ምሕረት ኣምላኽ
ያእቆብ ከምዚ በለና፣ «ጐይታ ብዙሕ መሓርን ለዋህን እዩ» (ያእቆብ 5:11 NKJV)። እዚ ጸሓፊ እዚ በይኑ እንተ ዝብሎ፣ ምእመንናዮ። ግናኸ ንምምልካት ቃል ያእቆብ ካልእ ቅዱስ ጽሑፍ እንተ ኣሎ ንርአ። ማቴዎስ 9:36 ኣስተብህሉ፣ ከምዚ ይብል፣ «ግናኸ ንህዝቢ ምስ ረኣዮም፣ ከምቶም ጓሳ ዘይብሎም ኣባጊዕ ደኺሞምን ተበቲኖምን ስለ ዝነበሩ፣ ምሕረት ገበረሎም»። ጐይታ የሱስ ኣብ መንጎ ህዝቢ ዝነበረ ዓቢ ድሌት ረኣየ። ንድሌቶም ተሰምዖ፤ ንጸገሞም ረኣየ። ተጨኒቖም ነበሩ፣ ሓጎስ፣ ሰላምን ድሕንነትን ኣይነበሮምን። ጐይታ የሱስ ንዝደኸመት ነፍሲ ብምሉእነት ኬዕግብ ዝኽእል እዩ፦ «ንዝደኸመት ነፍሲ ኣዕጊበያ እየ እሞ፣ ንዝሓዘነት ነፍሲ ኸኣ መሊአያ እየ» (ኤርምያስ 31:25)።
ንሱ ጽቡቕ ጓሳን ዓቢ ጓሳን እዩ፣ ከምኡ ድማ ቀንዲ ጓሳ እዩ። ከምቶም ህዝቢ ዲኹም – እቶም ንጓሳ ምኽታል ዝኣብዩ ብዙሓት? ወይስ ከም ዳዊት «እግዚኣብሔር ጓሳይ እዩ» (መዝሙር 23:1) ኪትብሉ ትኽእሉ ዲኹም?
«የሱስ … ዓቢ ህዝቢ ረኣየ፤ ምሕረት ድማ ገበረሎም፣ ንሕሙማቶም ድማ ኣሕወየ» (ማቴዎስ 14:14)። እንደገና፣ ምስ ረኣየ፣ «ምሕረት ገበረሎም»። ንሱ ጥልቅ ስምዒት ምትሕስሳብ ነበሮ፣ እዚ ድማ ንሱ በይኑ ኺገብሮ ዝኽእል ንምግባር ኣንቀሳቐሶ ወይ ኣተባብዖ። ብቓላት ነብዪ ኢሳይያስ፣ «ብሓቂ ንሕማምና ጾይሩ፣ ንሕዘንና ድማ ጸይሩ» (ኢሳይያስ 53:4)። ከም ጐይታ የሱስ ዝመሓር ኣይነበረን። «እግዚኣብሔር ለዋህን ምሉእ ምሕረትን እዩ» (መዝሙር 111:4)።
ንሕና፣ ከም ምእመናን፣ ምሕረት ዝመልኦ ኣቦ እውን ኣሎና። ሃዋርያ ጳውሎስ ከምዚ ጸሓፈ፦ «ብሩኽ ይኹን ኣምላኽን ኣቦን ጐይታና የሱስ ክርስቶስ፣ ኣቦ ምሕረትን ኣምላኽ ኵሉ ምትብባዕን፤ ንሱ ድማ ኣብ ኵሉ ሽግርና ዘተባብዓና» (2 ቈረንቶስ 1:3-4 JND)። ምሕረት ዝመልኦ መድሓኒ ኣሎና፣ ከምኡ ድማ ኣቦ ምሕረት ኣሎና። ናብ ከምዚ ዝበለ ቦታ ወይ ግዝኣት ምምጻእና ክንደይ ዘደንቕ ብሩኻት ኢና፣ ኣብኡ ድማ ፍቕርን ምሕረትን ናይ ኣቦን ወድን ንረክብ።
ብኣምላኽና ንሕጎስ፣ ነታ ፍቕሪ ድማ ንዝምር፦ ክንደይ ልዑልን ነጻን፣ ንልቡ ዘንቀሳቐሰ። ኩነታትና ምስ ጠፍአ፣ ኵሉ ምስ ጠፍአ፣ ብምሕረት ረኣየ፣ ንወዱ ድማ ኣይሓረመን። —ደብልዩ. የርበሪ (1863 ሞተ)
እቲ ንዓና ዘሎ ፈተና
እቲ ብዛዕባ ጐይታ የሱስ ከም ሰብ ኣብዛ ዓለም እዚኣ ሓቂ ዝኾነ፣ ብዛዕባና እውን ሓቂ ኪኸውን ኣለዎ፣ ንሕና ድማ ናቱ ኢና። ኣቦ ኣብኡ ዘሎና ነገራት ኪርኢ ይሕጎስ፣ እዚ ድማ ንብሩኽ ወዱ ኣብዛ ዓለም እዚኣ ክመላለስ ከሎ የዘኻኽሮ። ስለዚ ንሕና እውን መሓርቲ ኽንከውን ኣሎና።
ሃዋርያ ጳውሎስ ከምዚ በለ፣ «ከምቶም ሕሩያት ኣምላኽ፣ ቅዱሳትን ፍቑራትን … ምሕረት ልበሱ» (ቈሎሴ 3:12)። እቲ ብመንፈስ ቅዱስ ኣብ ውሽጥና ዝፍጠር ጥልቅ ስምዒት ምትሕስሳብን ፍቕርን ካባና ኺወጽእ እሞ ንኻልኦት ንኽብሪ ኣምላኽ ኪጸሉ ኺርአ ኣለዎ። ከም ምእመናን፣ ምሕረት ክንለብስ ዓቕሚ ኣሎና፣ ከምኡ ድማ «ፍቕሪ፣ እዚ ድማ መተኣሳሰሪ ፍጽምና እዩ» (ቈሎሴ 3:14 NKJV)።
ሃዋርያ ጴጥሮስ ከምዚ በለ፣ «ሓደ ሓሳብ ይኹንኩም፣ ንሓድሕድኩም ምሕረት ግበሩ» (1 ጴጥሮስ 3:8)። ህዝቡ ሓደ ሓሳብ – ኣብ ጐይታ ሓደ ሓሳብ – ኪህልዎም ጐይታ ኺርኢ የሐጕሶን የኽብሮን። ጳውሎስ ንቕዱሳን ኣብ ቈረንቶስ፣ ኣብኡ ምፍልላይ ዝነበረ፣ «ብሓደ ሓሳብን ብሓደ ፍርድን ብምሉእነት ሓቢሮም ኪኾኑ» ለመኖም (1 ቈረንቶስ 1:10)። ንሓድሕድ ምሕረት ምግባርና ሓደ ሓሳብ ክንከውን ኪሕግዘና እዩ።
ጳውሎስን ጴጥሮስን፣ ብመንፈስ ቅዱስ ተመሪሖም፣ ብዛዕባ ምሕረት ዝጸሓፍዎ ርኢና ኢና። ዮሃንስ እንታይ ከም ዝብለና ንስማዕ፦ «ሓደ ሰብ ናይዛ ዓለም እዚኣ ንብረት እንተ ኣለዎ፣ ንሓዉ ድማ ኣብ ድሌት እንተ ረኣዮ፣ ንልቡ ድማ ካብኡ እንተ ዓጸዎ፣ ፍቕሪ ኣምላኽ ኣብኡ ከመይ ገይራ ትነብር?» (1 ዮሃንስ 3:17)። ንልቡ ምዕጻው ማለት ምሕረት፣ ፍቕሪ ወይ ምትሕስሳብ ዘይምርኣይ እዩ።
እቲ ኣብ ሉቃስ 10 ዘሎ ጽቡቕ ሳምራዊ ንጐይታ የሱስ ዘደንቕ ዓይነት እዩ። ንሱ እቲ ሰብ ካብ ክዳኑ ተገፊፉ፣ ቆሲሉን ብሰረቕቲ ፍርቂ ሞይቱ ተገዲፉን ረኣየ (ቍ.30)። እቲ «ሳምራዊ … ናብኡ መጸ። ምስ ረኣዮ ድማ፣ ምሕረት ገበረሉ» (ቍ.33)። ልቡ ንዚ ድሌት ዘለዎ ሰብ ብምሉእነት ተኸፍተ፤ ንሱ ድማ ተኸናኸኖ። ጐይታ የሱስ ኣብዛ ዓለም እዚኣ ክመላለስ ከሎ ምሉእ ምሕረት ነይሩ። ንሕና ድማ ዝያዳ ከምኡ ክንከውን ንኽእል ኢና።
