ናይ ሓቂ እምነት ብኹሉ ኩነታት ህይወት ንኣምላኽ ተመስግን

ኣብዚ ዓለም እዚ ኩሉ ነገር ጽቡቕ ምስ ኮነሎም፡ ዶክሶሎጂ ክዝምሩ ዝኽእሉ ብዙሓት ኣለዉ። ካብ ሽግር ምስ ደሓኑ፡ “ንኣምላኽ ምስጋና ይኹን” ክብሉ ኣዝዮም ድሉዋት እዮም። ኣብ መዝገብ እንጌራ እንተ ኣለዎም፡ ኣብ ኣካላቶም ጥዕና እንተ ኣለዎም፡ ኣብ ገዝኦም ሰላም እንተ ኣለዎም፡ ምናልባት ድማ ኣብ ባንክ ገንዘብ እንተ ኣለዎም—ንጐይታ ብሓጎስ ድምጺ ከምስግንዎ ይኽእሉ፡ ንሱ ኩሉ ጊዜ ንዓይ ኣዝዩ ጽቡቕ ስለ ዝነበረ፡ ፈጺመ ኣይጠራጠሮን እየ ይብሉ። ሕጂ እዚ ምስጋና ክኸውን ይኽእል እዩ፡ ግናኸ እምነት ኣይኮነን። ንዝኾነ ሓልዮት ኣምላኽ ኣይንንዕቕን፡ ንኹሉ እቲ ብብዝሒ ንኽንሕጎሰሉ ዝህበና ድማ ብሓቂ ነመስግኖ፡ ግናኸ ጸሓይ ኣብ ልዕለይ ምስ በረቐት እንተ ኣመስጊነዮ፡ ምስጋና ክኸውን ከሎ፡ ንጹር ስስዔ እውን ክኸውን ይኽእል እዩ፤ ካብ ሽግር ናይ ባዕሉ ነጻነት ዝሕጎስ፡ ብዛዕባ ሽግራት ካልኦት ድማ ብፍጹም ዘይሓስብ ስስዔ።

ግናኸ እምነት ፍሉይ እያ፤ “እኳ ደኣ ኦም በለስ እንተ ዘይኣፍረየት” ትብል፡ እዚ ማለት ድማ፡ ድኹም ምህርቲ ወይ ዘግየየ ምህርቲ ኣይኮነን፡ የግዳስ ምንም ምህርቲ የለን። “እጃመይ ባዶ እኳ እንተ ኾነ፡ ኩሉ ምድራዊ ሃብቲ እንተ ፈሸለ፡ ኩሉ ሰብኣዊ ደገፍ እንተ ተኣልየ፡ ኩሉ ዓለም በረኻ እንተ ኾነ፡ ግናኸ ብእምነት ኣብ ጐይታ ክዕረፍ እየ።” እምነት ብህድኣት ብማዕበል ክትሓልፍ ትኽእል እያ፤ ንሓገዝ ናብ ዝኾነ ኩነታት ኣይትጥምትን፡ የግዳስ ንኣምላኽ ትሕዝ እሞ ካብ ኩሉ ኩነታት ዝዓቢ ከም ዝኾነ ትረኽቦ።

እምነት ክትጽበ ትኽእል እያ፡ ክሳዕ ኣምላኽ ዝንቀሳቐስ ድማ ትጽበ። ትዕግስቲ ዘይብሉን ዘይተረጋግአን፡ ነገራት ካብ ኢድ ኣምላኽ ክወስድን ነቲ ዝድለ ዕላማ ቅድሚ ጊዜኡ ክሕዝን ዝደሊ ድማ ዘይምእማን እዩ። ንኣብርሃምን ሳራን፡ ዘይተኣማመንቲን ትዕግስቲ ዘይብሎምን፡ ብዛዕባ ሃጋር ዘሕዝን ስራሕ ዝገበሩ፡ ንኣምላኽ ክጽበዩ ኣይከኣሉን። ንያቆብን ርብቃን፡ ተንኮለኛታት፡ ተንኮለኛታት፡ ሓሰውቲ፡ ኣታላልቲ፡ ንኣምላኽ ክጽበዩ ኣይከኣሉን። ንሙሴ ነቲ ከውሒ ዝወቕዐን ብኣፉ ዘይተመኸረ ቃል ዝተዛረበን፡ ንኣምላኽ ክጽበ ኣይከኣለን። ንኹሉ ሰብ፡ ጽቡቕን ሕማቕን፡ ኣምላኽ ታሪኹ ዝሃበና፡ ርአ። ብዙሓት፡ እንተ ዘይኮኑ ኩሎም፡ ኣብዚ እዮም ዝወደቑ፤ ሰይጣን ሓንሳብ እኳ እንተ ዘይኮነ፡ እምነት ህድእ ኢላ ንኣምላኽ ክትጽበ ከላ፡ ናብ ተግባር ኣገደዶም።

ሕጂ ነቲ ትሑት ሰብ ናዝሬት ርአ፤ ኣብ በረኻ ጥሙይ ከሎ ስምዖ፡ ኣብ ቅድሚ እቲ ብ4000 ዓመታት ዓወት ዝደፈረ ፈታኒ፡ ኩሉ ሃብቲ እንተ ዘይኮነ ንኣምላኽ ከም ዘይብሉ ይገልጽ። “ሰብ ብእንጌራ ጥራይ ኣይነብርን፡ የግዳስ ብኹሉ ቃል ኣምላኽ እዩ” ዝብል ስምዖ። ካብኡ ድማ ብኹሉ ኩነታት ፈተናን ሓዘንን፡ ክሳዕ መወዳእታ ኣብ ዝተዓጽወ መቓብር ክሳዕ ዝነብር፡ መገዱ ተኸታተል። ንባዕሉ ፈጺሙ ኣይተንቀሳቐሰን። ሓንቲ ጥራይ ዝሓስባ ዝነበረ ክብሪ ኣምላኽ እያ። ደቀ መዛሙርቱ ንባዕሉ ከም ዘየድሓነ ክንደይ ዝገርም ነበረ። ጴጥሮስ ሰይፉ ምስ ሰሓበን ንገብረ ሊቀ ኻህናት ምስ ወቕዐን፡ ኣብቲ ተግባር እቲ ንለውሃት ጐይታኡ ዘይምትዕግስቲ ከምኡ’ውን ንጸላእቱ ምግናን ኣይነበረን ድዩ? ግናኸ የሱስ ሕጂ ኣበይ ኣሎ? ኣብ ዙፋን ኣቦ ብኽብሪን ብኽብረትን ተቐቢጹ። መገዱ ንኣምላኽ ኣሕሊፉ ሃበ፡ ኣምላኽ ድማ ጸሎቱ ሰምዐ፡ ጊዜኡ ምስ በጽሐ ድማ ኣልዓሎ። ንሱ ጀማሪን ፈጻሚን እምነት እዩ፡ ኣብኡ ድማ ውድቀት፡ ዘይምትዕግስቲ፡ ምፍጣን፡ ዘይምርጋእ ኣይነበረን፡ የግዳስ ኩሉ ጊዜ ፍጹም ሰላም ነበረ፡ ምኽንያቱ ኩሉ ጊዜ ፍጹም እምነት ነበረ። ንሱ ድማ ሞዴልና እዩ፤ ኣብርሃም ኣይኮነን፡ ሙሴ ኣይኮነን፡ የግዳስ የሱስ። ንሱ ድማ ሰላሙ ንዓና ይህበና፡ ብእግሩ ክንከይድን ብፍጹም ዘይጋገ ፍቕሪ ኣቦ ብምሉእ ክንእመን ከለና።

ሽዑ እምነት እትዝምረሉ ጊዜ ይመጽእ፤ እቲ ዝፈተናን ዝመረመራን ኩነታት ነቲ ገመድ ንምጽናዕን ድምጽን ዜማን ንምሃብን ጥራይ ኣገልጊሉ፡ ሽዑ ናብ ዜማ ይፍንጀር እሞ ብዓወት ይጭድር፤ “ብእግዚኣብሔር ክሕጎስ እየ፡ ብኣምላኽ ምድሓነይ ክሕጎስ እየ። እግዚኣብሔር ሓይለይ እዩ፡ ኣእጋረይ ከም ኣእጋር ሚዳቕ ክገብረን እዩ፡ ኣብ በሪኽ ቦታታተይ ድማ ከም ዝኸይድ ክገብረኒ እዩ።” እዚ እምነት እያ፡ “ብዘይ እምነት ድማ ንኣምላኽ ምሕጓስ ዘይከኣል እዩ።”