ሓቅን ምድሓንን፡ የሱስ ናብ ሰማይ ዚወስድ እንኮ መገዲ ስለምንታይ እዩ

ኣሽሓት ሰባት ንኣብርሃም ሊንከን ኣቓልቦኡ ይደልዩ ነበሩ። ስስዔ፡ ትምኒት ስልጣን፡ ከምኡውን ንብርሃን ምድላይ ብዙሓት ሰባት ናብ ፕረዚደንት ኣምጺኦም። ሊንከን፡ ብልህ ዳኛ ባህሪ፡ ንግብዝናኦምን ሓሶቶምን ኣብ ምግላጽ ብልህ ኾነ። ሓደ ፍሉይ ኣገባብ ንሓሳዊ እንቆቖሖ ምሕታት ነበረ። ሊንከን፡ “እንተ ደኣ ንጭራ ሓደ ዕያል እግሪ ኢልካዮ፡ እቲ ዕያል ክንደይ ኣእጋር ኣለዎ?” ኢሉ ይሓትት ነበረ። እቲ መልሲ ሓሙሽተ ምዃኑ ምስ ተነግሮ፡

ሊንከን፡ “እቲ ዕያል ኣርባዕተ ኣእጋር ጥራይ ኣለዎ። ንጭራ እግሪ ምባልካ እግሪ ኣይገብሮን እዩ” ኢሉ ይመልስ ነበረ። ብዙሓት ሰባት ናብ ሰማይ ዚወስዱ ዝተፈላለዩ መገድታት ብማዕረ “ቅኑዓት” እዮም ይብሉ። ሰባት ብእምነቶም ቅኑዓት እንተኾኑ፡ ዚደልይዎ ኺኣምኑ ይኽእሉ፡ ኣምላኽ ድማ ኪቕበሎም እዩ ይብሉ። ሓደ ኣብ ከባቢ ቺካጎ ጋዝ ጣብያ ዝነበሮ ክርስትያን፡ ሓደ ጎረቤት ነበሮ፡ እዚ ጎረቤት እዚ ድማ ዝኾነ ይኹን ቅኑዕ፡ ጽቡቕ ሰብ ዚደልዮ ኺኣምን ከም ዚኽእል፡ ምስ ሞተ ድማ ናብ ሰማይ ኪኸይድ ከም ዚኽእል ይምጕት ነበረ። ሓደ መዓልቲ እቲ ኺጓዓዝ ዝኸደ ጎረቤት ኣብቲ ጋዝ ጣብያ ደው ኢሉ ምስቲ ክርስትያን ኪዛራረብ ጀመረ። ብዛዕባ “ሃይማኖታዊ” ነገራት ምስ ተዛረቡ፡ እቲ ደንበኛ ኻብ ቺካጎ ናብ ኒው ዮርክ መገዲ ሓተተ። እቲ ክርስትያን፡ ነጥቢ ኬቕርብ እናፈተነ፡ መለሰ፡

“ናብ ዝደለኻዮ ኣንፈት ስዓብ። ቅኑዕ እንተኾንካ፡ ክትበጽሕ ኢኻ።” እቲ ጎረቤት እዚ ቅኑዕ ኪኸውን ኣይክእልን እዩ በለ። እቲ ክርስትያን፡ “ነጥበይ እዚ እዩ” በለ።

ተጻረርትን ዘይሰማምዑን መረጋገጺታት ኩሎም ሓቂ ምዃኖም ምምሳል ሓቂ ኣይገብሮምን። ካብ እግዚኣብሄር የሱስ ክርስቶስ ዝበለጸ ጥበበኛ ዝኾነ ሰብ ኣይነበረን። ቃላቱ፡ ናብ ቤት ኣምላኽ ኣቦ ዚወስድ መገዲ ምስ ተሓተተ፡ “ኣነ እየ መገዲ፡ ሓቅን ህይወትን፡ ብዘይ ብኣይ ሓደ’ኳ ናብ ኣቦ ኣይመጽእን እዩ” (ዮሃንስ 14:6) ነበሩ። ናብ ዝኾነ ይኹን ካልእ ኣንፈት እንተ ኸድና፡ ብትምህርቲ ዝኾነ ይኹን ካልእ ሰብ እንተ ተኣሚንና፡ ዘለኣለማዊ ህይወት ብዝኾነ ይኹን ካልእ መገዲ ኽንረክብ እንተ ተጸቢና፡ ኣብ ቤት ኣቦ ኣብ ሰማይ ኣይክንበጽሕን ኢና።

እግዚኣብሄር የሱስ ክርስቶስ ጥራይ ዘይኮነስ ዜሐጕስ ወይ ጥበበኛ ታሪኻዊ ሰብ ምስ “ውልቃዊ ርእይቶ”፡ ግናኸ ወትሩ ዝነበረ ወዲ ኣምላኽ እዩ፡ ንሰብ ካብ ሓጢኣቶም ኬድሕን ዝመጸ። እቶም ኣይሁዳውያን፡ “ኣብርሃም ከይተወልደ፡ ኣነ ኣሎኹ” (ዮሃንስ 8:58) ምስ በለ፡ ንምግላጹ ንርእሱ ከም ኣምላኽ ብንጹር ተረዲኦምዎ ነበሩ። “ወዲ ሰብ ንዝጠፍአ ኺደልን ኬድሕንን መጺኡ” (ሉቃስ 19:10) በለ። ኣብ መስቀል ተሰቕለ፡ ኣብኡ ድማ ንሓጢኣተይ ብምጽዋር ፍርዲ ኣምላኽ ከፈለ፡ ሞተን ደሙ ኣፍሰሰን፡ እዚ ድማ “ካብ ኩሉ ሓጢኣት የንጽሓና” (1 ዮሃንስ 1:7)። ድሕሪኡ ኻብ ምዉታት ተንሲኡ፡ ናብ ሰማይ ተመልሰ፡ ንዓና ድማ ጻውዒት ለኣኸ፡

“ብእግዚኣብሄር የሱስ ክርስቶስ እመን፡ ክትድሕን ኢኻ” (ግብሪ ሃዋርያት 16:31)። ብዙሓት ሰባት ሎሚ ንእግዚኣብሄር የሱስ ዘይምእማኖም ዚገብርዎ ምኽንያት፡ “ሓቂ እንታይ ምዃኑ መን ይፈልጥ?” እዩ። እቲ ናብ ኒው ዮርክ ኪኸይድ ዚደሊ ዝነበረ ኣሽከርካሪ፡ ብመልሲ “መን ይፈልጥ?” ካብቲ “ናብ ዝደለኻዮ ኣንፈት” ዝበሃል ዝበለጸ ኣይተሓጐሰን። ብእኡ ጥራይ ናብ ሰማይ ክትመጽእ ትኽእል፡ ካብ ፍርድን ኩነኔን ናይቲ ጻድቕን ቅዱስን ኣምላኽ ኣብ ኩሉ እቲ ንእኡን ንስጦታ ፍቕሩን ዚነጽግ ኪድሕን።

ሎሚ ንእግዚኣብሄር የሱስ ክርስቶስ ክትምልስን ከም ጐይታኻን መድሓኒኻን ክትቕበሎን ዲኻ?