«እቲ ልዑል ብኢድ ኣብ እተገብረ ኣባይቲ ኣይነብርን እዩ… ሰማይ ዝፋነይ እያ፣ ምድሪ ድማ መርገጽ እግረይ እያ።» (ግብሪ ሃዋርያት 7:48-49) ከመይ ጌርካ ክርስትያን ክትከውን ከለኻ፡ ክሳዕ ሞት ዝፈተወና ኣምላኽ ሉዑላዊ ምዃኑ ዘይትፈልጥ?
ኣምላኽ ሉዑላዊ ንምዃን፡ ኣብ ኩሉ መንግስታት ሰማይን ምድርን ባሕርን ፍጹም፡ ዘይተወሰነ፡ ዘይተሓጽረ ገዛኢ ክኸውን ኣለዎ። ኣብ ኩሉ ፍጥረት ጐይታ ንምዃን፡ ኩሉ ዝኽእል ክኸውን ኣለዎ። ኩሉ ዝፈልጥ ክኸውን ኣለዎ። ኣብ ኩሉ ቦታ ዝርከብ ክኸውን ኣለዎ።
ብዘሎኒ ኩሉ፡ እቲ ዝተሰቕለን ዝተንስኤን ዝተመስገነን መድሓኒ፡ የሱስ ክርስቶስ፡ ሉዑላዊ ጐይታ ምዃኑ እኣምን። ንሱ ካብ ዝኾነ ይኹን ሰብ ትእዛዝ ኣይቕበልን። ኣማኸርቲ የብሉን።
ንዝፋን ጸሓፊ የብሉን። ብሓንቲ ዘየድክም ተግባር ኩሉ ክፍለጥ ዝኽእል ይፈልጥ፡ ንጽባሕና ድማ ኣቐዲሙ ሓሊፉዎ፡ ንዓለም ድማ ኣብ መዘምዘም ኢዱ ሒዙዋ ኣሎ።
እዚ እዩ እቲ ዘገልግሎ ጐይታ! ናቱ ምዃነይ ብሓጐስ እቕበል፤ ንኣምላኽ ምስጋና ይኹን! እቲ እንፈልጦን እነገልግሎን ክርስቶስ ካብ ኩሎም ሰባትን ኩሎም መላእኽትን ኩሎም ሊቃነ መላእኽትን ብዘይመጠንን ይበልጽ፤ ካብ ኩሎም መሳፍንትን ስልጣናትን ግዝኣታትን፡ ዝርኣይን ዘይርኣይን—ንሱ ምንጪ ኩሎም እዩ እሞ።
