውጢ እዚ ብኸመይ ከም ዚኸውን ኪርድኦም ኣይክእልን እዩ፡ ከመይሲ ንእቲ ብስጋ እተገለጸን ብኽብሪ እተቐበለን ኣይፈልጥዎን እዮም።
እቲ ቅዱስ ምስጢር ኣምላኽነት፡ ብእቶም ኣብ ምስጢራት ኣምላኽ እተጀመሩ ጥራይ ኪርድኦም ይከኣል። እዞም መለኮታዊ ምስጢራት እዚኦም ብሰብኣዊ ኣእምሮ ኺበጽሑ ኣይከኣሉን፡ ዝኾነ ይኹን ሃይማኖታዊ ስልጠና ወይ ሃይማኖታዊ ቅንኣት ንምስጢራት ኣምላኽ ንምርዳእ ዓቕሚ ኣይህብን እዩ። እቶም መለኮታዊ ባህሪን ኣብ ውሽጦም ዚነብር መንፈስ ኣምላኽን ዘለዎም ጥራይ ንምስጢራት ኣምላኽ ኪኣትዉ ዓቕምን ሓይልን ኣለዎም። ቀልጢፎም፡ እቶም ብየሱስ ዚኣምኑ ናብ ምስሉ ኺልወጡ፡ ብእኡ ድማ ናብ ክብሪ ኺቕበሉ፡ ምስኡ ድማ ንዘለኣለም ኪኾኑ እዮም። ኣብ ምግላጽ መንግስቱ ድማ ክብሩ ኺካፈሉ እዮም፡ “ዓለም ድማ ኪፈልጥ” እዮም፡ ብኣቦ ከምቲ ንሱ ዚፍቀር ከም ዚፍቀሩ። ክሳዕ ንፍቑራቱ ናብ ቤቱ ኺወስዶ ዚመጽእ፡ ምስጢር ኣምላኽነት ኪቕጽል እዩ፡ ንዓለም ዘይፍለጥ፡ ግናኸ ንእቶም ኣምላኽ ካብ ዓለም ዝጸውዖም ባህታኦም።
