ኣብ መንጎ ጳውሎስን መዓይይቱን ጽኑዕ ዝምድና ፍቕሪ ነበረ። ንምእመናን ተሰሎንቄ ይፈትውዎም ነበሩ፡ እዚ ፍቕሪ እዚ ኸኣ ካብ ኣምላኽ፡ ምንጪ ፍቕሪ ዝኾነ (1 ዮሃ. 4:7) እዩ። ኣብ ልቢ እቶም ንፍቕሪ ኣምላኽ ምላሽ ዝሃቡ ፈሰሰ። ምእመናን ምስ ኮኑ ድማ ተቐበልዎ (ሮሜ 5:5)። ግሩም ጸጋ! ይኹን እምበር፡ ንምምሕያሽን ምዕባለን ኩሉ ግዜ ቦታ ኣሎ። እቲ ልዕል ዝበለ ፍቕዲ ከምዚ ዝበለ ምዕባለ ብቓላት ምብዛሕን ምዕባይን የመልክት። እቲ ሃዋርያ ምንጪ እዛ ፍቕሪ እዚኣ፡ ማለት ጐይታ ባዕሉ፡ ኣትሪሩ ገለጸ። ንሱ እዩ ኣብ ነፍሲ ወከፍ ምእመን ብቓሉን ብመንፈስ ቅዱስን ብቐጻሊ ዝሰርሕ፡ ንምእመናን ከኣ ንኽዓብዩ ዝሕግዝ።
ጐይታ ኣብ ምሳሌ ዘራኢ (ሉቃስ 8:8, 15) ከምዚ ዝበለ ምብዛሕን ምዕባይን ዘደንቕ ኣብነት ሃበ። ከምቲ ኣብ ጽቡቕ ምድሪ ዝተዘርአ ዘርኢ፡ ፍቕሪ ኣምላኽ ኣብ ልቢ ነፍሲ ወከፍ ምእመን ከም ንእሽቶ ዘርኢ ይጅምር። ኣምላኽ ነፍሲ ወከፍ ምእመን ነቲ ዘርኢ ክከናኸኖ ይደሊ፡ ምእንቲ ብምንባብን ብምግባርን ቃል ኣምላኽ፡ ምስ ጸሎት ተሰንዩ፡ ከም ዝዓብን ከም ዝሰፍሕን። እዚ ድማ ምእመናን ንሓድሕዶም ሓቀኛ ክንክን ከም ዝገብሩ የመልክት፡ ከመይሲ ንጐይታን ንሓድሕዶምን ከም ዝደልዩ ይፈልጡ።
እቲ ሃዋርያን መዓይይቱን ንሓደስቲ ምእመናን ተሰሎንቄ «ለይትን መዓልትን» ከምኡ ድማ «ብዝያዳ» ንዝያዳ ዕብየት ይጽልዩሎም ነበሩ (1 ተሰ. 3:10-11)። ጳውሎስ ነዞም ክርስትያናት እንደገና ክራኸቦም ደለየ፡ ኣብ መንጎ እዚ ድማ ፍቕሮም ንሓድሕዶም ከም ዝዓብን ከም ዝበዝሕን ጸለየ። ከምዚ ዝበለ ዝበዝሐ ፍቕሪ ኣብ ከባቢኦም ዘለዉ ሰባት፡ እንተላይ ንዘይኣምኑ፡ ክጸሉ እዩ (ፍ. 12)።
ጐይታ ንኹላትናን ንከባቢና ዘለዉን ንጥቕሚ ጳውሎስ ዝሃቦ ትምህርቲ ኣብ ግብሪ ከነውዕል ይሓግዘና። «ዘይፈቱ ንኣምላኽ ኣይፈልጥን እዩ፡ ከመይሲ ኣምላኽ ፍቕሪ እዩ» (1 ዮሃ. 4:8)።
