ንዝተፈላለዩ መልእኽታት ሓድሽ ኪዳን ከምቲ ኣብ መዝሙር 107:9 ዝተጻሕፈ እዩ ዝርእዮም። ኣብ መድሓኒን ጐይታን ክርስትያን ንኹሉ እቲ ብሓድሽ ልደት ኣብ ልቡ ዝተፈጥረን ብመንፈስ ዝተመርሐን ድሌታት ዕግበት ኣሎ። ኣብተን ግዜያት እቲአን ድማ ካብ ምግላጽ ንላዕሊ ጽቡቕነት ኣሎ፡ ናይ ኣምላኽ ባዕሉ ጽቡቕነት ኣብ ክርስቶስ፡ ንዓና ብምባራኽና ንዝኾነ ረሃብ ንዘለኣለም የርሕቕ። ስለዚ፡ ንኡ ንምፍላጥ እንተ ኣንቢብካ፡ ኣምላኽ ከብርሃካ እናጸለኻ፡ ኣብ ቅዱሳት ጽሑፋት ድማ ሓሳብ መንፈስ እናደለኻ፡ እቶም መልእኽታት ንዝፈቕርዎ ውሉዳቱ ፍቓደኛታት ምግላጽ ጽባቐኡ ከም ዝኾኑ ክትረክብ ኢኻ።
ወንጌላት ንሰብነቱን መገድታቱን ንምቕራብ ተጻሒፎም፡ መልእኽታት ድማ ሕጂ ንኡ ንምጥቃም መገዲ፡ ከምኡውን ንፍቕሩን ክብሩን ንምምካር ዘብቑዑና ክቡር በረኸታት ንምግላጽ ተጻሒፎም፤ ከምኡውን እቶም ክንስዕቦ ከለና ክንርሕቖም ዘለና ዕንቅፋታት። ነፍስኻ ምሉእ መልሲ ንኽትረክብ፡ ክርስቶስ ዝኾነ ኩሉ ክትመሃር ኣለካ። ግዜ እንተ ዝፈቕድ፡ ካብ ነፍሲ ወከፍ ወንጌል ወይ መልእኽቲ ገለ መግለጺ ክብሩ ንምሕባር ሓጐስ ዝመልኦ ኣገልግሎት ምኾነ።
ኩሉ ነገር ብኣብራኽካ ጥራይ ክትመሃር ፈትን—ብመንፈስ እንተ ዘይኮነስ ብስጋ። ኣብኡ ድማ፡ ነፍሲ ወከፍ ጽሑፍ ክተንብቦ ከለኻ ንኡ ናይ ጸሎት ዕድልን ምሳኡ ምዝርራብን ግበሮ። ንሱ ከምኡ ክገብር ከሎ ምሳይ ከመይ ከም ዝተዛረበ ብዙሕ ግዜ ይገርመኒ ነይሩ፡ እቶም ንዘይሓስብ ኣንባቢ ጥራይ ዝተሓትሙ ቃላት ድማ፡ ንሱ ብመንፈስ ንልቢ ሓደ ሰብ ክኸፍቶም ከሎ፡ ብመንፈሳዊ ህይወትን ሓይልን ይመላለሱ። ድሕሪኡ፡ ዝመሃርካዮ ኩሉ—ተግብሮ። ሓደ እኳ ንስኻ ሰማዒ ቃል ክትከውን፡ ግናኸ ገባሪ ስራሕ ዘይትኸውን ኣይትፍቀድ (ያዕ. 1:22–25)።
