መንግስቲ ኣምላኽ ሎሚ ኣበይ እያ ዘላ?
የሱስ ከም ዝበለ፡ “ሰብ ካብ ሓድሽ እንተ ዘይተወልደ፡ መንግስቲ ኣምላኽ ኪርእያ ኣይከኣልን እዩ” (ዮሃንስ 3:3,5)። ዳንኤል ብዛዕባ እዛ መንግስቲ እዚኣ ተነጊርዎ ነይሩ፡ ንሱ ድማ ትንቢታዊ ግዜ 70 ሰሙናት ተዋሂብዎ ነይሩ። እዚ ኹሉ ኣብ “መሲሕ እቲ መስፍን” ዝምርኮስ ምዃኑ ብንጹር ተገሊጹ ነይሩ፡ ንሱ ድማ ድሕሪ 69 ሰሙናት “ክቕንጠጥ” ነይሩ (ዳንኤል 9:24-26)። እዚ ኣብ ጎልጎታ ተፈጺሙ። እቲ 70ይ ሰሙን ሕጂ ንምፍጻም ይጽበ ኣሎ፡ ዘመን ቤተ ክርስቲያን ድማ ኣብ መንጎኡ ኣትዩ። ደቀ መዝሙር “ጐይታይ፡ ሕጂዶ ንእስራኤል መንግስቲ ኸተምልስ ኢኻ?” ኢሎም ምስ ሓተቱ፡ ጐይታ ብቐጥታ ኣይመለሰሎምን፡ የግዳስ፡ “ኣብ ስልጣን ኣቦ ዘሎ ግዜያትን ወቕታትን ክትፈልጡስ ናትኩም ኣይኮነን” በሎም (ግብሪ ሃዋርያት 1:6-7)።
ኣብዚ ሕጂ ዘሎ ዘመን፡ ብወንጌል ኣቢሉ፡ ኣምላኽ ንህዝብታት ንኽንስሑ ይጽውዕ ኣሎ። ጐይታ ኣብ ደብረ ዘይቲ እግሩ እንደገና ምስ ኣንበረ ጥራይ እዩ እከይ ዝጠፍእ፡ ትንቢት ዳንኤል ድማ ዝፍጸም። መንግስቲ ኣምላኽ ሕጂ ኣብ ልብን ኣእምሮን ክርስቲያናት እያ ዘላ። ኣብ ዝመጽእ መዓልቲ ኣብ ምድሪ ክትምስረት እያ። ሽዑ ህዝቢ ኣምላኽ ሃብታማት ክኾኑ እዮም፡ ዓቢ ስልጣን ድማ ክሕዙ እዮም፡ “ጽቡቕ ገበርካ፡ ጽቡቕን እሙንን ባርያ፡ ኣብ ሒደት ነገራት እሙን ስለ ዝነበርካ፡ ኣብ ብዙሕ ነገራት ገዛኢ ክገብረካ እየ። ናብ ሓጐስ ጐይታኻ እቶ” (ማቴዎስ 25:21)። ግናኸ ክርስቲያናት ገና ኣይገዝኡን እዮም፡ ከምኡ ድማ ክገዝኡ የብሎምን። ጳውሎስ ንዕብዳን ሰብ ቆሮንቶስ ብምስላ ብምግላጽ ገሰጾም፡ “ንስኻትኩም ከም ነገስታት ብዘይብና ገዚእኩም ኢኹም፡ ኣምላኽ ምሳኻትኩም ምእንቲ ክንገዝእ፡ ንስኻትኩም ምእንቲ ክትገዝኡ ምተመነኹ” (1 ቆሮንቶስ 4:8)። ብንጹር፡ ሓደ መዓልቲ ክንገዝእ ኢና፡ ግናኸ ሕጂ ኣይኮነን።
ሽዑኸ ከመይ ክንነብር ኣሎና?
ክርስቲያናት ንምርሓቕ ጐይታኦም ይካፈሉ እዮም። ሓንቲ መዝሙር ንኣመለኻኽታ ዓለም ንኣምላኽ እትጻረር ብግቡእ ትገልጾ፡ “ጐይታና ሕጂ ተነጺጉ፡ ብዓለም ድማ ተነጺጉ፡ ብብዙሓት ገና ተዘሊቑ፡ ብሒደት ድማ ኣብ ዝፋን ተቐሚጡ”። እዚ ኸምዚ ክኸውን እዩ፡ ክሳዕ እታ ክብሪ ዘለዋ መዓልቲ፡ ንሱ ምስ ኹሎም ቅዱሳኑ ብኽብሪ ተመሊሱ ዘለኣለማዊ ጽድቂ ዘምጽእ። ግናኸ ክሳዕ እቲ ግዜ እቲ ንሕና እውን ንጽላእ ኢና፡ ቃላትና ድማ ከም ናይ ለባማት ይስሓቑ። ኣብዚ “ዘይቅጽል ከተማ” የብልናን፡ ኣብዛ ዓለም እዚኣ ንሓልፍ ኣሎና እምበር ኣይንቕመጥን ኢና። ንሕና ናብ ከተማ ዝኸዱ እንግዶን መጻእተኛታትን ኢና፡ እታ ከተማ እቲኣ ድማ ኣምላኽ እዩ ሰራሕታን ፈጣሪኣን (እብራውያን 13:14፤ እብራውያን 11:13፤ 1 ጴጥሮስ 2:11፤ እብራውያን 11:10)። እዚ ብምርግጋጽ፡ ጳውሎስ ከምዚ ኢሉ ጸሓፈ፡ “ዜግነትና ኣብ ሰማይ እዩ፡ ካብኡ ድማ ንመድሓኒ፡ ንጐይታና የሱስ ክርስቶስ ንጽበ ኣሎና” (ፊልጲ 3:20)።
እዚ ኹሉ ኸምዚ ስለ ዝኾነ – ንሕና ኸም ጐይታ ክንከውን ኣሎና፡ ንሕና ድማ ዜጋታት ናይ ወጻኢ ስልጣን ኢና – እሙንነትና ንጐይታን ንመንግስቱን እዩ። ዘለኣለማዊ ህይወት ስለ ዘሎና፡ ዘለኣለማዊነት ካብ ግዜ ዝበለጸ እዩ። ኣብዚ እንግዶን መጻእተኛታትን ስለ ዝኾና፡ ንብረት፡ ክብሪ፡ ወይ ሃብቲ ናይዛ ዓለም እዚኣ ክንውድስ ምኽንያት የብልናን፡ እዚ ኹሉ ነገር ሓላፊ እዩ፡ ኣብ ሰማይ ዝተቐመጠ ጥራይ እዩ ዘለኣለማዊ ዋጋ ዘለዎ።
ሓደ ሰብ ክሓትት ይኽእል፡ “ክርስቲያናት ንምዃን ኹሉ ነገር ክንገድፍ ኣሎናዶ?” መልሲ ድማ “ኣይፋልን!” እዩ። ክርስቲያን ንምዃን ናብ ጐይታ የሱስ ንምለስ፡ ዘሎናን ዝኾንናዮን ኹሉ ንምድሓንና ክዕድገና ከም ዘይኽእል ንፈልጥ። ስራሑ ኣብ መስቀል ጥራይ እዩ እዚ ክገብር ዝኽእል፡ ጸጋ ጥራይ ድማ ክንረኽቦ ዘይንኽእልን ክንረኽቦ ዘይንኽእልን ክህበና ይኽእል እዩ።
በዚ መንገዲ እዚ ኹሉ ነገር ገዲፍና ኢና። እዚ ድማ ናይቶም ዝድሓኑን ቅዱሳን ኣምላኽ ዝተባህሉን ቦታ እዩ። ይኹን እምበር፡ ኣምላኽ ብጥበቡ ናብ ሰማይ ብቐጥታ ክወስደና ይኽእል እኳ እንተኾነ፡ ንሕና ኣብዚ ንኽንዓብየሉን ኣብ ሰማይ ንርእስና መዝገብ ክንእክብን ይገድፈና። እዚ ድማ ከም ጐይታ የሱስ ብምዃን ንገብሮ። እዚ እዩ ኣምላኽ ዝደልዮ – ከም ወዱ እናኾንና ክንርእየና (ሮሜ 8:28-29)።
ሽዑ “ኣብ ምድሪ ንርእስኹም መዝገብ ኣይተእክቡ፡ ኣብኡ ጻጸን ዝገርፍን የጥፍኦ፡ ሰረቕቲ ድማ ሰቢሮም ይሰርቁ። ኣብ ሰማይ ግና ንርእስኹም መዝገብ ኣእክቡ፡ ኣብኡ ጻጸን ዝገርፍን ኣየጥፍኦን፡ ሰረቕቲ ድማ ኣይሰርቁን፡ መዝገብኩም ኣብ ዘለዎ፡ ልብኹም እውን ኣብኡ ክኸውን እዩ” (ማቴዎስ 6:19-21)።
ጳውሎስ “ፍቕሪ ገንዘብ ሱር ኹሉ እከይ እዩ” ኢሉ የጠንቅቐና (1 ጢሞቴዎስ 6:10)። ካብ ጐይታ ባዕሉ ድማ ንጥቕምና ዝኸውን ክንረክብ ምዃንና መረጋገጺ ኣሎና (ፊልጲ 4:19)። ቡንያን ኣብ መጽሓፉ Pilgrim’s Progress ንምስሓብ ናይዛ ዓለም እዚኣ ብንጹር ይገልጾ፡ እዚ ድማ Vanity Fair ዝበሃል ልብ ወለድ ቦታ እዩ፡ እዚ ድማ ኣብ መንገዲ ናይቶም ተጓዓዝቲ ነይሩ። “ስለዚ፡ ኣብዛ ባዛር እዚኣ ኹሉ ከም ኣባይቲ፡ መሬት፡ ንግዲ፡ ቦታታት፡ ክብሪ፡ ማዕርጋት፡ ሃገራት፡ መንግስታት፡ ፍትወት፡ ባህታታት፡ ኹሉ ዓይነት ደስታታት ይሽየጥ”። ቡንያን ንጐይታ ምእንቲ ክሳቐ ዝኾነ ነገር ይፈልጥ ነይሩ። ንሱ ንዋጋ ዘይብሉ ነገር ናይዛ ዓለም እዚኣ ብሓቂ ይገልጾ። ዮሃንስ ይሰማማዕ፡ “ንዓለም ኣይትፍቅሩ፡ ንዘለዋ ነገራት እውን ኣይትፍቅሩ። ሓደ ሰብ ንዓለም እንተ ፈተወ፡ ፍቕሪ ኣቦ ኣብኡ የብሉን” (1 ዮሃንስ 2:15)።
መስቀልን ደቀ መዝሙርነትን
ጐይታ ንደቀ መዝሙሩ ክጽውዕ ከሎ፡ “ስዓቡኒ” በለ (ማቴዎስ 4:18-19)። ንሕና ካብቶም ብጐይታ ዝተጸውዑ ገፈፍቲ ዓሳ ዝተፈልና ኣይኮንናን። ምስ ዓለም ዘሎና ዝምድና ምብታኽን መንፈስ ኣምላኽ ናበይ ከም ዝመርሓናን ከመይ ከም ዝመርሓናን ምእማንን ኣጸጋሚ እዩ። ንሕና ፍጥረታት ምድሪ ኢና፡ ናብ ዘይፍለጥ ምእታውን ንሰብ ሓዘን ምኽታልን ድማ የሻቕለና። ደቀ መዝሙርነት ብዛዕባ ኣብዛ ዓለም እዚኣ ዘሎ ዓወት፡ ወይ ቦታ፡ ምዕባለ፡ ወይ ማዕርግ ኣይኮነን። ብዛዕባ ገንዘብን ንብረትን ኣይኮነን። ብዛዕባ ሓዘን፡ ስቓይ፡ ብዓለም ድማ ከም ዕሽሽ ምቑጻር እዩ።
እኳ ደኣ መጽናዕቲ መጽሓፍ ቅዱስ ንሓቀኛ ደቀ መዝሙርነት ኣገዳሲ እኳ እንተኾነ፡ ንመስቀል ዕለት ዕለት ምውሳድ እውን ብማዕረ ኣገዳሲ እዩ። ብሓቂ እዚ እዩ መጽሓፍ ቅዱስ ዝምህሮ፡ እዚ እንተ ዘይገበርና ድማ፡ ንመጽሓፍ ቅዱስ ኣይንርድኦን ኢና። መንገዲ መስቀል ምስ ነገራት ናይዛ ዓለም እዚኣ ብቐሊሉ ኣይሰማማዕን። ንጐይታ ዝሰቐልዎ ገዛእቲ ናይዛ ዓለም እዚኣ ምዃኖም ክንዝክር ኣሎና። ጳውሎስ ከምዚ ኢሉ ጸሓፈ፡ “ጥበብ ኣምላኽ ብምስጢር ንዛረብ ኢና”። እዚ ድማ “ሕቡእ ጥበብ እዩ፡ ኣምላኽ ቅድሚ ዘመናት ንኽብርና ዝመደቦ፡ እዚ ድማ ካብ ገዛእቲ ናይዚ ዘመን እዚ ሓደ እኳ ኣይፈልጦን ነይሩ፡ እንተ ዝፈልጥዎስ፡ ንጐይታ ክብሪ ኣይምሰቐልዎን ነይሮም” (1 ቆሮንቶስ 2:6-8)።
ሓደ ሃብታም መንእሰይ ናብ የሱስ መጺኡ፡ “ጽቡቕ መምህር፡ ዘለኣለማዊ ህይወት ምእንቲ ክወርስ እንታይ ክገብር ኣሎኒ?” ኢሉ ሓተተ። ጐይታ ንዕኡ ንትእዛዛት ክእዘዝ ምስ ነገሮ፡ ብዛዕባ ምስ ካልኦት ሰባት ዝምድና ዘለዎም ጥራይ ብምጥቃስ፡ እቲ መንእሰይ ካብ ንእስነቱ ጀሚሩ ከም ዝሓለዎም ተዛረበ። ጐይታ ድማ፡ “ሓንቲ ነገር ትጎድለካ ኣላ፡ ኪድ፡ ዘሎካ ኹሉ ሽጥ፡ ንድኻታት ድማ ሃብ፡ ኣብ ሰማይ ድማ መዝገብ ክህልወካ እዩ፡ ንመስቀልካ ድማ ጽዓል፡ ስዓበኒ” በሎ (ማርቆስ 10:17-22)።
ጐይታ ንሃብታማት ናብ መንግስቲ ኣምላኽ ምእታው ክንደይ ከም ዝኸብድ ገለጸ። ከምኡ ድማ ምስቲ መንእሰይ ነይሩ፡ ንሱ ብሓዘን ከደ፡ ምኽንያቱ ንፈተና ደቀ መዝሙርነት፡ ንየሱስ ምኽታል ክገጥሞ ኣይከኣለን። ምናልባት እዚ እዩ ጳውሎስ ንሰብ ቆሮንቶስ ዝገለጸሎም፡ “ኣቱም ኣሕዋት፡ ጽውዓኹም ርኣዩ፡ ብስጋ ብዙሓት ለባማት፡ ብዙሓት ሓያላት፡ ብዙሓት ክቡራት ኣይተጸውዑን፡ ግናኸ ኣምላኽ ንለባማት ምእንቲ ኼሕፍር፡ ንዕሽሽ ነገራት ናይ ዓለም ሓረየ፡ ንሓያላት ምእንቲ ኼሕፍር ድማ፡ ንድኹም ነገራት ናይ ዓለም ሓረየ፡ ንሕሱር ነገራት ናይ ዓለም፡ ንዝንዓቑ ነገራት ድማ ኣምላኽ ሓረየ፡ እወ፡ ንዘይብሉ ነገራት ድማ፡ ንዘሎ ነገራት ምእንቲ ኼጥፍእ፡ ሓደ ስጋ እኳ ኣብ ቅድሚኡ ምእንቲ ከይዕበ” (1 ቆሮንቶስ 1:26-29)።
ንሕና ንዓብይነት ዘይኮነስ፡ ንድኻም፡ ንንእስነት፡ ንንጽጽራዊ ድኽነት ኢና ተጸዊዕና። ግናኸ ድሕነት ኣሎና፡ ኣምላኽ እንተ ዘይፈቐደሎም፡ ሓደ እኳ ክጎድኣና፡ ክሰርቐና፡ ወይ ክቐትለና ኣይኽእልን። ኣብ ኢዱ ድሑናት ኢና፡ ናብ ዓድና ካብዛ ምድሪ እዚኣ ንኽንከይድ ግዜ ምስ በጽሐ ድማ፡ ብምርጫ ኣምላኽ ክኸውን እዩ።
ሞትን ዓወትን
እቲ ሃብታም መንእሰይ ገዛኢ ንመስቀል ክወስድ ምስ ተነግሮ፡ ጐይታ ንዕኡ ብዓለም ንምርሓቑ ዝኸውን መንገዲ ክወስድ ይዕድሞ ነይሩ። ሰይጣንን ዓለምን ንሕና ከም ዘይድለ፡ ከም ዘሕፍር ይርእዩና። መስቀል ዝጸውረ ሰብ ኣይመጽእን እዩ። ኣብዛ ዓለም እዚኣ ንምዕባለ ወይ ንዓወት ተስፋ የብሉን፡ ምኽንያቱ ክቕተል እዩ። ንምሕረት ተስፋ የብሉን፡ ፍርዲ ተዋሂቡ እዩ፡ ክፍጸም ድማ እዩ። ካብዛ ዓለም እዚኣ ናብ ዝሓሸት ዓለም ብሓደ መንገዲ ይኸይድ ኣሎ።
መስቀል ዝጸውሩ ክርስቲያናት ንርእሶም ምቾት ክገብሩ የብሎምን፡ ምኽንያቱ እዛ ዓለም እዚኣ መንግስቲ ሰይጣን እያ። ዮሃንስ “ኹላ ዓለም ኣብ እከይ ትነብር” ይብል (1 ዮሃንስ 5:19)። ዲያብሎስ “ኹሉ መንግስታት ዓለምን ክብረተንን” (ማቴዎስ 4:8) ምስ ኣቕረበ፡ ንየሱስ “እዚ ንዓይ ተዋሂቡ እዩ፡ ንዝደለኹዎ ድማ እህቦ” በሎ (ሉቃስ 4:6)። ጐይታ እዚ ኣይነጸጎን፡ ምኽንያቱ እዚ እዩ ኩነታት ናይዚ ሕጂ ዘሎ እኩይ ዘመን። ኣብ መንጎ ክልቲኡ መንግስታት ዝበለጸ ፍልልይ ክህሉ ኣይኽእልን። ኣብ ማእከል ክንቅመጥ ኣይንኽእልን። ክልቲኡ ክህልወና ኣይኽእልን። ምርጫ ክንገብር ኣሎና፡ “ህይወት ሰብ ኣብ ብዝሒ ዘለዎ ነገራት ኣይኮነን” (ሉቃስ 12:15)። ጐይታ ገና ሓንቲ ምኽሪ ሃበና፡ “ህይወቱ ዝረክብ ክስእኖ እዩ፡ ህይወቱ ምእንታይ ዝስእን ድማ ክረኽቦ እዩ” (ማቴዎስ 10:39)።
ክርስቲያናት “ምስ ክርስቶስ ሞይቶም” እዮም (ሮሜ 6:8)፡ “ንሓጢኣት ድማ ሞይቶም” (1 ጴጥሮስ 2:24)። ኣብተን እዋን እቲኣ ድማ “ምስኡ ተንሲኦም” እዮም (ቆሎሴ 2:12)፡ “ህይወትና ድማ ምስ ክርስቶስ ኣብ ኣምላኽ ተሓቢኣ ኣላ” (ቆሎሴ 3:3)። ምስ ክርስቶስ ህያዋን ንምዃን፡ ንዓለም ክንመውት ኣሎና። ንሱ ከም ዝሞተን እንደገና ከም ዝተንስአን፡ ሞይትና፡ “ምስኡ ንነብር” (2 ጢሞቴዎስ 2:11)።
ብዛዕባ እቲ ህይወት ክርስቲያን ብሓቂ መስቀል ዝቕየርሉ መንገዲ ምሕሳብ፡ ምስ ዓለም ዝኾነ ስምምዕነት ዝብል ሓሳብ የርሕቕ። ዓለም ንሓቀኛ ንጉሳ ኣሕሊፋ ሃበቶን ሰቐለቶን፡ ንጸላኢኣ ድማ ክትፈቱ መረጸት እምበር፡ “ንወዲ ኣምላኽ ዝፈተወናን ንርእሱ ምእንታና ዝሃበናን” ኣይመረጸትን (ገላትያ 1:4፤ ገላትያ 2:20)።
ዕለት ዕለት ንመስቀል ምስ ወሰድና፡ ብኣሰሩ ንኸይድ። ንሱ ሕጂ ብዘውዲ ስልጣን ተቐቢጹ ኣሎ፡ ንሕና እውን እሙናት እንተ ጸናሕና ክንከውን ኢና። ንሕና እውን ኣብ ትሕቲኡ ክንገዝእ ኢና። ሕጂ እንበኪ ንሕና ክንሕጐስ ኢና፡ ምኽንያቱ ኣምላኽ ባዕሉ “ኹሉ ንብዓት ካብ ኣዒንቶም ክድምስስ እዩ፡ ድሕሪኡ ድማ ሞት ኣይክህሉን እዩ፡ ሓዘን ወይ በኽያት ወይ ሕማም እውን ኣይክህሉን እዩ” (ራእይ 21:4)።
ዕሽሽ ኣይትኹኑ
ንዓለም ክንገዝእ ገና ግዜኡ ኣይበጽሐን፡ ግናኸ ሓደ መዓልቲ ብቕልጡፍ ክኸውን እዩ። ሕጂ ድማ ኣብ ቃል ኣምላኽ እምነትና ክንገብርን ብዛዕባ ቃላት ጳውሎስ ንጢሞቴዎስ ክንሓስብን ኣሎና፡ “ኣምላኻዊ ፍርሃት ምስ ዕግበት ዓቢ ረብሓ እዩ። ምኽንያቱ ናብዛ ዓለም እዚኣ ዝኾነ ነገር ኣየምጻእናን፡ ዝኾነ ነገር ድማ ክንወስድ ከም ዘይንኽእል ፍሉጥ እዩ። መግቢን ክዳንን እንተ ኣሎና ድማ፡ በዚ ንዕገብ” (1 ጢሞቴዎስ 6:6-8)።
ንዓለም እንተ ፈተናን ንብረት እንተ ደለናን ክንደይ ዕሽሽ ኢና። ንዘለኣለማዊ ዓስብና ምእንቲ ሓላፊ ደስታታት ናይ ሓላፊ ዘመን እንተ ነዓቕናዮ ክንደይ ዕሽሽ ኢና። ኣብ መወዳእታ፡ ከምቲ ኹሉ ዘሎና ነገር ዝበልዐ ሓዊ ዝወጸና ኮይና፡ ብዘይ ዝኾነ ነገር ናብ ቅድሚ ጐይታ እንተ ኣተና ክንደይ ዕሽሽ ክንከውን ኢና። ኹሉ እቲ ንፈትዎ ዝነበርና ነገር ከም ዋጋ ዘይብሉ፡ ከም ዝተቓጸለ ዕንጨይቲ፡ ሳዕሪ፡ ወይ ገለባ ናይ ዝባኸነ ህይወት እናተቓጸለ ክንርኢ ክንደይ ዕሽሽ ክንከውን ኢና። ኣብ ከባቢና ድማ ንኣሕዋትናን ኣሓትናን፡ ንጐይታ ናብ ጎልጎታ ዝሰዓብዎም፡ ካብ ኢዱ ዘውዶም ክቕበሉ፡ ካብ ከናፍሩ ድማ “ጽቡቕ ገበርካ፡ ጽቡቕን እሙንን ባርያ” ዝብል ቃል ክሰምዑ ክንርኢ ኢና። ኣብ ቅድሚ ኣቦ ብስሞም እናተኣመኑ፡ ጐይታ ድማ ብዛዕባና ዝኾነ ነገር ክዛረብ ከይሃለዎ፡ ክንደይ ዕሽሽ ክንከውን ኢና። ብዛዕባና “ድሒኑ፡ ግናኸ ብሓዊ” (1 ቆሮንቶስ 3:11-15) ጥራይ ክበሃል ንደሊዶ? ክንደይ ዕሽሽ!
