ዓሳ ምሓዝ ምስ ሰብ ምሓዝ እንታይ ኣለዎ? እዚ ተኣምር እዚ፡ ብዘይካ ድኻምና፡ ክርስቶስ ንምእመናን ንሰብ «ክሕዙ»—ናብ ምድሓን ክስሕብዎም—ክጥቀመሎም ከም ዝደሊ የርኢ። ንዝወድቁ ሰባት ምጥቃሙ ነቲ ተኣምር ዝያዳ ዘደንቕ ይገብሮ። ኣብቲ ናይ ጐይታ «ወንጌል ዕዮ» ኣብ ትሕቲ ምምራሑ፡ ኣብ ትሕቲ ምጥቃሙ ኢና ዘለና፡ ምእመናን ድማ ከም መሓዙት፡ መሻርኽቲ፡ ከምኡውን መማህራን ንሓድሕዶም ክሕጋገዙ ኣለዎም።
እዚ ተኣምር እዚ ንጴጥሮስ ድማ ንዘይምእማኑ፡ ንሓጢኣቱ—ምናልባት ንዕንባርነቱ፡ ንስስዑ፡ ወይ ንጽንዓት ልቡ—ኣፍሊጥዎ። ኩሉ ከምኡ ዝበለ ነገር ኣብ ቅድሚ ጐይታ ክፍረድ ኣለዎ። ከምኡ ድማ እቲ ተኣምራዊ ምሓዝ ንጴጥሮስ ኣብ ቅድሚ ጐይታ የሱስ ክወድቕ ገበሮ፡ ብዘይካ ምቅዋም ናብኡ ተሳሕበ። ሕጂ ንክርስቶስ ክግዛእን ባዕሉ ብምሉኡ ኣብኡ ክድርብን ድሉው ነበረ። ንሕና ድሉዋት ዲና?
ጐይታ ኣብ ልቢ ጴጥሮስ እንታይ ከም ዝነበረ ይፈልጥ ነበረ፡ ስለዚ ጴጥሮስ ዝሓተቶ፡ «ካባይ ርሓቕ» ኣይገበረን። ኣብ ክንድኡ፡ ጐይታ «ኣይትፍራህ!» በሎ። ድሕሪኡ፡ ጐይታ ንኻልእ ኣገልግሎት ክጥቀመሉ ክኢሉ፡ ሰብ ምሓዝ። ኣብ ግብሪ ሃዋርያት 2፡ ኣብ መዓልቲ ጰንጠቆስጤ፡ ጴጥሮስ ሰለስተ ሽሕ ነፍሳት ናብ መርበብ ወንጌል ኣምጸአ!
